Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

'Dini Bilgiler' forumunda tersinim tarafından 12 Ekim 2010 tarihinde açılan konu


  1. Edenler bulur elbet, takdir-i İlahidir bu,

    Dönerde kuduz köpek, ısırır sahibini.

    Üflenerek söner güneş, yıkılır belki evren,

    Yıkılmaz Din-i Mubin uğrunda ölen varken.


    .................................................................

    MÜSLÜMAN OLUŞ SIRALARINA GÖRE

    İLK MÜSLÜMANLAR (R.ANHÜMA) -1

    Bu eser ilk günden hicrete kadar Müslüman olanları Müs-lüman oluş sıralarına göre düzenlenmiştir. Yazmaktaki ama-cımız İslam dininin çekirdeğini oluşturan bu mübarek insan-ları unutturmamak, hayırla anılmalarını vesile olmaktır.

    Hüdai ÇAKMAK



    Bismillahirrahmanirrahim.

    Rahman ve Rahim olan Allahın (c.c) adıyla,

    Şahadet ederiz ki Onun eşi, şeriki yoktur. Yerlerin, gökle-rin, ikisi arasındakilerin ve din gününün sahibidir. Her şeye gücü yeter. Yalnız Ona ibadet eder, yalnız ondan yardım dile-riz.
    Yine şahadet ederiz ki Muhammed (a.s) Onun kulu ve re-sulüdür. O Muhammed (a.s) ki Habibullahtır, Resul-ü Kibri-yadır, Hatem-i Enbiyadır. Cahiliye dönemi insanlarının ufuk-larını aydınlatan, yollarını gösteren Allah (c.c) tarafından gön-derilmiş bir Nurdur.
    Bu nurlu yola davet kolay olmadı. Peygamber efendimiz bu kutlu yolda pek çok eziyetlere, işkencelere, zorluklara maruz kaldı. İnsanların bir kısmı tasdik ederken, bir kısmı tarafından da şiddetle ret ve inkâr edildi.
    Tasdik edenler O mübarek insanın yoldaşı, arkadaşı, yar-dımcısı olma şerefine ulaştılar. Onun ve getirdiği din için iş-kencelere uğradılar, acılar çektiler, mallarını saçarcasına har-cadılar, yurtlarını terk ettiler, gerektiğinde canlarını verdiler. O insanlara bu gün rahmet ve minnetle andığımız Ashab-ı Kiram adı verildi.
    Peygamberimiz gibi bu mübarek insanları rahmet ve min-netle anmak, en azından unutmamak boynumuzun borcudur.
    Bu kitabımızda nübüvvetin verilişinden hicrete kadarki dönemde tespit edebildiğimiz ilk Müslümanları erkek, kadın, çocuk, yaşlı, genç, köle, efendi, siyah, beyaz, zengin, fakir, ırk, dil, cins ayırımı yapmadan Müslüman oluş sıralarına dikkate alarak yazmaya, kısa da olsa hayatları hakkında bilgiler ver-meye, bu mübarek insanları tanıtmaya çalıştık.
    Unuttuklarımız ya da okuduğumuz kaynaklarda geçmediği için isimlerini bilmediklerimiz varsa onları da bu mübarek zümreye katar, rahmet ve şükranla anmayı bir borç biliriz.
    Peygamberimizle birlikte bu mübarek insanları da hayırla anmanın rahmet ve berekete vesile olacağı umuduyla; gelmiş geçmiş tüm peygamberlere, hassaten peygamberimiz Hz. Mu-hammede (a.s) ve Onun ashabına, din âlimlerimize ve bu yolda canlarını vermiş aziz şehitlerimize bir kez daha rahmet, minnet ve şükranla anar, salat-ü selamlarımızı göndeririz.
    İnayet Allahtandır.
    Hüdai ÇAKMAK

    ==========
     



  2. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ASHAB-I KİRAM (R.ANHÜMA)

    (ALFABETİK SIRAYA GÖRE)

    ABBAS B. UBÂDE B. NADLE EL ENSARÎ (R.A)
    ABBAD B. KAYS EL ENSARİ (R.A)
    ABDULLAH B. AMR B. HARAM EL ENSARİ (R.A)

    ABDULLAH B. CAHŞ (r.anh)
    ABDULLAH B. CÜBEYR EL ENSARİ (R.A)
    ABDULLAH B. HUZAFE (r.anh)
    ABDULLAH B. HÜBEYB (r.anh)
    ABDULLAH B. HARİS (r.anh)
    ABDULLAH B. MAHREME (r.anh)
    ABDULLAH B. MAZUN (r.anh)
    ABDULLAH B. MESUD (r.anh)
    ABDULLAH B. REVAHA EL ENSARİ (R.A)
    ABDULLAH B. SÜFYAN (r.anh)
    ABDULLAH B. SÜHEYL (r.anh)
    ABDULLAH B. ÜNEYS EL ENSARİ (R.A)

    ABDULLAH B. YÂSİR (r.anh)
    ABDURRAHMAN B. AVF (r.anh)
    ABDURRAHMAN B. HÜBEYB (r.anh)
    ABS B. ÂMİR EL ENSARİ (R.A)
    ADİYY B. NADLE (r.anh)
    ÂKİL B. EBİ BÜKEYR (r.anh),
    AMR B. GANEME(ANEME) EL ENSARİ (R.A)
    AMR B. HARİS EL ENSARİ (R.A)
    AMR B. TÜFEYL EL EZDİ
    ÂMİR B. EBİ VAKKAS (r.anh)
    ÂMİR B. FÜHEYRE (r.anh)
    ÂMİR B. REBİA (r.anh)
    AMİRE BİNT-İ SADİY (r.anha)
    AMMAR B. YÂSİR (r.anh)
    AMR B. ABESE (r.anh)
    AMR B. CEHM (r.anh)
    AMR B. EBİ SERH (r.anh)
    AMR B. GANEME (.ANH)
    AMR B. GAZİYYE EL ENSARİ (R.A)
    AMR B. HÂRİS (r.anh)
    AMR B. OSMAN (r.anh)
    AMR B. SAİD (r.anh)
    AMR B. ÜMEYYE (r.anh)
    AMRE (UMEYRE) Bint-i SÂDİ (r.anha)
    AVF B. HARİS (R.A)
    AYYAŞ B. EBİ REBİA (r.anh)
    BERÂ B. MARUR EL ENSARİ (R.A)
    BEREKE Bint-i YESAR (r.anha)
    BEŞİR B. SAD EL ENSARİ (R.A)
    BİLÂL-İ HABEŞİ(r.anh.)
    BİŞR B. BERÂ EL ENSARİ (R.A)
    BİŞR B. HARİS (r.anh)
    BÜREYDE B.HUSAYB B. ABDULLAH (R.A)
    CABİR B. ABDULLAH (R.A)
    CABİR B. ABDULLAH EL ENSARÎ (R.A)

    CABiR B. SÜFYAN (r.anh)
    CEBBAR B. SAHR EL ENSARİ (R.A)
    CEHM B. KAYS (r.anh)
    CUAYL B. SÜRÂKA (r.anh)
    CÜNADE B. SÜFYAN (r.anh)
    DAHHÂK B. HARİSE EL ENSARİ (R.A)
    DIMAD B. SALEBETEL EZDİ (r.anh)
    EBU AHMED ABD. B. CAHŞ (r.anh)
    EBU ABDULLAH CABİR B. ABDULLAH (R.A)

    EBU ABDULLAH CEBBAR B. SAHR EL ENSARİ (R.A)
    EBU ABDULLAH KÂB B MALİK EL ENSARİ (R.A)
    EBU ABDULLAH SAD B. HAYSEME EL ENSARİ (R.A)..

    EBU ABDURRAHMAN MUAZ B. CEBEL EL ENSARİ (R.A)

    EBU BÜRDE HANİ B. NİYAR (R.A)
    EBU CABİR ABDULLAH B. AMR B. HARAM (R.A)

    EBU EYÜP EL ENSARİ (R.A)
    EBU FÜKEYHE (r.anh)
    EBU HALİD HARİS B. KAYS EL ENSARİ (R.A)
    EBU HUZEYFE B. UTBE B. REBİA (r.anh)
    EBU KAYS B. HÂRİS (r.anh)
    EBU MABED EKSEM. CEVN(ABDÜLUZZA) (R.A)
    EBU MUAVİYE UBEYDE B. HÂRİS (r.anh)
    EBÛ MUSALEŞARİ (r.anh)
    EBÛ RÂFİ (r.anh)
    EBU SABİT SAD B. UBÂDE EL ENSARİ (R.A)
    EBÛ SEBRE B. EBİ RUHM (r.anh)
    EBU SELEME ABDULLAH . ABDÜLESED (r.anh)
    EBU ŞUBAS HADîC B. SELÂME EL ENSARİ (R.A)
    EBU TALHA ZEYD B. SEHL EL ENSARİ (R.A)
    EBU UBEYDE (B. CERRAH) ÂMİR B. ABDULLAH (r.anh).
    EBU YAHYA ABDULLAH B. ÜNEYS EL ENSARİ (R.A)

    EBÛ ZERRELGIFARİ (r.anh)
    EBULYESER KÂB B. AMR EL ENSARİ (R.A)
    EBULHEYSEM MALİK B. TEYYİHAN (R.A)
    EBUL MÜNZİR YEZİD B. AMR (AMİR) (R.A)
    EBUL VELİD RİFÂA B. AMR EL ENSARİ (R.A)
    EBÜRRUM B. UMEYR (r.anh)
    ERKAM B. EBİL ERKAM (r.anh)
    ESAD B. ZÜRARE (r.a)
    ESMÂ BİNT-İ EBU BEKİR (r.anha)
    ESMÂ BİNT-İ SELÂME (r.anha)
    ESMA Bint-i ÜMEYS (r.anha)
    ESVED B. NEVFEL (r.anh)
    EVS B. SABİT EL ENSARİ (R.A)
    FÂTIMA BİNT-İ ALKAMA (r.anha)
    FATIMA BİNT-İ ESED B. HAŞİM (r.anha)
    FATIMA BİNT-İ HATTAB (r.anha)
    FATIMA BİNT-İ MÜCELLEL (MUHACCEL) (r.anha)
    FATIMA BİNT-İ SAFVAN (r.anha)
    FERVE B. AMR EL ENSARİ (R.A)
    FİRAS B. NADR (r.anh)
    FÜKEYHE Bint-i YESAR (r.anha)
    HABBAB B. ERETT
    HADîC B. SELÂME EL ENSARİ (R.A)
    HALİD B. AMR (R.ANH)
    HALİD B EBİ BÜKEYR (r.anh)
    HALİD B. KAYS EL ENSARİ (R.A)
    HÂLİD B. SAİD (r.anh).
    HÂLİD B. HIZAM (r.anh)
    HÂMÂME HATUN (r.anha)
    HARICE B. ZEYD EL ENSARİ (R.A)
    HARİS B. ABD. KAYS (r.anh)
    HARİS B. HARİS (r.anh)
    HÂRİS B. HÂLİD (r.anh)
    HARİS B. KAYS EL ENSARİ (R.A)
    HARMELE BİNT-İ ABD (r.anha)
    HARİS B. HATIB (r.anh)
    HASENE HATUN
    HAŞİM B. EBİ HUZEYFE (r.anh)
    HÂTIP B. AMR (r.anh)
    HÂTIP B. HÂRİS (r.anh)
    HATTAB B. HÂRİS (r.anh)
    HEBBAR B. SÜFYAN (r.anh)
    HİŞAM B. AS (r.anh)
    HUNEYS B. HUZÂFE (r.anh)
    HÜZEYME B. CEHM
    HZ. ABBAS B. ABDÜLMUTTALİB (r.anh)
    Hz. ALİ B. EBU TALİB (k.v)
    HZ. CAFER B. EBU TALİB (r.anh)
    Hz. EBU BEKİR ABDULLAH ATİK B. EBİ KUHAFE (r.anh)
    HZ. ERVA BİNT-İ ABDÜLMUTTALİB (r.anha)
    Hz. FATIMATÜZZEHRA BİNT-İ RESULALLAH (r.anha)
    HZ. HAMZA B. ABDÜLMUTTALİB
    Hz. HATİCE BİNT-İ HÜVEYLİD (r.anha)
    Hz. OSMAN B. AFFAN (r.anh)
    HZ. ÖMER B. HATTAB (r.anh)
    Hz. RUKAYYE BİNT-İ RESULALLAH (r.anha)..
    Hz. SEVDE Bint-i ZEMÂ (r.anha)
    Hz. ÜMMÜ HABİBE REMLE Bint-i EBU SÜFYAN
    Hz. ÜMMÜ SELEME HİND BİNT-İ EBİ ÜMEYYE (r.anha).
    Hz.ÜMMÜ KÜLSÜM BİNT-İ RASULALLAH
    Hz. ZEYNEB bint-i HUZEYME
    İBN. ÜMMÜ MEKTUM B. KAYS (r.anh)
    İYAS B. EBİ BÜKEYR (r.anh)
    İYAS B. MUAZ (r.anha)
    İYAS B.MUAZ (R.ANH)
    İYAZ B. ZÜHEYR (r.anh)
    KÂB B. MALİK EL ENSARİ (R.A)
    KAYS B. ABDULLAH (r.anh),
    KAYS B. EBİ SASAA EL ENSARİ (R.A)
    KAYS B. HUZAFE (r.anh)
    KUDÂME B. MAZUN (r.anh)
    KUTBE B. AMİR (R.A)
    LEYLA Bint-i EBİ HASME (r.anha)
    LÜBEYNE HATUN (r.anh)
    MUHAMMED B.HATIB (R.ANH)
    MAHMİYE B. CEZ (r.anh)
    MAKIL B. MÜNZİR EL ENSARİ (R.A)
    MALİK B. TEYYİHAN EL ENSARÎ (R.A)
    MÂLİK B. ZEMÂ (r.anh)
    MÂMER B. ABDULLAH (r.anh)
    MÂMER B. HÂRİS (r.anh)
    MAN B. ADİYY (R.A)
    MUTTALİB B. EZHER (R.A)
    MESUD B. HÜNEYDE (R.A)
    MESUD B. REBİ (REBİA) (r.anh)
    MESUD B. SÜVEYD (r.anh)
    MESUD B. YEZİD EL ENSARİ (R.A)
    MEYSERE B. MESRUK (r.anh)
    MIKDAD B AMR (ESVED) (r.anh)
    MUAYKIB B. EBİ FATIMA (r.anh)
    MUATTİB B. AVF (r.anh).
    MUAVVİZ B. HARİS EL ENSARİ (R.A)
    MUAZ B. AMR B. CEMUH EL ENSARİ (R.A)
    MUAZ B. CEBEL EL ENSARİ (R.A)

    MUAZ B. HARİS EL ENSARÎ (R.A)
    MUHAMMED B. HATIB )r.anh)
    MUHRİZ B. NADLE (R.A)
    MUSAB B. UMEYR (r.anh)
    MUTTALİB B. EZHER (r.anh)
    MÜNZİR B. AMR EL ENSARİ (R.A)

    NEHDİYE HATUN (r.anha)
    NUAYM (NAHHAM) B. ABDULLAH (r.anh)
    NUMAN B. ADYY (r.anh)
    NÜHEYRB. HEYSEM EL ENSARİ (R.A)
    OSMAN B. ABD. GANM (r.anh)
    OSMAN B. MAZUN (r.anh)
    OSMAN B. REBİA (r.anh)
    RAFİ B. MALİK (r.a)
    REMLE Bint-i AVF (r.anh)
    REYTA Bint-i HÂRİS (r.anha)
    RİFAA B ABDÜLMÜNZİR EL ENSARİ (R.A)
    RİFÂA B. AMR EL ENSARİ (R.A)
    SABİT B. CIZ (SALEBE) EL ENSARİ (R.A)
    SAD B. HAVLE (R.ANH)
    SAD B. EBİ VAKKAS
    SAD (SAİD) B. ABD. KAYS (r.anh)
    SAD B.MUAZ (R.ANH)
    SAD B. REBİ (R.ANH)
    SAD B. UBÂDE EL ENSARİ (R.A)

    SÂİB B. OSMAN (r.anh)
    SAİB B. HARİS (r.anh)
    SAİD B. HARİS (r.anh)
    SAİD B. ZEYD (r.anh)
    SALEBE B. GANEME (ANEME) EL ENSARİ (R.A)
    SALİT B. AMR (r.anh)
    SAYFÎ B. SEVAD EL ENSARİ (R.A)
    SEHL B. ATİK EL ENSARİ (R.A)
    SEHLE Bint-i SÜHEYL B. AMR (r.anha)
    SEKRAN B. AMR (r.anh)
    SELEME B. HİŞAM (r.anh)
    SELEME B. SELÂME EL ENSARİ (R.A)
    SİNAN B. SAYFİ EL ENSARİ (R.A)
    SÜFYAN B. MÂMER (r.anh)
    SÜHEYB B. SİNAN (SÜHEYB-İ RUMİ) (r.anh)
    SÜHEYL B. BEYZÂ (r.anh)
    SÜLEYM B. AMR (AMİR) EL ENSARİ (R.A)
    SÜMEYYE Bint-i HUYYAT (HUBAT) (HUBBAT) (r.anha).
    SÜRAKA B. MALİK B. CUŞUM EL MÜDLİCİ (R.A).
    SÜVEYBİT B. SAD (r.anh)
    SÜVEYD B SAMIT (r.a)
    ŞEMMAS B. OSMAN B. ŞERİD (r.anh)
    ŞURAHBİL B. HASENE (r.anh)
    TALHA B. UBEYDULLAH (r.anh)
    TÜFEYL B. AMR EL EZDİ
    TÜFEYL B MALİK EL ENSARİ (R.A)
    TÜFEYL B. NUMAN EL ENSARİ (R.A)
    TULEYB B. UMEYR (r.anh)
    UBADE B. SAMİT EL ENSARÎ (R.A)
    UBEYDULLAH B. CAHŞ
    UKBE B. AMİR (R.A)
    UKBE B. VEHB (R.A)
    UMARE B. HAZM EL ENSARİ (R.A)
    UMEYR B. EBİ VAKKAS (r.anh)
    UMEYR (İMRAN) B. RİAB (r.anh)
    UMEYR B. HARİS (R.ANH)
    URVE B. ÜSASE (r.anh)
    UTBE B. GAZVAN (r.anh)
    UTBE B. MESUD (r.anh)
    UVEYM B. SAİDE EL ENSARÎ (R.A)
    UMEYR B. HARİS EL ENSARİ (R.A)
    ÜMEYNE (HÜMEYNE) bint-i HALEF
    ÜMMÜ CEMİL FATIMA Bint-i MÜCELLEL (r.anha)
    ÜMMÜLHAYR SELMA BİNT-İ SAHR (r.anha)
    ÜMMÜ KÜLSÜM Bint-i SÜHEYL B. AMR (r.anha)
    ÜMMÜ MABED ATİKE BİNT-İ HALİD (r.anh)
    ÜMMÜ MENİ ESMA EL ENSÂRİ (R.ANHA)
    ÜMMÜ ÜBEYS HATUN (r.anha)
    ÜMMÜ ÜMÂRE NESİBE EL ENSARİ (R.ANHA)
    ÜMMÜLFAD LÜBÂBETÜLKÜBRÂ Bint-i HÂRİS (r.anha)
    ÜSEYD B. HUDAYR EL ENSARİ (R.A)
    VÂKID B. ABDULLAH (r.anh)
    YÂSİR B. ÂMİR (r.anh)
    YEZİD B AMR (AMİR) EL ENSARİ (R.A)
    YEZİD B. HARAM EL ENSARİ (R.A)
    YEZİD B. MÜNZİR EL ENSARİ (R.A)
    YEZİD B. SÂLEBE EL ENSARİ (R.A)
    YEZİD B. ZEMA (r.anh)
    ZEKVAN B. ABD. KAYS (R.A)
    ZEYD B. HARİSE (r.anh)
    ZİNNİRE HATUN (r.anha)
    ZİYAD B. LEBİD EL ENSARİ (R.A)
    ZÜBEYR B. AVVAM (r.anh)
    ZÜHEYR B. RAFİ EL ENSARİ (R.A)
     



  3. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ÜMMÜLMÜMİNİN Hz. HATİCETÜLKÜBRA BİNT-İ HÜVEYLİD (r.anha)

    Peygamberimiz Hz. Muhammede (a.s.v) ilk iman eden insan sevgili eşi Hz. Hatice (r.anha) validemizdir.
    Hz. Haticenin (r.anha) soyu peygamberimizin soyu ile Kusayy b. Kilabda birleşmektedir.
    Hz. Hatice (r.anha) cahiliye döneminde Tahire diye anılırdı. Kureyş kadınları içinde soyca en üstün şerefçe en büyük servetçe en zengin olanı idi. İşini çok iyi bilir ve sıkı tutardı. Kendisi akıllı, uyanık ve ince ruhlu, ince düşünceli, mübârek bir kadın idi.
    Cebrail (a.s) Hira dağında gelip Alak suresinin ilk üç ayetini getirdikten sonra peygamberimiz çok korkmuş bir halde evine dönmüştü. Her zaman olduğu gibi kendisini sevgili eşi Hatice (r.anha) karşıladı. Peygamberimiz Onu görünce:
    -Ey Hatice! Uykuda gördüğüm ve sana anlattığım şeyi yüce Rabbim bana Cebraili (a.s.) göndererek açıkladı buyurup yüce Allah (c.c) tarafından gelenleri ve Cebrailden (a.s.) işittiklerini haber verdi.
    Hz. Hatice R.anha):
    -Ey Muhammed! Müjdeler olsun. Vallahi Allah Senin hakkında hayırdan başka bir şey yapmaz. Sana Allahtan gelen hak ve gerçektir. Sen muhakkak Allahın resulüsün dedi ve Ona inanan ilk insan olma şerefine ulaştı.
    Peygamberimiz Ona Cebrailden (r.anha) öğrendiği gibi abdest almayı ve namaz kılmayı öğretti.
    Hz. Hatice (.anha) peygamberimize peygamberlik geldiği Pazartesi gününün sonuna doğru herkesten önce iman etmek ve namaz kılmak şerefine eren, Allah (c.c.) tarafından Cennette inciden bir köşkle müjdelenen mutlu Cennet Hatunu idi.
    Aynı zamanda O Allahın (c.c.) selamına da nail oldu.
    Peygamberimiz sırtında olan nübüvvet görevini taşımakta güçlük çektiği, kavmi tarafından yalanlandığı, ret olunduğu, türlü eziyetlere, işkencelere maruz kaldığı dönemlerde üzüntü içinde evine döndüğü zaman yüce Allah (c.c.) Resulünün üzüntüsünü Hz. Haticenin (a.anha) teselli ve teskin edici sözleriyle hafifletir, Onu Onunla güçlendirir, vazifesini Onunla kolaylaştırırdı.
    Peygamberimiz onun hakkında:
    -Halk beni inkârla karşıladığı zaman O bana inandı.
    Halk ben yalanladığı zaman O beni tasdik etti.
    Halk beni mahrum ettiği zaman O Bana malına ortak etti.
    Kadınlar bana evlattan mahrum ettiği zaman Allah (c.c.) bana ondan evlatlar nasip etti.
    Kendi zamanında kadınların en hayırlısı İmranın kızı Meryem idi.
    Bu ümmet kadınlarının en hayırlısı da Haticedir.
    Cennet kadınlarının üstünü Hatice bint-i Hüveylid, Fatıma bint-i Resulallah, Meryem bint-i İmran ve firavunu zevcesi Asiye bint-i Müzahimdir buyurmuştur.
    Hz. Hatice (r.anha) nübüvvetin onuncu yılında, ramazan ayının başlarında vefat etti. Vefat ettiği za-man altmış beş yaşında idi.
    Hz. Hatice (r.anha) Hacun kabristanına defnedildi. Gömüleceği zaman peygamberimiz kabrinin içine girdi.
    Resulallaha peygamberlik verildiği sıralarda ailesi, korumasına aldığı Hz. Ali b. Ebu Talib (k.v) ve evlatlık edindiği Zeyd b. Harise (r.anha) ile birlikte yedi kişi idi.
    En büyük kızı Hz. Zeynep (r.anha) henüz on ya-şında olduğu halde Ebul As ile evlendirilmişti. Bu yüzden evde değildi.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.

    ==============

    Hz. RUKAYYE BİNT-İ RESULALLAH (r.anha)

    Hz. Hatice (r.anha) Müslüman olduğu zaman peygamberimiz yanına gelen ikinci kızı Hz. Rukayyeye (r.anha) İslamiyeti anlattı ve Müslüman olmasını istedi. O da Müslüman oldu. Hz. Rukayye (r.anha) Müslüman olduğunda yedi yaşlarındaydı ve peygamberimizin amcası Abdüluzzanın (Ebu Lehebin) oğullarından Utbe ile nişanlıydı.
    Peygamberimizin diğer kızları Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) altı, Hz. Fatıma (r.anha) ise henüz beş yaşındaydı. Yedi yaşına girince ikisi de Müslüman oldular.
    Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) Abdüluzzanın (Ebu Lehebin) diğer oğlu Uteybe ile nişanlıydı. Gerek Hz. Rukayye (r.anha) gerekse Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) yaşları küçük olduğundan evlenme gerçekleşmemişti.
    Ebu Lehebin oğlu Uteybe Hz. Rukayyenin (r.anha) nişanını çok kötü bir şekilde atınca onun bu davranışı peygamberimizi çok üzmüştü. Peygamberimizin üzüntüsünü fark eden Hz. Osman b. Affan (r.anh) dünürcüler göndererek Hz. Rukayyeyi kendisi için istetti. Hz. Rukayye (r.anha), Hz. Osman (r.anh) ile evlendiğinde henüz sekiz yaşındaydı.
    Hz. Rukayye (r.anha) kocası Hz. Osman b. Affan (r.anh) ile birlikte birinci ve ikinci Habeş hicretine katıldı. Habeş ülkesinden Mekkeye döndü. Oradan Medineye hicret ederek üç hicreti birleştirme şerefine erdi.
    Bedir savaşına çıkıldığı sıralarda Hz. Rukayye (r.anha) çok hasta idi. Bu nedenle kocası Hz. Osman (r.anh) Bedir savaşına katılamadı. Bedir dönüşünden kısa bir zaman sonrada vefat etti. Peygamberimiz tarafından cenaze namazı kılınarak Baki kabristanına defnedildi.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.

    ==========
     



  4. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    Hz. ALİ B. EBU TALİB (k.v)

    Müslüman olan üçüncü kişi Hz. Alidir (k.v.). Hz. Ali (k.v.) peygamberimizin amcası Ebu Talibin en küçük oğludur. Annesi Ebu Talibin amcasının kızı olan Fatıma bint-i Esedtir. (r.anha) Fatıma bint-i Esed (r.anha) Haşimî kadınları içinde hem Haşimî erkek sülbünden erkek çocuk doğuran, hem de halife anası olanların ilkidir. Hz. Ali (k.v.) soy olarak peygamberimize en yakın olandır.
    Yüce Allah (c.c.) Hz. Aliye (k.v.) olan nimetlerin-den ve onun hakkında dilediği iyiliklerden birisi de Kureyşîlerin kıtlığa ve açlığa uğrayıp peygamberimizin Hz. Aliyi (k.v.) bakmak üzere küçük yaşlarda yanına alıp büyütmesidir. O pey-gamberimizin terbiyesi altında büyümüştür.
    Hz. Ali (k.v.), Hz. Haticeden (r.anha) sonra pey-gamberimize inanan, onunla birlikte namaz kılan, yüce Allahtan (c.c.) gelenleri tasdik eden ilk mümin ve Müslümandır.
    Bu konuda Hz. Ali (k.v.):
    “-Resulallah aleyhisselam Pazartesi günü pey-gamber gönderildi. Bende Salı günü Müslüman ol-dum. Ben, Resulallah aleyhisselam ile ilk namaz kılan adamım demiştir.
    Hz. Ali (k.v.) Müslüman olduğunda on yaşındaydı.
    Peygamberimizle Hz. Haticeyi (r.anha) namaz kılarlarken görünce:
    -Ya Muhammed! Şu yaptığınız nedir? Diye sordu.
    Peygamberimizde:
    -Ya Ali! Bu Allahın kendisi için seçtiği peygam-berlerini onunla göndermiş olduğu dinidir. Ben seni bir ve tek olan Allaha imana ve Ona ibadet etmeye, ne yarar nede zarar veremeyecek olan Lat, Uzza ve diğer putlara inkâra davet ediyorum buyurdu.
    Onun bu sözleri üzerine Hz. Ali (k.v.):
    -Ya Muhammed! ben şu teklif ettiğin dini bu güne kadar hiç işitmedim. Ben babam Ebu Talibe söyleyip ona danışmadıkça böyle bir iş yapmam dedi.
    Peygamberimiz peygamberlik işinin henüz açık-lanmasına uygun bulmuyordu. Bu nedenle:
    -Ey Ali! Sana söylediğimi yaparsan yap. Yapmayacak, Müslüman olmayacaksan teklif ettiğim şu işi gizli tut, açığa vurma. Onun açığa vurulma zamanı henüz gelmemiştir dedi.
    Hz. Ali (k.v.) o gece bekledi. Yüce Allah (c.c.) kalbine İslam sevgisini düşürdü. Sabah olunca peygamberimizin yanına giderek:
    -Ya Muhammed! Senin dün bana söylediğin şey ne idi? Sen bana onu bir kez daha anlat dedi.
    Peygamberimizde:
    -Ey Ali! Sen Lâ İlâhe İllallâhü vahdehû la şerîke leh diyerek kendisinden başka ilah bulunmayan, bir olan, şeriki ortağı bulunmayan Allaha şahadet edecek, Lata, Uzzaya ve diğer putlara ret ve inkâr edecek, Allaha (c.c.) denk tutulan her çeşit putlardan uzak duracaksın. İşte benim getirdiğim din budur buyurdu.
    Hz. Ali (k.v.) artık tereddüt etmedi. Hemen pey-gamberimizin buyruğunu yerine getirerek Müslüman oldu. Fakat Müslümanlığını babası Ebu Talibten çekinerek açığa vurmadı, bir müddet gizli tuttu ve peygamberimizin yanından hiç ayrılmadı.
    Hz. Ali (k.v.) Müslüman olduğunda on yaşındaydı.
    Peygamberimiz Hz. Alinin (k.v.) okuma yazma öğrenmesini sağlamıştı. Araplar arasında okuma yazma bilenler pek az olduğu halde Hz. Ali okuma yazma bilirdi.
    Gerek Hz. Ali (k.v.) gerekse Zeyd b. Harise (r.anh) peygamberimizin yanından hiç ayrılmazlardı.
    Dağların, tepelerin, ağaçların arasından geçip giderlerken karşılarına çıkan hiç bir dağ, hiç bir tepe, hiç bir ağaç yoktu ki peygamberimize:
    -Esselâmü Aleyke ya Resulallah = Selam olsun sana ey Allahın resulü diyerek selam vermesin.
    Peygamberimiz kuşluk vaktinde Kâbeye gider, orada kuşluk namazı kılardı.
    İlk dönemlerde Kureyş müşrikleri bu namazdan pek hoşnutsuzluk göstermezler, tedirgin olmazlardı. Onun kıldığı namazı Kâbeye yapılmış bir tazim hareketi zannederlerdi.
    Bundan sonra başka günlerde peygamberimiz namaz kılacağı zaman Hz. Ali (k.v.) ve Zeyd b. Harise (r.anh) o namaz kılarken oturup gözcülük yaparlardı.
    Peygamberimiz namaz vakti gelince Mekke vadilerinden bir vadiye doğru çıkar gider, Hz. Ali (k.v.) ve Zeyd b. Harise (r.anh) müşrik kişilerden gizli olarak peygamberimizle birlikte giderler, namazlarını oralarda kılarlar, akşamleyin döner-lerdi.
    Allahın (c.c.) dilediği bir zamana kadar böyle devam edildi. Fakat onların bu durumları bazı kişilerin dikkatlerini çekmişti.
    Bir gün Hz. Alinin (k.v.) annesi Fatıma bint-i Esed (r.anha) kocası Ebu Talibe:
    -Alinin Muhammedin yanına devam ettiğini ondan hiç ayrılmadığını görüyorum. Senin başına Muhammed tarafından oğlun hakkında güç yetiştiremeyeceğin bir iş gelmesinden korkuyorum dedi.
    Ebu Talib nice zamandır oğlu Aliyi (k.v.) görmemişti. Onu merak edip durmaktaydı. Hanımına dönerek:
    -Demek oğlum bana bunun için mi görünmüyor? Diye sordu. Sonra peygamberimizle Hz. Alinin (k.v.) ardına düştü. Onları gizlice takip etti. Onları Batn-ı Nahlede Ebu Dübb vadisinin ıssız bir yerinde namaz kılarlarken buldu.
    Peygamberimize:
    -Ey Kardeşimin Oğlu! Edindiğini gördüğüm şu din ne dinidir? Ben bu dini ne, gördüm ne de duy-dum. Sen bana bunu anlat dedi.
    Peygamberimiz:
    -Ey amca! Bu Allahın (c.c.) dinidir.
    Allahın (c.c.) meleklerinin dinidir.
    Allahın (c.c.) peygamberlerinin dinidir.
    Babamız İbrahimin (a.s.) yitirilmiş dinidir ki Al-lah (c.c.) beni peygamber olarak bulunla bütün kullarına gönderdi.
    Ey amca!
    Öğütleyeceğim, doğru yola kılavuzlayacağım kimselerden buna en çok layık olan sensin. Bu yoldaki davetim kabul etmeye ve bu hususta bana yardımcı olmaya da sen herkesten daha layıksın.
    Ey amca!
    Sen her şeyi yaratıp kuşatan Allahın (c.c.) birliğine inan. Putlara taparak ona eş ve şerik koşma. Sen Lâtı da Uzzayı da diğer putları da terk et. Getirdiğim şu dine gir de kurtuluşa erenlerden ol buyurup amcasını İslamiyete, tevhide, Allahın (c.c.) birliğine inanmaya ve putları tapmaktan vazgeçmeye davet etti.
    Ebu Talib biraz düşündükten sonra:
    -Ey Kardeşimin Oğlu! Vallahi yaptığınız ya da söyledikleriniz şeylerde benim için bir sakınca yok-tur. Fakat siz benim oturağımı hiç bir zaman havaya kaldıramazsınız. Ben istesem bile atalarımın dinin-den ve ona olan bağlılıktan ayrılmaya güç yetiremem. Fakat sen gönderildiğin şey üzerinde dur. Vallahi ben sağ oldukça yapmak istediğini tamamlayıncaya kadar sana hoşlanmayacağın bir şey erişmeyecektir dedi. Hz. Aliye (k.v.) de onun hoşlanmayacağı bir şey söylemedi. Ona sadece:
    -Ey oğulcuğum! Üzerinde bulunduğun bu din nedir? Diye sordu.
    Hz. Ali (k.v) de:
    -Babacığım! Ben Allaha, Allahın resulüne iman ve Onun Allah tarafından getirdiklerini de tasdik ettim. Ben onunla birlikte namaz kıldım ve kendisine tabi oldum dedi.
     



  5. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    Hz.Ali (devam)

    Bunun üzerine Ebu Talib:
    -Ey oğulcuğum! Şüphesiz ki Amcanın Oğlu seni ancak iyiliklere ve güzelliklere davet eder. Ondan gelenler senin için ancak hayırdır. O seni kötü yola kılavuzlamaz. Amcanın Oğlunun girmiş olduğu ve seni davet ettiği yola seninde isteyerek girmen ve ona yardım etmen yaraşırdır dedi.
    Ebu Talibin bu sözleri peygamberimizi çok se-vindirdi.
    Ebu Talib Hz. Ali (k.v.) ile peygamberimizi namaz kılar bir halde bırakıp evine geri döndü. O dönünce hanımı Fatıma hatun:
    -Ey Ebu Talib! Amcamın oğlu! Ben seni oğlunu arayıp bulmak üzere gider gördüm ama şimdi yalnız gelmektesin. Oğlun nerede? Diye sordu.
    Ebu Talib onun bu sorusuna:
    -Sen onu ne yapacaksın? Diye soruyu soruyla yanıtladı.
    Fatıma hatun:
    -Ey amcamın oğlu! Kadın kölem oğlunu Ecyadta namaz kılarken görmüş bulunmaktadır. O görülmemiş, bilinmeyen bir din üzerindedir. Sen oğlunun dinini değişmiş bulmayı uygun görür müsün? Diye çıkıştı.
    Ebu Talib:
    -Ey kadın! Sus! Sen bu işte oğlunu kendi haline bırak. O Amcasının Oğlunun yolu ve izi üzerindedir. Amcasının Oğluna arka ve yardımcı olmak elbet herkesten çok ona düşer. Vallahi eğer nefsimi Abdulmuttalibin dinini bırakmak hususunda bana boyun eğmiş bulsaydım, eğer Kureyş kadınlarının beni kınamalarından korkmasaydım bende muhakkak Muhammede tabi olurdum. Çünkü O hâlimdir, emîndir ve tahirdir. O her kime kılavuz olduysa muhakkak ki hayırlara götürür dedi.
    Peygamberimiz yanında Hz. Hatice (r.anha) ve Hz. Ali (k.v.) olduğu halde bazen Kâbenin yanına gelirler, Onu karşılarına alıp bu şekilde namaz kılarlardı. Müşrikler ilk dönemlerde onların bu namazlarına ses çıkarmazlardı.
    Bu konuda Afifel Kindî der ki:
    -Ben ticaret adamı idim. Peygamberimizin amcası Abbas b. Abdülmuttalibte ticaret adamı idi. Yemene geldiğinde misafirim olur, Yemen ıtırı satın alıp, hac mevsiminde satardı. Kendisi yakın dostla-rımdandı.
    Cahiliye döneminde ticaret için Mekkeye gelmiş, Abbas b. Abdülmuttalibin evine inmiş, ona misafir olmuştum. Ondan aile halkım için Mekke elbisesi ve ıtır satın almak istiyordum. Ben Abbasın yanında oturuyordum. Güneş gökte iyice yükselmiş olduğu halde Kâbeye bakıp duruyordum. O sırada olgunluk çağına girmiş genç bir adam Kâbenin yanına vardı. Başını göğe kaldırıp baktı, sonrada ayakta olduğu halde Kâbeye yöneldi. Sonra br çocuk gelip onun sağına durdu. Çok geçmeden bir kadın gelip onların arkalarına durdu. Sonra genç adam eğilip rükûya vardı, onlarda eğilip rükûya vardılar. Genç adam başını kaldırıp rükûdan doğruldu. Kadın ve çocukta başlarını kaldırıp doğruldular. Ardından olgun genç secdeye gitti. Çocukta kadında secdeye gittiler. Onları ve yaptıklarını görünce yanımda bulunan Abbasa:
    -Ey Abbas! Ben şurada büyük bir iş ve şaşılacak bir olay görüyorum dedim.
    Abbasta sözlerimi onaylayıp:
    -Evet! Dediğin gibi bu büyük bir iştir. Sonra ar-dından bana:
    -Ey Afifel Kindî! Şu gördüğün olgun genç kimdir biliyor musun? Diye sordu.
    Ben de Ona:
    -Hayır! bilmiyorum dedim.
    Abbas:
    -Şu gördüğün olgun genç Muhammed b. Abdullah b. Abdülmuttalibtir. O Kardeşimin Oğludur deyip ardından:
    -Şu yanında bulunan çocuk kimdir biliyor musun diye sordu.
    Bende:
    -Bilmiyorum dedim.
    Abbas (r.a):
    -Şu yanındaki çocuk kardeşimin oğlu Ali b. Ebu Talibtir. Onların ardındaki kadında Hatice bint-i Hüveyliddir ki Kardeşimin Oğlunun zevcesidir.
    Kardeşimin Oğlu bize senin şu gördüğün ve onlarında salik bulundukları bu dini kendisine göklerin ve yerin Rabbi olan Allahın emrettiğini söylemektedir. Vallahi ben bütün yeryüzünde bu dinde şu üçünden başka bir kimse bulunduğunu bilmiyorum dedi.
    Ve yanlarına gidip dördüncünün dördüncüsü, ikinci erkek mümin olmayı, Resulallaha o zaman tabi olmuş, Allaha o zaman iman etmiş olmayı ne kadar çok isterdim.
    Hz Ali (k.v.) ashab-ı kiramın en cesur, en yüreklilerinden birisi idi. Peygamberimiz bu konuda:
    -O düşmandan yüz çevirmez. O düşmana sırtını dönmez. O Allahı ve Allahın Resulünü sever, Allah ve Allahın Resulü de onu sever. Aliyi münafık olanlar sevmez. Mümin olanlar ondan nefret etmez buyurmuştur. Onun için:
    -Allahım! Ona dost olana dost, düşman olana düşman ol diyerek dua etmiştir.
    Peygamberimiz Onu en küçük kızı Hz. Fatıma (r.anha) ile evlendirip kendine damat yaptı. Hz. Ali (k.v.) yanına geldiğinde:
    “-Ey Ali! Sen benim damadım ve torunlarımın babasısın.
    “-Sen bendensin, bende sendenim.
    “-Sen benim dünyada ve ahrette kardeşimsin.
    “-Ey Ali! Bana göre sen Musaya göre Harun gibi olmaya razı değil misin? Şu farkla ki Benden sonra peygamber yoktur.
    “-Ben kimin mevlası isem Ali de onun mevlasıdır.
    Burada mevla kelimesinin efendi anlamına geldiğini hatırlatalım.
    “-O benden sonra her müminin velisidir buyur-muştur.
    Peygamberimiz Mekkeden Medineye hicret buyuracakları zaman müşrikler Onu öldürmek için evini kuşattıkları sırada Hz. Ali (k.v.) peygamberimizin döşeğine girip yatmaktan çe-kinmedi. Sabaha kadar müşrikleri oyaladı, peygamberimiz ile yoldaşının Sevr dağına ulaşıp gizlenmelerini sağladı. Müşrikler Onu peygam-berimiz sandılar.
    Hz. Aişe (r.anha) validemize göre Hz. Ali (k.v.) ile hanımı Fatıma bint-i Resulallah (r.anha) peygamberimizin en çok sevdiği kişiler idi.
    Peygamberimiz bir gün onları ve torunlarını ridasının altına alarak:
    -Allahım! Bunlar benim ehl-i beytim, ev halkımdır. Onlardan günah kirlerini gider, tertemiz yap diyerek dua etti.
    Peygamberimiz Hz. Ali (k.v.) ile evlendirirken kızı Hz. Fatımaya (r.anha):
    -Sen ümmetimin en evvel Müslüman olanı, en çok bilgilisi ve en akıllı ve uslusu ile evlendirmeme razı değil misin diye buyurduğu gibi yine Hz. Ali (k.v.) hakkında:
    -Ben ilmin şehriyim, Ali onun kapısıdır. İlim edinmek isteyen Onun kapısına gelsin buyurdu.
    Gerçekten de Hz. Ali (k.v.) çok büyük bir ilim sahibiydi.
    Onun karnı hikmet ve ilim ile dolu idi. Kendisi Kuran hafızıydı.
    Ona ilmin onda dokuzu verilmişti de kalan onda birine de bütün insanlarla birlikte ortaktı.
    Hz. Ali (k.v.) bu konuda:
    -Ey insanlar! Bana sorunuz. Vallahi bana soracağınız her şey hakkında size bilgi vereceğim.
    Bana Kitabullahtan sorunuz. Vallahi ben inen her ayetin nerede indiğini neye ve kime dair olduğunu bilirim. Bende her ayetin gecede mi gündüzde mi dağda mı düzde mi nazil olduğunu bilirim demiştir.
    Hz. Ömer (r.anh) Hz. Ali (k.v.) hakkında:
    -Bizim en büyük kadımız Alidir. Ebulhasanın bulunmadığı bir mecliste karışık dolaşık meselelerle karşılaşmaktan Allaha sığınırım derdi.
    Muaviye b. Ebu Süfyan (r.anh) içinden çıkmakta güçlük çektiği karmaşık meseleleri Hz. Aliye (k.v.) yazarak sorardı. Şehit edildiğini duyunca:
    -Fıkıh ve ilim Ebu Talibin Oğlunun ölümüyle gitti demekten kendini alamamıştı.
    Hz. Aliyi (k.v.) yakından tanıyan ashaba göre o:
    Açık ve kesin sözlüydü. Lafı eveleyip gevelemezdi.
    Adaletle hükmeder, ne olursa olsun adaletten sapmazdı.
    Her yanından ilim ve hikmet fışkırırdı. Çok geniş ilim sahibiydi.
    Dünyadan ve dünya ziynetlerinden kaçınır, onlara iltifat etmezdi.
    Geceye ve gecenin sessizliğiyle baş başa kalmayı çok severdi. Sessizliğe ve yalnızlığa aşık ve alışıktı.
    Son derece ibret alıcı, uzun, uzun düşünücü idi. Adaletle ilgili konularda karar verirken acele etmezdi.
    Elbisenin kendine kısa geleninden, yemeğin katı olanından hoşlanırdı.
    Arkadaşlarının yanında bulunduğunda ayrıcalık istemezdi. Onun aralarında bulunuşu her hangi bir arkadaşı gibi idi.
    Kendisine bir şey sorulduğunda hemen cevap verir, bildirilmesini istenilen şeyi hemen bildirirdi.
    Din adamlarına karşı son derece saygılıydı. Yok-sul ve zayıflara yakınlık ve ilgi gösterirdi.
    Güçlü olan bâtıl işinde ondan yüz bulmayı uma-maz, zayıf olanda onun adaletinden umutsuzluğa düşmezdi.
    Yalnız kaldığında sakalını eline alır, boynunu büküp uzun, uzun düşünür; duygulanıp için, için ağlar:
    -Ey dünya! Aldatacaksan sen benden başkasını aldat. Benimle oyalanma. Benden başkasını aldatmaya bak.
    Benim sana aldanmam ne kadar uzak, ne kadar uzak.
    Ey dünya! Ben seni dönülmeyecek bir şekilde üç tâlakla boşadım.
    Bitmez görünürsün ama her yaratık gibi sende fanisin. Gerçekte ömrün kısa, değerin azdır.
    Ahret yolu ise çok uzundur.
    Ahret yolunun ıssızlığından, uzunluğundan, azığının azlığından ahh, ahh deyip dizlerimizi dövmekten başka elimizden ne gelir derdi.
    Onun şehit edildiğini duyan bir şair sahabi:
    -Onun ölümü bana gözlerinin önünde biricik oğlunu boğazlanırken gören bir babanın acısını verdi demekten kendini alamamıştı.
    Hz. Ali (k.v.) peygamberimizden kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı, sağlıklarında cennetle müj-delediği on sahabiden birisiydi.
    Hz. Ali (k.v.) üç hasletle diğer ashaptan ayrılmıştı. Bu üç hasletle diğer ashaptan üstündü.
    1-Resulallah Hz. Aliyi (k.v.) kızı Hz. Fatıma (r.anha) ile evlendirmiş O da Ona çocuk doğurmuş-tur. Peygamberimizin nesli kız evlat yoluyla devam etmiştir.
    2-Peygamberimiz mescidine açılan kapıların hepsini kapattırmış, yalnız Onun kapısını kapattırmamıştır.
    3-Hayber savaşında ashaptan pek çok kişi istediği halde bayrağı Ona vermiştir.
    Hz. Ali (k.v.) çok oruç tutar çok namaz kılardı.
    Kendini tamamen ibadete vermek için ashaptan bazı arkadaşları ile beraber, hadım olmaya karar vermişse de peygamberimiz tarafından engel olun-muştur. Peygamberimiz bu konuda:
    -Ey Ali! Ben sana iyi bir örnek değil miyim? Ben hem yemek yer hemde oruç tutarım. Kadınlarla bir-likte olurum. Kendini hadım eden bizden değildir buyurmuştu.
    Hz. Ali (k.v.) hicretin otuz beşinci yılında Hz. Osmandan (r.anh) sonra halife oldu. Hicretin kırkıncı yılının ramazanında sabah namazına giderken Abdurrahman b. Mülcem tarafından başına vurulup alnına kadar işleyen bir kılıç darbesiyle ağır yaralanmış, iki gece sonra şehit olmuştur.
    Peygamberimiz sağlığında onun bu şekilde şehit edileceğini haber vermişti.
    Hz. Ali (k.v.) şehit edildiğinde Resulallah ile Hz. Ebu Bekir (r.anh) gibi altmış üç yaşındaydı. Cenaze namazını oğlu Hz. Hasan (r.anh) kıldırdı ve Kûfe mezarlığına defnedildi.
    Hz. Ali (k.v.) kısaya yakın orta boylu, siyah ve büyük gözlü, güzel yüzlü idi. Yüzü ayın on dördü gibi parlak ve güzeldi.
    Büyük ve geniş karınlıydı.
    Geniş omuzlu; elleri, kolları pazıları çok kuvvet-liydi.
    Boynu gümüş ibrik gibi uzun ve düz, başının üstü saçsızdı.
    Omuz başları dik ve yüksekti.
    Savaşa silkelene, silkelene gider, giderken düş-manlarına korku, dostlarına güven ve kıvanç verirdi. Savaşırken yürekli, güçlü ve sebatkâr idi. Hiç bir güçlük Onu geri döndürmezdi. Bu yüzden savaşta kiminle karşılaşsa muhakkak ona üstün gelirdi.
    Esmer tenli; sık, uzun ve enli sakallıydı. Sakalları bütün göğsünü doldururdu.
    Saçları ve sakalları bembeyazdı. Uzayan saçlarını ortadan ikiye ayırıp, yanlarına salardı.
    Siyah sarık sarar, sarığının bir ucunu arkasına bırakırdı. Halife olduğu zamanlarda bile üç dirhemlik gömlek giyer, kölelerine, hizmetçilerine giydiklerinden giydirir, yediklerinden yedirirdi. Son derece alçak gönüllü idi.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.

    ========
     



  6. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ZEYD B. HARİSE (r.anh)


    Zeyd b. Harise (r.anh) Avf b. Kinâne oğullarındandır. An-nesi Benî Man kadınlarından Sûda Bint-i Salebe b. Abd-i Âmirdir.
    Zeyd b. Harisenin (r.anh) annesi Sûda yanında oğlu Zeyd olduğu halde kavmine ziyarete gitmişti. O sırada Benî Kayn b. Cisr kabilesine ait bazı süvariler Benî Man yurduna bir baskın verdiler ve Zeyd b. Hariseyi (r.anh) yakalayıp götürdüler. Zeyd b. Harise (r.anh) Ûkaz panayırında köle olarak satışa çı-karıldı.
    Henüz küçük yaşlarda Zeyd b. Harisenin (r.anh) başına gelen bu felaketlerden hayırları murat eden yüce Allah (c.c.) karşısına Hz. Haticenin (r.anha) amcasının oğlu Hakim b. Hi-zamı çıkardı. Hakim b. Hizam Zeyd b. Hariseyi (r.anh) halası Hz. Hatice (r.anha) için dört yüz dirheme satın aldı. Peygambe-rimiz Zeydi görünce:
    -Eğer şu köle benim olsaydı muhakkak onu azat ederdim dedi.
    Hz. Hatice (r.anha) Peygamberimizin Zeydi çok beğendi-ğini ve Onu almak için isteklendiğini görünce:
    -Ey Muhammed! Haydi O senin olsun. Ben Onu Sana ba-ğışladım diyerek Zeydi peygamberimize verdi, hediye etti.
    Peygamberimiz Zeydi hemen azat ettikten sonra yanında kalıp kalmama konusundaki tercihi kendisine bıraktı fakat Zeyd ondan ayrılmadı.
    Zeyd b. Harise (r.anh) o zaman henüz sekiz yaşında idi. Kısa boylu, kara yağız, yassı ve yayvan burunlu idi.
    Zeydin babası Harise oğlunun Benî Kayn b. Cisr süvarileri tarafından kaçırıldığını duyunca son derece telaşlandı, tasa-landı, ağlayıp sızlamaya, oğlunun ardından şiirler söylemeye başlamıştı. Onu aramaya çıktı fakat bulamadı.
    Zeydin kabilesinden bazı kişiler hac için Mekkeye geldik-lerinde Zeydi gördüler ve bulunduğu yeri babasına haber verdiler.
    Babası Harise ve amcası Kâb, Zeydin peygamberimizin yanında bulunduğunu haber alınca yanlarına kurtulmalık ak-çesi alarak Mekkeye geldiler ki bu, peygamberimize vahiy ve peygamberlik gelmeden önce idi.
    Peygamberimizin yanına gelerek:
    -Ey Muhammed! Biz yanında bulunan oğlumuz için gelmiş bulunuyoruz. Sen bize lütfet. Oğlumuzun kurtulmalık akçesi hakkında ihsanlı ve insaflı bulun. Sana onun kurtulmalık ak-çesini sunalım da kölelikten kurtaralım dediler.
    Peygamberimiz onları tanıyamadı, kimi kastettiklerini an-layamadı. Bu nedenle onlara:
    -Sözünü ettiğiniz kimdir? Diye sordu.
    Onlarda:
    -Ey Muhammed! O Zeyd b. Harisedir ki şu anda o senin kölen durumundadır dediler.
    Peygamberimiz bir an durakladıktan sonra:
    -Ey kişiler! Şu söylediğiniz dışında başka bir çözüm yolu olamaz mı? Ben size şu söylediğinizden daha hayırlısını teklif etsem olmaz mı? Diye sordu.
    Zeydin babası ve amcası bir ümitle sordular.
    -Ey Muhammed! Şu söylediğimiz dışındaki çözüm yolu nedir? Sen bunu bize bildir dediler.
    Peygamberimiz:
    -Ben derim ki Zeydi yanımıza çağırıp dilediğini tercihte Onu serbest bırakalım. Eğer O sizi tercih ederse kurtulmalık akçesiz olarak sizindir. Eğer O Beni tercih ederse Vallahi Ben Beni tercih edene hiç kimseye tercih etmem buyurdu.
    Zeydin babası ve amcası peygamberimizin bu teklifini çok sevindiler. Zeydin kendilerini tercih edeceğinden hiç şüphe etmiyorlardı.
    Peygamberimiz hemen Zeydi yanına çağırdı. Geldiğinde Ona yanındaki kişileri göstererek:
    -Ey Zeyd! Sen şu kişileri tanır mısın? Diye sordu.
    Zeydte:
    -Evet tanırım. Şu babam, şu da amcamdır dedi.
    Peygamberimiz:
    -Ey Zeyd! Sen Benim kim olduğumu öğrendin. Seni nasıl koruduğumu, üzerine nasıl titrediğimi gördün. Şu kişiler ise Seni almak için gelmişlerdir. Ben Seni iki taraftan birini tercih etmede serbest bıraktım. İstersen Beni tercih et, yanımda kal. İstersen onları tercih et baban ve amcanla beraber git buyurdu.
    Zeyd hiç tereddüt etmeden:
    -Ey Muhammed! Yemin ederim ki ben Sana hiç kimseye tercih etmem. Sen bana anne ve baba makamındasın. Ben an-cak senin yanında kalacağım dedi ve ailesini reddetti.
    Zeydin babası ve amcası onun bu sözleriyle şaşkına dön-düler. Şaşkınlıkları geçince kızgınlıkla:
    -Ey Zeyd! Yazıklar olsun sana. Demek sen köleliği hürriye-te; baban, amcan ve ev halkın yerine bir yabancıyı tercih edi-yorsun ha! Diye bağırdılar.
    Zeyd:
    -Evet! Ben bu Zattan öyle şeyler gördüm ki Ona hiç bir zaman hiç kimseyi tercih etmem. Ben ondan hiçbir zaman ay-rılmayacağım dedi.
    Peygamberimiz Zeydin bu bağlılığını görünce elinden tu-tup Kâbe mescidindeki Hıcr mevkiine götürdü.
    Hıcr mevkii Mekke ileri gelenlerinin oturdukları; konuşup, eğleştikleri bir yerdi.
    Peygamberimiz Zeydin elinden tutarak yüksekçe bir yere çıktıktan sonra:
    -Ey hazır olan kişiler! Şahit olunuz ki Zeyd bundan sonra benim oğlumdur. Ben ona varisim oda bana varis olacaktır de-di ve Zeydi evlatlık aldı.
    Zeydin babası ve amcası bunu görünce gönülleri rahatlaştı, dönüp yurtlarına gittiler.
    Cahiliye çağında bir kimse birini oğul edindi mi halk o oğulluğu oğul edinene nispet eder, onun adı ile çağırır, oğul-luk onun mirasına ortak olurdu.
    O günden sonra Zeyd b. Harise (r.anh) Zeyd b. Muhammed olarak anılmaya başladı. Ahzap suresinin 5 ve 40 sureleri nazil olup yüce Allah (c.c.):
    “-Oğullukları babalarının ismi ile çağırınız. Bunu yapmak Allah katında hakkaniyete daha uygundur.
    “-Muhammed adamlarınızdan hiç birinin babası değildir. Fakat O Allahın resulü ve peygamberlerinin sonuncusudur buyuruncaya kadar devam etti. Bu ayetler nazil olduktan sonra Zeyd yine eskisi gibi Zeyd b. Harise (r.anh) olarak anılmaya başlandı.
    Peygamberimize peygamberlik verildiği zaman Hz. Ali b. Ebu talib (k.v.) ile Zeyd b. Harise (r.anh) Onun bakım ve ko-ruması altındaydılar.
    Peygamberimiz Hz. Ali (k.v.) Müslüman olduktan sonra Zeydi yanına çağırarak:
    -Ey Zeyd! Ben seni oğulluk olarak almış, adımı adın olarak vermiş bulunmaktayım. Ben sana varisim, sende bana varissin. Rabbim bana peygamberi yaptı ve yakınlarımı uyarmamı em-retti. Bana emredileni bende sana emretmekteyim. Sen iman et dedi.
    Zeyd hemen Kelime-i Şahadet getirerek Müslüman oldu ve namaz kıldı ve peygamberimizden hiç ayrılmadı. Zeyd Müs-lüman olduğunda on yaşındaydı.
    Peygamberimiz onun hakkında:
    -Ey Zeyd! Sen bizim kardeşimiz ve azatlımızsın. Sen bana kavminin en sevimli gelenisin buyurarak iltifat ederdi.
    Zeyd b. Harise (r.anh) hayatı boyunca peygamberimizin yanından hiç ayrılmadı. Bütün savaşlarda onun yanındaydı.
    Peygamberimiz onu önce halasının kızı olan Zeyneb bint-i Cahş ile evlendirdi. Ahzab suresinin 5 ve 40 ayetleri nazil ol-duktan sonra Zeyd b. Harise (r.a) hanımı olan Zeyneb bint-i Cahşı (r.anha) boşadı. Zeyd o zaman kadar peygamberimizin oğlu olarak tanınmakta onun ismiyle anılmaktaydı. Bu yanlış imajı düzeltmek için Cenab-ı Hak boşadığı eşi Zeyneb bint-i Cahşı peygamberimize nikâhladı. Böylece Zeyneb bint-i Cahş (r.anha) müminlerin annelerinden birisi oldu.
    Bu nikâhta Allah-ı Tealanın (c.c.) gizli bir hikmeti gizlidir. Geçerli olan Arap gelenek ve göreneklerine göre bir baba bo-şamış olsa da oğlunun hanımıyla evlenemezdi. Cenab-ı Hak (c.c.) bu nikâhla Zeyd b. Harisenin (r.anh) peygamberimizin gerçek oğlu olmadığını göstermeyi murat etti. Aksi halde pey-gamberimizin vefatından sonra pek çok karışıklıklara, fitnele-re neden olabilirdi.
    Zeyd b. Harise (r.a) hayatı boyunca İslama hizmet için can-la başla çalışan gerçek bir İslam kahramanıdır. Bütün savaş-larda peygamberimizin yanında savaştı. Bütün güçlükleri, zor-lukları seve, seve göğüs gerdi.
    Peygamberimiz onu Mute savaşında İslam ordusunun ko-mutanı yapmıştı. Zeyd b. Harise burada kahramanca savaştı ve şehit oldu.
    Allah (c.c.) ondan razı olsun.


    ===========
     



  7. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    Hz. EBU BEKİR ABDULLAH ATİK B. EBİ KUHAFE (r.anh)

    Müslüman olanların beşincisi Hz. Ebu Bekir Abdullah (Atik) b. Ebi Kuhafe Osmandır.
    Ebu Bekirin ata soyu peygamberimizin ata soyuyla Mürre b. Kâbta birleşir.
    Hz. Ebu Bekirin annesi Ümmül Hayr Selma bint-i Sahrdan doğan oğlan çocukları yaşamıyordu. Bu yüzden ilk doğacak oğlan çocuğuna Abdülkabe ismini vermeyi ve Kâbe hizmetine vakfetmeyi adamıştı.
    Hz. Ebu Bekir doğunca ellerini kaldırıp:
    -Ya Rabbi! Şu ölümden azatladığın oğlumdur. Onu bana bağışla diyerek dua etti.
    Ebu Bekir büyüyüp gelişince Atik ismi de verildi. Müslü-man olunca Abdülkâbe ismi Abdullaha çevrildi.
    Ebu Bekir peygamberimizden iki yaş küçüktü ve peygam-berimizin en yakın, en candan dostlarından birisiydi. Bu yüz-den peygamberimizi çok yakından ve çok iyi tanımaktaydı. Kendisi ticaretle uğraşırdı.
    Peygamberimiz Hira dağındaki mağarada gaipten bazı ses-ler duymaya başladığı ve bu seslerin mahiyetini öğrenmek için Hz. Haticenin amcasının oğlu Varakanın yanına götürül-düğünde Hz. Ebu Bekirde yanındaydı. Varakanın söyledikle-rini duymuştu ve sevgili arkadaşında olan ruhsal değişiklikleri çok iyi bilmekteydi.
    Hz. Ebu Bekir peygamberimize peygamberlik verilmeden seneler önce ticaret için Şama gitmişti. Bu seyahat sırasında bir gece rüyasında bir ayın Mekkeye indiğini sonra Mekkenin bütün evlerine dağıldığını ve her eve ondan bir parça girdiğini sonrada kendi evinde toplu bir hale gelmiş gibi olduğunu görüp bu rüyasını ehl-i kitap bilginlerinden bazılarına ve Rahip Bahiraya anlatmıştı.
    Rahip Bahira onun rüyasını dinledikten sora:
    -Ey kişi! Sen buraya nereden geldin? Diye sordu.
    Ebu Bekirde:
    -Ben Kâbenin bulunduğu kutsal Mekke halkındanım dedi.
    Onun Mekke halkından oluşu Bahiranın ilgisini daha da çekti. Bu kez:
    -Ey kişi! Sen Mekke halkından kimlerdensin diye sordu.
    Ebu Bekirde:
    -Ben Kureyşîyimdir dedi.
    Bahira:
    -Sen geçimini ne ile sağlamaktasın dedi.
    Ebu Bekir:
    -Ben ticaret yapar, geçimimi ticaretten sağlarım dedi.
    Bahira biraz düşündükten sonra:
    -Ey kişi! Sen çok hayırlı bir rüya görmüş bulunmaktasın. Eğer Allah rüyanı doğru çıkarırsa kavminden bir peygamber gönderecek sende sağlığında onun veziri vefatından sonra da halifesi olacaksın. Fakat sen bunu içinde gizli tut, kimseye söyleme dedi. Ebu Bekirde onun bu sözlerini kalbinde gizli tutup kimseye söylememişti.
    Hz. Ebu Bekir Mekkeye döndükten sonra Allahın istediği kadar orada kaldı. Daha sonra ticaret için Yemene gitti ve Ezd kabilesinden ihtiyar bir bilginin evine misafir oldu. İhtiyar bilgin onu görünce:
    -Ey kişi! Ben senin hâl ve tavrından harem halkından bir kişi olduğunu tahmin ediyorum dedi.
    Hz. Ebu Bekir de:
    -Evet ben harem halkından bir kişiyimdir deyip onun söz-lerin onayladı.
    İhtiyar bilgin ona daha dikkatli bakarak:
    -Zannederim Sen aynı zamanda Kureyşîsin de dedi.
    Hz. Ebu Bekir:
    -Ey bilgin kişi! Yanılmadın. Ben harem halkından olup Kureyşî bir kişiyim dedi.
    İhtiyar bilgin bu kez:
    -Ben senin Teym oğullarından olduğunu da tahmin ediyo-rum dedi.
    Hz. Ebu Bekir:
    -Evet ben Teym b. Mürre oğullarındanım dedi.
    İhtiyar bilgin ona doğru biraz daha yaklaşarak:
    -Senin hakkında öğrenmek istediğim bir şey daha kaldı dedi.
    Ebu Bekir:
    -Öğrenmek istediğini bana sor dedi.
    İhtiyar bilgin:
    -Ben sadece karnını açıp bana göstermeni istiyorum dedi.
    Onun bu isteği Ebu Bekirin garibine gitti. Bilgin kişiye:
    -Bunu benden niye istediğini haber vermedikçe bu dediğini yapmam dedi.
    İhtiyar bilgin:
    -Ben okudum kitaplarda Harem halkından bir peygamber gönderileceğini ve ona bir genç ile olgun yaşta birinin yardım-cı olacağını sağlam ve doğru bilgiler içinde buldum. Gen yar-dımcı atılgan, gözünü daldan budaktan sakınmaz, korku nedir bilmez, güçlüklere karşı koyan kısa boylu, kara yağız bir kişi-dir. Olgun yaşta olanı ise beyaz tenli ve zayıf bedenlidir. Ken-disinin karnında bir ben ve sol uyluğunda da bir işaret vardır. İşte ben niye karnını görmek istediğimi bildirmiş bulunuyo-rum. Artık sana düşen senden istediğimi bana göstermektir. Sen karnını açıp göstermekle nihayet bana gizli kalmış bulu-nan sıfatını benim için tamamlamış olacaksın dedi.
    Ebu Bekir ihtiyar bilginin bu sözleri üzerine karnını açıp ona gösterdi. İhtiyar bilgin göbeğinin üstündeki siyah beni görünce:
    -Kâbenin Rabbine ant olsun ki sen Osun. Fakat sen sana arz ettiğim işte sakınıcı ol dedi.
    Ebu Bekir:
    -Ey bilgin kişi sen şu sözlerini daha açıklık getir. Bana söy-lemek istediğin nedir? Diye sordu.
    İhtiyar bilgin:
    -Ey kişi! Doğru yoldan eğrilmekten sakın. Daima orta yolu tut. Allahın sana verdiği köle ve cariyeler hakkında Allahtan kork dedi.
    Ebu Bekir işini bitirdikten sonra vedalaşmak için ihtiyar bilginin yanına varınca o:
    -Ey Harem halkından olan şerefli kişi! Sen o beklenen pey-gambere ulaştığında şu beyitleri Ona bildir deyip bir beyit söyledi. Ebu Bekir de onun söylediği beyti ezberledi.
    Ebu Bekir Mekkeye geldiğinde Muhammede (a.s.v) pey-gamberlik gelmiş olarak buldu. Kureyşin ulularından Ukbe b.Ebi Muayt, Şeybe ve Rebia b. Utbe kardeşlerle Ebu Cehil Amr b Hişam yanına geldiler. Ebu Bekir onlara:
    -Bildiğiniz gibi ben uzun bir yolculuktan gelmiş bulunu-yorum. Uzun zamandır aranızda değilim. Ben yanınızda de-ğilken başınıza gelip çatan veya aranızda olan biten önemli bir iş var mıdır? Diye sordu.
    Onlarda:
    -Ey Ebu Bekir! Başımızda büyük bir iş var. Ebu Talibin ye-timi peygamber olduğunu, gökten kendisine haberlere geldi-ğini söylüyor, halkı da tek bir ilaha davet ediyor. Biz onun se-nin en yakın arkadaşlarından biri olduğunu iyi bilmekteyiz. Eğer arada sen olmasaydın beklemez hemen hakkından gelir-dik. Artık sen onunla aramızdaki şu işi halledersin dediler.
    Ebu Bekir de:
    -Ey Kureyşin ulu kişileri! Ben sizi başınızdaki şu iş nede-niyle hayli bunalmış buldum. Ben onunla konuşurum. Siz ba-na onun şu anda nerede olduğunu bildirin dedi.
    Onlarda:
    -O şu anda zevcesi Haticenin evindedir dediler.
    Ebu Bekir oyalanmadan doğruca Haticenin evine gelip ka-pısını çaldı. Kapıyı peygamberimiz açtı. Ebu Bekir onu görün-ce:
    -Ya Muhammed! Sen kavminin menzil ve meclislerini gayb, baba ve atalarının dinini terk etmişsin öyle mi? Senin hakkında bana erişen şu haberlerde nedir? Diye sordu.
    Peygamberimiz ona:
    -Ey Ebu Bekir! Seni böyle telaşa sokan hakkımda sana ula-şan haberlerde ne imiş? diye sordu.
    Ebu Bekir:
    -Sen insanlara Allahın birliğine inanmaya davet ediyor, ben Allahın resulüyüm diyormuşsun dedi
    -Evet ey Ebu Bekir! Aziz ve celîl olan Rabbim beni Beşir, Nezîr ve İbrahimin duası kıldı. Bütün insanlara peygamber olarak gönderdi. Ben sana ve bütün insanlara Allahın gönder-diği peygamberiyim. Allaha iman et buyurdu.
    Ebu Bekir de Ona:
    -Ey Muhammed! Sen bu konuda bana hüccet ve delil göster dedi.
    Peygamberimizde:
    -Ey Ebu Bekir! Bu konudaki hüccet ve delilim Yemende buluştuğun bilgin kişidir dedi.
    Ebu Bekirde ona:
    -Ey Muhammed bu yeterli bir delil değildir. Çünkü ben Yemende pek çok bilginle görüşmüş bir kişiyim. Sen hangisini kast ediyorsun? Bana açıkça bildir dedi.
    Peygamberimizde:
    -O bilgin kişi ki ihtiyardır ve sana benim için emanet bir beyit bırakmıştı da sen onu ezberlemiştin dedi.
    Ebu Bekir hayretler içinde kalarak:
    -Ey Muhammed! Ey sevgili dostum! Muhakkak ki doğru-lardansın. Bunu sana kim haber verdi? Diye sordu.
    Peygamberimiz:
    -Benden önceki peygamberler gelmiş olan Namusul Ekber bana da gelmiştir. Bu haberi de o getirmiştir dedi.
    Bunun üzerine Ebu Bekir:
    -Uzat elini ey Muhammed! Sen doğrusun, eminsin. Güzel ahlak sahibisin. Vallahi ben sende bu zamana kadar hiç bir yalana rastlamadım. Sen emanete riayet eder, akrabanı gözetir, her zaman hayırlı ve güzel işler yaparsın.
    Halka yalan söylemeyen bir insan Allaha karşı hiç yalan söylemez. Sen peygamber olarak gönderilmeye layık bir kişi-sin. Ben şahadet ederim ki Allahtan başka ilah yoktur, sen de Allahın resulüsün. Uzat elini de sana biat edeyim deyip iman etti.
    Ebu Bekirin iman etmesi peygamberimizi çok sevindirdi. Onun imanı saf ve katışıksızdı. O bu konuda en küçük bir te-reddüde düşmedi.
    Ebu Bekir saf ve katıksız olan sarsılmaz imanı ve kişiliğiyle peygamberimizin en büyük yardımcılarından birisi oldu. Bu uğurda nesi var nesi yoksa harcamaktan geri kalmadı.
    Ebu Bekirin Kureyş kavmi üzerinde mümtaz bir yeri vardı. Kendisi kavmi içinde düşülür kalkılır, görüşülüp konuşulur yumuşak huylu, uslu bir zat idi.
    Cahiliye döneminde Kureyşîlerin ulu ve hatırı sayılan kişi-lerindendi. Kan ve diyet işlerini üzerine almıştı. Tanınmış, kumaş ve elbise alıp satan dürüst bir tüccardı. Kendisi nesep ilminin uzmanlarından birisiydi. Müslüman olunca Müslü-manlığını gizlemedi. Hiç çekinmeden, hiç kimseden korkma-dan açıkladı. Bu konuda üzerine gelen her türlü musibetleri seve seve göğüs gerdi.
    Kureyşin yenilmez pehlivanlarından Hz. Haticenin amca oğlu Esed (Aslan) lakaplı Nevfel b. Hüveylid Ebu Bekir ile Talha b. Ubeydullahı Müslüman olduklarını işitince ikisin bir ipe sıkı sıkıya bağlamış, buna her zaman koyu bir kabile gayreti içinde bulunan Teym oğulları ses çıkarmamışlardı.
    Hz. Ebu Bekir peygamberimizin yanında insanların en se-vimli olanıydı. Peygamberimiz bu konuda:
    -İnsanlardan canında, malında, arkadaşlığında bana karşı Ebu Bekir b. Ebi Kuhafeden daha fedakâr ve cömert davranan bir kimse yoktur. Eğer Rabbimden başka insanlardan dost tutmuş olsaydım muhakkak ki Ebu Bekiri dost tutardım. Fa-kat İslam kardeşliği daha üstündür.
    Haberiniz olsun ki sahibiniz yüce Allahın dostudur. Şu mescide açılan bütün kapıları kapatınız. Yalnız Ebu Bekirin kapısı açık kalsın buyurmuştur.
    Ebu Bekir Müslüman olduğunda kırk bin dirhem serveti vardı. O bu servetini Mekkeli müşriklerin ağır işkenceleri al-tında kıvrandırdıkları kadın, erkek birçok Müslüman köleleri satın alıp kurtarmak ve Müslümanları güçlendirmek için har-camaktan geri durmadı. Medineye hicret ettiğinde yanında sadece beş bin dirhemi kalmıştı. Kalen bu servetini de Medine de Müslümanlar için cömertçe harcadı.
    Tebük seferi sırasında kalan servetinin hepsini getirip peygamberimizin önüne koymuştu. Bunu fark eden peygam-berimiz:
    -Ey Ebu Bekir! Ev halkına ne bıraktın? Diye sordu.
    Ebu Bekir başını eğerek, yavaşça:
    -Allahı ve Allahın resulünü bıraktım dedi.
    Peygamberimiz Ebu Bekirin cennetin Salat, Cihat, Sadaka ve Reyyan gibi sekiz kapısından aynı anda içeriye davet edile-ceğini bildirmiş onun ismini de sağlıklarında cennetle müjde-lenen Aşere-i Mübeşşereden on mutlu kişinin arasında say-mıştır.
    Peygamberimiz Mekkeden Medineye hicret edeceği za-man onu kendine yoldaş ve mağarada gizlendiğinde arkadaş edinmişti.
    Ebu Bekir bedir Uhud, Hendek ve diğer bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu.
    Peygamberimiz vefatıyla neticelenen hastalığı sırasında mihraba yalnız onun geçirilmesini emir buyurmuş, Hz. Ömerin imamlığına razı olmamıştı. Bu nedenle ilk halife Hz. Ebu Bekir oldu.
    Hz. Ebu Bekirin İslama yaptığı en büyük hizmetlerden biriside Kuran-ı Kerimi bir kapak altında toplatmasıdır.
    Peygamberimiz Kuranı-ı Kerimin sure ve ayetleri vahiy edildikçe onları ezberler ve ezberletir; aynı zamanda vahiy katiplerinden birini çağırır; ona “yaz diyerek okuyup, yazdı-rır yazılacak ayetin hangi sureye ve hangi ayetten sonra yazıla-cağını da bildirirdi.
    Kendisi Kuran hafızıydı.
    Peygamberimizin irtihalinden sonra Hz. Ebu Bekir vahiy katiplerinden Zeyd b. Sabiti Kuran-ı Kerimin yazılı bulundu-ğu yapraksız, kabuğu soyulmuş hurma dallarından; yassı, ince beyaz taşlardan ve hafızların ezberlerinden araştırmalar yaptı-rarak bir araya toplattırmış, Mushaf haline getirtmiştir. Kuran-ı Kerimden olup da Mushaf haline getirilerek iki kapak arasına girmeyen bir şey kalmamıştır.
    Bu konuda Hz.Ali (k.v):
    -Allah Ebu Bekiri rahmet etsin. O Kuran-ı Kerimin sure ve ayetlerini eksiksiz toplamak hususunda insanların en büyük ecirlisi idi. Kuran-ı Kerimi iki kapak arasında toplayan ilk kimse o idi demiştir.
    Hz. Ebu Bekir ömrü boyunca neyi var, neyi yoksa her şeyi-ni İslam için harcadı. Vefatında kızı Hz. Ayşe validemize:
    Bir sağmal deve,
    Müslümanların kılıçlarını bileyip temizleme işlerini yapan ve Ebu Bekir ailesini hizmet eden bir uşak,
    İçine süt sağılan tek bir çanaktan başka bir şey bırakma-mıştı. Hz. Ayşe validemizde vefatı sırasında bütün bunları ha-life olan Ömere götürülüp verilmesini vasiyet etti. Bütün bun-lar kendisine teslim edilince Hz. Ömer ağlayarak:
    -Allah Ebu Bekire rahmet etsin. O kendisinden sonrakine çok güç bir örnek bıraktı. Sen Ey Ebu Bekir! Sen senden son-rakine çok güç bir örnek bırakıp onu çok güç bir duruma dü-şürdün demekten kendini alamadı.
    Yine Onun hakkında Hz. Ali:
    -Peygamber aleyhisselamdan sonra bu ümmetin hayırlısı Ebu Bekirdir. Ondan sonrada Ömerdir buyurmuştur.
    Ebu Bekir hicretin on üçüncü yılında Medinede peygam-berimizin irtihal ettiği yaşta (Altmış üç yaşında) vefat etti ve peygamberimizin ayakucuna defnedildi.
    Ebu Bekir uzun boylu, biraz kamburca, ak tenli, zayıf be-denli, arık yüzlü, seyrek ve aksakallı, çukur gözlü, çıkık alınlı, gür ve çok saçlı, yumuşak huylu, merhametli, gözü yaşlı bir Zat-ı muhterem idi.


    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===============
     



  8. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    BİLÂL-İ HABEŞİ (r anh.)
    Ve
    Annesi HÂMÂME Hatun (r.anha)

    Hz. Ebu Bekirden sonra Müslüman olanlar kayıtlara göre Bilâl-i Habeşî ile annesi Hamâme hanımdır.
    Bilalin babası habeşi bir köle olan Rebahtır. Bilal de an-nesi de Rebah gibi köle idi.
    Hamame Mekkede Cumah oğullarının kölesi idi ve kendi gibi köle olan Rebah ile evlendirilmişti. Bilal-i Habeşi Mek-kede Cümah oğulları ailesi içinde doğmuş, Cümah oğulların-dan Ümeyye b. Halefin kölesi olmuştu.
    Bilal-i Habeşî ve annesi Hamâme peygamberimizin insan-ları gizlice İslama davet ettiği dönemlerin hemen başlarında Müslüman oldu. Gerek Bilâl gerekse annesi Hamâme Müslü-manlığa gönülden bağlı temiz kalpli kişilerdi.
    Bilal-i Habeşi köle olmasına rağmen Müslüman olduğunu ilk açıklayan yedi müminden birisi olma şerefine ermiştir. Kendisi müminlerin zayıf ve fakir tabakasındandı.
    Bilalin Müslüman olması ve bunu açıklamaktan çekin-memesi onun pek çok ve ağır işkencelere uğramasına neden olmuştur.
    Dininden döndürülmek, Lât ve Uzza adlarını andırılmak için yapılan en ağır işkencelere katlanır:
    -Haydi sende bizim gibi söyle diye zorlandıkça:
    -Dilim onu söylemeye dönmüyor onu söyleyemiyor. Ehad Ehad ( Birdir, Birdir) demekten geri durmaz, ne yaparlarsa yapsınlar Lat ve Uzza benimde tanrımdır dedirtemezlerdi.
    Bilal-i Habeşi türlü işkenceler altında inim, inim inlerken Hz. Ebu Bekir tarafından satın alınıp bu işkencelerden kurta-rıldı. Ebu Bekir onu satın alınca hemen azat etti.
    Ebu Bekir Bilalin annesi Hamameyi de satın alıp azat etti, onu da işkencelerden kurtardı.
    Peygamberimiz ilk ezanı Bilal-i Habeşiyi okutmuş, pey-gamberimizin birinci müezzini olma şerefine kavuşmuştur.
    Bilal-i Habeşi hicretten sonra Medinede peygamberimizin mescidinde sabah ezanını okuduktan sonra ezanın okundu-ğunu bildirmek üzere peygamberimizin o gece yanında bu-lunduğu hanımının kapısının önünde durarak:
    -Hayya alessalah! Hayya alelfelah! Esselâtü ya Resülallah der, peygamberimizin çıktığını görünce de kamet getirmeye başlardı.
    Bilal-i Habeşi peygamberimiz bayram namazına ve yağmur duasına çıkarken yanında bulunur, Anezesini namazgaha ka-dar taşır, varınca sütre olarak peygamberimizin önüne dikerdi.
    Peygamberimiz ona aynı zamanda hazinedarlık görevini de vermişti.
    Bir gün peygamberimiz ona:
    -Ey Bilal! Ben cennette gezinirken önümde senin ayakkabı-larının tıkırtısını işittim buyurmuş cennetlik olduğunu haber vermiştir. Bu nedenle Bilal-i Habeşî Aşere-i Mübeşerrenin on birincisidir.
    Bilal-i Habeşi Allah (c.c) yolunda Mekkeden Medineye hicret etti. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulun-du.
    Peygamberimizin irtihalinden sonra Medinede kalmaya dayanamadı. Şama gitmek için halife olan Ebu Bekirden izin istedi. Onun yanına gelerek:
    -Ey Resulallahın halifesi! Ben gözümün nuru Resulallah aleyhisselamdan müminlerin en üstün ameli Allah yolunda cihattır buyurduğunu işitmiş bulunuyorum dedi.
    Ebu Bekirde ona:
    -Ey Bilal! Söyle bana, dileğin nedir? Diye sordu.
    Bilal-i Habeşi de:
    -Allah yolunda ölünceye kadar serhatlardan serhatlara ko-şarak cihat etmek istiyorum dedi.
    Onun bu isteğine karşı Ebu Bekir:
    -Ey Bilal! Sen bizi şu gördüğün hal üzere bırakıp gitmeyi uygun görür müsün? Sen burada yanımda kalsan da bana yar-dım etsen olmaz mı? Diye sordu.
    Bilal-i Habeşi onun bu isteğini kabul etmek istemedi. Bu nedenle:
    -Ey Ebu Bekir! Eğer sen beni kendin için satın aldın, senin-le birlikte bulunayım diye azat ettinse yanında alıkoy. Eğer Allah için satın alıp azat ettinse beni bırak da yüce Allahın hizmetine gideyim dedi.
    Onun bu sözleri üzerine Ebu Bekir ağlamaya başlayarak:
    -Ben seni muhakkak ki Allah için satın alıp azat etmişimdir. Fakat Allah aşkına! Üzerinde bulunan hakkımı ve hürmetimi göz önünde tut da yanımdan ayrılma. Çünkü ben yaşlandım, zayıfladım. Kemiklerim inceldi. Ecelimde yaklaşmıştır. Şu anda kavi dostların yardım ve desteğine muhtaç durumdayım dedi.
    Bilal-i Habeşi Ebu Bekiri kırmadı. Onun vefatına kadar yanında kaldı. Vefatından sonrada cihat için Şama gitti.
    Hz. Ebu Bekir onu gördükçe:
    -Keşki bende Bilâl gibi Bilâlin annesi ve babasından dün-yaya gelmiş olsaydım der, onun gibi olmak ister, ona imrenir-di.
    Bilal-i Habeşi yetmiş yaşlarında Şam Dımaşkta vefat etti. Küçük Kapı yanında Dımaşk kabristanına defnedildi.
    Bilal-i Habeşi uzun boylu, kurum gibi simsiyah tenli, kambur, çok ve kır saçlı idi. Saçının aklığını boyayıp değiş-tirmezdi.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.

    ==================



    EBU FÜKEYHE (r.anh)

    Ebu Fükeyhe Ezd kabilesinden olup asıl isminin Eflah veya Yesar olduğu söylenir. Bazı kayıtlarda Ebu Fükeyhenin Abduddar oğullarının bazı kayıtlarda ise Cumah oğullarından Safvan b. Ümeyyenin kölesi olduğu kayıtlıdır.
    Ebu Fükeyhe Bilal-i Habeşînin Müslüman olduğu sıralar-da Müslüman olmuştur.
    Bilal-i Habeşi gibi oda müşrikler tarafından en ağır işken-celere uğratılırdı. Ebu Bekir onu da satın alıp azat etti.
    Ebu Fükeyhe Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Bedir savaşından önce vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==============
     



  9. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    HÂLİD B. SAİD (r.anh)

    Halid b. Said peygamberimizin en büyük düşmanlarından biri olan müşriklerden Ebu Uhayha Said b. Âsînin oğlu olup annesi Ümmü Halid Lübeyne bint-i Habbabtır.
    Halid b. Said bir gece rüyasında Allahın bildiği kadar ge-niş bir ateşin kıyısında durduğunu ve kendisini babasının o ateşin içine iterek düşürmek ister gibi davrandığını, ateşe düşmek üzereyken Resulallahın hemen belinden tutarak düşmekten kurtardığını gördü. Gördüğü bu rüyadan çok kork-tu.
    Bir gece sonra yine rüyasında Zemzem kuyusunun bulun-duğu yerden bir ateşin çıkarak ufukları doldurduğunu bu ate-şin pek çok kişileri helak ettiğini, ateşin dışından Birinin:
    -Lat ve Uzza yok oldu diye seslendiğini gördü. Üst üste gördüğü bu rüyalar onu çok etkiledi.
    Kendi kendine:
    -Vallahi her halde bu hak ve gerçek rüyalar olmalı dedi.
    Hz. Ebu Bekir çok iyi rüya yorardı. Yola çıktığında Ona rastlayınca hemen yanına koştu ve rüyasını anlattı, yormasını istedi.
    Ebu Bekir:
    -Ey Saidin oğlu! Şu gördüğün rüyaların hakkında hayırlı olmasını dilerim. Şu gördüklerin gerçekten apaçık bir rüyadır. İşte Resulallah Aleyhisselam şuradadır. Sen hiç durma. Hemen ona tabi ol. Eğer ona tabi olur İslamiyete girer, onun yanında bulunursan muhakkak ki o seni ateşe düşmekten korur. Gördüğün rüyalara göre baban tam bir cehennemliktir. Ona tabi olanlarda yanındadır. Sen babandan uzak dur dedi.
    Resullallah o sıralarda Mekkenin Ciyad mevkiinde bulu-nuyordu. Halid b. Said Ebu Bekirin bu sözleri üzerine hemen yanına koştu ve:
    -Ey Muhammed! Sen nelere davet ediyorsun? Diye sordu.
    Peygamberimiz:
    -Ben insanlara bir olan ve şeriki bulunmayan Allaha iman ve ibadete, Muhammedin Onun kulu ve resulü olduğuna inanmaya; işitmez, görmez; hiç bir zarar veya yarar vermez, kendisine tapınanları da tapınmayanları da bilmez bir takım taş parçalarına tapmaktan vazgeçmeyi, şu putlara inkâra davet ediyorum.
    Ey İbn-i Said! Ben seni hâlâ bir taş parçasından başka bir şey olmayan putlara tapamaya devam ederken görüyorum de-di.
    Bunun üzerine Halid b. Said:
    -Ben şahadet ederim ki Allahtan başka ilah yoktur. Yine ben şahadet ederim ki Muhammed onun kulu ve resulüdür diyerek iman etti.
    Peygamberimiz onun Müslüman olduğuna çok sevindi.
    Ebu Uhayha Said b. Asi oğlu Halidin Müslüman olduğunu öğrenince diğer oğullarını onun arkasından saldı. Tutup ge-tirmelerini istedi.
    Halidi tutup getirdikleri zaman Ebu Uhayha önce itip ka-karak ona hakaretler etti. Sonra elindeki değnek kırılıncaya kadar dayak attı.
    Bir yandan da:
    -Sen Muhammedin kendi kavmine aykırı hareket ettiğini ve onların ilahlarını yerdiğini ve geçmiş atalarını ayıpladığını görüp duruyorsun da sonrada Ona tabi oluyorsun ha diye ba-ğırıp durdu.
    Her şeye rağmen Halid:
    -Ey Baba! Vallah o doğru söylüyor doğru yapıyor, ben onun için kendisine tabi oldum dedi. Onun bu sözleri Ebu Uhayhayı daha da kızdırdı.
    Sövüp saydıktan sonra:
    -Ey zelil, yaramaz kişi! Artık istediğin yere git. Vallahi senin bende olan rızkını keseceğim dedi.
    Halid tevekkülle başını yere eğerek:
    -Ey baba sen rızkımı kesersen kes. Sen rızkımı kesersen Allah elbette bana geçineceğim şeyi ihsan eder dedi.
    Onun bu sözleri Ebu Uhayayı daha da kızdırdı. Etrafını çevirip bekleşen oğullarına:
    -Şunu dışarı atıp benden uzaklaştırınız diye emretti. Halid Ebu Uhayhanın oğulları tarafından dışarı çıkarıldı. Halidi bir yere hapsettiler.
    Uhayha diğer oğullarını etrafına toplayarak:
    -Eğer sizlerden biriniz onunla konuşacak, ona en küçük bir yardımda bulunacak olursa inan olsun ona yaptığımı kendisi-ne yaparım diye tehdit etti.
    Halid Mekkenin sıcağında hapis olduğu yerde aç ve susuz bırakıldı. Dininden dönmesi için çok uğraştılar fakat o dinin-den dönmedi.
    Nihayet bir gün bir fırsatını bulup hapsedildiği yerden kurtuldu. Doğruca peygamberimizin yanına geldi. Onunla birlikte yedi içti. Allah yolunda yapılan Habeş hicretine katı-lıncaya kadar babasına görünmedi.
    Halid b. Said Habeş hicreti için hazırlanırken babasının hasta olduğunu ve:
    -Eğer Allah şu hastalığımı benden kaldıracak olursa artık Mekke vadisinde İbn-i Ebi Kebşenin (Peygamberimizin) tan-rısına ibadet olunmayacaktır demişti.
    Halid b. Said bunu duyunca ellerini açıp:
    -Allahım! Onu kaldırma diye dua etti.
    Ebu Uhayha bu hastalığından kurtulamayarak öldü.
    Halid b. Said Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine zevcesi ilk Müslümanlardan Talha b. Ubeydullahın annesi Ümeyne bint-i Halef ile birlikte katıldı. Hicretin yedinci yılın-da Medineye de hicret ederek iki hicreti birleştirdi. Çok gü-venilir bir kişi olduğundan peygamberimiz onu zekat tahsil memuru olarak görevlendirirdi. Hicretin on dördüncü yılında Mercüssuffer savaşında şehit oldu.



    Allah ondan ve eşinden razı olsun.



    ==================

    AMR B. SAİD (r.anh)
    Ve
    FATIMA BİNT-İ SAFVAN (r.anha)

    Amr b. Said peygamberimizin baş düşmanlarından olan Ebu Uhayhanın oğludur. Halid b. Saidin baba bir, anne ayrı kardeşidir. Amr b. Saidin annesi Halid b. Velidin halası Safiyye bint-i Mugiredir.
    Amr b. Said kardeşi Halid b. Saidin ardından Müslüman oldu. Kardeşi ile birlikte Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış, hicretin yedinci yılında Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirmiştir. Yanında yine ilk Müslüman-lardan olan zevcesi Fatıma bint-i Safvan bulunmaktaydı.
    Amr b. Said üzerinde Muhammederrasulallah yazısı kakı-lıp oyulmuş bulunan bir yüzüğü peygamberimize hediye etti. Peygamberimiz bu yüzüğü mühür yüzüğü olarak kullanır, hükümdarlara gönderdiği mektuplara bu yüzükle mühürlerdi.
    Amr b. Said Fetih, Huneyn ve Tebük seferlerine katıldı. Hicretin on üçüncü yılında yapılan Ecnadeyn savaşında şehit oldu.
    Allah ondan ve eşinden razı olsun.


    ================


    ZÜBEYR B. AVVAM (r.anh)

    Zübeyr b. Avam Hz. Haticenin kardeşi Avam b. Hüveylidin oğlu idi. Bu nedenle Hz. Hatice Zübeyr b. Avvamın halası konumundaydı.
    Zübeyr b. Avvamın annesi peygamberimizin halası Safiye bint-i Abdülmuttalibtir. Bu nedenle Zübeyr b. Avvam hem anne, hem baba yönünden peygamberimizin akrabasıydı.
    Babası Avvam oğlu Zübeyre:
    -Ey oğulcum! Senin annen benim zevcemdir. Esma bint-i Ebu Bekir ise senin zevcendir. Halan Hatice ile baldızın Aişe Resulallahın zevceleridir. Annen ise Resulallahın halasıdır. Babamın halası Ümmü Habibe bint-i Esedtir ki o da Resulallahın annesi Amine bint-i Vehbin halasıdır. Resulllah ile aramızda iki yönden hısım ve akrabalık bulunmaktadır demişti.
    Zübeyr b. Avvam Hz. Alinin akranı olup aynı yılda doğ-muşlardı ki peygamberimiz o zaman otuz yaşındaydı.
    Zübeyr b. Avvam deve kasabıydı.
    Hz. Ebu Bekir Müslüman olduktan sonra yolda müstakbel damadı Zübeyr b. Avvama rastladı. Ona İslamı anlattı, Müs-lüman olmasını tavsiye ve bu konuda onu teşvik etti. Zübeyr b. Avvam kabul edince birlikte Resulallahın yanına geldiler. Peygamberimiz ona İslamiyete arz ve teklif etti, Kuran-ı Kerim okudu. İslam şeraitin anlattı. Yüce Allahın mümin kullarına vaat ettiği izzet ve şerefleri haber verdi. Zübeyr b. Avvamda hemen iman etti, Müslüman oldu.
    Zübeyr b. Avam amcası tarafından dininden dönmesi için bir iple sıkıca bağlanır, yanına yakılan ateşin dumanı üzerine doğru üfürülerek işkence edilirdi.
    Zübeyr b.Avvam Allah yolunda ilk kılıç sıyıran ve pey-gamberimizin hayır dualarını alan kişi idi.
    Bir gün durup dururken şeytan kalbine:
    -Resulallah yakalanıp öldürüldü diye fısıldadı. Oda hemen kılıcını sıyırıp peygamberimizi aramaya başladı. Onu Mek-kenin yukarı taraflarında buldu. Peygamberiz onu kılıcını sıyırmış bir halde görünce:
    -Ey Zübeyr neyin var? Şu halin nedir? Diye sordu.
    Zübeyr peygamberimizi sağ salim görünce sevinçle yanına koşup:
    -Ya Resulallah! Seni yakaladılar diye haber aldım. Seni ko-rumak için kılıcımı sıyırıp yanına geldim dedi.
    Peygamberimiz ona ve onun kılına dua etti.
    Bu olay olduğunda Zübeyr b.Avvam henüz on yaşındaydı. Hz. Ali Hz. Hamza ve Zübeyr b. Avvam ashabın en yüreklisi idiler.
    Peygamberimiz onun için:
    -Her peygamberin bir havarisi yardımcısı vardır. Benim havarimde Zübeyrdir buyurmuştu.
    Peygamberimiz Hz. Ali ile Zübeyri çok severdi.
    Zübeyr b. Avam Mekkeden Medineye hicret etti. Bütün savaşlara katıldı. Uhud savaşında savaş meydanından ayrıl-mamış, peygamberimizin önünde dövüşerek ölmek üzere biat yapmış olan İslam mücahitlerindendi.
    Zübeyr b. Avvam peygamberimizin kendilerini cennetle müjdelediği on mutlu sahabiden olduğu gibi kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı sahabiden de birisi olup Hz. Ömer suikasttan sonra öleceğini anlayınca halifelik işini onunla ko-nuşulmasını tavsiye etmişti.
    Zübeyr b. Avam orta boylu olup ne zayıf ne de şişmandı. Gür saçlı seyrek sakallı esmer tenli, sıkı etli, güçlü kuvvetli bir zat-ı muhterem idi. Ağaran saçlarının rengini boyayıp değiş-tirmezdi.
    Zübeyr b. Avvam hicretin otuz altıncı yılında Cemel vaka-sında İbn Cürmüz tarafından şehit edilmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.

    ============
     



  10. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ZİNNUREYN Hz. OSMAN B. AFFAN (r.anh)

    Hz. Osman b. Affan Ümeyye oğullarındandır. Ata soyu peygamberimizin ata soyu ile Abd-i Menaf b. Kusayy da birle-şir.
    Hz. Osmanın annesi Ervâ bint-i Küreyzdir. Ervâ bint-i Küreyz peygamberimizin halalarından Ümmü Hakim Beyza bint-i Abdülmuttalibin kızıdır. Osman b. Affan peygamberi-mizin halası Ümmü Hakim Beyzanın torunudur.
    Osman b. Affan fil vakasından sonra altıncı yılda doğdu. peygamberimizden altı yaş küçüktür.
    Kendisi ticaretle meşguldü. Kumaş ve elbise alır satardı. Zarar ve ziyan sermayeye ait olmak ve kazancın yarısını almak üzere bazı güvenilir kişilere sermaye verir, ticaret yaptırırdı. Oldukça varlıklı bir zat-ı Muhterem idi.
    Kayıtlara göre Osman b. Affanın Müslüman olmasına üç şey neden olmuştur.
    1-Ticaret için gittiği Şamdan dönerken deve üzerinde uyur gibi bir haldeyken bazı uyarıcı sesler duydu. Bu sesler ona:
    -Ey uykucular! Uyanınız, çünkü Ahmet Mekkede zuhur etmiş bulunuyor. Kendisine tabi olmada başkaları sizi geçme-sin diyordu
    2-Büyük teyzesi Ervâ bint-i Abdülmuttalibin yanındayken tevhit kelimesine duyunca derinliklerinde bir ürperti duydu. Bu kelime onu çok etkiledi, kalbini yumuşattı, İslama doğru meyillendirdi.
    3- Peygamberimiz gibi Hz. Ebu Bekir onunda yakın dos-tuydu. Hz. Ebu Bekir Müslüman olunca yakın dostu Osman b. Affanında Müslüman olmasını arzu etti. Ona İslamı anlattı Müslüman olmasını öğütledi ve bu konuda teşvik etti.
    Hz. Osman bir gün hasta olduğunu duyduğu büyük teyzesi Ervâ bint-i Abdülmuttalibi ziyarete gitti. Onun ardından ha-lasını ziyarete gelen peygamberimiz Ervâ bint-i Abdülmut- talibin odasına girdi. O girince sanki oda bir nurla aydınlandı.
    Peygamberimiz Hz. Osmana dönerek:
    -Ey Osman! Ne haldesin? Diye sordu.
    Hz. Osmanda peygamberimize:
    -Ey Muhammed! Ben sana şaşıp durmaktayım. Senin içi-mizde çok üstün bir mevkiin vardır ama hakkında bir takım olumsuz şeyler söyleniyor dedi.
    Bunun üzerine Resulallah ona doğru yaklaştı. Bir elini onun omzuna koyarak:
    -Lâ İlâhe İllallah = Allahtan başka ilâh yoktur deyince tüy-leri diken, diken oldu. Bu tümcenin taşıdığı büyük ve derin manayı içinde duydu, fakat bir şey söylemedi. Peygamberimiz yanından ayrılınca yakın dostu Ebu Bekirin söylediklerini anımsadı. Ebu Bekirde Resulallah aleyhisselam gibi gizliden gizliye İslamı yaymak için didinmekte, yakın dostlarını İs-lama girmeleri için davet edip durmaktaydı. Bunların arasında da Osman b. Affan da vardı. Hz. Osman Müslüman olmak için peygamberimizin ardından seğirtti, yolda Talha b. Ubeydulaha rastladı. Talha b. Ubeydullahta Müslüman ol-mak için peygamberimizin yanına gitmekteydi. Beraberce Resulallahın huzuruna girdiler. Peygamberimiz onlara İslami-yete arz ve teklif etti. Kendilerine Kuran-ı Kerim okudu. İslam hukukuna dair bilgiler verdi. Eğer Müslüman olurlarsa şanı yüce Allahın onlar için vaat ettiği izzet ve şerefleri haber verince ikisi de iman ettiler ve öğrendiklerini ikrar ederek sa-bahladılar.
    Hz. Osman İslamiyetten önce cahiliye devrinde Araplar arasında okuma yazma bilenler pek az bulunduğu sırada okur yazar Mekkeliler arasında idi.
    İçki, kumar gibi hiç bir kötü huyu yoktu. Son derece utan-gaçtı. Uslu yumuşak huylu bol ihsanlı cömert bir kişiydi.
    Peygamberimiz ortanca kızı Rukayyeyi onunla evlendirdi. Rukayye vefat edince diğer kızı Ümmü Külsümle evlendirdi. Böylece H.Osman Resulallah Aleyhisselama iki kere damat oldu. Böylece ona Zinnureyn=İki nur sahibi lakabı verilmiştir.
    Hz. Ümmü Külsümde vefat edince peygamberimiz:
    -Üçüncü bir kızım daha olsaydı onu da Osmanla evlendir-dim buyurmuştur.
    -Hz. Osman Allah için yapılan birinci ve ikinci Habeş hic-retine yanında zevcesi Rukayye bint-i Resulallah olduğu halde katıldı. Ardından Medineye hicret edip iki hicreti üzerinde birleştirdi.
    Servetini Allah yolunda harcamaktan geri durmadı. Müs-lümanlar bol, bol su içsin diye kuyular satın aldı, kuyular kazdırdı.
    Peygamberimiz Mescid-i Nebevinin genişletilmesini arzu edince alınmasını tavsiye buyurdu arsayı yirmi beş bin dirhe-me satın alıp bağışladı. Mescid-i Nebevinin genişletilmesini sağladı. Bu nedenle peygamberimiz mescide girdikçe üç kere:
    -Allahım! Ben Osmandan razı oldum. Sende razı ol diye dua ederdi.
    Hz. Osman malzeme yönünden çok güç durumda olan Tebüke sefere hazırlanan İslam ordusunun yarısını yalnız başına donattı. Takımları, diz bağları yular ve diğer gereçleriy-le beraber dokuz yüz elli deve, yüz at bağışladı. Bunun dışın-da nakit olarak yirmi sekiz bin dirhem bağışta bulundu. Bütün bunların dışında sefer katılan askerlerden bazılarının erzakla-rını sağladı. Su içtikleri kapların ağız bağlarına, askı iplerine varıncaya kadar sağlamadık bir ihtiyaçlarını bırakmadı.
    Hz. Osman yıl orucu tutar, her Cuma namaza gitmeden ön-ce bir köle azat ederdi.
    Hz. Osman peygamberimizin sağlıklarında cennetle müj-delenen on sahabiden biri olduğu gibi kendilerinden razı ola-rak ayrıldığı altı sahabiden de biridir. Hz. Ömer uğradığı sui-kast sonucu öleceğini anlayınca kendisinden sonra halifelik işini onunla konuşulmasını tavsiye etmiştir.
    Hz. Osman hicretin yirmi dördüncü yılında Hz. Ömerden sonra halife oldu. Hicretin otuz beşinci ya da otuz altıncı yı-lında oruçlu olduğu ve Kuran-ı Kerim okuduğu bir sırada is-yancılar tarafından şehit edildi.
    Hz. Osman gördüğü rüyayı şehit edildiği günün sabahında arkadaşlarına anlatmış, şöyle demişti.
    -Ben bu gece rüyamda Resulallah aleyhiselamı rüyamda gördüm. Bana ey Osman orucunu yanımızda aç buyurdu. Ben bu gün şehit olacağımı umuyorum.
    H.Osman yalnız sağlığında değil Resulallah aleyhisselamın vefatından sonrada varını yoğunu İslam için harcamaya devam etmiştir. Hz. Ebu Bekir zamanında halk müthiş bir kıtlığa uğramıştı. Hz. Osman Şamdan bin deve yükü yiyecek getirtti. Yiyeceklerin geldiğini gören Medine tüccarları hemen kapısına dayandılar. Ona:
    -Ey Osman! Sana bin deve yükü yiyecek geldiğini haber aldık. Onları bize sata Medine muhtaçlarını bolluğa kavuştu-ralım dediler.
    Hz. Osman onlara:
    -İçeriye geliniz diyerek evine davet etti.
    Girdiler.
    Hz. Osman onlara:
    -Ey kişiler! Şamdan satın aldıklarıma karşılık siz bana kaçta kaç kazanç vereceksiniz? Diye sordu.
    Tüccarlarda:
    -Ey Osman! Biz sana ona karşı on iki kazanç verelim dedi-ler.
    Hz. Osman biraz düşündükten sonra:
    -Bana vereceğiniz karşılığı biraz daha artırınız dedi.
    Tüccarlarda:
    -O halde ona karşı on dört verelim. Bu senin için iyi br ka-zançtır dediler.
    Hz. Osman yine malını satmaya yanaşmadı. Onlara:
    -Bu kazanç azdır. Siz bana kazancımı biraz daha artırınız dedi.
    Tüccarlarda:
    -O halde ona karşı on beş verelim dedilerse de Hz. Osman bu kazancı da az gördü. Yine onlara:
    -Siz kazancımı biraz daha artırınız deyince tüccarlar:
    -Ey Osman! Biraz insaflı ol. Şu verdiğimiz kazançtan daha fazla kazanç verecek kim var? Diye sordular.
    Osman onlara:
    -İçinizde her dirheme on dirhem kâr verecek güçte olanınız var mı? Diye sordu.
    Onlarda:
    -Hayır! Sana bu kazancı verecek güçte olanımız yoktur de-diler.
    Bunun üzerine Hz. Osman:
    -Ey tüccarlar topluluğu! Ben sizleri şahit tutarım ki şu Şamdan getirttiğim bin deve yükü ekmek ve yiyecek Medine muhtaçlarına sadakadır. Çünkü Rabbim:
    “-Kim Allaha bir iyilikle, güzellikle gelirse işte ona on katı var buyuruyor. (Enam -160)
    Sizler bana en az bire on veremeyeceğinize göre ben malla-rımı Daha Çok Kâr Verecek Olana yani Allaha satacağım. Onun hesabına Medine muhtaçlarına dağıtacağım buyurdu.
    Hz. Osman Resulallahın zevcesi Hz. Hafsada bulunan Mushafı mütehassıs bir heyete dört nüsha çoğalttırdı, birini Kûfeye, birini Basraya, birini Şama gönderdi. Son dördüncü nüshayı da yanında alıkoydu.
    Bazı kaynaklarda çoğaltılan nüshaların yedi olduğu Yemen ve Bahreyne de birer nüsha gönderildiği kaydı vardır.
    Hz. Osman orta boylu, esmer tenliydi. İki omuz arası geniş, omuz kemikleri yüksekti. Derisi ince, yüzü güzeldi. Büyük ve uzun sakalları, gür saçları iyice aklaşmıştı. Başının en tepesi saçsızdı. Saçları iki yandan sarkar, kulak yumuşaklarını aşar, iki yana dökülürdü. Yanaklarının bir kısmında çiçek hastalı-ğından kalma izler vardı. Burnu ince, ucu büyük ve yüksekti. Dişlerini altınla kaplatıp sağlamlaştırmıştı. Genelde aşı boyası ile boyanmış iki parça elbise giyerdi. Kendisinin Yemen işi yüz dirhem değerinde elbise giydiği de görülmüştür.
    Kendisi Kuran hafızıydı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ================
     



  11. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    TALHA B. UBEYDULLAH (r.anh)

    Talha b. Ubeydullah Teym oğullarındandır. Peygamberi-mizin ata soyu ile Mürre b. Kâbta birleşir.
    Talha b. Ubeydullah annesi Hazrecîlerden Sâbe b. Abdul-lahtır.
    Talha b. Ubeydullah Hz. Alinin ve Zübeyr b. Avvamın doğduğu sene doğmuştur. Onlarla akrandı.
    Talha b. Ubeydullah Hz. Ebu Bekir gibi kumaş ve elbise satıcısı idi.
    Talha b.Ubeydullah bir yakınının yanında ticaret için Şama gitmek iç.in yola çıkmıştı. Busrâya geldiklerinde bir rahibin manastırından çıkıp:
    -İçinizde Harem halkından olan var mı? Diye sorduğunu işitti.
    Hemen rahibin yanına varıp:
    -Ey rahip! Ben sorduğun yerden, Harem halkındanım dedi.
    Rahipte ona:
    -Ey çocuk! Söyle bana? Ahmet zuhur etti mi? Bu konuda sende bilgi var mı? Diye sordu.
    Talha b. Ubeydullah rahibe:
    -Ey rahip! Sorduğun kişi, Ahmet kimdir? Dedi.
    Rahip:
    -O Abdülmuttalibin oğlu Abdullahın oğlu Ahmettir. O Mekke şehri içinde zuhur edecektir. Kendisi peygamberlerin sonuncusudur. Bir zaman sonra Haremden ayrılıp çıkacak, hurmalık taşlık ve çorak bir yere hicret edecektir.
    Ey çocuk! Ben sana ona doğru koşmanı tavsiye ederim dedi.
    Talha b. Ubeydullah rahibin bu sözlerinden son derece et-kilendi. Busrâda daha fazla oyalanmadan Mekkeye geri dön-dü. Mekkeye gelince hemen:
    -Ey Harem halkı! Biz burada yok iken olup bitenlerden ye-ni olan bir şey var mıdır? Diye sordu.
    Sordukları da:
    -Evet vardır. Abdullah oğlu Muhammedül Emin peygam-berliğe özendi. Ebu Kuhafenin oğlu da ona tabi oldu dediler.
    Talha b. Ubeydullah orada daha fazla durmayarak hemen Ebu Bekirin yanına koştu. Ona:
    -Ey Ebu Bekir! Sen Abdullahın oğlu Muhammede tabi mi oldun? Diye sordu.
    Ebu Bekirde:
    -Ey Talha! Ben ona tabi olmuşumdur. Sende hiç durma hu-zuruna gir ve kendisine tabi ol. Çünkü O insanları hak ve ger-çeğe davet ediyor dedi.
    Talha Ebu Bekire Busrâda rahibin söylediklerini haber verdi. Hemen birlikte peygamberimizin huzuruna vardılar. Talha peygamberimize Busradaki rahibin sözlerini anlattı. Peygamberimiz bu sözlere çok sevindi. Talhaya İslamı arz ve teklif etti. Kuran-ı Kerim okudu. İslam hukukunu anlattı. Yüce Allahın Müslümanlara vaat ettiği izzet ve şerefleri haber ve-rince Talha b. Ubeydullah hemen iman etti ve öğrendiklerini ikrâr ederek sabahladı.
    İslamiyetten önce cahiliye döneminde Araplar arasında okuma yazma bilenler pek az bulunduğu sırada Talha b. Ubeydullah okuryazar Mekkeliler arasında idi.
    Talha b. Ubeydullah Aşere-i Mübeşşereden olduğu gibi peygamberimizin kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı sahabiden biridir. Hz. Ömer suikastten sonra öleceğini anla-yınca kendisinden sonra halifelik işini onunla konuşulmasını tavsiye etmiştir. Bunun için Talha b. Ubeydullah hakkında:
    -O; kendileri sağlıklarında cennetle müjdelenen on kişiden biri, İslamiyete koşan ilk sekiz kişiden biri, Ebu Bekir eli ile Müslüman olan beş kişiden biri, şura ashabı olan altı kişiden biridir denilmiştir.
    Uhud savaşında müşriklerin usta okçularından Malik b. Züheyr peygamberimize nişanlayıp bir ok atmıştı. Talha b. Ubeydullah atılan okun peygamberimize değeceğini anlayınca elini siper etti. Ok onun parmaklarına değip elini çolak etti. Yine Uhud savaşında bir darbe ile yaralanan peygamberimizi sırtında taşıyıp Uhud kayalığına o çıkardı. Peygamberimiz onun hakkında:
    -Talha cennet komşuluğunu hak etti. Uhud günü yeryü-zünde sağımda Cebrailden, solumda da Talhadan başka bana yakın bir kimse bulunmadığını gördüm buyurmuştur.
    Talha b. Ubeydullah bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hicretin otuz altıncı yılında vuku bulan Cemel vakasında şehit oldu.
    Kendisi Kuran hafızıydı.
    Talha b. Ubeydullah kısaya yakın orta boylu, enli omuzlu, geniş göğüslü esmer ve çok saçlı idi. Saçı ne düz, nede kıvır-cıktı. Ağaran saçlarını boyayıp değiştirmezdi. Güzel yüzlü idi. Burnunun ucu ince, ayakları büyük idi. Ayaklarının tabanı düzdü. Yürürken hızlı, hızlı yürür, bir yere döneceği zaman bütün vücuduyla dönerdi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===============


    SAD B. EBİ VAKKAS (r.anh)


    Sad b. Ebi Vakkas Zühre oğullarındandı. Bilindiği gibi peygamberimizin annesi Amine bint-i Vahb Zühre oğulların-dandı. Bu nedenle Sad b. Ebi Vakkas peygamberize dayı düşmekte idi. Sad b. Ebi Vakkasın ata soyu ile peygamberi-mizin ata soyu Kilab b. Mürrede birleşmektedir.
    Sad b. Ebi Vakkasın annesi Ümeyye oğullarından Hamne bint-i Süfyandır.
    Sad b. Ebi Vakkas Hz. Ali, Zübeyr b. Avam ve Talha b. Ubeydullah ile aynı senede doğmuştur.
    Sad b. Ebi Vakkas ok yapıcısı idi. Peygamberimizin ok atıcı ashabındandı.
    Sad b. Ebi Vakkas bir gece rüyasında karanlıklar içinde hiç bir şeyi görmez, orada burada bocalayıp durur bir halde iken yolunu aydınlatan bir Ayın ışığını takip etti. Bazı kişilerin bu Aya doğru yürür, ona ulaşmak ister gibi olduklarını fark etti. Daha dikkatli bakınca bunların Zeyd b. Harise Hz. Ali ve Hz. Ebu Bekir olduklarını gördü.
    Onlara:
    -Oraya ne zaman varıp yetişeceksiniz? Diye sordu.
    Onlarda:
    -O bizim yolumuz üzeredir dediler. Sad uyanınca doğruca Hıcr makamına gitti. Hıcr makamında Kureyş uluları oturur sohbet ederlerdi. Sad onlardan peygamberimizin İslamiyeti gizlice davete başladığı haberini alınca hemen yanlarından ayrılıp peygamberimizi aramaya başladı. Onu Mekkenin Ecyad dağında ikindi vakti namaz kılarken buldu. Yanına yak-laşıp:
    -Ey Muhammed! Sen nelere davet ediyorsun? Diye sordu.
    Peygamberimiz ona İslamiyeti arz ve teklif etti. Kuran-ı Kerim okuyup İslam şeraitini anlattı. Yüce Allahın müminlere vaat ettiği izzet ve şerefleri haber verdi.
    Sonunda:
    -Ey Sad! Allahtan başka ilah bulunmadığına ve Muham-medin Allahın kulu ve resulü olduğuna şahadet et buyurdu.
    Sad b. Ebi Vakkas hiç tereddüt etmeden:
    -Ben şahadet ederim ki Allahtan başka ilah yoktur ve yine şahadet ederim ki Sen Allahın resulüsün diyerek iman edip Müslümanlardan oldu.
    Sad b. Eb Vakkas peygamberimizin kendilerini sağlıkla-rında cennetle müjdelediği on sahabiden birisi olduğu gibi kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı sahabiden de birisi olup Hz Ömer suikasttan sonra öleceğini anlayınca halifelik işini onunla konuşulmasını tavsiye etmiştir. O Şura ashabının beşincisidir.
    Sad b. Ebi Vakkas arkadaşlarıyla birlikte namaz kılarlar-ken üzerlerine baskın yapan müşriklerden birisinin başını bir deve çene kemiğiyle vurup yarmıştır. O Allah yolunda ilk kan döken ve yine Allah yolunda ilk ok atandır.
    Uhud savaşında bin ok atmıştı. Peygamberimiz o ok atarken:
    -At ey Sad! Babam anam sana feda olsun.
    Allahım! Sadın dualarını kabul et.
    Allahım! Sadın atışını, okunu doğrult.
    Allahım! Sana dua ettiği zaman Sadın dualarını kabul et diyerek dua etmiştir.
    Sad b. Ebi Vakkas peygamberimizin gözü özü pek asha-bından ve yiğit süvarilerindendi. Piyadeler içinde bulunduğu zaman bile atlı gibi savaşırdı. Servetinin tümünü yoksullara dağıtmak isteyecek kadar cömert bir insandı. Fakat bu pey-gamberimiz tarafından buna izin verilmemiş ancak servetinin üçte birini dağıtmasına müsaade edilmiştir.
    Sad kardeşi Umeyr b. Ebi Vakkas ile Mekkeden Medi-neye hicret etti. Bütün savaşlara katıldı. Hicretin elli beşinci yılında vefat etti.
    Sad b. EBİ Vakkas kısa boylu, kalın ve güçlü gövdeli, bü-yük başlıydı. Esmer tenli olup parmakları kalın, saçları kıvır-cık, yassı burunluydu. Giyilmesi helal olan Hazz cinsi kumaş-tan elbise giyerdi.
    Ömrünün sonlarına doğru gözleri görmez olmuştur.
    Kendisi Kuran hafızıydı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ============


    ABDURRAHMAN B. AVF (r.anh)


    Abdurrahman b. Avf Zühre oğullarındadır. Annesi Şifâ bint-i Avfta Zühre oğullarındandır. Hem baba hem de anne tarafından soyu peygamberimizin ata soyuyla Kilab b. Mürrede birleşir.
    Abdurrahman b. Avfın cahiliyye döneminde ismi Abd-i Amr veya Abdülkâbe iken Müslüman olunca adını Abdurrah- mana çevirmiştir.
    Abdurrahman b. Avf fil vakasından on yıl sonra doğmuş-tur. Dolaysıyla peygamberimizden on yaş daha küçüktü.
    Abdurrahman b. Avf peygamber aleyhisselamın peygam-ber gönderilmeden bir sene evvel yirmi dokuz yaşında iken Yemene ticaret için sefer etmiş, Askelân b. Avakirülhimyerîye konuk olmuştu. Askelân çok yaşlı gün görüp geçirmiş bir pir-i fâni idi. Abdurrahman yanına vardıkça Mekkeden haber sorar:
    -Ey Abdülkâbe! İçinizde kendisi hakkında haber ve zikir bulunan Zat zuhur etti mi? Şu içinde bulunduğunuz dininiz hakkında size karşı olan bir kimse var mı? Der;
    Abdurrahman b. Avfta henüz böyle bir haber olmadığın-dan:
    -Hayır yoktur diye cevap verirdi.
    Peygamberimize peygamberlik verildiği yıl içinde Abdurrhman b.Avf yine Yemene gitmiş onun yanına konuk olmuştu.
    Askelân b. Avakirülhimyerî yine aynı soruyu sorunca:
    -Evet vardır. Muhammed b. Abdullah kendisine peygam-berlik geldiğini iddia ile putlarımızı ret ve inkâr etmektedir dedi.
    Bu sözleri duyunca Askelânın gözleri parladı, yüzü güldü. Abdurrahmana:
    -Ey Abdülkâbe! Ben sana senin için ticaretten daha hayırlı olan bir müjde ile müjdeleyeyim mi? Diye sordu.
    Abdurrahmanda:
    -Müjdele dedi.
    Bunun üzerine Askelân:
    -Ey Abdülkâbe! Hiç şüphesiz ki Allah senin kavminden kendisinden razı olup seçtiği bir peygamberi ilk ayda gönder-di ve ona kitap verdi. O peygamber ki halkı putlara tapmaktan men ve İslamiyete davet edecek, hakkı buyuracak ve işleye-cek, bâtıl olan her şeyi de men ve iptal edecektir.
    O Haşim oğullarındandır.
    Ey Zühre oğulları! Sizde ona dayı düşmektesiniz. Sen elini çabuk tutup dönüşünü çabuklaştır. Gidip ona yardımcı ol. Kendisine tasdik et ve şu söyleyeceğim beyitleri de kendisine götür dedi.
    Abdurrahman B. Avf Askelânın söylediği beyitleri ezber-leyip Mekkeye döndü. Olup bitenleri öğrenmek üzere Ebu Bekir ile buluştu. Ona Askelânın söylediklerini haber verdi.
    Bunun üzerine Ebu Bekir:
    -Muhakkak ki onun zikrettiği kişi Muhammed b. Abdul-lahtır.
    Allah onu Resulullah olarak göndermiştir. Sen durma he-men ona git dedi. Abdurrahmanı peygamberimize gönderdi. Peygamberimiz o sırada Haticenin evindeydi. Abdurrahman Onu orada buldu.
    Peygamberimiz onu görünce gülümseyerek:
    -Ey Ebu Muhammed! Arkanda ne haber var? Bizim için ne getirdin? Diye sordu.
    Abdurrahman şaşırarak:
    -Ey Muhammed! Şu söylediklerin ne demektir? Dedi.
    Bunun üzerine peygamberimiz:
    -Ey Ebu Muhammed! Bana tevdi etmek üzere alıp getirdi-ğin, o göndericinin benim için seninle gönderdiğini getir ver. O sende benim için duran bir emanettir. Şüphesiz ki onu gön-deren kişi Hımyer oğulları müminlerinin üstünlerindendir buyurdu.
    Abdurrahman hayretler içinde kalarak:
    -Ey Muhammed muhakkak ki sen Allah Resulüsün. Ben şahadet ederim Allahtan başka ilah yoktur, Muhammedte Onun kulu ve Resulüdür diyerek iman etti. Daha sonra da Askelânın gönderdiği sekiz beyitlik şiiri okudu. Resulallah şiiri dinledikten sonra:
    -Ey Ebu Muhammed! Zaman, zaman öyle müminler bulu-nacak ki onlar beni görmeden inanıp, tasdik edecek; şahadet getireceklerdir. İşte onlar benim gerçek kardeşlerimdir buyur-du.
    Peygamberimiz Abdurrahman B. Avf ile konuşup ona ima-na davet ederken yanlarına Osman b. Mazun, Ubeyde b. Ha-ris, Ebu Seleme b. Abdülesed ve Ebu Ubeyde b. Cerrah geldi-ler.
    Peygamberimiz onlara İslamiyeti arz ve teklif edip şeriatını bildirdi. Kuran-ı Kerim okudu. Hepsi de iman edip salih Müslümanlardan oldular.
    Abdurrahman b. Avf ticaretle uğraşırdı ve kısa zamanda zengin olmuştu.
    Abdurrahman b. Avf peygamberimizin sağlıklarında cen-netle müjdelediği on mutlu sahabiden biri olduğu gibi pey-gamberimizin kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı sahabiden altıncısıdır.
    Hz. Ömer uğradığı suikast sonucu öleceğini anlayınca hali-felik işini onunla koşulmasını tavsiye etmiş, o da şura asha-bından olmuştur.
    Abdurrahman b. Avf Tebük seferine çıkılacağı zaman ser-vetinin yarısını orduya bağışlamıştı. Daha sonra bunun yet-mediğini görünce önce kırk bin altın daha, sonra da kırk bin altın daha harcadı. Ayrıca orduya beş yüz at, beş yüz deve de verdi.
    Bir gece Mısırdan dönen yüz develik ticaret kervanının tümünü Medineli yetimleri bağışladı.
    Midinede hüküm süren kıtlık sırasında Şamdan gelen buğday, un ve türlü yiyecek yüklü yedi yüz develik kervanını çullarıyla, develeriyle, yükleriyle birlikte sadece Allah rızasını umarak fakirlere bağışlayıvermişti.
    Medine halkı Abdurrahman b.Avfın ev halkı gibi idi. Ser-vetinin üçte birini onlara ödünç verir, üçte biri ile onların borç-larını öder, kalan üçte birini de içlerinde ihsan edilecek olan-lara ihsan ederdi.
    Hastalandığında servetinin üçte birini fakirlere dağıtmış sonra da:
    -Ey Resulallahın ashabı! Bedir savaşına katılmış olanlardan her kişiye dört yüzer altın dinar verilecektir diye seslendirmiş Hz. Osmanda bazı kişilerle birlikte vaat edilen altınları almak niyetiyle Abdurrahman b Avfın evine gitmek üzere ayağa kalkmıştı.
    Onun ayağa kalktığını gören ashaptan bazı kişiler:
    -Ey Osman! Sen zengin bir kişi değil misin? Diye sorulun-ca Hz. Osman:
    -Şu dağıtılan altınlar Abdurrahman b.Avfın ihsanıdır, sa-dakası değildir demişti.
    Abdurrahman b. Avf o gün Bedir savaşında bulunan yüz kişiye dört yüzer altın dağıttı.
    Abdurrahman b. Avf Kâbeyi tavaf ederken:ࠍ -Allahım! Nefsimin cimriliğinden beni koru diye dua ederdi.
    Hastalandığında vefat edeceğini zannederek uzun, uzun ağlamış, sebebini soranlara da:
    -Ben bana verilenlerin ağırlığı altında ezilmekteyim. Musab b. Umeyr benden daha hayırlı idi. Şehit edildiğinde içine sarılacak bir kefen bulunamamıştı. Ben ahiret nasibi dünyada verilmiş insanlardan olmaktan, servet çokluğunun beni tutup arkadaşlarımdan ayırmasından korkuyorum demiş-tir.
    Bir gün peygamberimizin zevcelerinden ve Müminlerin annelerinden Hz. Ümmü Selemenin yanına giderek:
    -Ey Anne! Servetimin çokluğu beni korkutuyor dediği za-man Hz. Ümmü Seleme:
    -Oğulcuğum! Sende servetini fakirlere dağıt gitsin tavsiye-sinde bulunmuştu.
    Abdurrahman b. Avf bir gece karanlık basınca oturup bü-tün servetini tek tek bir deftere geçirmiş, onları muhacir ve ensar için ayırmış hatta üzerindeki gömleğin, başındaki sarığın bile kimlere verileceğini tayin ve tespit etmiş, servetinden fakirlere dağıtılmak üzere yazmadığı, kaydetmediği tek bir şey bırakmamıştı.
    Sabah olup peygamberimizin arkasında namaza durduğu zaman Cebrail (a.s) peygamberimizin yanına gelerek:
    -Ya Muhammed! Yüce Allah Sana buyuruyor ki; Abdurrahmana benden selam söyle. Bu gece yazdığı sadaka defterini kabul edip kendisine geri çevirdim. Ona; Allah sada-kanı kabul etti ve kendisi bu hususta hem Allah, hem de Resu-lünün vekilidir. Serveti hakkında istediğini yapsın! Evvelce yapa geldiği gibi tasarrufta bulunsun. Artık kendisinden he-sap sorulmayacak de ve cennetle müjdele buyuruyor dedi.
    Abdurrahman b. Avfın bir günde otuz köle azat ettiği olur-du.
    Kendisi bunca zenginliğine rağmen çok alçak gönüllü bir kişi idi. Öyle ki; köleleri arasında bulunduğu zaman kendisi kölelerinden bilinip ayırt edilemezdi.
    Vefat edeceği zaman orduya elli bin dinar altın ile bin at bağışladı.
    Abdurrahman b. Avf peygamberimizin yanında bütün sa-vaşlara katıldı. Hicretin otuz ikinci yılında vefat etti.
    Kendisi uzun boylu, kambur bir kişi idi. Yüzü güzel, derisi ince, kırmızıya çalar beyaz tenli, iri gözlü, uzun kirpikli idi. Burnu bir parça uzundu. Uzun boyunlu, büyük avuçlu, kalın parmaklıydı. Siyah sarık sarar, kulak yumuşaklarını aşan saç-ları sarığından iki yana dökülürdü.
    Saçının ve sakalının aklığını boyayıp değiştirmezdi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===========
     



  12. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    EBU UBEYDE ÂMİR B. ABDULLAH (r.anh)

    Ebu Ubeyde Âmir b. Abdullah, Ebu Ubeyde b. Cerrah ola-rak tanınır. Kureyş kabilesinin Hilâl oğullarındandır. Annesi Ümeyme bint-i Ganm b. Cabirdir. Ebu Ubeyde b. Cerrahın ata soyu peygamberimizin ata soyu ile Fihr B. Malikte birleşir.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah Abdurrahman b. Avfın Müslüman olduğu gün yanındaki arkadaşlarıyla birlikte Müslüman oldu.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah okur yazardı. O sağlıklarında cen-netle müjdelenen on mutlu ashaptan birisidir.
    Peygamberimiz onun hakkında:
    -Muhakkak ki her ümmetin bir emini vardır. Bu ümmetin emini de hiç şüphesiz Ebu Ubeyde b. Cerrahtır buyurmuştur.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Sonra Medineye hicret ederek iki hicreti bir-leştirdi. Peygamberimizin yanında bütün savaşlara katıldı.
    Uhud savaşında miğfer demiri peygamberimizin yanağına batmıştı. Ebu Ubeyde batan demiri dişleriyle tutup çıkardı. Bunu yaparken iki dişi düştü. Bu diş eksikliği ona inanılmaz bir güzellik ve mehabet katar, görenleri kendisine hayran bı-rakırdı.
    Peygamberimizin vefatı üzerine ensardan bazı kişiler halife olacak kişiyi seçmek üzere Benî Saidelerin hurma kurutma yerinde toplanmışlardı. Bunu haber alan Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve Ebu Ubeyde b.Cerrah hemen oraya koşmuşlardı. Ebu Bekir, Hz. Ömer ile Ebu Ubeyde b. Cerrahın ellerinden tuta-rak:
    -Ey Ensar! Şu iki kişiden hangisini isterseniz ona biat edi-niz. Ben buna razıyım dedikten sonra Ebu Ubeyde b. Cerraha dönerek:
    -Ey Ebu Ubeyde! İstersen hemen sana biat edeyim. Çünkü senin için Resulallahın o bu ümmetin eminidir buyurduğunu işittim dedi.
    Fakat sonra Hz. Ebu Bekirin halife olmasına karar verildi.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah Hz. Ömerin halife olduğu dönemde Şam valisi oldu. Hz. Ömer ziyaret için Şama geldi. Kendisini Şam uluları ve ordu komutanları karşıladılar fakat aralarında Ebu Ubeyde yoktu. Hz. Ömer karşılamaya çıkanlara:
    -Kardeşim nerededir? Diye sordu.
    Fakat oradakiler onun kimi kastettiğini anlayamadılar. Bu nedenle:
    -Ey Halife! Kardeşiniz kimdir? Diye sordular.
    Hz. Ömer:
    -Benim kardeşim Ebu Ubeyde b. Cerrahtır. Onu aranızda göremiyorum dedi.
    Bunun üzerine oradakiler:
    -O nerdeyse gelmek üzeredir dediler.
    Nitekim Ebu Ubeyd devesini binmiş, ipten yularını eline almış olduğu halde gelip devesinden inerek selam verdi. Hz. Ömerle musafaha yaptı. Hz. Ömer Ebu Ubeydenin elini öptü. Ardından kucaklaştılar.
    Ebu Ubeyde etraflarına toplanmış halka:
    -Artık yanımızdan dağılınız dedi ve Hz. Ömeri evine gö-türdü. Evinde bir kılıç, bir kalkan, bir devenin keçe çulu, bir küçük çanak ve eski bir su kırbasından başka eşya yoktu.
    Hz. Ömer şaşkınlıkla:
    -Ey Ebu Ubeyde! Senin eşyaların nerede? Ben senin evinde bir keçe, bir küçük çanak ve eski bir su kırbasından başka bir şey göremiyorum dedi.
    Onun bu sorusuna Ebu Ubeyde:
    -Bunlar benim için yeterlidir dedi.
    Hz. Ömer bu kez:
    -Sen şu ülkenin emiri ve valisisin. Yanında bize ikram ede-ceğin yiyecek var mı? Diye sordu.
    Ebu Ubeyde kalkıp bir tablanın içinde ekmek kırıntıları ve üzerinde bir parça et bulunan bir kemik çıkarınca Hz. Ömer ağlamaya başladı.
    Bunun üzerine Ebu Ubeyde:
    -Ey Müminlerin emiri! Ben sana bir zamanlar muhakkak ki benim üzerime gözlerini sıkıp yaş akıtacaksın. Bana kuşluk vakti dinlenecek kadar azıcık şey yeterdir demiştim ya. Bu ka-dar şeyde bizim kuşluk dinlenmemize yeterdir dedi.
    Hz. Ömer gözleri yaşlı:
    -Ey Ebu Ubeyde! Şu yalancı dünya senden başka hepimizi aldattı dedi.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah Hz. Ömerin halifeliği döneminde hicretin onuncu yılında çıkan Şam-Ürdün Ameves veba salgı-nında vefat etti.
    Hz. Ömer uğradığı suikastten sonra öleceğini anlayınca:
    -Eğer Ebu Ubeyde sağ olsaydı kendisine yerimi bırakmak isterdim dediği rivayet edilir.
    Ebu Ubeyde son derece alçak gönüllü idi. Bu konuda:
    -İnsanlardan beyaz yada kara, hür veya köle herkesi takva yönünden benden üstün bilirim derdi.
    Ebu Ubeyde b. Cerrah uzun boylu, zayıf bedenli, arık yüz-lü, seyrek sakallı, kambur bir kişi idi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ================

    EBU SELEME ABDULLAH B. ABDÜLESED (r.anh)


    Ebu Seleme Abdullah b. Abdülesed Mahzum oğulların-dandır. Annesi peygamberimizin halası Berre bint-i Abdülmuttalibtir. Peygamberimizin amcası Ebu Lehebin ca-riyesi Süveybe hatun peygamberimizle beraber Ebu Selemeyi de emzirmiştir. Bu nedenle Ebu Seleme peygamberimizin süt-kardeşi idi.
    Ebu Seleme; Ebu Ubeyde b. Cerrah, Osman b. Mazun, Ubeyde b. Haris ve Abdurrahman b. Avf ile birlikte peygam-berimizin yanına gitmişlerdi.
    Peygamberimiz onlara İslamiyeti arz ve teklif etti. Kuran okudu. İslam şeraitini bildirdi. Hepsi de ayni saatte Müslüman oldular.
    Ebu Seleme Mekkeliler içinde okuryazar olanlardandı.
    Allah yolunda yapılan birinci ve ikinci Habeş hicretine zevcesi Hz. Ümmnü Seleme Hind bint-i Ebî Ümeyye ile katıldı. Sonra Medineye de hicret ederek iki hicreti birleştirdi.
    Peygamberimiz Uşeyre gazasına çıkarken onu Medinede yerine vekil bıraktı.
    Ebu Seleme Bedir ve Uhud gazalarına katıldı. Uhud gaza-sında yaralandı. Hicretin dördüncü yılında şehit oldu. Pey-gamberimiz onun hakkında:
    “-Allahım! Ebu Selemeyi yarlıga! Onun derecesini hidayete erenlerin içinde yükselt! Arkasında kalanlar içinde Ona Sen halef ol!
    Ey Alemlerin Rabbi! Bizi de onu da yarlıga!
    Allahım! Onun kabrini genişlet ve kendisine orada bir nur ihsan et diye dua etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===========


    ÜMMÜLMÜMİNİN
    Hz. ÜMMÜ SELEME HİND BİNT-İ EBİ ÜMEYYE (r.anha)


    Hz. Ümmü Seleme Hind bint-i Ebî Ümeyye de mahzum oğullarındandı. Ümmü Selemenin annesi Âtike Bint-i Âmirdir.
    Hz. Ümmü Seleme kocası Ebu Seleme gibi ilk sıralarda Müslüman oldu. Kocası ile birlikte Allah yolunda yapılan bi-rinci ve ikinci Habeş hicretlerine katıldı. Sonra Mekkeye döndüler. Kocası Medineye hicret etmek istedi ise de Mahzum oğulları onun kocasıyla gitmesine izin vermediler. Çocuğu Selemeyi de elinden çekip aldılar. Ümmü Seleme Mekkede uzun müddet yalnız kaldı. Kocasının ve oğlunun ardından ağlayıp durdu. Nihayet müşrikler insafa gelip onun kocasının yanına gitmesine izin verdiler.
    Ebu Seleme Uhud savaşında aldığı yaralar sonucunda şehit olunca Ümmü Seleme dul kaldı. Peygamberimiz onu nikâhına aldı. Böylece Ümmü Seleme müminlerin annesi olma şerefine erişti.
    Ümmü Seleme müminlerin anneleri arasında en uzun ömürlüsü, en son vefat edeni olup Hz. Hüseyin faciasına kadar yaşamış, faciayı haber alınca üzüntüsünden düşüp bayılmıştı. Hicretin altmış birinci yılında vefat ettiğinde seksen dört ya-şındaydı.
    Kendisi Kuran hafızıydı.


    Allah (c.c) ondan razı olsun


    ==============


    OSMAN B. MAZUN (r.anh)

    Osman b. Mazun Cumah oğullarındandır. Annesi yine Cumah oğullarından Süheylâ bint-i Anbestir.
    Osman b. Mazun Abdurrahman b. Avf, Ebu seleme b. Abdulesed, Ubeyde b. Haris ile birlikte Müslüman oldu.
    Osman b. Mazun cahiliye devrinde aklı başında olan, iyi huylu kişilerindendi. Hiç içki içmez:
    Aklımı gideren beni benden aşağı kişilere güldüren şeyi içmem derdi. Kendisi ibadete çok düşkündü.
    Hz. Ali ile Ebu Zerrül Gıfarînin erkekliklerini burdurup inanlardan uzaklaşarak bir yerlere kapanıp kendilerini tama-men ibadete vermeye niyetlendiklerini duyunca oda buna is-teklendi. Gidip bu isteklerini peygamberimize bildirdiler. Peygamberimiz:
    -Sizler böyle yapmayınız. Ümmetimin erkeklik burdurması ancak oruç iledir. Erkekliğini burduran kimse ümmetimden değildir buyurdu. O sırada Sad b. Ebi Vakkas yanlarındaydı. Oda bu konuda şöyle demiştir.
    -Resulallah aleyhisselam Osman b. Mazunun erkekliğini burdurup ibadet için uzlete, tenhaya çekilme isteğini reddetti. Eğer ona izin vermiş olsaydı muhakkak ki bizlerde erkeliği-mizi burdurur uzlete çekilirdik.
    Osman b. Mazun gece ve gündüzlerini oruç tutmak ve na-maz kılmakla geçirirdi. Peygamberimiz bunu haber alınca onu yanına çağırıp:
    -Ey Osman! Ben sana güzel bir örnek değil miyim? Diye sordu.
    Osman b. Mazun da:
    -Anam babam sana fedâ olsun ey Resulallah! Bu soruyu bana yönelten sebep nedir? Dedi.
    Peygamberimiz bu kez:
    -Sen gündüzlerini oruçla, gecelerini de namaz kılmakla mı geçiriyorsun? Diye sordu.
    Osman b. Mazun:
    -Evet ya Resulallah! Öyle yapmaktayım dedi.
    Bunun üzerine peygamberimiz:
    -Ey Osman! Öyle yapma. Senin üzerinde gözlerinin hakkı var. Bedeninin hakkı var. Ailenin hakkı var. Hem namaz kıl hem yat uyu. Hem oruç tut hem de iftar et buyurdu.
    Bir zaman sonra peygamberimiz Osman b. Mazunu bir evi kendisine ibadetgâh edinip işine kapandığını duydu. Hemen evin kapısına dikilip:
    -Ey Osman! Allah beni ruhbanlıkla göndermedi. Allah ka-tında en hayırlı din gerçeğe en uygun, uygulaması en kolay olan dindir.
    Ey Osman! Bize ruhbanlık farz kılınmadı.
    Ben senin için iyi bir örnek değil miyim? Benden daha iyi Müslüman var mıdır?
    Vallahi ben Allahtan en çok korkanız, ondan en çok sakı-nanız, onun koyduğu kanunları en çok koruyanızım buyurdu.
    Osman b. Mazun Allah yolunda yapılan birinci ve ikinci Habeş hicretlerine katıldı. Bütün Mazun ailesi Mekkedeki elerini kilitleyip birlikte Medineye hicret ettiler. Böylece iki hicreti birleştirmiş oldular.
    Osman b. Mazun bedir savaşı dönüşünde hastalanıp vefat etmiştir. Baki mezarlığına defnedilen ilk muhacir Müslüman oldu.
    Osman b. Mazun vefat edince peygamberimizin cesedinin alnında öpmüş üzüntüsünden gözlerinden akan yaşlar yanak-larını ıslatmıştı.
    Cenazesi giderken:
    -Sen dünyadan hiç bir şeye karışmadan çıkıp gittin ey Os-man buyurdu.
    Mezarının başına bir taş koyduktan sonrada:
    -Osman b. Mazun bizim için ne güzel seleftir buyurdu.
    Osman b. Mazun orta boylu geniş ve uzun sakallı çok es-mer bir Zat-ı Muhterem idi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.

    ==============
     



  13. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    KUDÂME B. MAZUN (r.anh)


    Kudâme b. Mazun Cumah oğullarındandır. Annesi Gaziye bint-i Huveyris b. Anbestir. Osman b. Mazunun baba bir, anne ayrı kardeşi olup, aynı zamanda Hz. Ömerin eniştesi, Abdullah b. Ömer ile Hz. Hafsanın da dayısıdır.
    Kudâme b. Mazun ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Medineye de hicret ederek iki hicreti birleştirdi.
    Kudâme b. Mazun Bedir, Uhud, Hendek gibi bütün savaş-larda peygamberimizin yanında bulunmuş, hicretin otuz altın-cı yılında vefat etmiştir.
    Kudâme b. Mazun uzun boylu esmer tenliydi. Ağaran saç-larını boyayıp değiştirmezdi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ============


    ABDULLAH B. MAZUN (r.anh)


    Abdullah b. Mazun Cumah oğullarından olup Osman b. Mazunun kardeşidir.
    Abdullah b. Mazun kardeşi gibi ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Habeşten dönerek Medineye hicret edip iki hicreti birleştirdi. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hz. Ömer devrinde hicretin otuzuncu yılında vefat etti. Kardeşi gibi esmer tenli, orta boylu, geniş ve uzun sakallıydı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==========

    EBU MUAVİYE UBEYDE B. HÂRİS (r.anh)

    Ebu Muaviye Ubeyde b. Haris peygamberimizin dedesi Abdülmuttalibin amcası Muttalibin torunudur. Annesi Sakiflerden Süheyla bint-i Huzaîdir. Peygamberimizden on yaş daha yaşlı idi.
    Ubeyde b. Haris; Ebu Ubeyde b. Cerrah, Osman b. Mazun, Abdurrahman b.Avf ve Ebu Seleme b. Abdülesed gibi gençler-le peygamberimizin yanına gelmişti. Peygamberimiz onlara kuran okudu, İslam şeraitlerini anlattı. İslamı arz ve teklif etti. Hepsi de aynı saatte Müslüman oldular.
    Ubeyde b. Harisin peygamberimizin katında çok büyük değeri vardı.
    Ubeyde b.Haris peygamberimizin Hz. Hamzadan sonra bir askeri birliğin başına geçirip sancak bağladığı ikinci kişidir.
    Bedir savaşında müşrikler Müslümanlara meydan okuyup er dileyince peygamberimizin emriyle ortaya çıktı. Şeybe b. Rebia ile çarpışırken ayağı kesildi, ilikleri akmaya başladı. O halde peygamberimizin yanına getirilince:
    -Ey Resulallah! Ben şehit değil miyim? Diye sordu.
    Peygamberimizde:
    -Ey Ubeyde! Sen şehitsin buyurdu.
    Ebu Ubeyde yanaklarını peygamberimizin ayakları üzerine koyarak:
    -Ya Resulallah! Eğer Ebu Talib sağ olsaydı söylediği söze kendisinden çok benim layık olduğumu anlardı dedi ve Ebu Talibin bir beytini okudu.
    Ebu Talib Müşriklerce öldürülmek üzere peygamberimiz kendisinden istendiğinde:
    -Bizler onun çevresinde çoluk çocuklarımızı unutturacak derecede çarpışıp yerlere serilmedikçe Onu size teslim edece-ğimizi mi sanıyorsunuz mealli bir beyit söylemişti.
    Ubeyde b. Haris Bedirden dönülürken Safrâ denilen yerde vefat etti ve oraya defnedildi.
    Safrâ Bedirden Medineye doğru bir konaklık mesafede suyu, ekini ve hurması bol bir vadidir.
    Peygamberimiz bir sefer dönüşünde Safrâya yakın bir yerde konakladığında yanındakiler:
    -Ya Resulallah burası ne güzel misk kokuyor dediler. Bu-nun üzerine peygamberimiz:
    -Bunda şaşılacak ne var ki? Ebu Muaviyenin kabri bura-dadır buyurdu.
    Ubeydullah b. Harisin zevcesi Zeybep bint-i Huzeyme iyi bir Müslüman olup iyice ihtiyarlamıştı. Kocası Ubeydullah b. Haris şehit olunca peygamberimiz onu nikahlayarak koruması altın almış, Zeynep bint-i Huzeyme müminlerin annelerinden birisi olma şerefine ermiştir.
    Ubeyde b. Haris orta boylu güzel yüzlü esmer tenliydi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===========

    ÜMMÜLMÜMİNİN

    HZ. ZEYNEB bint-i HUZEYME

    Ebu Muaviye Ubeyde b. Harisin zevcesidir. Kocası ile bir-likte Müslüman olmuş, kocasının şehit olmasından sonra pey-gamberimiz onu nikâhına alarak müminlerin annelerinden biri olma şerefini bahşetmiştir.
    Zeynep bint-i Huzeyme peygamberimizle nikâhlandığında yaşlı bir kadındı. Kendisi son derece cömert, sadakası bol bir kişi idi. Bu nedenle ümmülmesakin=fakirlerin annesi olarak tanınırdı.
    Ümmülmüminin olduktan sonra fazla yaşamamış, birkaç ay sonra vefat etmiştir.


    Allah (c.c) ondan razı olsun



    ========

    SAİD B. ZEYD (r.anh)

    Ve

    FATIMA BİNT-İ HATTAB (r.anha)

    Said b. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl Adiyy oğullarındadır. Anne-si Ümeyye oğullarından Fatıma bint-i Bâcedir. Babası Zeyd b. Amr b. Nüfeyl İbrahimin Hanif dinini arayanlardandı.
    Said b. Zeydin ata soyu peygamberimizin ata soyu ile Kâb b. Lüeyde birleşir.
    Said B. Zeyd Hz. Ömerin hem eniştesi, hem amcasının oğ-lu, hem de kayın biraderiydi.
    Hz. Ömer kız kardeşi Fatıma bint-i Hattab Said b Zeydin eşi, Said b. Zeydin kız kardeşi Âtike bint-i Zeydde Hz. Ömerin eşiydi.
    Said b. Zeyd ve hanımı Fatıma bint-i Hattab ilk sıralarda Müslüman olanlardandır.
    Said b. Zeyd sağlıklarında kendilerine cennetle müjdele-nen on mutlu sahabiden birisidir. Allahın duası makbul kul-larındandır. Bu konuda şu menkıbe rivayet edilir.
    Erva Bint-i Üveys adında bir kadın Said b. Zeydin evinin bir kısmı hakkında hak iddia edip dava açar. Kadın kesinlikle haksızdır. Bunun üzerine Said b. Zeyd:
    -Siz onu bana bırakınız. Ben Resulallah aleyhisselamı her kim hakkı olmaksızın bir karış yer alırsa kıyamet gününde yedi kat yerin dibinden başlayarak onun boynuna dolanacak buyururken işittim dedikten sonra ellerini açıp:
    -Allahım! Eğer bu kadın yalancı ise gözlerini görmez et. Kabrini de evinde yap diye dua etti.
    Çok geçmeden kadının gözleri görmez oldu. Evinde duvar-ları tutunarak yürümeye başladı. Bu şekilde dolaşırken evinin içinde bulunan kuyuya düşerek öldü.
    Said b. Zeyd Allah yolunda Medineye hicret etti. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hicretin ellinci yılında bir Cuma günü Akîkta vefat etmiş, cenazesi Medineye getirilip, oraya defnedilmiştir.
    Said b. Zeyd uzun boylu, esmer tenli ve gür saçlı bir Zat-ı Muhterem idi.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.


    ============


    HZ ÜMMÜ KÜLSÜM bint-i RESULULLAH (R.ANHA)


    Peygamberimizin üçüncü kızıdır. Annesi Hatice bint-i Hüveylidtir.
    Peygamberimize peygamberlik geldiği zaman henüz altı yaşındaydı. Yedi yaşına gelince hemen Müslüman oldu ve namaz kılmaya başladı.
    Peygamberimiz onu Hz. Osmanın zevcesi Hz. Rukayye vefat edince Hz. Osman ile evlendirdi. Hz. Osman peygambe-rimizin iki kızıyla evlenerek Ona iki kere damat oldu. Bu ne-denle Hz. Osmana Zinnureyn=İk nur sahibi lâkabı takıldı.
    Hz. Ümmü Külsüm Hz. Osmanın nikâhı altındayken Me-dinede vefat etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.

    =============



    FATIMATÜZZEHRA bint-i RESULALLAH (r.anha)

    Hz. Peygamberimizin ilk zevcesi Hz. Haticeden dünyaya gelen dört kızının en küçüğüdür. Hicretten on sekiz yıl önce miladi 605 senesinde dünyaya gelmiş, hicretten on bir yıl sonra henüz yirmi dokuz yaşındayken Resulallahın vefatından altı ay sonra Medinede vefat etmiştir.
    Şüphesiz ki peygamberimiz bütün evlatlarını seviyordu. Fakat Onun katında Fatımatüzzehranın yeri başkaydı. Bir ba-kıma o peygamberimizin gözünün nuruydu. Nübüvvet geldi-ğinde henüz beş yaşlarında küçük bir kız olduğu halde pey-gamberimizi müşriklerin işkence ve eziyetlerinden korumak için canla başla mücadele etmiştir.
    Resulallah vefat etmeden kendisine ilk önce onun kavuşa-cağını bildirdiği rivayet edilir.
    Hz. Fatıma bint-i Resulallah hicretin birinci yılında Hz. Ali ile evlenmiştir. Hz. Aliden Hz. Hasan Hz. Hüseyin Ümmü Külsüm, Zeyneb ve Rukayye isimlerinde beş çocuğu olmuştur. Kızlarına ablalarının isimlerini vermiştir.
    Peygamberimizin soyu Fatımatüzzehradan olan torunları Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin yoluyla devam etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    =========


    SÜHEYL B. BEYZÂ (r.anh)

    Süheyl b. Beyzanın babası Vehb b. Rebiadır. Fakat Süheyl annesi Beyza Dad bint-i Cahdeme nispet edilmiş, annesinin adıyla anılmıştır.
    Süheyl b. Beyza ilk sıralarda Müslüman oldu ve Müslü-manlığını gizlemedi. Pek çok işkencelere maruz kaldı. Allah yolunda yapılan birinci ve ikinci Habeş hicretine katıldı. Daha sonra Mekkeye dönüp oradan da Medineye hicret etti. Böyle-ce iki hicreti bir araya getirmiş oldu.
    Süheyl b. Beyza bütün savaşlarda peygamberimizn yanın-da bulunmuştur. Hazerde seferde peygamberimizin yanından pek ayrılmazdı.
    Tebük seferine giderken peygamberimiz:
    -Ey Süheyl diye seslenince hemen koşarak:
    -Lebbeyk ya Resulallah diye cevap vermiş peygamberimiz-de ona:
    -Allahtan başka ilah yoktur. O birdir. Onun eşi ortağı yok-tur diye şehadette bulunan kimseye Allah cehennem ateşini haram kıldı buyururarak bu büyük müjdeyi ilk ona vermişti.
    Süheyl b. Beyza hicretin dokuzuncu yılında Medinede ve-fat etti. Cenaze namazını peygamberimiz kıldırdı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ============
     



  14. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ABDULLAH B. MESUD (r.anh)

    Abdullah b. Mesudun annesi Ümmü Abd Bint-i Abd-i Vüdd hanımdır. Abdullah b. Mesud Said b. Zeyd ile zevcesi Fatıma bint-i Hattabın Müslüman olduğu sıralarda Müslüman olmuştur.
    Muhammed Aleyhisselama peygamberlik geldiği günlerde Abdullah B. Mesud Ukbe b. Muaytın davarlarını gütme işini yapıyordu. Resulallah elyhisselam yanında Hz. Ebu Bekir ol-duğu halde İslamı yaymak için dolaşmaktaydılar. Bu arada onun yanına da uğradılar. Abdullah b. Mesud davarlarının yanındaydı. Ona:
    -Ey delikanlı! Yanında bize içireceğin süt var mı? Diye sor-dular.
    O da bu soruya:
    -Evet vardır. Fakat ben emanetçiyim. Şu davarlar benim değildir. Size süt içirmeye yetki ve salahiyetim yoktur diye yanıtladı.
    Bunun üzerine Resulallah aleyhisselam:
    -Ey delikanlı! Üzerine koç çekilmemiş bir davarın var mı yanında? Diye sordu.
    Abdullah b. Mesudta:
    -Evet vardır size böyle bir davar getireyim deyip yanlarına üzerine koç çekilmemiş bir davar götürdü. Resulallah aleyhisselam davarın bacaklarını ayırdı Besmele çekip elleriyle sığayınca davarın memeleri sütle doldu. Ebu Bekir çukurca bir taş bulup getirdi. Peygamberimiz sütü bu kabı içine sağıp sağdığı sütü içti. Sonra tekrar sağdı Ebu Bekire içirdi. Sonrada Abdullah b. Mesud için süt sağdı ona da içirdi. Sonrada ona İslamiyeti arz ve teklif etti. Abdullah b. Mesudta hemen Müslüman oldu, peygamberimizin yanından hiç ayrılmadı.
    Peygamberimizin Kuran-ı Kerim okuduğunu görünce Ona:
    -Ey Resulallah! Bana şu güzel ve tatlı kelamdan, şu Ku-randan bir şeyler öğretsene dedi. Bunun üzerine peygambe-rimiz onun başını sığayarak:
    -Allah sana rahmetini ihsan etsin. Allah öğrenmek istediğin leyi sana mübarek kılsın. Hiç şüphesiz sen öğretilmiş çok bilgili bir genç olacaksın buyurdu.
    Abdullah b. Mesud bizzat Resulallahın ağzından yetmiş sure ahz ve hıfz etti. Kuranın geri kalanını da resulallahın as-habından öğrendi.
    Abdullah b. Mesud çok güzel kuran okur, helalini haramı-nı çok iyi bilirdi. Dinin bütün hükümlerini ve peygamberimi-zin sünnetlerini tamamıyla kavramıştı.
    Abdullah b. Mesud Hz. Ömerinde üç kere tekrarlayarak söylediği gibi içi ilimle dolu bir dağarcıktı.
    Hz. Ömer onu ve Ammar b. Yasiri Kûfeye gönderirken yazdığı yazıda:
    -Ben size Ammar b. Yasiri vali Abdullah b Mesudu da öğ-retmen ve vezir olarak gönderiyorum ki bunlar Bedir savaşın-da katılanlardan olup resulallahın ashabının en seçkinlerin-dendirler. Siz onlara uyunuz ve itaat ediniz. Kendisinden baş-ka ilah olmayan Allaha yemin ederim ki ben sizi kendime tercih ederek Abdullahı yanımdan ayırdım. Muhtaç olduğu-nuz her bilgiyi ondan alınız demiştir.
    Abdullah b. Mesud kadar dünyadan el çekip ahreti özle-yen, vera ve takvaya sarılan bir başka kimse yoktu.
    Abdullah b. Mesud peygamberimizin ashabına kendile-rinden Kuran-ı Kerim öğrenmelerini tavsiye ettiği dört sahabiden birisidir.
    Abdullah b. Mesud kuran okurken sesini güzelleştirirdi.
    Abdullah b. Mesud Allah yolunda yapılan Habeş hicretine katıldığı gibi Mekkeden Medineye de hicret ederek iki hicret birleştirmiştir.
    Abdullah b. Mesud hayatı boyunca peygamberimizden hiç ayrılmadı. Öyle ki annesiyle beraber peygamberimizin ya-nına sık, sık girip çıkmaları nedeniyle yakından tanımayanlar onları peygamberimizin ailesinden zannederlerdi.
    Abdullah b. Mesud peygamberimiz yıkanacağı zaman çev-resine örtü gerere uykudan uyandırılmasını istediği zaman uyandırır korkulu yerlerde gideceği zaman yanında yürürdü.
    Peygamberimizin seferde ayakkabılarını giydirip çıkarmak yastıklarını abdest ibriğini taşımak misvâklarını saklamak gibi özel hizmetlerini bakardı.
    Hazerde ise ayakkabılarını giydirir, asa ile önünde yürür, bir meclise varınca ayakkabılarını çıkarıp koltuğunun altına alıp korur, asasını eline verirdi. Peygamberimiz kalkmak iste-dikleri zaman ayakkabılarını giydirir, evine kadar önünde asa ile yürür, eve de önce girerdi.
    Abdulah b. Mesud ömrü boyunca Pazartesi ve Perşembe günleri oruç tutmuştur.
    Abdullah b. Mesud hastalandığında Hz. Ömer ona ziyarete gitmişti. Onu yatar bir halde görünce:
    -Ey İbn-i Mesud! Hastalığın nedir? Diye sordu.
    Oda:
    -Günahlarımdır dedi.
    Hz. Ömer:
    -Canın ne istiyor diye sordu.
    Abdullah B. Mesud:
    -Rabbimin rahmetini dedi.
    Hz. Ömer:
    -Ben seni hayli hasta görüyorum. Senin için bir doktora emir versem olmaz mı? Diye sordu.
    Abdulalh b. Mesud:
    -Doktor beni hastalandırandır dedi.
    Hz. Ömer:
    -İstersen sana ihsan için emir vereyim dedi.
    Abdullah b Mesud:
    -Benim ihsana ihtiyacım yoktur diye cevap verdi.
    Hz. Ömer:
    -Ey İbn-i Mesud! Belki kızlarının ihsana ihtiyaçları vardır dedi.
    Abdulah b. Mesud doğrulmaya çalışarak:
    -Ey Halife! Sen kızlarım hakkında yoksulluktan mı korku-yorsun? Ben kızlarıma her gece Vakıa suresini okumalarını emretmiş bulunuyorum. Çünkü Allahın resulünden işittim ki kim her gece Vakıa suresini okursa o hiç bir zaman yoksulluğa uğramaz buyuruyordu dedi.
    Abdullah b. Mesud hicretin otuz ikinci yılında Medinede vefat etmiştir. Cenaze namazını Hz. Osman kıldırdı, Baki me-zarlığına defnedildi.
    Abdullah b. Mesud bir çocuk gibi kısacık boylu zayıf be-denli, simsiyah tenli ince bacaklıydı. Öyle ki ayakta durduğu zaman ucun boylu bir adamın oturuşuna hemen, hemen denk gelirdi.
    Kendisi bir ağaca tırmanırken bacaklarının inceliğine bakıp gülüşenlere peygamberimiz:
    -Şu incecik bacaklara bakıp güler misiniz? Halbuki onlar kıyamet günü mizanda Uhud dağından daha ağır basarlar bu-yurmuştu.
    Abdullah b. Mesudun saçları omuzlarına dökülürdü. Na-maz kılacağı zaman saçlarını kulaklarının arkasına iterdi.
    Saçının aklığını boyayıp değiştirmezdi.
    Abdullah b. Mesud demir bir yüzük takınırdı.
    İnsanların en iyi beyaz elbise giyeniydi. Teni, teri misler gibi kokardı. Geldiği kokusunun güzelliğinden bilinirdi. Kendisi Kuran hafızıydı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==========


    UTBE B. MESUD (r.anh)

    Utbe b. Mesud b. Gafil Abdullah b. Mesudun anne baba bir kardeşidir.
    Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah yolunda ya-pılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Oradan Medineye göçerek hicreti birleştirdi. Uhud savaşından itibaren bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hz. Ömerin halifeliği döneminde Medinede vefat etti. Cenaze namazını Hz. Ömer kıldırdı.
    Utbe b. Mesud kardeşi Abdullah b. Mesud gibi fakîh, takva sahibi bir Zat-ı Muhterem idi.
    Bu konuda İmam-ı Zührî:
    -Abdullah b. Mesud bizce kardeşi Utbeden daha fakih, daha yüksek, sahabelikte ve hicrette daha eski değildir. Fakat Utbe ondan daha çabuk öldü buyurmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    =============


    ESMÂ BİNT-İ EBU BEKİR (r.anha)

    Esma bint-i Ebu Bekir Abdullah Atik b. Ebi Kuhafe Osman Hz. Ebu Bekirin büyük kızı olup Teym oğullarındandır. An-nesi Kuteyle bint-i Abdüluzzadır.
    Esma bint-i Ebu Bekir Abdullah b. Ebu Bekirin anne baba bir kardeşi, Hz. Aişe validemizin ise baba bir anne ayrı ablası, Zübeyr b. Avvamın eşi, Abdullah b. Zübeyrin annesidir.
    Esma Bint-i Ebu Bekir on yedi insandan sonra Müslüman oldu. Hicret gecesinde peygamberimizin azık bohçasını hazır-lamış, bu nedenle Onun dua ve iltifatlarına mazhar olmuştur.
    Esma bint-i Ebu Bekir azık bohçasını hazırlarken ne yemek sofrasının, nede su tulumunun ağzını bağlayacak bir şey bu-lamadı. Bunun üzerine babasına:
    -Vallahi ben nıtakımdan (kuşağımdan) başka bağlayacak bir şey bulamadım dedi.
    Ebu Bekirde:
    -Ey kızım! Sen nıtakını (kuşağını) ikiye ayır, birisiyle su tulumunun ağzını diğeriyle de azık sofrasını bağla dedi.
    Esma bint-i Ebu Bekirde öyle yaptı. Nitakını ikiye ayırdı. Bir parçasıyla su tulumunun ağzını, diğeriyle de azık bohçası-nı bağladı.
    Bunu gören peygamberimiz Ebu Bekire:
    -Allah onun nıtakını cennette iki nıtakla değiştirsin. Ona cennette cennet nıtaklarından iki nıtak var buyurdu.
    Bundan dolayı Esma bint-i Ebu Bekire Zatünnıtakayn = İki nıtak sahibi lakabı verildi.
    Nıtak Arap kadınlarının kuşandıkları kuşaklardan bir ku-şak olup onu bellerine bağlarlar, yukarısını aşağısının üzerin-den dizlerine doğru salıverirler, alt ucu yerlerde sürünürdü.
    Esma bint-i Ebu Bekir çok iyi düş yorardı. Düş yormayı babasından öğrenmişti. Ayrıca o çok cömert bir kadındı. Bu konuda kocası Zübeyr b avam:
    -Ben Aişe annemizle zevcem Esma Bint-i Ebu Bekir kadar cömert kadınlar görmedim. Fakat onların cömertlikleri birbi-rine uymazdı.
    Aişe validemiz önce biriktirir, sonra da verilecek yerlere dağıtırdı. Esma ise hiç bir şeyi ertesi güne bırakmaz hemen dağıtırdı demiştir.
    Esma bint-i Ebu Bekir hicretin yetmiş üçüncü yılında vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===============
     



  15. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    HABBAB B. ERETT (r.anh)

    Habbab b. Erett Temim oğullarındandır. Annesi Ümmü Siba b. Abdüluzzael Huzaîdir. Kendisi Mekkede kadın sünnetçisi idi.
    Habbabın babası Erett Kûfe köyleri halkındandı. Rebialardan bir cemaat tarafından köyleri basılmış, esir edile-rek Hicaza götürülüp satılmıştı. Bu sıralarda Benî Zührelerin müttefiki olan Huzaâlardan Siba b. Abdüluzzanın eline düştü. Siba da onu kızı Ümmü Enmara hediye etti.
    Habbab b. Erett demirci olup iyi kılıç yapardı.
    Habbab b. Erett ilk sıralarda Müslüman oldu. Peygambe-rimiz sık, sık dükkanın gider; onunla konuşur, görüşürdü.
    Habbab b Erett Müslüman olduğunu açıklamaktan çekin-meyen, dininden döndürülmek için ağır işkencelere uğratılan koruyucusu müminlerdendi.
    Demir gömlek giydirilip en sıcak günde güneş altında tutu-lur veya yakılan ateşin üzerine sırt üstü yatırılıp göğsüne bası-lır, ateş etinin yağıyle sönüp yer soğuyuncaya kadar öyle tutu-lur, çıplak vücudu dikenler içinde sürüklenirdi.
    Habbab b. Erett efendisi Ümmü Enmar tarafından işkence-lere uğratılır, göğsü kızgın demirlerle dağlanırdı. Zamanla bu işkenceler öylesine arttı ki Habbat daha fazla dayanamadı, bu-lunduğu durumu peygamberimize şikayet etti. Bunun üzerine peygamberimiz Ümmü Enmar hakkında bedduada bulundu. Bedduadan sonra Ümmü Enmarda bazı garip değişiklikler oldu. Dağ başlarına çıkıp bir kurt ya da köpek gibi ulumaya başladı. Çeşitli tabiplere götürüldü ise derdine bir çare bula-madılar. Sonunda tabiplerden birisi:
    -Onun dermanı başının dağlanmasıyladır. Onun başını kızgın demirlerle dağlayınız dedi.
    O günden sonra Ümmü enmar kendi ayaklarıyla Habbab b. Erettin dükkanına gelir, kızgın demirlerle başını dağlamasını emreder, o da dediğini yapar, başını dağlardı.
    Habbab b. Erett Allah yolunda Mekkeden Medineye hic-ret etti. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hicretin otuz yedinci yılında Kûfede vefat etti.
    Habbab b. Erett orta boylu, büyük başlı ve sakallı, iki om-zunun arası geniş bir Zat-ı Muhterem idi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    =============


    ÂMİR B. EBİ VAKKAS (r.anh)


    Âmir b. Ebi Vakkas Zühre oğllarındandır. Annesi Hamne bint-i Süfyan olup Sad b. Eb Vakkasın anne baba bir karde-şidir.
    Âmir b Eb Vakkas Müslümanların on birincisi olup Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==========


    UMEYR B. EBİ VAKKAS (r.anh)

    Umeyr b. Ebi Vakkas Benî Zührelerden olup Sad b. Ebi Vakkasın anne baba bir küçük kardeşidir.
    Umeyr b. Ebi Vakkas ağabeyleri gibi ilk sıralarda Müslü-man oldu. Kayıtlara göre yirmi birinci Müslümandır.
    Allah yolunda yapılan Mekkeden Medineye olan hicrete katıldı.
    Bedir savaşına gidilirken peygamberimiz ordu içine karışan küçük yaşta çocukların çıkarılıp geri gönderilmesini em-retmişti. Umeyr ise geri gönderilmemek için boyunu olduğun-dan daha büyük göstermeye ya da göze görünmemeye çalışı-yordu.
    Sad b.Ebi Vakkas onu bu durumda görünce yanına gidip:
    -Ey kardeşim! Sana ne oluyor? Diye sordu.
    Umeyr:
    -Resulallahın beni küçük görerek geri çevirmesinden kor-kuyorum. Halbuki ben sefere çıkmayı çok arzuluyor, Allahın (c.c) bana şehitlik nasip etmesini umuyorum dedi.
    Küçük yaşta görülenler tek, tek Resulallaha arz ediliyor, O da git ya da gitme buyuruyordu.
    Sıra Umeyre gelince Resulallah onu küçük görüp:
    -Ey Umery! Sen geri dön buyurdu. Bunun üzerine Umeyr ağlamaya başladı. Onun savaşa katılmaya çok istekli olduğunu gören Resulallahta gelmesine izin verdi.
    Umeyr boysuz olduğundan boyuna göre hayli uzun olan kılıcını bir türlü bağlayamıyordu. Kılıcını ancak Sad b. Ebi Vakkasın yardımıyla bağlayabildi.
    Umeyr b. Ebi Vakkas Bedir savaşında şehit oldu. Şehit ol-duğunda on altı yaşlarındaydı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==========


    MESUD B. REBİ (REBİA) (r.anh)


    Mesud b. Rebî (Rebia) ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c.) yolunda Mekkeden Medineye yapılan hicrete katıldı. Kendisi Ashab-ı Suffadandı.
    Ashab-ı Suffa mescidi nebevinin yanında bulunan suffada barınan bir kısım sahabilerdir. Bu sahabiler genelde bekâr ve kimsesizdiler. Günlerinin büyük bir kısmını Kuran okuyarak, ilim öğrenerek geçirirlerdi. Diğer Müslümanlara yük olmamak için sağda solda odun kırıkları toplarlar bunları satarak ge-çinmeye çalışırlardı. Peygamberimizin koruması altındaydılar.
    Mesud b. Rebî Hendek ve daha sonraki bütün savaşlara katıldı, peygamberimizin yanından ayrılmadı. Hicretin otu-zuncu yılında vefat etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ===========


    SALİT B. AMR (r.anh)

    Ve

    FÂTIMA BİNT-İ ALKAMA (r.anha)


    Salît b. Amr Kureyş kavminin ileri gelenlerinden Süheyl b. Amrın kardeşidir. Peygamberimizle soyu Lüey b. Galibte bir-leşir.
    Annesi Havle bint-i Amr Absül Yemenîdir
    Salît b. Amr ilk sıralarda Müslüman olanlardandır. Allah (c.c) yolunda yapılan Habeş hicretine hanımı ilk Müslüman-lardan Fatıma bint-i Alkama ile katıldı. Sonra Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirdiler.
    Salît b. Amr Bedirden sonra yapılan bütün savaşlarda pey-gamberimizin yanında bulundu, Onunla birlikte savaştı.
    Peygamberimizin İslamiyete davet mektubunu Hanefî ka-bilesinin ileri gelenlerinden Hevze b. Ali ile Sümame b. Üsalel Hanefîye o götürdü.
    Hicretin on ikinci yılında Hz. Ebu Bekir döneminde Yemâme savaşlarında şehit oldu.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    ============


    AYYAŞ B. EBİ REBİA (r.anh)

    Ve

    ESMÂ BİNT-İ SELÂME (r.anha)


    Ayyaş b. Ebi Rebia Mahzum oğullarından olup Esma bint-i Muharribedir.
    Ayyaş b. Ebi Rebia İslamın azılı düşmanlarından Ebu Ce-hil Amr b. Hişamın aynı anneden doğma kardeşiydi.
    Ayyaş b. Ebi Rebia ilk sıralarda Müslüman olmuştur. Dini için pek çok eziyet ve işkencelere katlandıktan sonra hanımı ilk Müslümanlardan Esma bint-i Selame b. Muharribe ile bir-likte Allah (c.c.) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıl-mışlar, daha sonra Medineye hicret ederek iki hicreti birleş-tirmişlerdir.
    Ayyaş b. Ebi Rebia Yemame savaşlarında şehit oldu.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.

    =============
     



  16. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    HUNEYS B. HUZAFE (r.anh)


    Huneys b. Huzafe Sehm oğullarındandır. Annesi Zaife bint-i Hızyemde Sehmîdir.
    Huneys b. Huzafe ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Daha sonra Mekkeden Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirdi. Be-dir ve Uhud savaşlarında peygamberimizin yanında bulundu. Uhud savaşında aldığı yaralar sonucunda Medinede şehiden vefat etti.
    Huneys b. Huzafe müminlerin annelerinden Hz. Hafsa bint-i Ömerin ilk kocasıdır.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.



    =========


    ÂMİR B. REBİA (r.anh)
    Ve
    LEYLA Bint-i EBİ HASME (r.anha)


    Âmir b. Rebia ilk sıralarda Müslüman olanlardandır. Allah (c.c) yolunda yapılan birinci ve ikinci Habeş hicretine zevcesi kendisi gibi ilk Müslümanlardan olan Leyla bin-i Ebi Hasme hanımla birlikte katılmıştır. Mekkeden Medineye Ebu Sele-meden sonra ilk hicret edenler onlar olmuş, böylece iki hicreti birleştirmişlerdi.
    Âmir b. Rebia bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu, onunla birlikte savaştı. Hz. Ömerin şehit edilme-sinden sonraki ilk günlerde vefat etmiştir.

    Allah (c.c.) onlardan razı olsun.



    ==============


    ABDULLAH B. CAHŞ (r.anh)

    Abdullah b. Cahşın annesi peygamberimizin halalarından Ümeyme bint-i Abdülmuttalibtir. Abdullah b. Cahş peygam-berimizin halasının oğlu idi. İlk sıralarda Müslüman olmuştur. Allah (c.c.) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Mekkeye döndükten sonra kadınlı erkekli bütün Cahş ailesi Medineye hicret etmiş, her iki hicreti üzerinde birleştirmiştir.
    Abdullah b. Cahş Uhudta savaşırken elindeki kılıç kırılın-ca peygamberimiz ona bir hurma dalı uzatmış ve:
    -Ey Abdullah! Al bununla savaş deyince hurma dalı keskin ve sağlam bir kılıç olmuştu. Şehid oluncaya kadar bu kılıçla savaştı. Bu mübarek kılıç Bağdatta Mutasım Billah döneminde bir Türk kumandan tarafından varislerinden iki yüz dinar altına satın alındı.
    Abdullah b. Cahş orta boylu sık ve çok saçlı bir Zat-ı Muh-terem idi.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.



    ===========




    EBU AHMED ABD. B. CAHŞ (r.anh)

    Ebu Ahmed Abd b. Cahş, Abdullah b. Cahşın anne baba bir kardeşidir. Kardeşi gibi ilk sıralarda Müslüman olmuştur. Ailesiyle birlikte Medineye hicret etti.
    Kendisi şair ve âmâ idi. Mekkenin aşağısını yukarısını yol göstericisi, yedicisi olmadan dolaşırdı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.

    =======


    HZ. CAFER B. EBU TALİB (r.anh)

    Ve

    ESMA Bint-i ÜMEYS (r.anha)

    Hz. Cafer b. Ebu Talib peygamberimizin amcası Ebu Talibin oğlu Hz. Alinin anne baba bir kardeşidir.
    Hz. Cafer ilk sıralarda Müslüman oldu.
    Babası Ebu Talib Kâbede, Hz. Alinin peygamberimizin sağ yanında namaza durduğunu görünce diğer oğlu Hz. Ca-fere:
    -Haydi sende Amca Oğlunun sol tarafında namaza dur deyip Müslüman olmasına teşvik etmiş, O da peygamberimizle beraber namaz kılmıştı.
    Hz. Cafer amcası Hz. Abbasın himayesinde büyümüştür. Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine hanımı ve ilk Müslümanlardan olan Esma bint-i Ümeys ile birlikte katıldı. Hayber savaşından sonra Habeşistandan Medineye hicret edip iki hicreti birleştirdi.
    Peygamberimiz Hayberden dönüşünde onu karşısında gö-rünce:
    -Ben hangisine daha çok sevineceğimi bilemiyorum. Hayberin fethine mi yoksa Caferin gelişine mi? Buyurmuştu.
    Hz. Cafer Habeş ülkesinde bulunurken Kureyş müşrikleri o aman henüz Müslüman olmuş olan ve Habeş necaşisinin yakında dostu olan Amr b. Ası yanında pek çok hediyeler ol-duğu halde oradaki Müslümanları geri çevirmesi için gönder-mişlerdi.
    Hz. Cafer necaşinin huzurunda yaptığı savunmada Amr b. Asın haklarında yaptığı talep ve iddiaları çürütüp Müslüman-ların Habeş ülkesinde rahat ve emin olarak kalmalarını sağla-mıştı.
    Hz. Cafer Mute savaşında Zeyd b. Hariseden sonra sancağı devraldı. İki kolu kesilmesine rağmen sancağı bırakmadı ve öyle şehit oldu.
    Peygamberimiz bu konuda:
    -Şanı yüce Allah Caferin kesilen ik koluna karşılık cennet-te iki kanat ihsan buyurdu. Şimdi Cafer cennette o kanatlarıyla istediği gibi uçup durmaktadır haberini vermiştir.
    Hz. Cafer yoksuları sever onlarla oturur konuşurdu. Yoksul-ları evine götürür evinde ne bulunursa yedirir içirirdi. Yoksul-lar için insanların en hayırlısı en verimlisi idi. Bu nedenle peygamberimiz ona Yoksullar babası lakabını takmıştı.
    Hz. Cafer peygamberimize en çok benzeyenlerden birisiy-di.

    Allah (c.c.) onlardan razı olsun.


    =============



    MÂMER B. HÂRİS (r.anh)

    Mâmer b. Hâris Cumah oğullarındadır. Annesi yine Cumah oğullarından Kuteyle bint-i Mazundur.
    Mâmer b. Hâris ilk Müslümanlardandır. Peygamberimiz Erkamın evine girmeden önce Müslüman olmuş, bütün savaş-larda peygamberimizin yanında bulunmuştur.
    Mamer b. Haris Hz. Ömerin halifeliği döneminde vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==================




    MUTTALİB B. EZHER (r.anh)

    Ve

    REMLE Bint-i AVF (r.anh)

    Muttalib b. Ezher Zühre oğullarındandı. Annesi Muttalib oğullarından Bükeyre bint-i Abd. Yezidtir.
    Muttalib b. Ezher ilk sıralarda Müslüman oldu. Yanında eşi ilk Müslüman kadınlardan olan Remle bint-i Avf olduğu hal-de Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış, orada vefat etmiştir.

    Allah (c.c.) onlardan razı olsun.



    =============




    ÂMİR B. FÜHEYRE (r.anh)


    Âmir b. Füheyre Ezd kabilesi içinde doğmuş zencilerden ve Tufeyl b. Abdullahın kölesiydi. Annesinin ismi Füheyre ol-duğundan annesinin ismiyle anılırdı.
    Âmir b. Füheyre peygamberimiz Erkamın evine girmeden önce Müslüman olmuştur. O Mekkeli diğer korumasız Müs-lümanlara yapıldığı gibi dininden döndürülmek için müşrik-lerce çeşitli işkencelere uğratılırdı. Kendisi çok temiz itikatlı bir Müslümandı.
    Hz. Ebu Bekir onu Tufeyl b. Abdullahtan satın alıp azat etti. Âmir b. Füheyre bundan sonra Hz. Ebu Bekirin koyunla-rını gütmeye başladı.
    Peygamberimiz Medineye hicret etmek üzere evinden çı-kıp yanında Ebu Bekir olduğu halde Sevr mağarasına gizlen-diğinde Hz. Ebu Bekirin davarlarını mağara önüne kadar sü-rüp götürür, içeriye hem süt verir, hem de yanlarına gidip ge-len Abdullah b. Ebu Bekirin izlerini silip örterdi.
    Peygamberimizle Hz. Ebu Bekir Medineye doğru yola çık-tılarında o da yanlarındaydı. Böylece hicret sırasında üçüncü-nün üçüncüsü olma şeref ve mutluluğuna ulaştı.
    Âmir b. Füheyre hicretin dördüncü yılında Bir-i Maûne faciasında müşrikler tarafından kuşatılarak şehit edilen Müs-lümanlar arasındaydı. Mızraklanarak şehit edildiğinde cesedi müşriklerin gözleri önde açıktan açığa göğe doğru ağır, ağır yükseltilmiş, görünmez olmuştu.


    Allah (c.c.) ondan razı olsun.


    =============

    HÂTIP B. AMR (r.anh)

    Hâtıp b. Amr Kureyş kabilesinin ileri gelenlerinden Süheyl b. Amr ile ilk Müslümanlardan Salît b. Amrın baba bir, anne ayrı kardeşidir.
    Hâtıp b. Amrın annesi Esma bint-i Haris b. Nevfelel Eşcaîdir.
    Hâtıp b. Amr peygamberimiz Erkamn evine girmeden önce ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah yolunda yapılan birinci ve ikinci Habeş hicretine katıldı, ardından Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirdi.
    Hâtıp b. Amr Uhud savaşında bulunmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ============




    EBU HUZEYFE B. UTBE B. REBİA (r.anh)

    ve

    SEHLE Bint-i SÜHEYL B. AMR (r.anha)

    Ebu Huzeyfe b. Utbe b. Rebia, Abd. Şems b. Abd. Menaf oğullarındadır. Annesi Fatıma bint-i Safvandır.
    Ebu Huzeyfe peygamberimiz Erkamın evine girmeden ön-ce ilk sıralarda Müslüman olmuş, zevcesi ilk Müslüman ka-dınlardan olan Sehle Bint-i Süheyl b. Amr ile birlikte Allah için Habeş ülkesine yapılan birinci ve ikinci hicretlere katılmış, sonrada Mekkeden Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirmişlerdir.
    Ebu Huzeyfe bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hicretin on ikinci yılında Hz. Ebu Bekirin halifeliği döneminde Yemâme savaşında şehit oldu.
    Ebu Huzeyfe uzun boylu, güzel yüzlü, çifte dişli, şehla göz-lü bir Zat-ı Muhterem idi.

    Allah (c.c.) onlardan razı olsun.



    ========


    VÂKID B. ABDULLAH (r.anh)


    Vâkıd b. Abdullah peygamberimiz Erkamın evine girme-sinden önce ilk sıralarda Müslüman oldu. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Hz. Ömerin halifeliği döneminde vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==============



    ERKAM B. EBİL ERKAM (r.anh)

    Erkam b. EbilErkam Mahzum oğullarındadır. Annesi Huzaâlardan Ümeyme b. Abdülharistir.
    Erkam b. EbilErkam, Ubeyde b. Cerrah ve Osman b. Mazunun Müslüman olduğu gün Müslüman oldu. Neyi ge-tirdiğini öğrenmek üzere peygamberimizin yanına gelmişti. Peygamberimiz onlara İslamiyeti arz ve teklif etti, Kuran-ı Kerim okudu, İslam şeraitini anlattı. Onlarda Kuranın bir hi-dayet ve nur olduğunu şahadet ettiler.
    Erkam b. EbilErkamın oğlu Osman b. Erkam:
    -Ben İslamiyette yedincinin oğluyumdur. Babam Erkam Müslüman olan yedi kişinin yedincisi idi demiştir.
    Erkam b. EbilErkam Kureyş kavminin en akıllı, en uzak görüşlü kişilerindendi.
    Mekkede Mekkelilerden ve onlar dışında Mekkeye gire-cek olan diğer insanlardan zulme ve haksızlığa uğramış kimse bırakmamak,
    Mazlumun hakkı geri alınana kadar zalime karşı mazlum-larla birlikte hareket etmek üzere ahitleşip, akitleşen,
    Denizlerde bir kıl parçasını ıslatacak kadar su bulundukça,
    Hira ve Sebir dağları yerlerinde durdukça ve üzerlerinde dağ tekeleri yayıldığı müddetçe bu ahit ve akitlerine bağlı ka-lacakları konusunda ant içen Hılfulfudûl ashabındandı.
    Erkam b. EbilErkamın evi Safâ tepeciğinin yanındaydı. Gelip geçeni eksik olmaz, bu nedenle girip çıkanı dikkat çek-mezdi. Peygamberimiz bu evde gizlenir, halkı İslamiyete bu-rada davet ederdi.
    Ashap bu evde toplanır, peygamberimiz onlara bu evde kuran-ı Kerim okur ve öğretirdi.
    Erkam b. EbilErkamın evi Darül İslam olarak anılırdı.
    Peygamberimizin bu mübarek eve girmesi Müslümanlar arasında bir tarih başlangıcı yapılmış, İslama girenler Erkamın evinden önce ve sonra diye ikiye ayrılmışlardır.
    Erkam b. EbilErkam bütün savaşlarda peygamberimiz ya-nında bulundu. Hicretin elli beşinci yılında vefat etti. Cenaze namazını Sad b. Ebi Vakkas kıldırdı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==================
     



  17. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    DAR-I İSLAMA GİRİŞ


    İslam tarihinde Dar-ı İslam diye de anılan Dar-ı Erkam Erkam b. Ebil Erkamın Safa tepeciğin yanında bulunan evi olup Kâbenin arsası, Haremi dahilinde idi.
    Erkam b. EbilErkam Müslüman olduktan sonra peygambe-rimiz müşriklerden sakınarak bu mübarek eve gelip gizlenir, yanına gelenleri İslamiyete orada davet ederdi. Peygamberi-miz ve ashabı burada gizlice toplanırlar, burada topluca namaz kılarlardı. Yüce Allah (c.c) dinini halka açıklamasını emir bu-yurunca kadar üç yıl boyunca peygamberimiz peygamberlik işini gizlice yürütmüştür.
    Peygamberimiz bu müddet içinde yanına gelen insanları Allahın birliğine inanmaya ve sadece Ona ibadet etmeye, Kendisinin de Onun peygamberi olduğunu tasdike davet et-mekle uğraşmış, birçok insanlar Dar-ı Erkamda Müslüman olmuştur.
    Dar-ı Erkam Dar-ı İslam olarak seçilirken Kâbeye yakın ve harem dahilinde oluşu, kalabalık bir çevrede bulunuşu, giren çıkanların pek belli olmayışı, halk ile temas kolaylığı nedenle-riyle bizzat peygamberimiz tarafından seçilmişti.
    Peygamberimizin Dar-ı Erkama giriş hadisesi ilk sıralarda Müslüman olanların Müslümanlığa giriş tarihlerinin tespitinde bir esas teşkil etmiştir. Resulallah aleyhisselam Dar-ı Erkama girmesinden önce veya sonra diye tarih düşüldü.
    Peygamberimiz Hz. Ömer Müslüman oluncaya kadar bura-da kaldı. Hz. Ömer Müslüman olunca onun önerisi ve teşvi-kiyle çıkıldı.
    Erkam b. Ebil Erkam daha sonra bu mübarek evi vakıf ola-rak kullanması için oğluna vasiyete bulundu. Bunun içinde bir vakfiye yazdırdı. Vakfiyesinde evinin Harem dahilinde bu-lunduğunu, bu nedenle dokunulmaz olduğunu, alınıp satıla-mayacağını ancak oturulup icarından yararlanılabileceğini be-lirtiyordu.
    Bu gün Dar-ı Erkam yıkılıp arsası Harem arsasına katılmış-tır.


    =================



    ÂKİL B. EBİ BÜKEYR (r.anh)
    HALİD B EBİ BÜKEYR (r.anh)
    ve
    İYAS B. EBİ BÜKEYR (r.anh)


    Âkil b. Ebi Bükeyr kardeşleri Halid, İyas ve Âmir ile birlikte peygamberimiz Erkamın evine girmeden önce ilk sıralarda Müs-lüman olmuşlardır.
    Âkil b. Ebi Bükeyrin ismi Gafil iken peygamberimiz Âkile çevirmiştir.
    Ebi Bükeyr ailesi Mekkedeki evlerini kapatarak geride hiç bir kimselerini bırakmadan kadın erkek, çoluk çocuk Medineye hicret etmişlerdir.
    Âkil b. Ebi Bükeyr katıldığı Bedir savaşında şehit düştü.
    Kardeşi Hâlid b. Ebi Bükeyr Bedir ve Uhud savaşlarına katıldı. Reci faciasında şehit edildi.
    İyas b. Ebi Bükeyr bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu.
    Âmir b. Ebi Bükeyr bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.

    ==========


    NUAYM (NAHHAM) B. ABDULLAH (r.anh)

    Nuaym (Nahham) b. Abdullah Adiyy b. Kâb oğullarındandır. Annesi de Adiyy b. Kâb oğullarından Ebî Harb. Halefin kızıdır.
    Nuaym (Nahham) b. Abdullah ilk sıralarda Müslüman oldu fakat müşriklerden korkarak Müslümanlığını gizli tuttu.
    Nuaym (Nahham) b. Abdullah Hudeybiye günlerinde peygam-berimizin yanına hicret etti. Bundan sonra olan bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu.
    Peygamberimiz onun hakkında:
    -Cennete girince orada Nuaymın öksürüğünü işittim buyurmuş ona Nahham = Öksüren ismini vermiştir.
    Nuaym (Nahham) b. Abdullah hicretin on beşinci yılında yapı-lan Yermük savaşında şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    =============




    HÂTIP B. HÂRİS (r.anh)

    ve

    ÜMMÜ CEMİL FATIMA Bint-i MÜCELLEL (r.anha)

    Hâtip b. Haris Cumah oğullarından olup annesinin adı Kuteyle bint-i Mazundur.
    Hâtip b. Haris, Mâmer b. Harisin baba anne bir kardeşidir.
    Hâtip b. Haris ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah yolunda ya-pılan ikinci Habeş hicretine kendisi gibi ilk sıralarda Müslüman olan zevcesi Ümmü Cemil Fatıma bint-i Mücellel ile katıldı ve orada vefat etti.
    Zevcesi Ümmü Cemil Fatıma bint-i Mücellel ise Habeş ülkesinde doğan oğlu Abdullahı yanına alarak Hz. Cafer ile birlikte bir gemiye binerek Medineye hicret etti, iki hicreti birleştirdi.

    Allah (c.c.) onlardan razı olsun.




    ===================


    HATTAB B. HÂRİS (r.anh)
    ve
    FÜKEYHE Bint-i YESAR (r.anha)

    Hattab b. Haris Cumah oğullarından olup annesi Kuteyle bint-i Mazundur. Hattab b. Haris, Hâtip b. Haris ile Mâmer b. Harisin baba anne bir kardeşidir.
    Hattab b. Haris ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine zevcesi ilk Müslüman kadınlardan olan Fükeyhe bint-i Yesar ile katılmış ise de yolda vefat etmiştir.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    ==============


    SÂİB B. OSMAN (r.anh)

    Saib b. Osman b. Mazun b. Habib (Hubeyb) Osman b. Mazunun oğludur. Cumah oğullarından olup annesi Süleym oğul-larından Havle bint-i Hakimdir.
    Saib b. Osman ilk sıralarda Müslüman olmuş Allah (c.c) yolun-da yapılan ikinci Habeş hicretine babası ve amcaları ile birlikte katılmış, sonra Medineye de hicret ederek iki hicret birleştirmiştir.
    Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Peygam-berimiz onu Buvat gazasına çıkarken Medinede yerine vekil olarak bırakmıştı.
    Saib b. Osman peygamberimizin ok atıcı ashabındandı. Hicretin on ikinci yılında Yemame savaşında yaralandı sonrada şehiden vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ===============



    HÂLİD B. HIZAM (r.anh)


    Halid b. Hizam, Hakim b. Hizamın kardeşi, Hz. Haticenin kardeşinin oğlu idi.
    Annesi Ümmü Hakim Fahite bint-i Züheyrdir.
    Halid b. Hizam ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c.) yo-lunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmışsa da yolda bir yılan tarafından sokularak vefat etmiştir.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.




    ==============




    ESVED B. NEVFEL (r.anh)

    Esved b. Nevfel b. Hüveylidin annesi Ümmü Leys bint-i Ebî Leys b. Müsafirdir.
    Bazı kaynaklarda annesinin Füreya bint-i Adiyy b. Nevfel ol-duğu kaydı vardır.
    Esved b. Nevfel Hz. Haticenin kardeşin oğlu, Varaka b. Nevfelinde amcasın oğlu idi.
    Esved b. Nevfel ilk sıralarda Müslüman olup Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.




    ===============




    AMR B. ÜMEYYE (r.anh)


    Amr b. Ümeyye b. Harisin annesi Âtike (Zeybep) bint-i Halidtir.
    Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı ve orada vefat etti.
    Kaynaklar Recî seferine katılan ashaptan bir Amr b. Ümeyyeden bahseder. O, Amr b. Ümeyye EdDamrîdir. Başka bir Amr b. Ümeyyedir. Sadece isim benzerliği vardır.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    ==============



    YEZİD B. ZEMA (r.anh)

    Yezid b. Zema b. Esvedin annesi Kureybetülkübra bint-i Ebi Ümeyyedir ki peygamberimizin zevcelerinden, müminlerin annele-rinden Ümmü Selemenin kardeşidir.
    Yezid b. Zema ilk sıralarda Müslüman olmuş olup Allah (c.c.) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.
    Yezid b. Zema kureyşîlerin eşrafından, ileri gelenlerindendi. Kendisi cahiliye devrinde müşriklerin müşaviri, danışmanı konu-munda idi. Müşrikler bir iş üzerinde karara varamayıp tereddüde düştüklerinde o işi Yezid b. Zemaya arz ve havale ederlerdi. Yezid b. Zema o işi yapılmasına uygun görürse susar, uygun görmezse müdahale ederdi.
    Yezid b. Zema Taif savaşı sırasında Cenah adlı sert başlı atını kontrol edemeyip Taif kalesinin dibine kadar yaklaşmıştı.
    Taiflilere:
    -Siz bana aman verinde sizinle konuşup aranızı bulayım dedi. Onlarda bunu kabul etmiş göründüler. Yezid b. Zema onlara doğ-ru biraz daha yaklaşınca oklayıp şehit ettiler.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===================



    EBÜRRUM B. UMEYR (r.anh)


    Ebürrum b. Ümeyrin annesi Rumiyye olup Musab b. Umeyrin baba bir kardeşidir.
    Cahiliye döneminde ismi Abd. Menaf idi. Müslüman olunca bu ismini bıraktı.
    Ebürrum b. Ümeyr Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Sonra Medineye hicret ederek iki hicreti birleş-tirdi.
    Ebürrum b. Ümeyr Uhud savaşında bulunmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.




    =====================




    KAYS B. ABDULLAH (r.anh)
    ve
    BEREKE Bint-i YESAR (r.anha)


    Kays b. Abdullah Esed b.Huzeyme oğullarındandır. Kays b. Abdullah Benî Esedlerden Ubeydullah b. Cahş ve zevcesi daha son-ra müminlerin annesi olacak olan Hz. Ümmü Habibe ile aralarında dadılık, süt annelik ilişkisi vardı.
    Kays b. Abdullah ilk sıralarda Mekkede Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine ilk sıralarda Müslüman olan kadınlardan zevcesi Bereke bint-i Yesar ile birlikte katılmıştır.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.


    ============



    FİRAS B. NADR (r.anh)


    Firas b. Nadr b. Haris Abdüddar oğullarındandır. Annesi Zeyneb bint-i Nebbaşel Temimîdir.
    Firas b. Nadr ilk sıralarda Müslüman olmuş olup Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.

    Allah (c.c.) ondan razı olsun.



    ============




    CEHM B. KAYS (r.anh)
    ve
    HARMELE (HUREYMİLE) bint-i ABD (r.anha)

    Cehm b. Kays Abdüddar oğullarındandır. Annesi Rühey- medir.
    Cehm b. Kays ilk sıralarda Mekkede Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine zevcesi ilk müslüman kadınlardan olan Harmele (Hureymile) Bint-i Abd (Abdüles- ved) hatunla birlikte katılmıştır.
    Harmele hatundan Habeş ülkesinde biri kız diğer erkek iki ev-ladı olmuştu, orada vefat etmiştir.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    ==========



    MUAYKIB B. EBİ FATIMA (r.anh)


    Muaykıb b. Ebî Fatımael devsî elEzdî, Abd. Şems oğullarının müttefiki idi. Bazı kaynaklarda onun köle ve Ebu Uhayha Said b. Asın azatlısı olduğu bildirilmektedir.
    Muaykıb b. Ebî Fatıma Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı, sonrada Medineye, peygamberimizin yanına hicret edip iki hicreti birleş-tirmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ===============
     



  18. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    ŞURAHBİL B. HASENE (r.anh)


    Şurahbil b. Hasenenin babası Abdullah b. Muta b. Amrel Kindîdir. Analığı Haseneye nispet edilir. Hasene, Cumah oğulla-rından Mâmer b. Habibin azatlı cariyesi ve Süfyan b. Mâmerin zevcesi idi. Şurahbil, Hasenenin öz oğlu değil evlatlığıdır.
    Şurahbil b. Hasene Kureyşîlerin ileri gelenlerinden biri idi. İlk sıralarda müslüman olmuş, Alah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış sonra da Medineye hicret ederek iki hicreti bir-leştirmiştir.
    Pek çok savaşlarda peygamberimizin yanında bulunan Şurahbil b. Hasene hicretin on sekizinci yılında Şam Avenas taununda vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.





    =============



    HÂRİS B. HÂLİD (r.anh)
    ve
    REYTA Bint-i HÂRİS (r.anha)



    Haris b. Halid b. Sahr b. Âmir, Teym b. Mürre oğullarındandır. Annesi Yemenli bir kadındır.
    Haris b Halid Hz. Ebu Bekirin dayısının oğlu idi. Hz. Ebu Be-kirin annesi Ümmülhayr, Sahr b. Amirin kızıydı.
    Haris b. Halid ilk sıralarda Mekkede müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine ilk müslaman kadın-lardan olan zevcesi Reyta bint-i Haris hatun ile birlikte katıldı. Hz. Ebu Bekirde hicret etmek üzere yanlarındaydı. Kafile Birkülguma denilen mevkiye varınca Kâre kabilesinin seyyidi ve ulusu İbnüddugine ile karşılaştılar.
    İbnüddugine Hz. Ebu Bekiri tanıyor, onun kavmi için hayırlı bir kişi olduğunu biliyordu. Bu yüzden Onun başka bir ülkeye hic-ret edip gitmesini istemedi. Ona:
    -Ey Kuhafenin oğlu! Sen kavmin içinde şerefli bir konumda olan hayırlı bir kişisin. Senin başka bir ülkeye gidip orayı yurt edinmen hiç doğru olmaz deyip yolundan çevirmek istedi.
    Hz. Ebu Bekirde ona:
    -Ey İbnüddugine! Yanımda aile halkımdan bir zat vardır. Onu ve ailesini bırakamam. Beni geri çevirme konusunda sen bu özrümü kabul et dedi.
    Bunun üzerine İbnüddugine:
    -Ey Ebu Bekir! Bırak onu yüzü doğrultusunda gitsin sende kabilenin yanına dön dedi. Fakat Hz. Ebu Bekir Haris b Halidi bırakmak istemedi. Bu nedenle:
    -Ben senin şu söylediğini yaparsam yol arkadaşlık hakkını gö-zetmek nerede kalır? Ben onlarla birlikte yola çıkmış bir kişiyim dedi.
    Hz. Ebu Bekirin gerçekte geri dönmek istediğini ancak yol ar-kadaşlık hakkı için dönmediğini fark eden Haris b. Halid.
    -Ey kız kardeşimin oğlu! Geri dönmen sana helaldir. İstersen geri dönüp git. Bende arkadaşlarımla birlikte yoluma devam edeyim dedi. Ebu Bekir geri döndü, Haris b. Halid ve arkadaşları yollarına devam ettiler, Habeş ülkesine vardılar.
    Haris b. Halidin Musa, Aişe, Zeynep ve Fatıma isimlerindeki çocukları Habeş ülkesinde doğdu.
    Habeş ülkesinden Medineye hicret için dönerlerken yolda iç-tikleri sudan Haris b. Halidin zevcesi Reyta Hatun ile çocukları öldüler.
    Kaynaklardan bazılarının bildirdiğine göre yalnız Fatıma is-mindeki kız çocuğu kurtulmuş, diğerleri ölmüştür. Yine bazı kay-naklara göre Haris b. Halid dışında sağ kalan olmamıştır.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.


    ===============



    AMR B. OSMAN (r.anh)

    Amr b. Osman b. Amr, Teym b. Mürre oğullarındandır. Annesi Hind bint-i Beyyadır.
    Amr b Osman ilk sıralarda müslüman olmuş ve Alah (c.c) yo-lunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış, Kadisiye savaşında şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    =============



    SELEME B. HİŞAM (r.anh)


    Seleme b. Hişam b. Mugire, Mahzum oğullarındandır. Annesi Dubâa bint-i Âmirdir.
    Seleme b. Hişam peygamberimizin azılı düşmanlarından Ebu Cehil Amr b. Hişamın kardeşi, Halid b. Velidin amca oğlu idi.
    Seleme b. Hişam ilk sıralarda müslüman oldu. Allah (c.c) yo-lunda yapılan ikinci Habeş hicretne katıldı. Sonra tekrar Mekkeye döndü. Mekkeye dönünce Ebu Cehil tarafından yakalanıp hapse-dildi. Dövülmek aç ve susuz bırakılmak gibi işkencelere uğratıldı. Bu durum Hendek savaşından sonrasına kadar devam edip gitmiş, Hendek savaşından sonra kaçıp Medineye, peygamberimizin ya-nına gelmiş ve ondan hiç ayrılmamıştır.
    Seleme b. Hişam Hz. Ebu Bekir döneminde hicretin on dördün-cü yılında Şam üzerine gönderilen orduya katılıp Mercüssufferde Rumlarla yapılan savaşta şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==========


    HAŞİM B. EBİ HUZEYFE (r.anh)


    Haşim b. Ebi Huzeyfe Mahzum oğullarından olup annesi Ümmü Huzeyfe bint-i Esedtir.
    Haşim b. Ebi Huzeyfe ilk sıralarda müslman olmuş Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==================




    HEBBAR B. SÜFYAN (r.anh)


    Hebbar b. Süfyan b. Abdülesed mahzum oğullarından olup an-nesi Âmir b. Lüey oğullarından Amr b. Abd. Vüddün kız kardeşi-dir.
    Hebbar b. Süfyan Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yaılan ikinci Habeş hicretne katıldı. Daha sonra Medineye geldi. Ecnadeyn savaşında şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===========


    ABDULLAH B. SÜFYAN (r.anh)


    Abdullah b. Süfyan Mahzum oğullarından olup Hebbar b. Süfyanın anne baba bir kardeşidir.
    Abdullah b. Süfyan Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Al-lah (c.c) yolunda yaılan ikinci Habeş hicretine kardeşi ile birlikte katıldı.
    Abdullah b. Süfyan Yermük savaşında şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==================


    MÂMER B. ABDULLAH (r.anh)

    Mâmer b. Abdullah Adiyy oğullarından olup annesi Eşarîlerden bir kadındır.
    Mamer b. Abdullah Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Medineye gelerek peygamberimizden ayrılmadı.
    Mamer b. Abdullah veda haccında peygamberimizi traş etme şerefine kavuşmuştur.

    Allah (c.c) ondan arzı olsun.



    ==========




    ADİYY B. NADLE (r.anh)


    Adiyy b. Nadle Adiyy oğullarından olup annesi bint-i Mesud b. Huzafedir.
    Adiyy b. Nadle Mekkede ilk sıralarda müslman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan Habeş hicretine oğlu Numan ile katıldı ve orada vefat etti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ==========
     



  19. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    URVE B. ÜSASE (r.anh)


    Urve b. Üsase (Ebi Üsase) Adiyy oğullarından olup annesi Nabiga bint-i Huzeyme (Harmele) el Anezîdir.
    Urve b. Usase Amr b. Asın aynı anneden doğma kardeşi idi.
    Urve b. Usase ilk sıralarda Mekkede Müslüman olmuş olup Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmıştır.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ============





    MESUD B. SÜVEYD (r.anh)


    Mesud b. Süveyd Adiyy oğullarından olup annesi Atike bint-i Abdullahtır.
    Abdullah b. Süveyd Mekkede ilk sıralarda Müslüman olmuş olup Allah (c.c) yolunda Medineye hicret eden yetmiş kişilik kafi-leye katılmıştır.
    Mesud b. Süveyd Mutede Rumlarla yapılan savaşta şehit ol-muştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ===========


    ABDULLAH B. HUZAFE (r.anh)


    Abdullah b. Huzafe b. Kays Sehm oğllrından olup annesi Benî Haris b. Abd-i Menatlardan Temîme bint-i Hursandır.
    Abdullah b. Huzafe Mekkede ilk sıralarda müslüman ol-du. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Hebeş hicretine katıldı.
    Peygamberimizin islama davet mektunumu İran Kisrasına götürüp teslim eden Abdullah b. Huzafedir.
    Abdullah b. Huzafe Hz. Ömerin halifeliği döneminde Rumlarla yapılan savaşta esir düştü. Hz. Ömer onun serbest bırakılması için Bizans kayzeri Kostantine mektup yazdı.
    Abdullah b. Huzafe Hz. Osman döneminde vefat etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ================



    KAYS B. HUZAFE (r.anh)

    Kays b. Huzafe b. Kays, Sehm oğullarından olup Abdullah b. Huzafenin baba anne bir kardeşidir.
    Kays b. Huzafe Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine kardeşi Ab-dullah b. Huzafe ile katıldı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==============




    HİŞAM B. AS (r.anh)


    Hişam b. As b. Vail, Sehm oğullarından olup Amr b. Asın küçük kardeşidir. Babası As b. Vail peygamberimizin azılı düşmanlarındandı.
    Annesi Mahzum oğullarından Ümmü Harmele bint-i Hişamdır.
    Hişam b. As Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Bir yanlış-lık sonucu peygamberimizin müşriklerle anlaştığı haberini alınca Mekkeye döndü. Peygamberimizin yanına, Medineye hicret etmek istedi ise de müşrikler ona engel olup Hendek savaşına kadar hapsettiler.
    Hişam b. As Ecnadeyn savaşında Rumlarla kaharamanca savaştıktan sonra şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ===============



    EBU KAYS B. HÂRİS (r.anh)


    Ebu Kays b. Haris b. Kays Sehm oğullarındandır. Annesi Benî Hadramîlerden Ümmü Veled idi.
    Ebu Kays b. Haris Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Daha sonra Medineye hicret ederek iki hicreti birleştirdi. Uhud ve ondan sonraki bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulunmuş, hicretin on ikinci yılında yapılan Yemâme savaşın-da şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    =============



    MAHMİYE B. CEZ (r.anh)


    Mahmiye b. Cez b. Abd. Yagus Zübeydî Asgarlardan olup annesi Hind Havle bint-i Avf b. Züheyr b. Hamatael Himyerîdir.
    Mahmiye b. Cez Hz. Abbasın zevcesi Ümmül Fadl Lübâbe bint-i Hârisin kardeşi idi.
    Mahmiye b. Cez Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı. Daha sonra peygamberimizin yanına gelip Benî Mustalık gazvesine ve ondan sonraki bütün savaşlara katılmıştır.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.




    ==============





    SÜFYAN B. MÂMER (r.anh)
    ve
    HASENE HATUN


    Süfyan b. Mâmer b. Habîb Cumah oğullarından olup anne-si Ümmül Veledtir.
    Süfyan b. Mâmer Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeşi hicretine zevcesi Hasene hatun ile birlikte katıldı.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.




    ===========




    SEKRAN B. AMR (r.anh)
    ve

    ÜMMÜLMÜMİNİN
    Hz. SEVDE Bint-i ZEMÂ (r.anha)

    Sekran b. Amr b. Abd. Şemsin annesi Hubba bint-i Kays b. Dübeystir.
    Sekran b. Amr Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine zevcesi ilk Müslüman kadınlardan olan Hz. Sevde bint-i Zemâ ile katıldı. Gâranik olayından sonra Mekkeye dönmüş ve orada vefat etmiştir.
    Daha sonra zevcesi Hz. Sevde bint-i Zemâ müminlerin annelerinden biri olma şerefine ermiştir.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.


    =================




    MÂLİK B. ZEMÂ (r.anh)
    ve

    AMRE (UMEYRE) Bint-i SÂDİ (r.anha)


    Malik b. Zemâ b. Kays. Abd. Şems Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hic-retine zevcesi Amre (Umeyre) bint-i Sâdi b. Vakdan ile katıl-mıştır.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    =================
     



  20. Cevap: Müslüman Oluş Sıralarına Göre İlk Müslümanlar

    İBN. ÜMMÜ MEKTUM B. KAYS (r.anh)


    İbn Ümmü Mektum b. Kaysın ismi Abdullah veya Amrdır. Annesi Ümmü Mektum Âtike bint-i Abdullah b. Ankesedir.
    İbn. Ümmü Mektum Hz. Haticenin dayısının oğlu ve âmâ idi.
    İbn Ümmü Mektum Mekkede ilk sıralarda Müslüman ol-du. Kuran okutmak üzre Musab b. Umeyr ile birlikte Medi-neye gitti.
    Peygamberimizin mescidinde Bilâl-i Habeşî ile birlikte müzezzinlik ederdi.
    Peygamberimiz savaşlara, seferlere çıkacağı zaman onu namaz kıldırmak üzere bazen Medinede vekil bıraktığı ol-muştur.
    İbn. Ümmü Mektum âmâ olmasına rağmen savaşlara katı-lırdı. Son olarak Kadisiye savaşına katılmış, dönüşünde Me-dinede vefat etmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ==============


    AMR B. HÂRİS (r.anh)


    Amr b. Hâris b. Züheyr b. Ebî Şeddatın annesi Hind bint-i Mudarreb b. Amrdır.
    Amr b. Hâris ilk sıralarda Müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıldı, oradan Medi-neye hicret ederek iki hicreti birleştirdi.
    Amr b. Hâris Bedir savaşında bulunmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    ===============




    OSMAN B. ABD. GANM (r.anh)


    Osman b. Abd. Ganm b. Züheyr Hilâl oğullarından olup annesi Bint-i Abd. Avfb. Abd. b.Haris bç Zühredir.
    Osman b. Abd. Ganm, Abdurrahman b. Avfın halaoğludur.
    Osman b. Abd. Ganm Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu. Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katıl-mış, daha sonra Hz. Cafer ile birlikte Medineye, peygamberi-mizin yanına gelmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    =================




    SAD (SAİD) B. ABD. KAYS (r.anh)


    Sad (Said) b. Abd. Kays b. Lekît Ümeyye oğullarındadır. Mekkede ilk sıralarda Müslüman olmuş, Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış, Hz. Caferden önce Medineye peygamberimizin yanına gelmiştir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.




    ===========



    ABDULLAH B. HÜBEYB (r.anh)


    Abdullah b. Hübeyb b. Üheyb Kinânelerdendir. Annesi Ümmü Nevfel b. Hüveylid b. Esed olup Hz. Haticenin karde-şinin kızıdır.
    Abdullah b. Hübeyb Mekkede ilk sıralarda müslüman ol-du. Medineye peygamberimizin yanına hicret etmiş, Uhud savaşında şehit olmuştur.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.



    =================



    ABDURRAHMAN B. HÜBEYB (r.anh)


    Abdurrahman b. Hübeyb b. Üheyb Kinânelerden olup Abdullah b. Hüveybin anne baba bir kardeşidir.
    Abdurrahman b. Hübeyb Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu ve Medineye peygamberimizin yanına hicret etti. Uhud savaşında şehit oldu.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    ================





    EBÛ SEBRE B. EBİ RUHM (r.anh)
    ve

    ÜMMÜ KÜLSÜM Bint-i SÜHEYL B. AMR (r.anha)

    Ebu Sebre ilk sıralarda Mekkede Müslüman oldu ve Allah (c.c) yolunda yapılan birinci Habeş hicretine yalnız, ikinci Ha-beş hicretine de zevcesi ilk sıralarda Müslüman olan Ümmü Külsüm Süheyl b. Amr ile birlikte katıldı. Sonra Medineye de hicret ederek bütün hicretleri üzerlerinde birleştirdiler.
    Ebu Sebre bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bu-lundu. Hz. Osmanın halifeliği döneminde vefat etmiştir.

    Allah (c.c) onlardan razı olsun.



    ==================



    MIKDAD B. AMR (ESVED) (r.anh)


    Mıkdad b. Amr b. Sâlebenin annesi Amr b. Sâlebeden sonra Esved b. Abd. Yagus ile evlenmiş olup Esved b. Abd. Yagusta Mıkdatı oğul edindiğinden o Mıkdad b. Esved adıyla da anılır.
    Mıkdad b. Amr Mekkede ilk sıralarda müslüman olmuş-tur. Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen yedi İslam mü-cahitlerinden olup Allah (c.c) yolunda yapılan ikinci Habeş hicretine katılmış, Medineye de hicret ederek iki hicreti bir-leştirmiştir.
    Mıkdad b. Amr bütün savaşlarda peygamberimizin yanın-da bulundu. Ashabın sayılı okçularındandı.
    Mıkdad b. Amr uzun boylu, esmer tenli, büyük ve geniş karınlı, çok saçlı, büyük gözlü, çatık kaşlı, ince burunlu, iri yapılı ve heybetli bir zat-ı Muhterem idi.
    Mıkdad b Amr hicretin otuz üçüncü yılında vefat etmiştir. Cenaze namazını Hz. Osman kıldırdı ve Baki mezarlığına def-nedildi.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.


    =============


    CUAYL B. SÜRÂKA (r.anh)

    Cuayl b. Sürâka Damrelerdendir. Damreler Abd. Menat b. Kinânelerin bir koludur. Bazı kaynaklarda Benî Gifarlardan ya da Salebîlerden olduğu yazılıdır.
    Cuayl b. Sürâka Mekkede ilk sıralarda müslüman oldu. Bedir dışındaki bütün savaşlarda peygamberimizin yanında bulundu. Ondan hiç ayrılmadı.
    Cuayl b. Süraka kısa boylu, çirkin görünüşlü bir zat idi. Bu nedenle kendisine Cuayl (Bok böceği) ismi verilmişti.
    Fakat kendisi muhacirlerin fakirlerinden, iyi amelli, pek çok manevi güzellikleri üzerinde birleştirmiş bir zat-ı muhte-remdir. Dış görünüşün fazla önemli olmadığının canlı örneği gibidir. Üzerinde topladığı faziletler nedeniyle peygamberi-mizin yanında çok kıymetli idi.
    Resulallah onun hakkında:
    -Varlığım kudret elinde olan Allaha yemin ederim ki yer yüzü (kabile reisi olupta kötü halli kişileden olan) Uyeyne ve Akra gibi kimselerle dolup taşsa Cuayl b. Süraka onların tü-münden daha hayırlıdır buyurmuştur.
    Cuayl b. Sürâka Benî Kurayza savaşında bir gözünü kay-betmişti.

    Allah (c.c) ondan razı olsun.

    =================




    YÂSİR B. ÂMİR (r.anh)


    Yâsir b. Âmir b. Malik Mezhıclerin Malik b. Üded oğulla-rındandır.
    Yâsir b. Âmir kerdeşleri Hâris ve Mâlik ile diğer kardeşle-rini aramak için Yemenden Mekkeye gelmişlerdi. Hâris ile Mâlik Yemene dönmüş Yâsir ise Mekkede kalıp Ebu Huzeyfe b. Mugirenin andlaşmalısı olmuş, o da onu kadın kölesi Sü-meyye bint-i Huyyat (Hubat) (Hubbat) ile evlendirmişti. Ammar b. Yâsir doğurunca Ebu Huzeyfe Sümeyye hatunu azat etmiştir.
    Yâsirin Sümeyye hatundan Ammardan başka Abdullah isminde bir oğlu daha oldu.
    Yâsir b. Âmir ailesi Ebu Huzeyfeye bağlılıklarını devam ettirdiler, yanından ayrılmadılar.
    Yâsir b. Âmir Mekkede ilk sıralarda Müslüman oldu. Kendisi hanımı ve oğulları en ağır işkencelere uğratıldılar. Yâsir b. Âmir işkenceler altında Müslüman olarak can verdi.
    Yâsir b. Âmir Allah yolunda can veren ilk İslam şehididir.

    Allah (c.c) ondan razı olsun


    ==============