Dünya Çevre Günü Şiirleri

'En Güzel Şiirler' forumunda Wish tarafından 3 Nisan 2010 tarihinde açılan konu


  1. 5 Haziran Dünya Çevre Günü Şiirleri


    [​IMG]

    Küresel Isınma Bitsin

    Küresel ısınma bitsin,
    İnsan bunalıp gitmesin.
    Herkes ısınmayı engellesin,
    Hayatımız boşyere gitmesin.

    Dünya sen ısınma,
    Sakın bize kızma.
    Hayatımızı bağışla,
    Sakın küresel ısınma.




    ÇEVREMİZ

    Çöplerimiz birikmesin
    Sularımız kirlenmesin
    Yakıtımız tam yakılsın
    Temiz olsun her şeyimiz.

    Oynayalım hep coşalım
    Bu yurdu temiz tutalım
    Sokağımızla caddemiz
    Köyümüzle, kentimiz

    Temiz olsun hep çevremiz
    Güzel olsun hep yöremiz.
    Oynayalım hep coşalım
    Bu yurdu temiz tutalım

    Yaylada ovada dağda
    Pırıl pınl bir doğada
    Oynayalım hep coşalım
    Bu yurdu temiz tutalım.

    Erol YAVUZ



    BİR YER DÜŞÜNÜYORUM

    Bir yer düşünüyorum, yemyeşil,
    Bilmem, neresinde yurdun?
    Bir ev, günlük güneşlik,
    Çiçekler içinde memnun.
    Bahçe kapısına varmadan daha,
    Baygın kokusu ıhlamurun,
    Gölgesinde bir sıra, der gibi;
    — Oturun!
    Haydi çocuklar haydi,
    Salıncakları kurun!
    Başka dallarsa, eğilmiş;
    — Yemişlerimizden buyurun!
    Rüzgar esmez, konuşur;
    — Uçurtmalar uçun, çamaşırlar kuruyun.
    Mutlu olun, yaşayın,
    Ana, baba evlat, torun


    Z. Osman SABA
     



  2. Cevap: Dünya Çevre Günü Şiirleri

    [​IMG]

    ELMA AĞAÇLARI

    Bir gün gelir, çiçeklenir,

    Yine elma ağaçları,

    “Artık bahar geldi!” denir,

    Dallar öter yamaçları.

    Kelebekler üşer üşer,

    O mavili çiçeklere;

    Sonra yağmur gibi düşer

    O çiçekler bütün yere.

    Güzel ağaç! derim, yazık!

    Yetim kaldın bir tarafta.

    Dallar iner yere artık,

    Geçer geçmez birkaç hafta.

    Kapılırım bir sevince

    Sonu gelmez hülyalarla;

    Zümrüt dallar süslenince

    Kıpkırmızı elmalarla.

    Emin Recep GÜREL



    MEMLEKET TÜRKÜSÜ

    El gibi dolaşma Anadolu’nda,

    Arkadaş, yurdunu içinden tanı:

    Dinle bir yosmayı pınar yolunda,

    Dinle bir yaylada garip çobanı.



    Bir ıssız ev gibi gezdiğim bu yurt,

    Yavrunun derdiyle ah eder Bayburt,

    Yıllarca döktürür sana gözyaşı

    Tuna’nın özlemi yakar Maraş’ı...



    Bir çölü andırır, bil ki dört yanın,

    Bağrını delmezse yanık türküler :

    Varlığı bu korla tutuşmayanın

    Kirpiği yaşarsa gözleri güler.

    Faruk Nafiz ÇAMLIBEL
     


Yükleniyor...