Aşk sonra vurur

Aşk Sonra Vurur

Ben ne Venedik’te bir Gondolum,
Ne de Roma da bir aşk çeşmesi
Senin aradığın sanırım bir yaz hevesi,
Prag’da bir cafe’de bir gönül eğlencesi...

Benden kalelerimi istiyorsun....
Zaptettin sanıyorsun belki de hisar uçlarını
Hint okyanusunda bir sandal gibi,
Akıntıya bıraktım umutlarımı,

Bekleyişim sen değilsin, değilsin Alp’lerde aradığım...
Tarumar değil ordularım,
Henüz başladı aslında,
Senin aşkla savaşın...

Yıkılan kulelerim, kalbime saplanan top mermilerin yok...
Ben en çok öldüğümde, en çok dirilenim...
Ben senin o minik heveslerin içinde...
Sağır eden bir sesle aşk marşları söylerim...
Sen uyumaktasın...
Savaşın ortasında, Rüyaya dalmaktasın...
Kalbine saplandığında, barut kokulu kurşun...
Sen korkusuz korkak,
Kaybetmiş olacaksın...
 
ne aşkmış ya

coğrafya ve savaş sahnelerini hatırlattı

sağol arkadaşım değişik bir uslupla yazılmış çoşkulu bir şiir
 
Eminim öyle olduguna Nurdin.

Bana da Osmanli ile sefere cikan bir yeniceri nin sevdigine yazdigi

bir siir gibi geldi.

Ellerine saglik Özgusu, begendim !
 
Bana da avrupa turuna çıkmış bir aşığın sözleri gibi geldi.

Teşekkürler özgüsu
 
yaw yeniçeri meniçeri sevmiş bi yürek neden çok görürsünüz... yeniçeriyse vatan hizmeti yapıyosa sevmeye hakkı yokmu allaaa allaaaa..;) :
 
Üst