Zilan

'En Güzel Şiirler' forumunda Ezlem tarafından 6 Haziran 2008 tarihinde açılan konu


  1. [​IMG]
    ZİLAN

    Bu kara yazgıdır Zilan;
    Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
    Sensiz de olmak kara yazgıdır kurban...
    Bilisen
    Kaç gece kaç gündüz adını sayıklamışam
    İçimden atamamışam
    Köçelerde yolunu gözlemişem
    El etmişem, işmar etmişem
    Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
    Ne zaman büyümüşsen farketmemişem
    Ne zaman ellerin büyümüş
    Ne zaman gözlerin büyümüş
    Ne zaman bürünmüşsen kara çarşafa
    Bir gözlerin görmüşem ceylan kimin vurulmuşam.
    Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
    Daracık köçelere sığmamış sevdam
    Seni Halilrahman'da sormuşam Anzılha'da
    Urfa kalasında Nemrut köşküne adını kazımışam
    Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
    Şimdi gelin olisen telli duvaklı
    Yine gülü misen biye?
    Kara Şar'dan gelen deli oğlan deyi misen?
    Sevdanı içime gömdüm bilesen
    Bu kentin hampara taşlarına sır sakladım.
    Üç kuruşluk başlık parasına değer miydi Zilan...
    Bilirem dahlin yoktur bu işde.
    Töreler böyle demiş, yazgılar böyle çizmiş.
    Kim karşı gelmiş ki sen de gelesen.
    Atalar boynumuz kıldan incedir demiş...

    Her şafak seninle sökerdi Zilan.
    Sıcak yaz geceleri seninle eserdi.
    Ben siye şiirler okurdum.
    Sen biye Urfa türkülerini...
    Yediveren gülleri kimin açılırdın baharla
    Karakoyun deresinden çiçekler getirirdin.
    Önceleri inanmamıştım sevdiğine.
    Fakat anladım zamanla.
    Seni yitirmek kor kimin yaktı yüreğimi;
    Acımı anla...
    Kar ender yağardı Urfa'ya
    Sevdamız yağan kar kimin aktı.
    Hatırlı misen bir de tutkumuz
    Yağmurda "çömçe gelin" oynamaktı...
    Şimdi sen mi gelin olisen Zilan?
    Sevgin bir yanda Töreler diğer yanda
    Duydum ki "KUMA" olmişsen
    Akar suda saman çöpü gibi çaresiz
    Ve de köle kimin itaatkar, sessiz gidisen
    Oldu mu ya?...
    Kaçıncı asrını yaşamakta Harran'da toprak?
    Bu kenti terkediyem Zilan.
    Anzılha'da kutsal balıklar şahidim olsun ki,
    Bu kenti terkediyem...
    Yasak mayın tarlalarını,
    Kaçakda kol verenleri,
    Can verenleri terkediyem...
    Efsunlu akrepleri, çıyanları
    Urfa kalasında kenetlenen efsane şahmaranı
    Kümbetlerde barınan sahipsiz insanları, terkediyem.
    Körpecik bedenine uzanan hoyrat elleri itmediğin için
    Yıllardır söylenen ninniyi yazgı bellidiğin için
    Bu kenti terkediyem...
    Bu sana son satırlarım Zilan...
    Biliyem unutacaksan beni.
    "Unutmam" deme biye
    Davullar uranda unutmalısan.
    Yoksa nasıl yaşayabilir insan...

    Hani ağaçları çiçek açardı ya
    Hani Urfa divanı çalınırdı sıra gecelerinde.
    İşte ben
    Her çiçek açanda nar ağaçları
    Ve söylenende Urfatürküleri
    Seni ve gülüşünü hatırlayacağam...
    Bundan böyle cigaramda dumansın
    Kaçak tütünden sarılmış...
    Her içime çekişde ağun yakacak beni.
    Kendini düşünmedin, beni düşünmedin
    Sevdanı düşünmedin, çocuklarını düşün.
    Seni tutsak, beni esrik eden töreler;
    Çocuklarını da yakacak bir gün...
    Bu kara yazgı değildir ZİLAN...
    Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
    Sensiz olmak da kara yazgı değildir kurban...
    Bu çağlar boyu insanları kul eden
    Bağnazlıktır ki, yıkılacak.
    Bilisen ZİLAN.
    Sen görmesen de
    Ben görmesem de
    Ceylan gözlü çocukların görecek ZİLAN...


    Celal Ülgen