Yunus Emre Divanından Seçmeler

'Dini Konular' forumunda Ezlem tarafından 6 Nisan 2011 tarihinde açılan konu


  1. yunus emreden seçmeler
    Yunus Emre Divanı şiirleri
    Yunus Emre Divanından Seçme şiirler

    SENİ SIYGAYA ÇEKER/BİR MOLLA KASIM GELİR


    Ben dervişim diyene
    Bir ün edesim gelir
    Tanıyuban şimdiden
    Varup yetesim gelir

    Sırat kıldan incedir
    Kılıçtan keskincedir
    Varıp anın üstüne
    Evler yapasım gelir

    Altında gayya vardır
    İçi nâr ile pürdür
    Varıp ol gölgelikte
    Biraz yatasım gelir

    Ta’n eylemen hocalar
    Hatırınız hoş olsun
    Varuban ol tamu’da
    Biraz yanasım gelir

    Ben günahımca yanam
    Rahmet suyunda yunam
    İki kanat takınam
    Biraz uçasım gelir

    Andan Cennet’e varam
    Hak’kı Cennet’te görem
    Hûri ile gılmanı
    Bir bir koçasım gelir

    Derviş Yunus bu sözü
    Eğri büğrü söyleme
    Seni sıygaya çeker
    Bir Molla Kasım gelir

    MÂNÂ EVİNE DALDIK

    Mânâ evine daldık
    Vücut seyrini kıldık
    İki cihan seyrini
    Cümle vücutta bulduk

    Yedi yer yedi göğü
    Dağları denizleri
    Uçmağ ile tamuyu
    Cümle vücutta bulduk

    Gece ile gündüzü
    Gökte yedi yıldızı
    Levhte yazılı sözü
    Cümle vücutta bulduk

    Musa ağdığı Tûr’u
    Yoksa Beyt_ül Mü’mur’u
    İsrafil çalan sûru
    Cümle vücutta bulduk

    Tevrat ile İncil’i
    Furkan ile Zebur’u
    Bunlardaki beyanı
    Cümle vücutta bulduk

    Yunus’un sözleri hak
    Cümlemiz dedik sadak
    Nerd’istersen orda Hak
    Cümle vücutta bulduk

    KALANLARA SELAM OLSUN


    Bu dünyadan gider olduk
    Kalanlara selam olsun
    Bizim için hayır dua
    Kılanlara selam olsun

    Ecel büke belimizi
    Söyletmeye dilimizi
    Hasta iken halimizi
    Soranlara selam olsun

    Tenim ortaya açıla
    Yakasız gömlek biçile
    Bizi bir asân vechile
    Yuyanlara selam olsun

    Azrail alır canımız
    Kurur damarda kanımız
    Yuyacağın kefenimiz
    Saranlara selam olsun

    Selâ verile kastımıza
    Gider olduk dostumuza
    Namaz için üstümüze
    Duranlara selam olsun

    Dünyaya gelenler gider
    Hergiz gelmez yola gider
    Bizim halimizden haber
    Soranlara selam olsun

    Miskin Yunus söyler sözün
    Yaş doldurmuş iki gözün
    Bizi bilmeyen ne bilsin
    Bilenlere selam olsun

    İÇÜBENİ YUTAN GELSİN

    Bugün sohbet bizim oldu
    Bize bizim diyen gelsin
    Bu aşk zehrin seve seve
    İçübeni yutan gelsin

    Kanaat hırkası içre
    Selâmet başımı çektim
    Melâmet gömleğin biçtim
    Ârif olup geyen gelsin

    Bu aşk meydanı içinde
    Çağırdım bir avaz ettim
    Müezzinlik bizim oldu
    İmam oldum uyan gelsin

    Bu ummanda türlü türlü
    Gevher vardır elim ermez
    Akar rahmet suyu çağlar
    Gönül kirin yuyan gelsin

    A dostlar işidin sözüm
    Dün etmişim bu gündüzüm
    Yavı kılmışam kend’özüm
    Bu hak yola giren gelsen

    Yunus miskin anı görmüş
    Eline bir divan almış
    Âlimler okuyamamış
    Bu mânâda duyan gelsin

    HAK CİHANA DOLUDUR

    Hak cihana doludur
    Kimseler Hakk’ı bilmez
    Onu sen senden iste
    O senden ayrı olmaz

    Dünyaya inanırsın
    Rızka benimdir dersin
    Niçin yalan söylersin
    Çün sen dediğin olmaz

    Ahret yavlak ıraktır
    Doğruluk gey yaragtır
    Ayrılık sarp firaktır
    Hiç varan geri gelmez

    Dünyaya gelen göçer
    Bir bir şerbetin içer
    Bu bir köprüdür geçer
    Cahiller onu bilmez

    Gelin tanış olalım
    İşi kolay kılalım
    Sevelim sevilelim
    Dünyaya kimse kalmaz

    Yunus sözün anlarsan
    Ma’nisini dinlersen
    Sana bir amel gerek
    Bunda kimesne kalmaz

    GEL DOSTA GİDELİM GÖNÜL


    Yoldaş olalım ikimiz
    Gel dosta gidelim gönül
    Haldaş olalım ikimiz
    Gel dosta gidelim gönül

    Gel gidelim can durmadan
    Suret terkini urmadan
    Araya düşman girmeden
    Gel dosta gidelim gönül

    Gel gidelim kalma ırak
    Dost için kalalım yarag
    Şeyh’in katındadır durak
    Gel dosta gidelim gönül

    Terk edelim ili şarı
    Dost için kılalım zarı
    Ele getirelim yâri
    Gel dosta gidelim gönül

    Bu dünyaya kanmayalım
    Fanidir aldanmayalım
    Bir iken ayrılmayalım
    Gel dosta gidelim gönül

    Biz bu cihandan geçelim
    O dost iline uçalım
    Arzu hevadan geçelim
    Gel dosta gidelim gönül

    Kılavuz olgıl sen bana
    Yönelelim dosttan yana
    Bakmayalım önden sona
    Gel dosta gidelim gönül

    Bu dünya olmaz payidar
    Aç gözünü canın uyar
    Olgıl bana yoldaş u yâr
    Gel dosta gidelim gönül

    Ölüm haberi gelmeden
    Ecel yakamız almadan
    Azrail hamle kılmadan
    Gel dosta gidelim gönül

    Gerçek erene varalım
    Hakk’ın haberin soralım
    Yunus Emre’yi alalım
    Gel dosta gidelim gönül


    EVVEL BENEM AHİR BENEM

    Evvel benem ahir benem
    Canlara can olan benem
    Azıp yolda kalmışlara
    Hazır medet eden benem

    Bir karara tuttum karar
    Benim sırrıma kim erer
    Gözsüz beni nerde görer
    Gönüllere giren benem

    Kün deminde nazar eden
    Bir nazarda dünya düzen
    Kudretinden han döşeyip
    Aşka bünyad olan benem

    Düz döşedim bu yerleri
    Baskı kodum bu dağları
    Sayvan gerdim bu gökleri
    Yeri sonra düren benem

    Halk içinde dirlik düzen
    Dört kitabı doğru yazan
    Ak üstüne kara dizen
    Ol yazdığı Kur’an benem

    Dost ile birliğe yeten
    Buyruğu neyise tutan
    Mülk eyleyip dünya düzen
    O bahçıvan hemen benem

    Ben bu yere buyuracak
    Yeryüzüne gün vuracak
    Ulu deniz mevc urucak
    Gemiye yol bulan benem

    Diller damaklar şaşıran
    Aşk kazanın taşıran
    Hamza’yı Kaf’tan aşıran
    O ağulu yılan benem

    Yunus değil bunu diyen
    Kendiliğidir söyleyen
    Mutlak kâfir inanmayan
    Evvel ahir zaman benem

    DERVİŞLİK DEDİKLERİ

    Dervişlik dedikleri
    Hırka ile taç değil
    Gönlün derviş eyleyen
    Hırkaya muhtaç değil

    Hırkanın ne suçu var
    Sen yoluna varmazsan
    Vargıl yolunca yürü
    Er yolu kalmaç değil

    Dirsin Şeyh’in aşkına
    Yalın ayak başı açık
    Er var dirlik dirlikmiş
    Yalın ayak aç değil

    Durmuş marifet söyler
    Erene Yunus Emrem
    Yol eriyle yoldadır
    Yolsuza yoldaş değil

    BİZE DİDAR GEREK DÜNYA GEREKMEZ

    Bize didar gerek dünya gerekmez
    Bize mânâ gerek dâvâ gerekmez

    Bize Kadir gecesidir bu gece
    Ko seher olmasın seher gerekmez

    Bize aşk şerbetinden sun a saki
    Bize uçmaklarda Kevser gerekmez

    Badyalarda dolu dolu içelim biz
    Biz esrik olmazız humar gerekmez

    Yunus esriyiben düştü sokakta
    Çağırır Taptuk’ una âr gerekmez

    AŞKIN ALDI BENDEN BENİ

    Işkun aldı benden beni bana seni gerek seni
    Ben yanarım düni güni bana seni gerek seni

    Ne varlığa sevinürem ne yokluğa yirinürem
    Işkun ile avınuram bana seni gerek seni

    Işkun âşıklar öldürür ışk denizine taldurur
    Tecellîyile toldurur bana seni gerek seni

    Işkun şarâbından içem Mecnûn olup tağa düşem
    Sensin dün ü gün endîşem bana seni gerek seni

    Sûfilere sohbet gerek ahîlere ahret gerek
    Mecnunlara Leylî gerek bana seni gerek seni

    Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar
    Toprağum anda çağıra bana seni gerek seni

    Cennet cennet dedikleri bir kaç köşkle birkaç huri
    İsteyene ver onları bana seni gerek seni

    Yûnus’durur benüm adum gün geldükçe artar odum
    İki cihanda maksûdum bana seni gerek seni