Yokluğuna Dokundum Ellerime Çiğ Düştü

'En Güzel Şiirler' forumunda incitanem tarafından 14 Ekim 2008 tarihinde açılan konu


  1. Yokluğuna Dokundum Ellerime Çiğ Düştü

    Sana bir şiir borcum vardı
    yorgun düşen akşamların gölgesinde
    haykırıştı o vuslat acemiliği
    yarım kalmış bir uykuydu hüzün
    bu deli kentin sabahına inat
    senli geceler kuşandım
    gözlerini dokudum
    kapanmak bilmeyen göz kapaklarıma

    bir şiir borcum kaldı
    yüreğime mıhlı
    gizemli öyküler esrarında
    saman alevi hayata inat
    yangınlar kuşandım aşka dair
    ondandır susuşum
    düşüşüm ondan / gecenin kuytu yanına
    yalnızlığımla

    hani kanar ya gece
    hani yıldız yıldız dökülür ya kelimeler
    öylece uzatıp ellerimi
    yokluğuna dokundum

    yokluğun
    bir suret aynaya her bakışımda
    gözlerimin içinde bir koca dünya
    yokluğun
    çığlıklanmış bir dize
    kalemime bağdaş kurmuş
    yokluğun
    bir zehirli nân

    oyy
    yokluğun isyan

    belki bu son şiiri gençliğimin
    belki yazılacak yeni bir ömrün başlangıcı

    gözleri kısık bir İstanbul yokluğun / karanlık

    zaman erirken sarhoş gülmeler ısrarında
    tenha sokaklarda kırıldı adımlarım
    peşimde iri gölgeler
    bir şiir yazacaktım sana
    ellerime çiy düştü

    alnı ak bir kaç harf kopardım gökyüzünden
    çiy düşen ellerimle
    gecenin en karanlık yanına adını yazdım
    düştüm
    kanadım

    yokluğun
    şiirimi kuşatmış en anlamsız cümle
    yokluğun
    bir apansız kurşun kalbimi dağıtmış
    yokluğun
    zemheride kurulmuş bir dâr

    oyy
    yokluğun intihar...

    İmdat Özcan