Yanlızlık Bir Yankıdır

'Masallar ve Hikayeler' forumunda MisLinA tarafından 23 Şubat 2009 tarihinde açılan konu


  1. "Her şafakta
    Her yudumda
    Hasret sancıdır
    Yol olsa da
    Ses duysa da
    Dağ aşsa da
    Her adım son
    Her an son adımdır

    Tek başına yalnızlık bir yankıdır ."

    [​IMG]

    Dinleyin dilersiniz o çıldırtan sessizliği yalnızlığınızda, ya da boşverin gitsin. Gönlünüzce güzellikler, size hep eşlik etsin. Bakmayın siz bana. Bir yangının külüyüm ben! Bir aşıkın sarhoşuyum!


    Geçici karanlıkların, müebbet hapsindeyim.


    Yüreğimin yandığı yerde,
    küllerimle şiirler yazdım sana.

    Toz olup dağıldı adına yanan her harf/hece/kelime/ben! Oysa ilk kez yola çıkmıştık sana varabilmek, anlatmaya çalışmak için.


    Çok, çok zormuş bir hayat çıkarmak yokluğunun hükümranlığında. Gözlerim dargın yaşanan her ana.Şimdi sürgün sen misin ayazlara mahkum odalarda? Yoksa ben miyim bu koca şehir, bu sesi susmaz insanlar, bu senden yoksun soluğumla.

    Geçmez sandığım günler bir bir geçerken, yaşanmaz sandığım ömür tükeniyor bir hayalin izinde. Sabaha varmayan gece, geceye varmayan sabah olmadı, evet. Lakin; bundan öte birşey benim aydınlığım. Benim aydınlığım sen, gecem sürgünlüğüm sensizliğe.

    İçimde bu boylu boyunca büyüttüğüm senli düşlerken, canımın yüreğime çaresi yok!

    Bana eşlik eden tek şey, düş korkuluğu siluetim.Bir de yankılanan Sensizliğim. Yalnızlığım...

    Sana yangınım için pişman değilim...

    Bu yankı dinecek, yalnızlık da küsecek bir gün... İşte bunun düş'ündeyim.

    Peki düş'ünde miyim?