Yalnızlık Şiirleri Orhan Veli

'En Güzel Şiirler' forumunda YAREN tarafından 29 Nisan 2011 tarihinde açılan konu


  1. Orhan Veli Yalnızlık Şiirleri,
    Yalnızlık Şiiri Orhan Veli Kanık


    Yalnizlik Şiiri Orhan Veli

    Bilmezler yalniz yaşamayanlar,
    Nasil korku verir sessizlik insana;
    Insan nasil konuşur kendisiyle;
    Nasil koşar aynalara,
    Bir cana hasret,
    Bilmezler.

    *****************

    Gerin bedenim gerin
    Doğan güne karşı
    Duyur duyurabilirsen
    Elinin kolunun gücünü
    Ele güne karşı.

    Bak!Dünya renkler içinde!
    Bu güzel dünya içinde
    Sevin sevinebilirsen;
    İnsanlığın haline karşı.

    Durmadan işleyen saatlerde
    Dişli dişliye karşı
    Dişlilerin arasında
    Güçsüz güçlüye karşı
    Herkes bir şeye karşı
    Küçük hanım yatağında uykuda
    Rüyalarına karşı

    Gerin bedenim gerin
    Doğan güne karşı...

    Orhan Veli Kanık


    ISTANBUL'U DINLIYORUM

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Once hafiften bir ruzgar esiyor;
    Yavas yavas sallaniyor
    Yapraklar, agaclarda;
    Uzaklarda, cok uzaklarda,
    Sucularin hic durmayan cingiraklari;
    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Kuslar geciyor, derken;
    Yukseklerden, suru suru, ciglik ciglik.
    Aglar cekiliyor dalyanlarda;
    Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Serin serin Kapali Carsi;
    Civil civil Mahmutpasa;
    Guvercin dolu avlular.
    Cekic sesleri geliyor doklardan;
    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Basinda eski alemlerin sarhoslugu,
    Los kayikhaneleriyle bir yali;
    Dinmis lodoslarin ugultusu icinde
    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Bir yosma geciyor kaldirimdan;
    Kufurler, sarkilar, turkuler, laf atmalar.
    Bir sey dusuyor elinden yere;
    Bir gul olmali;
    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    Istanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Bir kus cirpiniyor eteklerinde;
    Alnin sicak mi degil mi, biliyorum;
    Dudaklarin islak mi degil mi, biliyorum;
    Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan
    Kalbinin vurusundan anliyorum;
    Istanbul'u dinliyorum.

    Orhan Veli Kanık