Yalnızlık Şiirleri Atilla İlhan

'Karışık Şiirler' forumunda HazaN tarafından 29 Nisan 2011 tarihinde açılan konu


  1. Atilla İlhan Yalnızlık Şiirleri
    Atilla İlhanın Yalnızlık Şiirleri

    YALNIZLIĞI DENEMEK

    gecenin ortasında ne işin var

    yıldızlara dokunma yanarsın

    bak birazdan ay da batacak

    karanlık bulaşmasın ellerine

    tersine döner yolunu bulamazsın



    içi dışı uzay tozu yansımalar

    sahi mi yalan mı anlayamazsın

    bir rüya gemisi iskele sancak

    dokunup geçiyor hayallerine

    ağlayasın gelir ağlayamazsın



    sevmek insanın yüreği kadar

    küçükse büyüğünü taşıyamazsın

    yalnızlığı da dene oldu olacak

    nasıl yankılanır derinden derine

    iyi midir kötü mü çıkaramazsın



    insan insanı kendisi tamamlar

    içinde başka dışında başkasın

    eksikliğin fazlana elbet bulaşacak

    öbürü sığacak bunun derisine

    yoksa sabaha sağ çıkamazsın
     



  2. Cevap: Yalnızlık Şiirleri Atilla İlhan

    YALNIZLIK ŞİİRİ



    Karanlığın insanı delişrten bir ihtişamı vardır

    Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım

    Bu gece dağ başları kadar yalnızım



    Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından

    Dudaklarımda eski bir mektep türküsü

    Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim

    Gözlerim gözlerini arıyor durmadan

    Nerdesin?
     



  3. Cevap: Yalnızlık Şiirleri Atilla İlhan

    SEN YOKSUN



    sen yoksun

    deniz yok

    yıldızlar arkadaşım

    ya bu gece harikalı bir şeyler olsun

    yahut bir bomba gibi

    infilak edecek başım



    ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım

    istanbul minareler odamda gibi

    gökyüzü temiz ve parlak

    işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz

    muhalif bir rüzgar karşı sahilden



    fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz

    havada kanat sesleri

    ve çılgın kokular



    deniz yok

    yıldızlar uzaklaşıyor

    ben yine yalnız kalıyorum

    istanbul minareler kaybolmuş

    sen yoksun