Yahya Kemal Beyatlı Üslubu

'Hakkında bilgi' forumunda Merve tarafından 11 Mayıs 2012 tarihinde açılan konu


  1. Yahya Kemal Beyatlı'nın Şiir Üslubu

    Yahya Kemal Beyatlı'nın Üslubu Hakkında Bilgi

    Yahyâ Kemâl’in şiir anlayışı ve üslubu ile ilgili olan önemli bir nokta da parnasyen olduğu ile ilgili görüşlerdir. Şâir bunu kesinlikle reddeder. Parnasyen şiirin, imkansızlık, histen uzak olma ve şâirin kendi kişiliğini gizlemesiyle oluştuğunu ancak kendisinin asla bu tanımlara uymadığını belirtir.
    Yahyâ Kemâl’e göre şiirin temeli sözcüklerdir ve bunlar anasının ak sütü gibi temiz bir dile aittir. Şâir İstanbul dışında yetiştiği için İstanbul’da konuşulan Türkçe’ye hayrandır ve onun adeta bir mûsıkîyi çağrıştırdığını söyler. Şâire göre dil tarih boyunca değişip gelişen ve vatanın toprakları üzerinde yaşayan insanların kültürleriyle yoğrulup ortaya konan bir süreçtir.

    Yahya Kemal, eski ve yeni kuşak şairler arasında hece ve aruz tartışmalarının yaşandığı milli edebiyat döneminde, yeni kuşak şairleri desteklemiş ve bu sebeple, aruz veznini kullanmasına rağmen yalnızca “Ok” şiirini hece vezniyle yazmıştır. Şair şiirde ahenge ve kafiyeye çok önem vermiş ve mükemmelliyetçi davranmıştır. O kadar ki, “Ok” şiirine kafiye uydurabilmek için şiiri 56 yılda tamamlamıştır.

    Yahya Kemâl her ne kadar edebiyatımıza Batılı bir bakış kazandırmaya çalışsa da eserlerinde doğu edebiyatlarının özellikle şekil konusunda etkili olduğu görülür. “Ok” dışında şiirlerinin hepsini aruz ölçüsüyle yazmıştır. Ancak şekilde eskiye bağlı kalış içerikte farklı bir boyut kazanmıştır. Bireysel duygulardan ziyade vatan, ölüm, tabiat gibi tüm insanların duygularını ifade edecek konuları ağırlıklı olarak işlemesi de bunun göstergesidir.
    Şâir, yaşarken, eserlerini kitap haline getirmemiş ancak ölümünden sonra İstanbul Fetih Cemiyeti tarafından kurulan Yahyâ Kemâl Enstitüsü eserleri kitap haline getirmiş ve yayınlamıştır.

    alıntı