y ile başlayan erkek isimleri

'Güncel Bilgiler' forumunda YAREN tarafından 4 Eylül 2010 tarihinde açılan konu


  1. y harfi ile başlayan erkek adları,y ile başlayan erkek bebek isimleri,y harfiyle başlayan erkek isimleri ve anlamları,

    YABGU: (TR) Eski Türk devletlerinde "hükümdar" anlamında kullanılan bir unvan. YADİGAR: (FAR) Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan kimse. Bırakılan anı.

    YAFES: (AR) Hz. Nuh'un üçüncü oğlu. Tufandan sonra Hazar denizinin kuzeyine yerleşmiştir. Türk soyunun atası olduğu söylenir.

    YAĞAN: (TR). Yağmur, kar.

    YAĞIN: (TR) Yağmur. Yiğit. Arka, sırt.

    YAĞINALP: (TR) (bkz. Yağın).

    YAĞIZ: (TR) Esmer. Doru. Yiğit.

    YAĞIZALP: (TR) Esmer, güçlü yiğit.

    YAĞIZBAY: (TR) Esmer kimse.

    YAĞIZER: (TR) Esmer kimse.

    YAĞIZHAN: (TR) Esmer hükümdar. Yeğni, katı, cesur han.

    YAĞIZKAN: (TR) Asil, soylu kan.

    YAĞIZKURT: (TR) Esmer, güçlü, kuvvetli kimse.

    YAĞIZTEKİN: (TR) Esmer, güçlü, erkek.

    YAHYA: (İBR) 'Allah lütufkardır" anlamında. Zekeriyya'nın oğlu olan peygamber.

    YAKUB / YAKUP : (AR) Erkek keklik. İbranice, "Takib eden, izleyen".

    YALAP: (TR) Parıltı. İvedi, hızlı, çabuk. Sarı renkli bir kuş. Şimşek.

    YALAVAC: (TR) Peygamber, elçi.

    YALAZ: (TR) Alev. Bayrak.

    YALAZA: (TR) Alev.

    YALAZABEY: (TR) Ateş gibi.

    YALAZALP: (TR) Alev gibi parlak yiğit.

    YALAZAN: (TR) Berk, şimşek.

    YALAZAY: (TR) Ayın kırmızı ışıklar açar hali.

    YALÇIN: (TR) Sarp. Düz kaygan. Parlak, cilalı.

    YALÇINER: (TR) (bkz. Yalçın). Çetin, sert ve yiğit.

    YALÇINKAYA: (TR) (bkz. Yalçın)

    YALÇUK: (TR) Parlak, parlayan. Elçi.

    YALDIRAK: (TR) Ak, parlak, ışıltılı.

    YALGIN: (TR) Serap, ılgın. Alev.

    YALIM: (TR) Alev, ateş. Kılıç, bıçak vb. kesici yüzü. Kaya. Sarp yer, uçurum. Şimşek. Kuvvet, kudret. Onur, derece.

    YALIN: (TR) Gösterişsiz, sessiz, sade. Alev, ateş. Taş, büyük kaya. Çıplak, örtüsüz.

    YALINALP: (TR) (bkz. Yalın).

    YALINAY: (TR) Ayın en görkemli ve sade görüntüsü.

    YALINÇ: (TR) Karışık olmayan, sade, yalın, yapılması ve anlaşılması kolay olan.

    YALKI: (TR) Yalın, tek. Işın.

    YALKIN: (TR) (bkz. Yalgın).

    YALMAN: (TR) Kılıç, kama, bıçak, mızrak'ın ağzı veya ucu. Sarp, dik. Eğik, eğinik.

    YALTIR: (TR) Parlak, parlayan.

    YALTIRAK: (TR) Işık, parıltı. Kuyruklu yıldız.

    YALTIRAY: (TR) Ayın ışıltısı.

    YALVAÇ: (TR) (bkz. Yalavaç).

    YAMAÇ: (TR) Dağın ya da tepenin herhangi bir yanı. Karşı. Yan. Yakın. Bedel, karşılık.

    YAMAN: (TR) Kötü, korkulan, şiddetli. Cesur, güçlü. İşbilir, kurnaz, becerikli.

    YAMANER: (TR) Güçlü, cesur erkek.

    YAMANÖZ: (TR) Özü güçlü olan.

    YANAÇ: (TR) Yön, taraf.

    YANAL: (TR) Yanda olan, yana düşen. Alaca, değişik renkli. Kırmızı pembe. Nehir yatağı.

    YANAR: (TR) Parlayan, parıldayan. Kaplıca. Aralık ve Ocak ayı.

    YANIK: (TR) Yanmış olan, esmer. Duygulu, dokunaklı. Kavruk, gelişmemiş. Aşık.

    YANIKER: (TR) Aşık, vurgun kimse.

    YANKI: (TR) Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması.

    YAREN: (FAR) Arkadaş, dost, yakın dost.

    YARKIN: (TR) Şimşek, ışık, ışıklı.

    YARLIK: (TR) Buyruk, ferman. Yasa, kanun. Yoksul, acınan. Bağış, lütuf.

    YARUK: (TR) Işık, aydınlık, parlaklık, parıltı.

    YASER: (AR) Bolluk, varlık, zenginlik, varlıklılık.

    YASİN: (AR) Kur'an-ı Kerim'in 36. suresinin başlangıcı. Asıl manası bilinmemekle birlikte, "Ey insan, Ey Seyyid" gibi muhtelif anlamlar çıkarılmıştır.

    YASUN: (TR) Tarz, üslup, töre. Doğa, tabiat.

    YAŞAM: (TR) Doğumdan ölüme kadar geçen süre, hayat.

    YAŞANUR: (TR) (bkz. Yaşa).

    YAŞAR: (TR) Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konulan adlardır.

    YAŞIK: (TR) Işık, parıltı, parlaklık.

    YAŞIL: (TR) Yeşil. Erkek ördek.

    YAŞIN: (TR) Işık, parlaklık. Gizli. Şimşek.

    YATMAN: (TR) Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.

    YATUK: (Tür.) Kanun, santur vb. sazların genel adı. Saklanan kullanılmayan şey.

    YAVER: (FAR) Yardımcı.

    YAVEŞ: (TR) Ağırbaşlı, yumuşak huylu, sakin. Şefkatli, sevecen.

    YAVUZ: (TR) Yaman güçlü, güzel. Sert, şiddetli, çetin, keskin.

    YAVUZALP: (TR) Çetin ve mücadeleci yiğit.

    YAVUZAY: (TR) Ayın en güzel hali.

    YAVUZCAN: (TR) Güçlü kişiliği olan, kimse.

    YAVUZER: (TR) Cesur, güçlü erkek.

    YAVUZHAN: (TR) Güçlü hükümdar, hakan.

    YAY: (TR) Ok atmaya yarayan, eğri ağaç ya da metal çubuk. Burç.

    YAYALP: (TR) (bkz. Yay). Sportmen.

    YAYBÜKE: (TR) (bkz. Yay).

    YAYGIR: (TR) Gökkuşağı.

    YAZGAN: (TR) Yazan, yazar.

    YAZGANALP: (TR) (bkz. Yazgan).

    YAZGI: (TR) Kader, alın yazısı.

    YAZIR: (TR) Oğuzların, Bozok kolunun Ayhan soyundan gelen bir Türkmen boyunun adı.

    YEĞİN: (TR) Zorlu, katı, şiddetli. Baskın, üstün. Yiğit, güçlü, çalışkan. Bereketli, bol. İyiliği seven. Yakışıklı, güzel, ince. Uygun yerinde.

    YEĞİNER: (TR) (bkz. Yeğin).

    YEĞREK: (TR) İyilik sever. Güzel. Fazla, çok.

    YEKTA: (FAR) Tek, yalnız.Eşsiz, benzersiz.

    YELER: (TR) Yel gibi hızlı, çabuk kimse.

    YELESEN: (TR) Yel gibi hızlı, çabuk.

    YELMEN: (TR) Aceleci, hızlı davranan, canı tez kimse.

    YELTEKİN: (TR) (bkz.Yeler).

    YENAL: (TR) Galip gelmek, zafer kazanmaktan emir.

    YENAY: (TR) Yeni ay, hilal.

    YENBU: (AR) Pınar, çeşme, kaynak.

    YENER: (TR) Üstün gelen, kazanan.

    YENGİ: (TR) Zafer, utku, yenme, alt etme.

    YENİSEY: (TR) Eski SSCB'de 3800 km uzunluğundaki ırmak.

    YEREL: (TR) Belirli bir yer ile ilgili olan, örf.

    YERGİN: (TR) Hüzünlü, tasalı, kaygılı.

    YERHUM: (AR) Erkek kartal.

    YERSEL: (TR) Yere ait, yerle ilgili.

    YERTAN: (TR) Güneşin ilk ışıklan.

    YESAR: (AR) Varlık, zenginlik. Sol, sol tarafı.

    YESARİ: (AR) Sol, solla ilgili, sol tarafa ait. Zenginlikle ilgili.

    YETEN: (TR) Yetişen, ulaşan. Olgun, olgunlaşan. Süresi dolan, günü gelen. Tüm canlılar, herkes.

    YETENER: (TR) Olgun erkek.

    YETİK: (TR) Yetişmiş, erişmiş, büyümüş. Bilgili, olgun.

    YETİŞ: (TR) Amacına ulaş, isteğine kavuş.

    YETİŞEN: (TR) Ulaşan, kavuşan.

    YETKİN: (TR) Gerekli olgunluğa erişmiş olan, ergin.

    YETKİNER: (TR) Olgun, kişilikli bilge.

    YEZİD: (AR) Emevi halifesi Muaviye'nin 3. oğlu.

    YİĞİT: (TR) Güçlü, yürekli, kahraman, alp. Delikanlı, genç, erkek.

    YİĞİTCAN: (TR) Güçlü, korkusuz, kahraman.

    YİĞİTER: (TR) Güçlü, korkusuz, kahraman.

    YİĞİTHAN: (TR) Yiğit, cesur hakan.

    YİĞİTKAN: (TR) Güçlü, cesur soydan gelen.

    YILDIRALP: (TR) Parlayan, ışıldayan, yiğit

    YILDIRAN: (TR) Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.

    YILDIRAY: (TR) Parlak, ışık saçan ay.

    YILDIRIM: (TR) Büyük ışık parlaması ve gök gürültüsüyle ortaya çıkan bulutlar arasında veya buluttan yere elektrik boşalması. Şiddetli, süratli, çabuk!

    YILDIZHAN: (TR) Yıldızların hakanı.

    YILHAN: (TR) Yıl - han.

    YILKAN: (TR) Yıl - kan.

    YILMA: (TR) Vazgeçme, korkma, doğru yoldan yürümekten ayrılma, yılma.

    YILMAZ: (TR) Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı.

    YOLAÇ: (TR) Yol gösteren, kılavuz.

    YORDAM: (TR) Kılavuz, rehber. Beceri, yatkınlık. Gelenek, görenek. Anlayış, yerinde davranış.

    YORUÇ: (TR) Komutan, kumandan.

    YÖNAL: (TR) Yönünü, cepheni al.

    YÖNER: (TR) (bkz. Yönal).

    YÖNET: (TR) Uygun, doğru. İyi, güzel. Becerikli, yatkın. Biçim, tarz, usul.

    YÖNTEM: (TR) Yol, tarz, metod. Yetenek. Uygun, kolay.

    YÖRÜK: (TR) Göçebe. Çabuk yürüyen, hızlı. Hayvancılıkla geçinen göçebe Oğuz Türkleri.

    YULA: (TR) Meşale. Kandil.

    YULUĞ: (TR) Mutlu, mesut. Hak, adalet.

    YUMLU: (TR) Uğurlu, kutlu. Kutsal, mübarek.

    YUMUŞ: (TR) İş, güç çalışma.

    YUNUS: (AR) Ilık ve sıcak denizlerde yaşayan, memeli hayvan. Bir takım yıldızın adı.Uzun müddet bir balığın karnında kaldığı rivayet edilen peygamber (Yunus).

    YURA: (TR) Dağ sırtı.

    YURDAER: (TR) Yurdu için doğmuş kimse.

    YURDAŞEN: (TR) Yurdu şenlendiren.

    YURDAY: (TR) Yurdu aydınlatan.

    YURDCAN: (TR) Yurda canlılık veren.

    YURTSEVEN: (TR) Yurdunu milletini seven.

    YURTSEVER: (TR) (bkz. Yurtseven).

    YUSUF: (AR) Yakub'un oğlu olan peygamber Yusuf. İbranice; inleyen, ah eden, inilti.

    YÜCE: (TR) Yüksek, büyük, ulu.

    YÜCEALP: (TR) Büyük, ulu yiğit.

    YÜCEL: (TR) Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle.

    YÜCELAY: (TR) (bkz. Yücel).

    YÜCELEN: (TR) Yükselen, yüce bir duruma gelen, ilerleyen.

    YÜCESAN: (TR) Saygın bir adı olan.

    YÜCESOY: (TR) Saygın, ulu, soylu.

    YÜCETEKİN: (TR) (bkz. Yüce).

    YÜKSEL: (TR) Yükseklere çık, yücel, basan kazan, ilerle.

    YÜRÜK: (TR) (bkz. Yörük). Çabuk ve hızlı yürüyen. Tarihte yeniçerilere katılan yaya asker. Hızlı koşan at.

    YÜRÜKER: (TR) (bkz. Yürük).