Utandım Be Çocuk

'Masallar ve Hikayeler' forumunda Erkan tarafından 13 Kasım 2008 tarihinde açılan konu


  1. Utandım çocuk,

    Beni anlatan bir film yapmışsın çocuk. Kızgınım, utanç içindeyim.
    Sana
    değildir kızgınlığım. Filmdeki Mustafa'dan da utanmış değilim.
    Başaramamışım. Bundandır utancım. Komutam altında bu vatan için kanını
    akıtan Mehmetler'den utandım.
    Özgürlük demiştim çocuk, benim karakterimdir. İlim demiştim çocuk,
    tek yol göstericidir. Karanlıktan korkardı demişsin benim için. Korkardım
    evet. Bu ulusu boğmak üzere olan karanlıktan korktum. Ama insaf be çocuk,
    korkup da kaçmadım ya. Söküp atmadım mı o karanlığı bu ülkenin üzerinden?
    Diktatör demişsin bir de. Hiç okumadın mı çocuk? Nerede benim
    nesilleri emanet ettiğim öğretmenler? Anlatmadılar mı sana? Başkomutan
    olarak cepheden cepheye koşarken, ülkede hala padişahlık rejimi varken
    ve bütün kararları tek başıma verebilecekken neden bir meclis kurdum ben
    çocuk? Böyle diktatör olur mu? Ah be çocuğum. Neden, nasıl düşman ettiler
    seni bana?
    Baktım aşktan, sevgiden, aileden bahseden güzel şeyler yazmışsın
    bugüne kadar. Belli iyi bir insansın. Çalışkansın, zekisin. Hacıları,
    hocaları anlarım da çocuk, seni anlayamıyorum. Onlar hiç sevmedi beni.
    Yüzyıllardır süren iktidarlarını aldım ellerinden. Kara cüppeleri ile
    çöktükleri milletin ümüğünden çekip aldım hepsini. Sevmeyecekler beni
    elbette çocuk. Peki sen çocuk, sen neden kol kola girdin bu kara
    kalplilerle?

    Dedim ya çocuk sana değil kızgınlığım. Başaramamışım. Anlatamamışım
    demek ki özgürlüğün kıymetini, bağımsız bir ulusun, onurlu bir bireyi
    olmanın ne büyük bir nimet olduğunu bunca konuşmamda. Yazık olmuş be
    çocuk. Onca vatan evladının kanına, onca ananın göz yaşına. Veremem ki
    şimdi hesabı çocuk, ne o gencecik bedenlere, ne gözü yaşlı annelere.
    Bu muydu uğruna bizi ölüme gönderdiğin vatan derlerse, bu nesiller
    miydi ölü evlatlarımızın kanıyla kurduğun ülkeyi emanet ettiğin diye
    sorarlarsa, ne derim ben onlara be çocuk?
    Olmadı be çocuk olmadı.


    Taner Yenidoğan
    6 Kasım 2008
     


    chemist, Aysell ve Ezlem bunu beğendi.

  2. :f118: :f118: :f118: :f118:
    Bu yazıyı, bu yazıyı yazanı ve buraya getirip bize okuma fırsatı veren Erkanı ayakta alkışlıyorum.
     



  3. çok etkilendiğim ender yazılardan bir tanesi teşekkürler erkan
     



  4. Gerçekten etkilenmemek Mümkün değil aharika bir yazı Tertibim +rep diyorum ve bu güzel paylaşım için çok teşekkür edetiyorumm:f118: :f118:
     



  5. yazıda katıldığım yerlerde var katılmadığımda ama özünde güzel yazı emeğine sağlık erkan
     



  6. Teşekkürler çok güzel bir yazıydı Erkan emeğine sağlık :f118::f118:
     



  7. umarım asıl utanması gerekenler bu yazıyı okuyup biraz ders almıştır
     



  8. Çok şey yazmak istiyorum şu an ama ne denilebilir ki bu yazının üstüne.. Teşekkürler Erkan..:f118: (+Rep)
     



  9. Öylee kuru alkış ve teşekkürle oolmaz... Ben üstüne bide rep veriyorumm... :f40: