Tohum Ve Söz

'Sorularla İslamiyet' forumunda Belinay tarafından 8 Eylül 2008 tarihinde açılan konu



  1. İLMİN BAŞI GÜZEL DİNLEMEKTİR

    [​IMG]


    İlmin başı güzel dinlemedir.
    Sonra anlama, sonra hıfzetme, sonra
    onunla amel etme ve sonra da onu yayma gelir.
    Hikmetli söz söyleyenlerden bir zat
    şu darb-ı meseli aktarır bize:
    Tohum eken, tohumunu getirir
    ve ondan bir avuç alıp saçar.
    O tohumun bir kısmı yol üstüne düşer,
    onu hemen kuşlar kapışırlar.
    Bir kısmı, üzerinde çok az toprak bulunan bir
    kayanın üstüne denk gelir.
    Birazcık nemlenir, kök salar.
    Kökler sert kayaya varıp geçecek yer
    bulamayınca kuruyuverir.
    Bir kısmı, güzel fakat dikenli bir toprağa
    düşer bitip boy verince dikenler etrafını
    sarar ve boğarlar, işe yaramaz hale gelir.
    Bir kısmı da ne yol, ne kaya,
    ne de dikenli olan bir toprağa isabet eder.
    Boy atar ve yararlı hale gelir.
    Bu misâlde tohum eken, hikmetli söz söyleyene;
    tohum, hikmetli, doğru söze;
    yola düşen tohum, dinlemek istemediği halde
    dinleyen ve neticede de şeytanın kalbine
    attığı düşüncelerle dinlediğini unutana;
    kayalığa düşen tohum güzelce dinleyen fakat
    onu uygulayacak gayreti taşımayan bir
    kalbe havale eden ve anladığını ifsad edene,
    dikenli toprağa düşen tohum,
    söze kulak verip onu uygulamaya niyetli,
    fakat kötü duygu ve isteklerin itirazı
    karşısında boğulan ve dinlediklerini ifşa edip
    niyetlendiği şeyi yerine getirmeyene;
    ne yola ne kayalığa ne de dikenli toprağa düşmeyip,
    güzel bir toprağa düşen tohum ise,
    sözü dinleyip onu uygulamaya niyet eden,
    anlayan, yeri gelince uygulamak için sabırlı olup,
    kötü duygulardan uzaklaşan adama benzetilmiştir.
    [​IMG]

    Alıntı
     



  2. Teşekkürler belinay aradığını bulan yeniden doğarmış