Tevfik Fikret Nağmeli Bahar

'En Güzel Şiirler' forumunda ZeuS tarafından 6 Temmuz 2011 tarihinde açılan konu


  1. Nağmeli Bahar Tevfik Fikret ,
    Tevfik Fikret Nağmeli Bahar şiiri,
    Tevfik Fikretin Nağmeli Bahar şiiri


    Tevfik Fikret Bahar-ı Mağmum

    BAHÂR-I MAĞMÛM

    Bahâr olsun, bahâr olsun da gönlüm
    Biraz def’-i melâl etsin, diyordum;
    Cihân tağyîr-i hâl etsin, diyordum…
    Bahâr oldu bütün feyziyle, gördüm:
    Cihân pür-hande, cennetten nişândır,
    Benim gönlüm fakat vakf-ı hazândır.

    Bütün rengiyle, âhengiyle gülşen
    Garîk neş’e, lâkin bence mağmûm;
    Tabî’at ‘arz eder karşımda meş’ûm,
    Soğuk bir levha, bir tasvîr medfen.
    Evet, mest-i hayât ammâ şu enhâr,
    Benim gönlüm değil bundan haberdâr,

    Ağaçlıklarla süslenmiş ufuktan
    Gelir bir nefha-i serd ü siyeh-renk;
    Semâ çeşmimde bir peygûle-i teng
    Döner nezzâre pür-lerziş ufuktan.
    Hazîn bir telhî-i nekbet hevâda;
    Nedir bilmem, ne vardır mâverâda!..

    Uzaktan bir sadâ, bir lahn-i giryân,
    Bükâ-yı tıfla benzer bir boğuk ses
    Edip ka’r-ı simâh-ı cânı ma’kes
    Ne bülbül fark eder gûşum, ne elhân,
    Gelen sesler bütün şekvâ-eserdir
    Çiçekler hep açılmış yârelerdir.

    Boğarken rûhumu zulmetle sermâ
    Bu leyl artık nehâr olsun, diyordum;
    Bahâr olsun, bahâr olsun, diyordur;
    Bahâr olmaz bugün bundan mutarrâ…
    Niçin eksilmiyor hâlâ melâmim,
    Niçin şâd olmuyor gönlüm, hayâlim?..