Tevfik Fikret Doksan Beşe Doğru Şiiri

'En Güzel Şiirler' forumunda EyLüL tarafından 4 Temmuz 2011 tarihinde açılan konu


  1. Tevfik Fikret Doksan Beşe Doğru Şiiri
    Tevfik Fikret Doksan Beşe Doğru
    Tevfik Fikret Doksan


    Doksan Beşe Doğru

    Bir devr-i şeamet, yine çiğnendi yeminler;
    Çiğnendi, yazık, milletin ümmid-i bülendi!
    Kanun diye topraklara sürtündü cebinler;
    Kanun diye, kanun diye kanun tepelendi...

    Eyvah! Otuz üç yıl o zehir giryeleriyle,
    Hüsranları, buhranları, ehvali, melali,
    Amal-ü devahisi ve sulh-ü seferiyle
    Bir sel gibi akmış, mütevekkil, mütehali...
    Yazsın bunu tarih-i iber hatt-ı zeriyle!

    Ey bir dem-i rüya gibi geçmiş kara günler,
    Bir lahza edin seyr-i cahiminizi tekrar;
    Dönsün bize o derin nazra-i muğber...
    Heyhat! Otuz üç yıl, otuz üç yıl bütün ekdar
    Heyhat! Ne bir ders, ne bir fikr-i mukarrer

    Silmez fakat elvahını tarih-i muanit;
    Doksan beşi aç! Gölgesi bir tac-ı harisin
    Saklar mütelaşi, mütereddit, mütemerrit
    Evca-ı şebengizini bir yevm-i habisin.
    Hala o vesavis, o desayis, o mefasit.

    Hala o şebin zeyl-i temadisi bu ezlam;
    Hala o cehalet, o tecahül ve o techil;
    Hala vatan hissesi bir tude-i alam;
    Hala düşünen başlara hep latme-i tenkil,
    Hala sırıtan dişlere hep lokma-i inam!

    Hala tarafiyyet, hasabiyyet, nesebiyyet;
    Hala: ‘Bu senindir, bu benim!’ kısmeti cari;
    Hala gazap altında hakikatle hamiyyet...
    Hep dünkü terennüm, sayıdan, saygıdan ari;
    Son nağmesi yalnız: Yaşasın sevgili millet!

    Millet yaşamaz, hakka tahassürle solurken
    Sussun diye vicdanına yumruklar inerse;
    Millet yaşamaz, meclisi müstahkar olurken
    İğfal ile, tehdit ile titrer ve sinerse;
    Millet yaşamaz maşer-i millet boğulurken!

    Kanun diyoruz; nerde o mescud-i muhayyel?
    Düşman diyoruz nerde bu? Hariçte mi, biz mi?
    Hürriyetimiz var, diyoruz, şanlı, mübeccel;
    Düşman bize kanun mu? Ya hürriyetimiz mi?
    Bir hamlede biz bunları, kahrettik en evvel.

    Bir hamle-i mahnum-i tagallüple değiştik
    Hürriyeti şahsiyyete, kanunu gurura;
    Heyhat! Otuz üç yıl geri düştük ve mühlik
    Yoldan şu nedametli ve gafletli mürura
    Bişüphe o humma-yi cünun oldu muharrik,
    Ey millete bir sille olan darbe-i münker,
    Ey hürmeti kanunu tepen sadme-i bidad,
    Milliyeti, kanunu mukaddes tanıyan her
    Vicdan seni lanetle, mezelletle eder yad...

    Düşsün sana meyyal-i tahakküm eğilen ser
    Kopsun seni –bir hak diye- alkışlıyan eller