Tasavvuf edebiyatı ile ilgili aşık,derviş tekke terimlerini birer cümle ile açıklayın

'Sorun Cevaplayalım' forumunda EyLüL tarafından 28 Eylül 2012 tarihinde açılan konu


  1. Tasavvuf edebiyatı ile ilgili aşık,derviş,tekke, insan-ı kamil, şarap, Fenâfillah, Mâsiva, Meyhân terimlerini birer cümleyle açıklayın lütfen.

    Tasavvuf edebiyatı, Halk edebiyatının "tasavvufi halk edebiyatı" türü 12’nci yüzyılda Ahmed Yesevi ile başladı. Konusu Allah'a ulaşmanın yolları, ahlak ve nefsin terbiyesidir.

    Anadolu’nun bu alandaki ilk ve en büyük şairi Yunus Emre’dir. Anadolu’da 19'uncu yüzyıla değin çeşitli tarikatlarla gelişen bu edebiyat geleneğinin sürmesinde en önemli rolü Alevi-Bektaşi ve Melami-Hamzavi şairler oynadı.

    Vahdet-i Vücud (Varlığın Birliği): Evrende sadece Allah’ın varlığı söz konusudur. Diğer varlık zannettiğimiz, bu “mutlak varlığın”, Allah’ın bir parçası ve görüntüsüdürler.

    Tekke: Tasavvuf ehli kişilerin, tarikat mensuplarının barındıkları, eğitim gördükleri yer, kuruluş.

    Pir: Tarikat kurucusu

    Şeyh: 1.Tarikat kurucusu. 2. Tarikatta en yüksek dereceye ermiş kişi. 3. Tarikat kollarından birinin başında bulunan kimsedir.

    Tarikat: Allah’a varma yolunda benzer biçimde düşünenlerin oluşturduğu topluluk.

    Derviş: Bir tarikata girmiş, onun kurallarına uygun yaşayan kimse.

    Abdal: Gezgin derviş

    Halife: Tarikat kurucusunun ya da şeyhin kendisine vekil tayin ettiği, yetki verdiği kişidir.