Tanzimat Fermanı Dönemi Özellikleri

'Ders notları' forumunda EyLüL tarafından 25 Ekim 2011 tarihinde açılan konu


  1. Tanzimat Fermanı Dönemi
    Tanzimat Fermanı Dönemi Özellikleri Nelerdir?
    Tanzimat Fermanı Dönemi Özellikleri Hakkında Bilgi

    Tanzimat Fermanının Sebepleri özellikleri

    Tanzimat Fermanının ilan Sebepleri:
    1)Avrupalı Devletlerin iç islerimie karısmasına engel olmak.
    2)Mısır ve Boğazlar konusunda Avrupalı Devletlerin desteğini kazanmak.
    3)Devleti ve toplumu demokratik bir yapıya kavusturma isteği Bu nedenlerden dolayı 3 Kasım 1839 da Tanzimat Fermanı (Gülhane Hattı Hümayunu) ilan edildi.

    Tanzimat Fermanının ilanıyla Osmanlı tarihinde yeni bir dönem açılmıs(Tanzimat Devri) ve bu devir
    1876'ya kadar devam etmistir.

    Tanzimat Fermanında yer alan konular:
    1)Azınlıkların, can, mal ve namus güvenliği sağlanacak.
    2)Vergi sistemi yeniden düzenlenerek, herkesten gelirine göre vergi alınacak.
    3)Askerlik OCAK görevinden, VATAN görevi haline getirilecek. Azınlıklarda askere alınacak.
    4)Kanunların her gücün üstünde olduğu kabul edilecek.

    Tanzimat Fermanının Özellikleri:
    1)-En önemli özelliği padisahın yetkilerini sınırlandırması ve kanunların her gücün üstünde olduğunun ifade edilmesidir.
    2)Tanzimat Fermanı ANAYASACILIĞA ve DEMOKRASiYE (hukuk devletine, yani hukukun üstünlüğü esasına
    dayanan devlet anlayısına)geçisin (BATILILASMANIN) ilk asamasıdır.
    3)Bu fermanın hazırlanmasında halkın bir rolü ve baskısı yoktur. Padisah Abdülmecit, Mustafa Resid Pasanın telkiniyle Mısır meselesinde Avrupa devletlerinin desteğini kazanmak için bu fermanı ilan etmistir.

    Tanzimat Fermanının ilanından sonra bu edebiyatın tohumları serpilmeye başlamıştır.

    Batılı tarzda ilk eserler bu dönemde verilmeye başlanmıştır.
    Hak, adalet, özgürlük, vatan kelimeleri bu dönemde ilk defa kullanılmaya başlanmıştır.
    Tanzimat edebiyatı kendi arasında ikiye ayrılır.(Birinci-ikinci dönem)
    Yazı dilini halkın anlayacağı dile yakınlaştırmaya çalışmışlardır.
    Tiyatroyu halkı aydınlatma aracı olarak görmüşlerdir.
    Toplumcu bir çizgi tutmaya çalışmışlardır.
    Divan edebiyatındaki "bölüm güzelliğine" karşın "konu bütünlüğüne, güzelliğine" önem vermişlerdir.
    Tanzimat birinci dönem sanatçıları(Şinasi, Namık Kemal, Ziya Paşa, Ahmet Mithat Efendi) ikinci dönem sanatçılarına göre daha halkçı olmuşlardır.