Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

'Karışık Şiirler' forumunda karakız tarafından 14 Ekim 2009 tarihinde açılan konu


  1. Sustum!

    Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

    kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...

    yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime

    kimse duymuyor...







    sustum!

    sustu dudağımdaki şarkı gözlerimdeki şiir

    yaraları yalayan rüzgar

    sokaklarında kahrolduğum şehir

    gözlerim konuşuyor yalnız...







    sustum!

    bin ah sürüp dudaklarıma

    ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

    sustu benimle deniz

    sustu deli dalgalar sustu martılar...

    umutlarımı sarıp rüzgarlara

    uzaklara savuruyorum her gece

    yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne

    kimse görmüyor...



    saçı ağarmış hayaller

    nemli kirpiklerle

    bulutlandığında gözlerim

    gökte şimşek olup çakıyorum

    kimse görmüyor...



    Sustum!

    tuz basıp yaralarıma!

    sustum...

    içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi

    yaslanıp yalnızlığın duvarına

    gül döküp kalabalıklara

    kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece

    kimse bilmiyor..

    sustum!

    sustu benimle gök sustu toprak

    acılar konuşuyor şimdi yalnız

    yaralı gönlümün sızıları konuşuyor

    tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir

    atıyorum uçurumlardan

    kimse görmüyor...







    sustum!

    saçlarını kokluyorum rüzgarların

    dudaklarından öpüyorum hayatı

    içimde incecik bir sevgi ürperiyor

    sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme

    gelmiyor beklediğim bahar

    yaralar merhem tutmuyor

    gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara

    mendil silmiyor

    yağmur dinmiyor

    sevdiğim bilmiyor...
    Sustum!

    sustu benimle sarı sabır sustu zaman

    sustum

    yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata

    kimse duymuyor...



    sustum!

    İçimdeki dalgalar kabardıkça volkanlar gibi

    sustum

    sustu dudaklarım sustu gözyaşlarım

    sustu gözlerimdeki şiir

    gönlümdeki nehir

    bulutlar haykırdı isyanımı

    şimşekler haykırdı

    sadece ben duydum

    sadece ben
    sustum!

    ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat

    kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi

    yaralar merhem tutmuyor

    geceler avutmuyor

    ben sustum

    acılarım konuşuyor yalnız...
    Ben sustum!

    susmuyor yüreğimi kavuran kasırga

    pencereme vuran yağmur damlaları

    susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar

    gelmiyor bahar

    kuşlar sevinmiyor

    yıldızlar küs

    ay üzgün

    güneş doğmuyor

    acılar dinmiyor

    içimde binlerce şiir kanıyor her gece

    kimse bilmiyor...
    sustum!

    sustu benimle sarı sabır

    sustu hayat

    sustu zaman

    acılar konuşuyor yalnız

    acılarım konuşuyor

    kimse duymuyor...

    duymuyor...

    duymuyor...

    duymu...

    duy...

    du...

    Alıntıdır..
     


  2. italyan

    italyan Yasaklı


    Cevap: Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

    tşk ler çok güzel bir şiirr...