Suskunlugum...

'En Güzel Şiirler' forumunda Ayevi tarafından 1 Ekim 2009 tarihinde açılan konu


  1. Suskunlugum...

    Susuyorum...
    Bilip de bilmezlikten geliyorum herşeyi.Canımn acısı arttıkça artıyor kalbim sıkışıyor.İçimde tuttuğum kelimeler beynimi boğuyor...

    Ama ben yine de susuyorum


    Belki sana daha büyük vicdan azabı yaşatmak için
    belki diyecek bişey bulamadığım için
    Belki de hala senin kırılmandan korktuğum için

    Susuyorum...

    İçimdeki kelimeleri söylesem sana...Acaba sen mi daha çok acı çekersin

    Yoksa ben mi...
    Acı çekenin kim olduğu önemli mi ki zaten.

    Ben sen,sen de ben olmuşken

    Buna rağmen bunları yaşatırken birbirimize

    Hangimiz acı çekiyo önemli mi?


    Susuyorum...

    Çünkü sevmek böyle bişey.Madem bi acı çekilecek sen değil ben çekmeliyim

    Madem ben seninle beraber oldum

    Sen beni bırakırken de susup bu ayrılığın

    acısını çekebilmeliyim


    Susuyorum...
    Dillendirmiyorum sana yaşadıklarımı.Anlatırsam biliyorum ki daha kötü hissedicem.Keşke söylemeseydim acaba kötü
    mü yaptım.Bir sürü çelişki yaşamaktansa


    Susmak ve acımı sessizce kendi kendime çekmek en iyisi


    Susmak ve yeni düşüncelerle iyice aklımı karıştırmamak


    Bilmiyorum neden susuyorum


    Belkide sadece gururum yüzünden

    Canımın acıdığını bilmeni istemediğimden

    Hala dimdik hayatıma devam ettiğimi görmen için

    Susmak en iyisi herşeyi olduğu gibi bırakmak

    Daha büyük acılara yol açmamak daha iyi
    Seni çok sewiyoruM ama.....
     



  2. Cevap: Suskunlugum...

    Bazen bazı şeyleri söylemeye hakkım var diyorum,


    ama söylersem karsimdakine haksızlık olacak,


    SUSYORUM
    Yine bazen söyleyeceklerimi karsimdakinin duyma ve bilme hakkının var oldugunu görüyorum,


    ama bu kez bakıyorum benim söylemeye hakkım yok,


    YİNE SUSYORUM

    Ancak gördüm ki olgun ruhlar,


    sözcükler olmadan da duyuyorlar,


    anlıyorlar,


    Konuşuyorlar ve

    paylaşıyorlar.
     



  3. Cevap: Suskunlugum...

    Susuyorum!

    Sana susuyorum
    Biraz da susmayı deniyorum

    Nereye kadar?

    Bu oyunu burda bitiren ben oluyorumBaşlatan sen olana kadarAma sen geldiğinde bu oyunun çoktan, çoktan, çoktan bittiğini anlamış olacaksınSen yine her zaman ki gibi geç kalacaksın benim hayallerimi süslemeye!!!

    Düşlerimde ağlayan cocuga üzülmek için senelerin geçmesini bekleyeceğim benSen de anlayacaksın eninde sonundaAma unutma geç kalacaksın!



    Susuyorum!

    Bir ölü gibi, bir dilsiz gibi, bir taş gibi, bir kaya gibi, bir su gibi,bir dağ gibi susuyorum

    Ve bir çöl gibi!


    SANA
    Susuyorum!


    Acıyorum!

    Hem kendime, hem yıllarıma, hem yaşlarıma, hem yaşadıklarıma, hem yaşayamadıklarıma, hem hatalarıma, hem sana acıyorum!

    Ve ben artık kanıyorum!

    Sana, söylenenlere, yaşananlara, konuşanlara, konuşulanlara, yalanlara, oyunlara kanıyorum!

    Şimdi ben de oynuyorum!

    Sahte gülüşlere, sahte mutluluklara, sahte insanlara, insancıklara, sahte bakışlara, bende oynuyorum!

    Nasıl oynanır bilmiyorum ama her oynayan kazanıyorsa bende denemeye, ellerim kollarım bağlı mecbur kalıyorum

    Şimdi ben ölüyorum!

    Biraz sana, biraz bana, biraz da bu aşka ölüyorum


    Dedim ya ben susuyorum!
     



  4. Cevap: Suskunlugum...

    ben bu şiirde susuyorum:) tşkler
     


Benzer Konular
Yükleniyor...