Suski ölmeyeyim bir daha

'Karışık Şiirler' forumunda Belinay tarafından 12 Kasım 2008 tarihinde açılan konu


  1. SUSKİ ÖLMEYEYİM BİR DAHA

    [​IMG]

    [​IMG]

    Yıkılmış ve geç kalınmış viraneleriz

    şimdi ne senin gözlerinde harranın suya hasretler yangınları var



    nede benim gözlerimde şiir



    yaz dedin oysa kışlar yaşıyorum her mevsim



    acmak üzereyken papatyalar yeni karlar yağıyor üstüne



    üşüyorum evet hala üşüyor ellerim



    hüzün kapımızı çalalı beri



    bin günü aştı



    bin ömür bin soluk



    bin yıkılış yaşadım



    ömrümün arka sayfalarında altı çizilmiş satırlarımı okumaya başladım



    sığınışlarını susuşlarını ve haykırışlarını işittim mavi adadan



    korunaklı bir liman olamadım sana



    ve arkama bakmadan giderken haykırışlarını duymamak için kapattım

    yüreğimin kulaklarını



    şimdi bin ömür geçmiş ömrümden



    ben bir ruyadan uyanmak istercesine çırpınıyorum



    hani zaman ilacı olurdu herşeyin



    hani zamana bırakmalıydık



    atalar yine yanıldı



    bir günün sonunda binlerce tükenişle ölürken ben



    zaman zehrini içerken yudum yudum



    artık bitsin istiyorum



    ataların ilaç dedikleri yoksuzlugun bitsin



    bitmezlerin bilincinde diyorum yine



    yıkılmış ve geç kalınmış viranelerız



    şimdi ne senin gözlerinde harranın suya hasret yangınları var



    nede benim gözlerimde şiir



    şimdi kendini yok edişlerini dinliyorum



    susuyorum



    susuşlarımın öznesi sen oluyorsun hep



    şehrine gidiyorum



    yoklugun açıyor kapıları



    yıkılan şehirler arası bir otobüs terminalinde ayak izlerimiz duruyor



    halaa haklısın



    kokun sinmiş soguk duvarlarına şehrin



    herkezin gözünde seni arıyorum yoksun



    yoklugunu salıp gitmişsin



    gidişle bırakıldıığın bu kentte



    susuşlarına bile yandıgın soguk dağlarımın eşkiyası



    bağışlama dilemiyorum



    gel demiyorum



    sev demiyorum



    haykırışların yankılanıp boşlukta kaybolmadı bilesin



    sığındığın mavi adada yaktıgın ateşi göm



    yanaştırabilirsem gemilerimi tutucam ellerinden



    şimdi yanıyorum kanıyorum ve yıkılışların altında tekrar eziliyor bedenim



    geç kalınmış bir solukmu bir günün sonunda



    yoksa çağresizliklerimin son çırpınışlarımı bilmiyorum



    kayıp adresten yazıyorum son kez



    sussam yalnızlık konuşsam ayrılık



    dönsem yıkılış dönmesem yok oluş



    şimdi ben susuyorum yalnızlığa talip



    sende sus bana

    sus ki bir daha ölmeyeyim.

    [​IMG]
    Pelin GÜNDOĞAN
     



  2. paylaşım için teşekkürler ...
     



  3. Yine güzel bir şiir gülümm harikasın yüreğine sağlık..:f118:
     



  4. güzel bir şiir harika bir sayfa hazırlamışsın belinay emeğine sağlık ...
     



  5. teşekkürler belinay çok güzel bir sayfa olmuş
     



  6. Güzel dizelerdi Belinaycım.
    Teşekkürler
     



  7. Teşekkürler Belinay
     



  8. harikaydı canım yine döktürmüşsün
     



  9. :f118::f118: Teşekkürler Belinay Ablacım..
     



  10. Emeğine sağlık Sultanım gene günün romantizmini sen yaşattın bize bu güzel şiirle :f40:
     



  11. Güzel şiir teşekkürler.
     



  12. teşekkürler Belinay
     



  13. ömrümün arka sayfalarında altı çizilmiş satırlarımı okumaya başladım

    Duygu yüklü satırlar için teşekkürler Belinay
     



  14. Tesekürler Belinay.