Suçluluk İle İlgili Şiirler

'Karışık Şiirler' forumunda Aysell tarafından 3 Mayıs 2012 tarihinde açılan konu


  1. Suçluluk Şiirleri

    Suçlulukla ilgili şiir

    Suçluluk Duygusu

    Yaptığımız,yapamadığımız,
    Bazı işlerden dolayı,
    Kendimizi veya başkalarını,
    Suçlarız acımasızca.
    Suçluluk bir his değildir oysa,
    Düşünsel bir süreçtir.
    Suçluluk,güven kırıcıdır.
    Yapıcı değil,yıkıcıdır.
    Suçluluk duyguları,
    Yaptığımız eylemlerle,seçimlerle,
    Bunların sonuçlarıyla ilgilidir.
    Değer yargılarımız,
    Hayatta uymaya çalıştığımız,
    Etik yasaların bir parçasıdır.
    Kendini suçlu hisseden,
    Nedenini söyleyemeyen,
    İnsanlara rastlarız.
    Böyle kişilerin Dünyaya,
    Bakış açıları değişmezse,
    Ömür boyu suçluluk,
    Duygusunu yaşarlar.
    Suçluluk duyan insanlar,
    Bu duyguyu hatırlatan,
    Yerlerden,eylemlerden,
    İnsanlardan kaçınırlar.
    Kendilerini sosyal hayattan,
    Soyutlar,yalnız yaşarlar.
    Depresyona yakalananlar,
    Suçluluk duygusuyla,
    Yaşamaktan vazgeçin,
    Başkalarını affettiğiniz gibi,
    Kendinizi de affedin.
    Her şeyin sorumluluğunu,
    Üzerinize almayın.
    Kimin neden sorumlu olduğunu araştırın,
    Sorumlulukları paylaştırın.


    Kemal Tekir


    Suçluluk

    Gülücüklerden vazgeçeli çok oldu benim
    Öpücüklerimi de unuttum dünde
    Gözyaşlarımı alsaydım keşke
    Sana benzeyen damlalarımı
    Tanelerimi çocuk...
    Hani arı, hani saf, duru bir deniz
    Yüreğin gibi tertemiz, lekesiz
    Kirsiz pak
    Sunabilseydim bağrımı sana çocuk
    Sarılabilseydim kucak kucak!

    Hayallerim böylesine bulanmasaydı hani
    Dolanmasaydı dağları kapkara bulut
    Paramparça doğranmasa her umut
    Kalabilse goncalarda tomurcuk
    Senin gibi çocuk...
    Yüreğin gibi umutlu, çoşkulu
    Kuşkulu kalmasaydı günüm
    Gürül gürül akabilse şelalem
    Yanabilse meşalem hep
    Güneş gibi büyük
    Işıldasaydım sana çocuk!

    Kurumasa diyorum ya çiçekler
    Yok olmasaydı keşke sevdası kelebeğin
    Her bir dalın konarında umut olsaydı
    Yuva olsaydı kuşlara sımsıcak
    Kanat kanat uçabilseydi sana
    Sapanımın çatalına lanetler
    Kasığım da sancım var
    Acımla yüzleşsem senden çok önce
    Dönence olmasa keşke bu kahır
    Ağır gelir şimdi çocuk
    Çok ağır!

    Hangi dilde ağlaşırsın kim bilir
    Hangi yüreği dağlamaz çığlığın
    Hiçliğime sayılmaz mı geçtiğim yollar?
    Ne renktir mesela gülücüklerin, bilmem
    Öpücüklerin konar mı huzurla
    Hangi uzvunla seversin beni?
    Odaklanır mı yüreğin hep bana
    Kavgalarına düşer mi adım?
    Davalarına hüküm mü konar yoksa
    Asılır mı boynuna bir eski yazgı?
    Bitmez ki, kaygım çocuk
    Dinmez ki!

    Bilinmez ki ne getirir yarınlar
    Neyi sunar hayat sana?
    Sorgular başlar, yıkılırken kaş
    Taşlar parçalanır ben de
    Senden gelen her sitemde bir iz alırım
    Sızlanırım çaresizce
    Çehrem süzülür sessizce, çekilir kanım
    Yıkılır içlerim, ben çökerim
    Devrilir anıtlar göçerim
    Adıma kurulur yüce bir divan
    Vurulur hükümler boynuma
    Sorgular banadır çocuk
    Suçluluk yüreğimde!

    28-11-2008
    Mehmet Kesici


    Suçluluk

    Suçluluk
    büyür içinde
    tertemiz görünen
    yumuşak beyazlarda ki çığ gibi,
    göklerin rengini alan
    aydınlık mavilerdeki büyük dalgalar gibi,
    ve her zaman altına alıp
    alabora ederler sanki...
    ama sen o ezilişlerinde bile
    hala duyarsın
    iç sesini...
    kaçamazsın kendinden sevgili
    kaçamazsın suçluluğundan
    benim senden kaçamayışım gibi..


    Esra Muzmul