sonbahar mevsimi şiirleri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve Misafir tarafından 12 Aralık 2010 başlatılmıştır.

  1. Misafir Ziyaretçi

    sonbahar mevsimi ile ilgili şiirler

    ADIM SONBAHAR

    Nasıl iş bu
    her yanına çiçek yağmış
    erik ağacının
    ışık içinde yüzüyor
    neresinden baksan
    gözlerin kamaşır

    oysa ben akşam olmuşum
    yapraklarım dökülüyor
    usul usul
    adım sonbahar

    Attila İlhan

    Sonbaharları Hiç Sevmiyorum

    Bu şehirden,
    Valizini alıp gittiğin gün,
    Aylardan Ekim,
    Mevsimlerden Sonbahar’dı.
    Zaten hüzünlerin mevsimi olan,
    Sonbahar’ları hiç sevmiyorum.

    Aylardan Ekim’di,
    Yapraklar sarı ve kavruk.
    Sen şimdi beni bir görsen,
    Yüzüm; Yapraklardan sarı,
    Yüreğim; Yapraklardan kavruk.

    Her Sonbahar mevsiminde,
    Duygu dökümü başlıyor benliğimde.
    Sonbahar yağmurlarından değil,
    Gözyaşlarımdan ıslanıyor yüzüm.
    Hazan mevsimlerinde,
    Sevgi bozumu yaşıyorum.
    Ben, Sonbahar’ları hiç sevmiyorum.

    Dönmeyeceksin biliyorum,
    Bir Sonbahar’da gittin,
    Bir Sonbahar’da dönsen ne olur.
    Yüreğimdeki Sonbahar,
    Yeşerir, güller açar, İlkbahar olur.

    Sonbahar sarısıydı saçların,
    Sonbahar hüznü vardı yüzünde,
    Sana masumiyet veren.
    Sonbahar gibi ürkekti yüreğin,
    İnan ki;
    Seni hala çok seviyorum, ama
    Ben, Sonbahar’ları hiç sevmiyorum.
    Son düzenleyen: Moderatör: 2 Ekim 2013
  2. Blue

    Blue Üye

    Katılım:
    1 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    8.641
    Beğenileri:
    67
    Ödül Puanları:
    48

    Cevap: sonbahar mevsimi şiirleri


    Bekler SONBAHAR

    Göç kervanını yükler sonbahar
    Herşeyi çeyize ekler sonbahar
    Giyer yapraklardan gelinliğini,
    Sevgilisi kışı bekler sonbahar.

    ————-

    Sarı Sonbahar

    Bak uzaklaştırdın güneşi bizden,
    Yeşili soldurdun sarı Sonbahar.
    Haber verirsin soğuk kışı güzden,
    Bağımı yoldurdun sarı Sonbahar.

    Sapsarı ettin yeşil yamaçları,
    Yerlere indirdin yaprak taçları,
    Çırıl çıplak soydun gör ağaçları,
    Dalımı öldürdün sarı Sonbahar.

    Sen gelince ölüm kokusu kokar,
    Bir yaşamın bitişi yüreğmi yakar,
    Acımasız tavrın canımı sıkar,
    Halime güldürdün sarı Sonbahar.

    Ambardan, silodan dolar boşları,
    Tembele ders verir soğuk kışları,
    Sarılığndan korkar göçmen kuşları,
    Kuşumu saldırdın sarı Sonbahar

    Sarı güzelliğne doymuyor gözüm,
    Katarsın yaşama tat aşım tuzum,
    Başlattın eğitimi yükselir hazım,
    Hayatı yeldirdin sarı Sonbahar.

    Güzün DOĞANİ’ye verdin tahılı,
    Bereket katarsın evime malı,
    Sen olmazsan olmaz arının balı,
    Arımı kaldırdın sarı Sonbahar.

    ————-

    Ben En Çok Sonbahar’ı Seviyorum

    Ben en çok sonbahar’ı severim.
    Ben en çok baharın sonunu severim.
    ne kış kadar üşütür sonbahar
    nede yaz kadar yakar içini.
    hep bana yakındır çünkü sonbahar,
    hep benden yanadır, bana döker için.
    yapraklar bile iple çeker gelişini toprağa değebilmek için.
    Hele kuşlar, onlar bile yolunu gözler sevdiğine kavuşmak için.
    Sonbahar gelsede göç etsem sevdiğimin yanına diye.
    güneş kendi halinden memnun zaten her zaman. O hep aynı ısıtır.
    Ama sonbahar bunun adı. Onuda kandırır. çaktırmadan…
    ben en çok sonbahar’ı severim.
    yaz da güzeldir…
    kış da beğenir kendisini bazen.
    o bahar yokmuuu. Aklı sıra kafa tutar sonbahar’a…
    Ama dedim ya ben en çok sonbahar severim…
    Çünkü; Ben seni Sonbaharda tanıdım..

    ————-

    Sonbahar Rüzgarları

    Her şeyde orta karar öyle istikrarlı ki,
    Yıkıcı zannedilen sonbahar rüzgarları.
    Hep hüzünler içinde her yaprağa bir şarkı,
    Söyletmekte daima sonbahar rüzgarları.

    Uzun zaman dalında hakimiyet sürerken,
    Yere düşen yaprağın var üzgün bakışları.
    Her mevsim oya işler yaşadığı yıllarda,
    Hazan mevsiminde de sonbahar rüzgarları.

    Yapraklar dökülmeye yeşillik yok olmaya,
    Mahkum olur her sene hazan ayı gelende.
    Yeşilliği sarıya çevirmeye amade,
    Sonbaharın emrinde sonbahar rüzgarları.

    Göz kırparken karakış göçmen kuşlarda gitti.,
    Ne yuvalar boş kaldı damların tepesinde.
    Kalan teleklerini damlardan indirecek,
    Sonbaharın emrinde sonbahar rüzgarları..

    Tüm gönüller de yorgun artık mola zamanı.
    Hep ilkbahar yaşandı şimdi hayat hazanı.
    Bir mevsim kapatacak neşeli gönüllerde,
    Gönle hüzün vererek sonbahar rüzgarları.

    Yazdan kalan günleri içinde barındırıp,
    Kışa ulaştırmaya sebeb olmakta hazan.
    Ilık olan günleri soğuğa hazılayan,
    Aylarında hep eser sonbahar rüzgarları.

    Yıllarım geldi geçti şu an da hazandayım.
    Bembeyaz saçlarımla kışa yolculuk aldım.
    İki büklüm olmaya yüz tutan bedenimle,
    Gönlümde halay çeker sonbahar rüzgarları..

    Güzülde beraberdir güzleklerle güzenti.
    Kendini göstermekte hazanın güzününde.
    Serin serin esecek her hazan mevsiminde,
    Sonbaharın emrinde sonbahar rüzgarları.

    Eminimki her şair sonbahar mevsiminde,
    Kaleme almak ister bu mevsime bir şiir.
    İçimden tek tek geçen yazdığım satırları,
    Yazmama sebeb oldu hazan ve rüzgarları

    ————-

    Benim Adım Sonbahar

    Kolay değil gitmek
    öyle kolay değil
    ağlayamamak
    bir avluda
    seni düşünmek öyle kolay değil
    bu şehir sonbahar
    sen sonbahar
    kolay değil öyle yaşamak
    seni beklemek kolay değil
    sabahları erken kalkmak akşamaları geç yatmak
    öyle kolay değil
    bu kente yağmur yağsa
    gözlerim ağlayacak
    ağzımda kalıyor kelimeler
    bu şehirde
    sabahçı kahveleri var
    ışıkları da var bu şehrin
    her mevsim sonbahardır
    asıl mevsimlerdir
    sonbahar
    senin için bahanedir
    ben sonbaharım
    benim adım sonbahar
    ben bahaneyim
    şimdi seni yaksam bu kağıtta
    ben birazda ağlarım
    burası sonbahar
    her mevsim sonbahar
    kolay değil öyle beklemek
    sonbahardayken özlemek
    kolay değil
    bu akşam
    bu sabahçı kahvesinde
    geri dönmek bir şehre
    öyle kolay değil
    unutmak seni düşünmekten daha kolay değil
    bu mevsim sonbahar
    benim adım sonbahar

    ————-

    Sonbahar

    İşte yine sonbahar,
    Renk çümbüşü ağaçlar.
    Sararıp kızarmışlar,
    Dallardaki tüm yapraklar.

    İşte yine sonbahar,
    Dışarıda rüzgar, fırtına var.
    Düşmemek için adeta,
    Dallara sarılmış yapraklar.

    İşte yine sonbahar,
    Yenik düşüyor yapraklar.
    Ağaçların dibine uzanmış,
    Adeta ağlıyorlar.

    İşte yine sonbahar,
    Bir başka aheng var.
    Kuruyan yapraklardan,
    Çıkan çığlık sesi var.

    İşte yine sonbahar,
    Romantik bir hava var.
    Sanki yüreğimizi ısıtıyor,
    Güneş rengi yapraklar.

    İşte yine sonbahar,
    Sessizliğe bürünüyor,
    Tüm ağaçlar ve dallar.
    Elbet yeşerecekler,
    Önümüzdeki ilkbahar.

    ————-

    İşte Yine Geliyor Sonbahar

    İşte yine geliyor sonbahar
    Yine sararıp düşecek
    Dün hayatla dolmuş, yeşile bürünmüş
    Baharın izi yapraklar.

    İşte yine geliyor sonbahar
    Çiçekler çiçekliğini unutacak
    Hep fal bakan biri, fal bakılacak bir çiçek aranacak
    Göç etse de kuşlar.

    İşte yine geliyor sonbahar
    Yürekleri dağlayarak esecek serin rüzgâr
    Bazen fırtına olacak haykıracak
    Bazen güneşli bir meltemin ucunda gülümseyecek bulutlar.

    İşte yine geliyor sonbahar
    Saracak her yanı yine ayrılıklar
    Dün gibi yarında öpülmeyi bekleyecek
    Gülkurusu rengi dudaklar.

    İşte yine geliyor sonbahar
    Son görünen bahar olacak belki
    Belki daha çok yaşlanacak
    Belki de, belki de kazılıyor bir karanlık mezar.

    İşte yine geliyor sonbahar
    Boynu bükük kuzu misali oturmuş rıza
    Sükûn sükûnetini bozmaz
    Kim, kim bilebilir son mu, değil mi bu bahar.

    ————-

    Yanlızlığımın Şehri

    Bu sonbahar…
    Ağladım gözlerine,
    Hazan yaprakları gibi döküldüler senin için.
    Sana susayan
    Çatlamış dudaklarımla söylediğim,
    Yalnızlığıma yaktığım bir türkü oldun.
    En zor anımda gözlerinde,
    Belirdi bir serap gibi hüznüm.

    Bu sonbahar…
    Dökülen yapraklar mı?
    Göz yaşlarım, saçlarım ve yağmur…
    Bir tren düdüğü alıp götürdü beni,
    Sensizliğin olduğu,
    Yanlızlığımın şehrine…

    Bu sonbahar…
    Benliğimi kaybettim, şehrimin yanlızlığında…
    Düğümlendi ümitlerim bu sonbahar…
    Ve hasretin bağrımı sıkıştırıyor,
    Ve sigaram arkadaşım oluyor
    Bu serin gecelerinde,
    Yanlızlık şehrimin.
    Bu sonbahar…

    Bu sonbahar…
    Birgün kışa dönecek
    Oysaki ben kışı yaşamak
    Hiç istemiyorum ki…
    Karlar yağarsa
    Hasretimin üstüne,
    Bir kardelen gibi
    Delecek karı özlemim
    Baharın gelişini müjdeleyecek…

    Birgün bahar gelirse,
    Yanlızlığın şehrine
    İnan seninle olacak biriciğim.

    ————-

    Sonbahar

    Her ilkbahar yeşerir yapraklar dallarda
    Sevgi ile sarılır tüm ağaca
    Sonbahar gelsin istemez yapraklar
    Bilirler sonbaharı,
    Sonbahar ayrılıktır, özlemdir,hasrettir

    Hep kalmak isterler dallarda ayrılmaksızın
    Tıpkı bize benzerler yapraklar
    Ben sensizliği nasıl istemezsem yapraklarda
    Bilirler sonbaharı,
    Sonbahar ayrılıktır,özlemdir hasrettir

    Her yeni gün doğacak güneş gibi
    Kalmak isterler dallarda
    Düşmek istemezler yapraklar toprağa
    Bilirler sonbaharı,
    Sonbahar ayrılıktır,özlemdir,hasrettir

    Yalnızlığı istemezler
    Tıpkı bize benzerler yapraklar
    Ayrılmak istemezler sevdiklerinden
    Bilirler sonbaharı
    Sonbahar ayrılıktır, özlemdir, hasrettir.

    ————-

    Sonbahar Yağmurları

    Hatıran oldu sonbahar yağmurları
    Yağmur damlamdın bir zamanlar
    Hatıran oldu sonbahar yağmurları
    Korkularım kaldı yağan yağmurda

    Hatıran oldu sonbahar yağmurları
    Eylülde açmazdı kardelenler çünkü
    Hatıran oldu sonbahar yağmurları
    Çok olmadı yollarımız ayrılalı

    Hatıran kaldı sonbahar yağmurları
    Kar görmedim gökyüzünde eylülde
    Hatıran kaldı sonbahar yağmurları
    Dindi içimdeki sonsuzluk arzusu

    ————-

    Her sonbahar geldiğinde seni özlerim

    Her sonbahar geldiğinde seni özlerim
    Yağan yağmurların seni bana getirmesini beklerim
    Islak sokaklarda yürürken
    Beynimin hasret dolu sokaklarında yürüyüşümü düşlerim
    Her sonbahar geldiğinde seni özlerim
    Kabaran dalgalarda kaybolmak
    Bir sonbahar günü yok olmak isterim
    Düşen her yaprakla beraber biraz daha hüzne gömülürüm
    Her sonbahar geldiğinde seni özlerim
    Yaşamdan koparım tamamen
    Kendi dünyama gömülürüm birden
    Karanlıklar içinde bir ışık bulamam ben
    Sensiz günlerde ölmek isterim
    HER SONBAHAR GELDİĞİNDE SENİ ÖZLERİM

    Son düzenleyen: Moderatör: 2 Ekim 2013