Sarıkamış’tan Er Mektubu

'En Güzel Şiirler' forumunda EyLüL tarafından 7 Ocak 2013 tarihinde açılan konu


  1. Sarıkamış’tan Yazılan Er Mektubu




    Hocam F.Kırzıoğlu’nun anısına

    Bu son mektubum sana
    Bu son, canım ana.
    Birazdan öleceğim
    Bir çınar gibi
    Kaskatı düşeceğim
    Kara toprağa değil ama
    Yemişi bembeyaz kar olan
    Büyük bir tarlaya.

    Evet şu an, ana
    Bir çınar gibiyim
    Cılız ateş etrafında
    Onlarca neferden bir orman
    İçlerinde kesime hazır
    -Öğle ulu, mulu da değil-
    Sıska, çelimsiz bir çınar.

    Donuyorum ana
    Aşağıdan yukarıya
    Ayaktan, ta başa.
    Birazdan hissiz kalacak
    Kalem tutan elim
    Ve nihayet bulacak
    Okuyacağın mektup
    Nihayet bulacak
    Yirmi yıllık hayat.

    En çok, neyi özledim?
    Biliyor musun ana?
    Tabi senden, bacımdan sonra.
    Memleketi, Kırkağacı,
    Kavunun tadını.
    Ha bir de
    Sacdaki gözlemenin
    Mis gibi kokusunu.

    Güneş baba, güneş baba!
    Gönder ışığını dünyaya
    Erit n’olur karı
    Isıt biraz parmağımı n’olur.

    Nerdesin düşman?
    Çık karşıma.
    At bana kurşun,
    At bana gülle.
    Bitsin artık
    Bu beter sessizlik.

    Düşman , şu an
    Ne ermeni, ne de rus.
    Ne de diğerleri.
    En büyük düşman
    Fanilamın içindeki bit,
    Gözlerimi kamaştıran kar,
    Parmaklarımı donduran ayaz.
    İşte bunlar
    En büyük düşman.

    Al canımı artık Azrail
    Nefesinle üfle bana
    Önce ayaklarıma
    Sonra ellerime
    En sonra da yüzüme.
    Senden küçük bir ricam,
    Biraz sıcak olsun,
    -Hiç olmazsa ılık-
    Yüzüme üfüreceğin o uzun, büyük nefes.


    [​IMG]