Şaire Osmani (Annem)

'Eğlence' forumunda mavera_er25 tarafından 16 Haziran 2010 tarihinde açılan konu


  1. ANNEM

    Beni doğuran annem
    bir yangın var içimde anlatamam
    yazık ki yanmadan bu yangından da kurtulamam
    hizmet desem nar-ı aşk desem kor desem anlar mısın
    git deyip kınalı kuzum deyip alnımdan öpüp beni uğurlar mısın
    yine mi gurbet deyip düşmesin yüreğime gam
    toprak kokulu elinle gül yavrunu okşa son kez
    ben gitmesem o gitmese bu dava kime keder anne kime gam
    aklın kalmasın bende rabbime emanetim ben
    dizlerinin dibi kadar güvenli kucağın kadar sıcak bir yere yolculuğum
    cennet anaların ayakları altında değil mi hem
    müsade et öpeyim ayaklarının altından başlasın cennete yolculuğum
    bir sözüm vardı unutmadım hatırımda
    hatırlatıpta ne olur hatırımı yıkma
    evet tahsilim bitince hep kalacaktım yanıbaşında
    lakin sana söz verirken rabbim gelmemişti aklıma
    rabbim diyorum anne rabbim
    rabbimin aşkı şimdi damarlarımda
    alem yanıyor anne alem anlıyor musun
    yanarken alem alev alev benim bakmamı mı istiyorsun
    gitmem gerek gitmem gerek anne beni anlıyor musun
    burada bir çift gözle bekleyeceksin sen beni
    binlerce göz bekliyor beni anne binlerce göz beni oralarda
    dönmek var dönmemek var ölüm var kalım var
    şöyle sıcak kucağınla sıkıca sar bi yavrucuğunuhakkını helal et sütünü helal et
    kalmasın aklın buralarda
    mübarek dualarınla mübarek eyle yolculuğumu
    bu alemde bize gurbet bize hasret
    sanma bir benim annesinden ayrı kalmış kınalı kuzu
    binlerce evlat var
    anasından ayrı başları kınalıyüzleri nurlu
    gurbette birbirimizin anasıyız babasıyız yariyiz yareniyiz
    bir ilahi aşkın peşinden dört bir yana savrulmuşuz
    nazlı bir leylanın ateş-i aşkıyla tutuşmuşuz.
    kimimiz keren kimimiz ferhat kimimiz mecnunuz
    anne nereye bu gidiş deme sana adres veremem
    dönüş ne gunceliz.net vakit deme
    belki de hiç dönemem
    gurbet ellerde ölmek var belki bahtımda mezar taşım bile olmaz belki yerimi belli eden
    sen bil,bu sana yavrunun ,ayşenin vasiyeti olsun
    eğer ki gurbet ellerde ölürsem
    oralarda ölmek son arzumdur
    selamı bilal-i habeşi okur ,olur ya efendim kıldırır namazımı
    bu da bu garibin umududur.
    duyarsan anacığım eğerki duyarsan bir gün
    mozambikte bir gül açmış duyarsan afganistanda bir gül açmış
    duyarsan kutuplarda bile bir gül açmış
    bil ki yavrun ayşen ölmüş gül olup sana açmış.