Peygamber Efendimizin Ahlakı Nasıldı

'Hz.Muhammed (sav)' forumunda Merve tarafından 20 Temmuz 2012 tarihinde açılan konu


  1. Peygamber Efendimizin Ahlakı Nasıldır

    Peygamber Efendimizin Ahlakı

    - Bütün hareketleri mutedil, ve ölçülü idi.

    - Hızlı yürür akarak giderdi. Yavaş yürür gibi görünürlerdi.

    - Luzumsuz söz söylemezdi.

    - Güler yüzlü tatlı sözlü idi.

    - Kimseye fena söz söylemez, kötü muamele yapmazdı.

    - Yumuşak ve alçak gönüllü idi.

    - Peygamberliğine mahsuz ciddiyet vekarını ashabıyla arasında duvar yapmamıştı

    - Heybetli ve ağırbaşlı idi.

    - Gülümsemsi tebessüm idi. O’nunla sohbet eden kimse O’na can-ı gönülden aşık olurdu.

    - İnsanların yıkık kalbleri yapmaya, gönüllerini hoş etmeye düşkündü. Üzgünleri teselli etme fırsatını gözler, onları incitmez küçük büyük bütün ashabını arardı.

    - Öfkeden bütün gücüyle sakınır, öfkeli iken bir harekette bulunmaktan sakınır, kendine hakim olurdu. Hakka itiraz edilmesinin haricinde öfkelenmezdi. Dünya ve dünyalık şeyler onu öfkelendirmezdi.

    - Hiç bir kimse onunla beraber bulunmaktan şikayet etmemiştir.

    - Resulullah’ın hüznü daimi, tefekkürü aralıksız idi.

    - Rahatı yoktu.

    - Zaruret olmaksızın konuşmazdı.

    - İnsanları birbirine ısındırır, birbirinden soğutmazdı.

    - Yaradılış olarak yumuşak olmakla beraber,selabetli idi,heybetli idi.

    - Her bir toplumun şereflisine ikram eder. Onu onlara başkan yapardı.

    - Hiç bir kimseden tebessümünü esirgememekle beraber insanlara karşı daima ihtiyatlı davranırdı.

    - Güzel bir hareketi takviye eder. Çirkin bir hareketi kınar, ondan sakındırırdı.

    - Resulullah (SAV) Allah’ı (CC) zikretmeden, ne oturur, ne de kalkardı.

    - Bir meclise varınca neresi boş kalmışsa orada oturur, herkesin de öyle yapmasını emrederdi. Onunla oturanların hepside kendisinin Resulullah’ın yanında en kıymetli olduğunu zannederdi.

    - Sert ve kaba değildi.

    - Yüksek sesle konuşmazdı.

    - Kötü söz söylemezdi.

    - Hata aramazdı.

    - Meclisi hilim, haya, sabır ve emanet meclisi idi.

    - Üç şeyden kesinlikle kaçınırdı: Münakaşa, çok konuşmak, kendini ilgilendirmeyen şeylerle uğraşmak.

    - Konuşmaya başladığı zaman meclistekileri bir hal tutar, sanki başlarında bir kuş varmış gibi hareketsiz kesilirlerdi.

    - Her işi mutedil idi. Birbiriyle çelişki arz eden hareketleri yok idi.

    - Peygamberliğine mahsus ciddiyet ve vakarını ashabıyla kendisi arasında duvar yapmamıştı.


    alıntı