Ölüm Şiirleri Necip Fazıl

'En Güzel Şiirler' forumunda Ezlem tarafından 30 Nisan 2011 tarihinde açılan konu


  1. Ölüm Şiirleri Necip Fazıl kısakürek
    Necip Fazıl Kısakürek ölüm şiirleri
    Necip Fazıl Ölüm Şiirleri

    Ölünün Odası
    Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;
    Yerde çıplak bir gömlek; korkusundan dirilmiş.
    Sütbeyaz duvarlarda çivilerin gölgesi
    Artık ne bir çıtırtı ne de bir ayak sesi…
    Yatıyor yatağında dimdik, upuzun, ölü;
    Üstü, boynuna kadar bir çarşafla örtülü.
    Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;
    Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.
    Son nefesle göğsü boş, eli uzanmış yana;
    Gözleri renkli bir cam; mıhlı ahşap tavana.
    Sarkık dudaklarının ucunda bir çizgi var;
    Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.
    Sarkık dudaklarında asılı titrek bir an;
    Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan.
    Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm;
    Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm


    Necip Fazıl Kısakürek