Öğretmenler Günü Şiirleri arşivi

'Önemli Gün ve Haftalar' forumunda Wish tarafından 11 Kasım 2008 tarihinde açılan konu


  1. Başöğretmen

    Atatürk benim,
    Başöğretmenim,
    Ne öğrendimse,
    Ondan öğrendim.

    Yenilikleri,
    Hep o düşünmüş,
    Milleti için,
    Ağlamış, gülmüş.

    Çocuk kalbimle,
    İlk onu sevdim,
    Atatürk benim,
    Başöğretmenimdir.

    Tarık ORHAN
     



  2. Ben Bir Öğretmenim

    Ben bir öğretmenim
    Okulların birinde
    Duymayı, düşünmeyi öğretirim.
    Derslerimde...

    Bir söz yağmurudur, ders dediğin de,
    İnsan göklerinden, rahmet yerine,
    Kitaplar dolusu yağar da yağar...
    Benim çocuklarım bu bahçelerde,
    Bu yağmur altında ıslanmadalar.
    Bir yağmur sonrası gelin seyredin,
    Her taraf tepeden tırnağa bahar...

    Bulutsuz masmavi dünyalarına,
    Sevginin, sevincin güneşi doğar.
    Böyle çocuklarla dolar her yanım,
    Çocuklar kardeşim,
    Çocuklar arkadaşım,
    Canım?

    Onlarda toplanmıştır
    Geçip giden zamanım,
    Bir parıltı görsem gözlerinde,
    Bilgiden, anlayıştan yana,
    Bir hal olur bana...

    Zannedersiniz ki,
    Dünyalar benim?
    Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
    Enine boyuna bütün zamanlar,
    Dört duvar arası bir dershanede,
    Her dinden her dilden gelmiş insanlar.
    Bizimle konuşur hayal ederler,
    Bağlanırız kalırız kendilerine.
    Hikaye anlatır, şiir söylerler,
    Mutluluk üstüne, ümit üstüne?

    M.Gündüz GÖKTÜRK
     



  3. Ben Bir Öğretmenim

    Ben bir öğretmenim
    Sevgiyi, sevmeyi öğretirim çocuklarıma,
    Kini, öfkeyi nefreti değil.

    Ben bir öğretmenim
    Dostluğu, kardeşliği öğretirim çocuklarıma
    Dövüşü, kavgayı, savaşı değil.

    Ben bir öğretmenim
    Okumayı, yazmayı, küçükleri korumayı
    Konuşmayı dinlemeyi, büyükleri saymayı
    Öğretirim çocuklarıma.

    Ben bir öğretmenim
    Sevgiyle, bilgiyle sularım çiçeklerimi
    Ve bu güzel çiçeklere
    Cumhuriyeti kuran Atatürk’ü öğretirim.

    Ben bir öğretmenim
    Ve öğretirim çocuklarıma
    Ülküm vatanı yüceltmektir.


    Ben bir öğretmenim
    Çiçektir diyemem çocuklarıma
    Çiçeklerden güzeldir bütün çocuklar,
    Ve öğreteceğim çocuklarıma
    İyilikten güzellikten yana ne varsa.
     



  4. Ben Öğretmenim

    Doğuda,batıda benim izlerim,
    Güneyde,kuzeyde benim özverim.
    Dağlar yol versin,ister vermesin,
    Dağı,taşı deler yine giderim.

    Devletin çatısı benim eserim,
    Ata'mın dediği yolda giderim.
    Anamdan,babamdan hatta kendimden,
    Bizleri kurtaran eli severim.

    İster bozkır olsun,isterse çorak,
    Orası bir vatan,kutsal bir durak.
    Işığı yakmaktır, benim görevim,
    Bizlere yakışmaz,geride durmak.

    Ayfer TOMRUK
     



  5. Benim Öğretmenim

    Benim Öğretmenim,
    Güzeldir.
    Aslında Bütün,
    Öğretmenler Güzeldir.
    Onların Farkı Yoktur,
    Güzeli Çirkini:
    Yeter ki bize ,
    Bilgi Öğretsin,
    Benim Öğretmenim.
    Zeynep Gonca Alkan;
    canım öğretmenim
     



  6. Biricik Öğretmenim

    Öpmek istiyorum hep o şefkatli elleri.
    Yerimde sayıyordum alıp geçtin ileri.
    Bana hep sen öğrettin o güzel bilgileri.
    Benim bilgi kaynağım, sevgili öğretmenim.

    Hep okulda geçirsem günleri, geceleri,
    Daha erken öğrensem harfleri, heceleri.
    Sende saklı bulunan o güzel bilgileri,
    Ben de almak isterim biricik öğretmenim.

    İstemez oldum artık vefasız geceleri.
    Hep sınıfımda olsam, okusam heceleri.
    Atamın önerdiği olmam istenen yeri,
    Bana sen hazırladın biricik öğretmenim.

    Hakkı ÇEBİ
     



  7. Biz Öğretmeniz

    Bu vatan,bu millet,bu bayrak için,
    Herkese doğruyu anlatmak için,
    Karanlıkları aydınlatmak için,
    Çağdaş Türkiye'nin hizmetindeyiz.


    Türlü bahçelerin bahçıvanıyız,
    Çileli hayatin cefakarıyız,
    Biz cehaletin bas düşmanıyız,
    Milli Eğitimin neferleriyiz.


    Karda kışta,yağmur çamurda,
    Bizi her gün bekleyen var okulda,
    İlim irfan için biz bu uğurda,
    Ulu önder Ata’nın elçileriyiz.


    İnkılaplarınla ilkelerinle,
    Gururluyuz Atatürk'üm seninle.
    Gençliğe duyduğun tam güveninle,
    Ülkemize hizmet seferindeyiz.


    Ne mutlu temelde harcımız varsa,
    Öğrencilerimiz bunu anlarsa,
    Türkiyemin geleceği onlarsa,
    Bu kutsal görevin bilincindeyiz.


    Bizimle yeşerir her taze beyin,
    Bu ülkede mimariyiz her şeyin.
    Bize öğrencisiz hayat demeyin,
    Biz onlarla,kanım canım gibiyiz.


    Özveriliyiz her isimizde,
    Hoşgörü sabır var görevimizde.
    Uygarlık yolunda her günümüzde,
    Bas öğretmen ATAM hep izindeyiz.

    Adnan AYAZ
     



  8. Canım öğretmenim!

    Bilmezdim okuttun dönmez dilimi,
    Yazar eyledin sen tutmaz elimi
    Bize mi adadın öğretmenim kendini,
    Canım öğretmenim ilimden bir gömleksin.

    Koruyup gözetip sakındın gözünde,
    İçime sevgi dolduran gülen yüzünde,
    Yıkılmaz bir çınarsın sen özünle,
    Canım öğretmenim içimde bir yüreksin.

    Bizim başarımızdı bütün emelin,
    Sen üzülme solmasın hiç cemalin,
    Gideceğim, gösterdiği yoldan Mustafa kemal’in,
    Canım öğretmenim sen önümde bir direksin.

    Suçumu bağışlayıp hep af edersin,
    Kötülüğe karşı iyiliği seçersin,
    Bizim çilemizi hep sen çekersin,
    Canım öğretmenim dilimde bir dileksin.

    Büyüyüp kendi yolumu bulursam,
    Kötülüğe haksızlığa karşı durursam,
    Bende bir gün öğretmen olursam,
    Canım öğretmenim önümde bir örneksin…

    GÜL YILMAZ
     



  9. Dünyanın Bütün Çiçeklerini

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Bütün çiçekleri getirin buraya,
    Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
    Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
    Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
    Son bir ders vereceğim onlara,
    Son şarkımı söyleyeceğim,
    Getirin, getirin? ve sonra öleceğim.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.
    Kaderleri bana benzeyen,
    Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
    Geniş ovalarda kaybolur kokuları?
    Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
    Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
    Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,
    Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,
    Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden
    Ne güller fışkırır çilelerinde,
    Kandır, hayattır, emektir benim güllerim
    Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
    Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    En güzellerini saymadım çiçeklerin,
    Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
    Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
    Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
    O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
    Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
    Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
    Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.
    Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
    Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.
    Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,
    Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
    Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,

    Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,
    Bacımın suladığı fesleğenleri,
    Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
    Avluların pembe entarili hatmisini,
    Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
    Aman Isparta güllerini de unutmayın,
    Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum
    Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Baharda Polatlı kırlarında açan,
    Güz geldi mi Kop dağına göçen,
    Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,
    Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
    Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden
    Çiçek getirin, örtün beni,
    Eğin türkülerinin içine gömün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
    Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
    Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
    Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
    Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
    Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
    Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

    Ceyhun Atuf KANSU
     



  10. Köy Öğretmeni

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Alnımda ışık,
    Gözlerimde nur...
    Alıp götürmeyin beni şehirlere,
    Götürmeyin ne olur.
    Bir köy öğretmeniyim,
    Katıksız duygular içinde yaşarım.
    Çıplak ayaklar basar yüreğime,
    Onları tutar, okşarım.
    Bir köy öğretmeniyim,
    Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım,
    Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde,
    Dağlardan daha çok yücedir başım.
    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Evlerde motif, dillerde destan
    Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze,
    Ve gönüllerde büyür vatan.

    Göktürk Mehmet UYTUN
     



  11. Meçhul Öğretmen

    Selam olsun,
    Karanlığın ve cehlin güneşlerine
    Selam olsun,
    Erdemin ve bilginin eşlerine

    Onlar ki
    Kişiliğe hürlük bağışlayan.
    Onlar ki.
    Karşılıksız alkışlayan.

    Alınlarında bilgiden meşaleler,
    Karanlığın gözbebeğine yürürler
    Gönüllerde mükâfaat alanlar,
    Azmin ve iradenin timsali onlar.

    Çıktılar yola, yolları belli
    Hedef güllük gülüstanlık değil;
    Yollar, sarp kayalıklar,
    Yollar dikenli
    Gönüllerinde bilginin çağlayan seli,
    Izdıraplarla sarhoş olur
    Odur karşılıksız seven,
    Adı, değilmi ki
    Meçhul Öğretmen.



    Selam olsun,
    Karanlığın ve cehlin güneşlerine
    Selam olsun,
    Erdemin ve bilginin eşlerine.

    Onlar ki
    Kişiliğe hürlük bağışlayan
    Onlar ki
    Karşılıksız alkışlayan.

    İhsan KURT
     



  12. Ne Çoktular Ve Ne Kadar Çocuktular

    Hiç göze gelmediler
    Gözdesi de olmadılar kimsenin
    Kimse farkına varmadı yalansız gözlerinin
    Göz oldu mu yüreklerinin
    Hiç anlamadılar
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    Çözülemedi bakışlarındaki tarifsiz sevdalar
    Kim dedi sevgimi
    Büyüyünceye kadar cevapsızdılar
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    Sarıydılar yada soluk benizli
    Çoğunlukla karaya yakın bir esmer
    Ve onlar genellikle burunlarını hiç silmezler
    Derin iç çekişleri bundandır
    Dünyanın kahrından değil
    Çünkü umurlarında değil
    Onların farkında olmayanlar
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    Onlar çok ve çocuklar
    Büyüyecek adam olacaklar
    Önceleri öğretmen,ebe
    Sonra doktor olmak isteyecekler
    Bildiklerinden değil
    En yakınlarında onları gördüler,
    Hep onlar olmak istediler
    Çalınmış geleceklerinden habersiz
    Yarım yamalak düşlerde eridiler
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    O güzelim yürekleri
    Delikanlılık edebiyatıyla körelttiler
    Okumanın erdeminden
    İnsan gibi yaşamanın bilimden geçtiğinden
    Haberleri olsun istemediler
    Ne kadar parlarsa parlasın
    Hep suskun kaldı o gözler
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    Ahmed Ariften bu yana
    Yolunu gözleyenlerin adı değişti
    Hepsi o kadar
    Kuşpalazı,boğmaca,karaçiçek,sıtma
    Belki azaldı ama
    Yeni nedenleriyle yürek enfaktı
    Kanser filan hala kapıda
    Çaresizlik dağlar aşırmakta
    Yer yurt terk edildi
    Gurbet artık sıla
    Çalansa bildik değil başka bir hava
    Kırıldılar farkında olmasanız da
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular

    Onlar çok ve çocuklar
    Gözlerinden dillerine dökülürse
    Bir gün sorular
    Sürdürebilecek miyiz aynı yalanı
    Yoksa yine susturacak mıyız onları
    Küçüldü dünya
    Çoğu gitti azı kaldı
    Geçici demişlerdi körlüğümüze
    Biraz fazla uzadı
    Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular
    Onlar çok ve çocuklar
    Sesiz de kalsalar bizi bağışlamayacaklar
    Mazeretlerimize inanmayacaklar
    Yaşamımızda görünmedikleri her karenin
    Hesabını soracaklar
    Hazırlıklı olmak gerek
    Çünkü onlar şimdilik
    Çok ve çocuklar

    Tayfun TALİPOĞLU
     



  13. Öğretmen Marşı


    Ö Ğ R E T M E N İ M
    Küçük bir çocukken geldik yanına
    Kucakladın bizi sardın canına
    Sevgiyi saygıyı kattık şanına
    Okur yazar olduk ilk öğretmenim

    Tüm bildiklerini bize öğrettin
    Millete faydalı bireyler ettin
    Kalemi kılıçtan çok keskinlettin
    Çareler ürettin sen öğretmenim

    Ödevler yaptırıp asıl talibe
    İmkan hazırlayıp her bir talep'e
    Feraset gösterip seçtin talebe
    Sanatkar adayı hep öğretmenim

    Edebiyatla Din Tıp Filoloji
    Tarih Fizik Kimya ve Biyoloji
    İktisatla Sanat ve Sosyoloji
    Bilimden yelpaze seç öğretmenim

    İstikbale giden bilgi selinde
    Kitaplık dolusu her eserinde
    Derin ilim varken ana dilinde
    Neye başka talep var öğretmenim

    Vatan bir okulsa ilk nöbettesin
    İlim denizinde hep seferdesin
    Kutsal mesleğinle gönüllerdesin
    Benim de gönlümü al öğretmenim

    Saymakla tükenmez faziletlerin
    Zemanen ödenen o bedellerin
    Kıvancındır üstün talebelerin
    İftihar ediniz siz öğretmenim

    Atam sen de dahi bir öğretmendin
    Bütün yenilikler senin eserin
    Layık insanlarda bil şaheserin
    Büyük Atatürk'üm baş öğretmenim

    Zeki İ. KIZILIŞIK
     



  14. Öğretmenim Anadolunun Bir Köyünde

    Öğretmenim
    Anadolunun bir köyünde
    Mevsim kış kar yağıyor
    Buza kesmiş doğa
    Rüzgar uğulduyor
    Bir kutup havasıdır
    Yol iz görünmüyor

    Bir kerpiç odaya kapandım
    Birkaç öğündür de açım
    Öğretmenim ya
    Gururum engel oluyor
    Açlığımı anlatmaya

    Ertesi sabah
    Pırıl pırıl bir güneşle uyanıyorum
    Güneş gülümsüyor
    Kapımda bir kız çocuğu
    Gülümsüyor
    Elindeki tepside
    Tereyağı peynir ve ekmek gülümsüyor
    Köy gülümsüyor

    Öğretmenim
    Anadolunun bir köyünde
    Konuşuyorum yaşlı-genç çoluk-çocuk
    Gülmece oynuyoruz sokak tiyatrosunda
    Adını 'tatlı diyaloglar' koydum
    Baş rolde oynuyorum
    İnanın sevgiyle şavklanıyor kara gözleri
    Açıyorlar gönüllerini evlerini
    Buyur ediyorlar
    Uğurlarken yoldaş veriyorlar
    En güzel dileklerini

    Öğretmenim
    Anadolunun bir köyünde
    Her sevinci her acıyı paylaşanların içinde
    Sıcaklığını duyumsuyorum yüreklerin
    Öğretmeye çalışıyorum
    Doğruyu-eğriyi bilimi aydınlığı
    Özgürlüğü ve bağımsızlığı

    Öğretmenim
    Anadolunun bir köyündeyim
    Burada öğreniyorum binlerce yıllık gerçeği
    En güzel bilgiyi
    En insancıl sevgiyi
    Bırakın Hitit'i Kibele'yi
    Mevlana Yunus ve Hacı Bektaş?lar
    Burada yaşıyorlar

    Ben onlardan öğrendim bu bilgiyi
    Ne kadar karartılsa da
    Yarasalar kartallar akbabalar sarsa da
    Burada insan ve toprağın özü bir
    Özümüz sevgi
    Sevgi Anadolu
    Birbirine karışmış onbin koku
    Bir varlıkta can bulan on bin doku

    Öğretmenim
    Bir bozkır köyünde Anadolunun
    Bu köyü seviyorum
    Ülkemi seviyorum
    Artık biliyorum
    Hiçbir sömürgeci
    Hiçbir işbirlikçi
    Hiçbir sapkınlık
    Hiçbir ayrımcı ideoloji
    Tutsak alamaz Türkiyemi

    Altan ARISOY
     



  15. Türk Öğretmenine

    Bazen ölüler yurdu korur,bazı da sağlar;
    Göz nuru karışmazsa şahadet kanı ağlar,

    Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur,
    Sensin o hazin nûr,O derin Nûr,O büyük nûr,

    Hoşnutsun ,eğilmiş okuyorsun ,yazıyorsun;
    Ey terli alın,ey Güneşin öptüğü insan.

    Şöhret aramaz,şân aramaz,nâm aramazsın;
    Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın;

    İlmin sesi haykırmaz:İlim şarlatan olmaz.
    Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz.

    Sen yurdunu,haykırmayarak gizli seversin,
    Kalmışsa eğer,ömrümü Tanrı’m sana versin

    MİTHAT CEMAL KUNTAY
     



  16. Öğretmenin Düşü

    Mavi bir ışık yandı gözlerimde
    Gökyüzü öyle yakın
    Çocuklar doğacak çocuklarım
    Ve öyle yağmur ki toprak koklarsın
    Ellerim bütün hayvanlar âlemi
    Hangi ağacı çalsam açıyor
    Uzaylar uslu
    Yönlerim yörük

    Mavi kalemle yordum bu düşü
    Su resimleriyle öğrencilerin
    Göğerttik bozkırın sarı defterini
    Şu yoncalar yurttaşlık bilgisi
    Geçen gün okudum söğütlerin tarihini
    Bir çiğdem var onlar kadar yiğit
    Şu bey şu eşek şu yaban şu işçi arı
    Biz beş sınıfta kaldırdık bütün sınıfları

    Korkuluklar ektiği kargaları biçsin
    Sevginin de kendi planları var
    Beş yılları yıldızları dokuz ayları
    İlerde yarım kalmış bir okulun duvarı
    Duvarcı diyor varım diyorum ben de
    Gitsin bütün okumuş filler gülistana
    Ben Türküm bu bozkırda çalışmaya geldim.

    Can YÜCEL