öğretmenler günü şiirleri 4 kıtalık

'Karışık Şiirler' forumunda Demet tarafından 7 Kasım 2014 tarihinde açılan konu

  1. Demet

    Demet Editör


    öğretmenler günü şiirleri 4 kıtalık

    Öğretmenim

    Güler yüzlü öğretmenim,
    Bir tanesin, canım benim.
    Masallarla bilmeceler,
    Anlatırsın neler neler...

    Kalemimi tutamazken
    Kitabımı açamazken
    Bir de baktım yazıyorum,
    Sular gibi okuyorum.

    Çalışıp iyi olmayı,
    Koşup el ele vermeyi,
    Bu güzel yurdu sevmeyi
    Sen öğrettin öğretmenim.

    Bizde pek çok emeğin var,
    İçimizde çok yerin var
    Yetiştirdin hepimizi,
    Ver öpelim elinizi

    Süleyman KARAGÖZ


    ÖĞRETMEN MARŞI
    Alnımızda bilgilerden bir çelenk,
    Nura doğru can atan Türk genciyiz.
    Yer yüzünde yoktur, olmaz Türk’e denk;

    Korku bilmez soyumuz.
    Şanlı yurdum, her bucağın şanla dolsun;

    Yurdum seni yüceltmeye antlar olsun.
    Candan açtık cehle karşı bir savaş,
    Ey bu yolda ant içen genç arkadaş!
    Öğren, öğret hakkı halka, gürle coş;
    Durma durma koş.

    Şanlı yurdum, her bucağın şanla dolsun;
    Yurdum seni yüceltmeye antlar olsun.

    İsmail Hikmet ERTAYLAN


    KÖY ÖĞRETMENİ
    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Anlımda ışık,
    Gözlerimde nur…
    Alıp götürmeyin beni şehirleri
    Götürmeyin ne olur.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Katıksız duygular içinde yaşarım.
    Çıplak ayaklar basar yüreğime,
    Onları tutar, okşarım.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım,
    Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde,
    Dağlardan daha çok yücedir başım.

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Evlerde motif, dillerde destan
    Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze,
    Ve gönüllerde büyür vatan…
    Göktürk Mehmet UYTUN

    BENİ DE GÖTÜR AYDINLIĞINA

    İçimde ufkuma çizdiğin dağlar,
    Adına gül gibi uzanıyorum…
    Her çığlık kahrın önünde ağlar,
    Seni yüreğimle selâmlıyorum.

    Nasıl gizler yüreğini bir çocuk,
    Islak yorganının karanlığına?
    Sığmaz düşlerime bu koca boşluk,
    Al beni de götür aydınlığına…

    Ziller çalsın, yine sen dağları çiz,
    Sevginin rengine boya suları.
    Kucaklasın hasretimi bu deniz,
    Büyüsün ellerinde güneşin yolcuları.

    Bütün yıldızları sersem geceye,
    Bütün çocuklara seni anlatsam,
    Adın sığmaz kurduğum her tümceye,
    Kıyametler kopar seni unutsam.


    Öğretmenime...

    Bilgi demetleri sun, yine bana,
    Yine yalçın dağlar ötesinden gel...
    Işık saç, erdem ver, sisli dünyama,
    Yine altın çağlar ötesinden gel...

    Aydınlığa giden sonsuz yollardan,
    Tomurcuklar açan yeşil dallardan,
    Bahçedeki taze, solmaz güllerden,
    Baharlarla bağlar ötesinden gel...

    Fecri müjdeleyen yıldızdan, aydan,
    Uzat maviliği şeffaf saraydan
    Buketler dererek bize uzaydan,
    Göklerden al tuğlar ötesinden gel.

    Milletime doğan şafaklarla şen,
    Şehitler yatağı topraklarla sen,
    Irkıma şen veren bayraklarla sen
    Tarihler, otağlar ötesinden gel....

    Süleyman ÖZBEK


    Seninle Her Mevsim Bahar Öğretmenim

    Bir gün dersem ki, ben öğretmenim
    Kalemimin mürekkebi alın terindir.
    Vedalaşıp gidersem öğretmenim
    Unutmayı unuturum da, unutmadığım
    Kalbimdeki en güzel yerindir.

    Bir gün adımı soranda çocuklarım
    Kendimden önce senin adını söylerim
    Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk,
    Uğrunda harcanır boncuk boncuk,
    Yine de bitmez öğretmenim var derim

    Güllerin güzelliğini göstermeden önce
    Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım
    Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma
    Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir
    Ben susarım, yine sen konuşursun gönlünce.

    Bir gün dersem ki ben öğretmenim
    Sen güneş kadar uzakta bile olsan
    Her bakışımda gülümseyişini görürüm
    Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar
    İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim.

    Yılmaz İMANLIK