öğretmenler günü ile ilgili şiirler (24 Kasım)

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve HazaN tarafından 21 Kasım 2010 başlatılmıştır.

  1. HazaN Admin


    ogretmen.
    24 kasım öğretmenler günü şiirleri

    Biricik Öğretmenim
    Öpmek istiyorum hep o şefkatli elleri.
    Yerimde sayıyordum alıp geçtin ileri.
    Bana hep sen öğrettin o güzel bilgileri.
    Benim bilgi kaynağım, sevgili öğretmenim.

    Hep okulda geçirsem günleri, geceleri,
    Daha erken öğrensem harfleri, heceleri.
    Sende saklı bulunan o güzel bilgileri,
    Ben de almak isterim biricik öğretmenim.

    İstemez oldum artık vefasız geceleri.
    Hep sınıfımda olsam, okusam heceleri.
    Atamın önerdiği olmam istenen yeri,
    Bana sen hazırladın biricik öğretmenim.
    Hakkı ÇEBİ

    ANA GİBİ, BABA GİBİ

    Öğretmenim bilir misin
    Seni nasıl sevdiğimi?
    Sorsan bana nerde yerin
    Gösteririm ben kalbimi

    Ana değil, ana gibi;
    Baba değil, baba gibi
    Öğretmenim ben de sevgin
    Can içinde bir can gibi...

    Hüseyin DÜZBASAN

    Ben Bir Öğretmenim

    Ben bir öğretmenim
    Okulların birinde
    Duymayı, düşünmeyi öğretirim.
    Derslerimde…

    Bir söz yağmurudur, ders dediğin de,
    İnsan göklerinden, rahmet yerine,
    Kitaplar dolusu yağar da yağar…
    Benim çocuklarım bu bahçelerde,
    Bu yağmur altında ıslanmadalar.
    Bir yağmur sonrası gelin seyredin,
    Her taraf tepeden tırnağa bahar…

    Bulutsuz masmavi dünyalarına,
    Sevginin, sevincin güneşi doğar.
    Böyle çocuklarla dolar her yanım,
    Çocuklar kardeşim,
    Çocuklar arkadaşım,
    Canım

    Onlarda toplanmıştır
    Geçip giden zamanım,
    Bir parıltı görsem gözlerinde,
    Bilgiden, anlayıştan yana,
    Bir hal olur bana…

    Zannedersiniz ki,
    Dünyalar benim?
    Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
    Enine boyuna bütün zamanlar,
    Dört duvar arası bir dershanede,
    Her dinden her dilden gelmiş insanlar.
    Bizimle konuşur hayal ederler,
    Bağlanırız kalırız kendilerine.
    Hikaye anlatır, şiir söylerler,
    Mutluluk üstüne, ümit üstüne
    M.Gündüz GÖKTÜRK

    ATATÜRK VE ÖĞRETMENİM

    Sevgili öğretmenim
    Heyecanla beklerdik seni her sabah
    "GÜNAYDIN" derdin, seslerin en güzeliyle,
    "BUGÜNKÜ KONUMUZ" diye, başlardın söze
    Kara tahta Önünde akbilgilerle
    Çırpınırdın, birşeyler öğretmek için bize.

    "BAYRAK" derdin öğretmenim
    Heyecandan dalgalanırdı sesin BAYRAK gibi
    "ATATÜRK" deyince coşardın sen
    Yatağına sığmayan IRMAK gibi.

    "ATATÜRK" deyince öğretmenim
    Nefes almaz seni dinlerdik
    Anlatırdın hayatını devrimlerini
    Cepheden-cepheye koşardın sen
    Daha bir büyürdün gözümüzde
    Sanki ATATÜRK'Ü yaşardın sen.

    Ellerinden öperim öğretmenim.
    En güzel duygularla en güzel bilgilerle
    Yetiştirdin bizi
    Şimdi içimizde inanç başımızda BAYRAK
    Bu Yurt sevincimiz tasamız bizim
    ATATÜRK ilkeleri en büyük yasamız bizim
    ATATÜRK yolundan dönmeyiz biz
    MEŞ'ALEMİZ ATATÜRK sönmeyiz biz...

    Özkan GÖNLÜM

    KÖY ÖĞRETMENİ

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Anlımda ışık,
    Gözlerimde nur…
    Alıp götürmeyin beni şehirleri
    Götürmeyin ne olur.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Katıksız duygular içinde yaşarım.
    Çıplak ayaklar basar yüreğime,
    Onları tutar, okşarım.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım,
    Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde,
    Dağlardan daha çok yücedir başım.

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Evlerde motif, dillerde destan
    Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze,
    Ve gönüllerde büyür vatan…
    Göktürk Mehmet UYTUN

    ELLERİNDE ÖPERİM ÖĞRETMENİM

    -I-
    Ellerinden öperim öğretmenim
    Binlerce öğrencinden biriyim ben
    Anne oldun baba oldun bana
    Okudum yazdım çok şey öğrendim
    Borcumu ödeyemem sana.

    Ellerinden öperim öğretmenim
    Tebeşir tutan, kalem tutan ellerinden
    Ellerin öyle güzel ellerin, öyle sıcak
    Ya gözlerin öğretmenim ışıl-ışıl
    Sevgi dağıtırdın kucak-kucak.

    Ellerinden öperim öğretmenim
    Benim için en büyük gurursun sen
    Bir söz duysam iyiye güzele dair
    Kalbimde vurursun sen.

    -II-
    Ellerinden öperim öğretmenim
    "Daha dün annemizin kollarında yaşarken
    Çiçekli bahçemizin yollarında koşarken..."
    Sen BAYRAK önünde topladın dizi-dizi
    ATATÜRK yolunda yetiştirdin bizi.

    Ellerinden öperim öğretmenim
    Boşa gitmedi emeğin
    Kimimiz doktor olduk savaştık hastalıkla
    Asker oldu kimimiz canı Vatana feda
    Kimimiz mühendis oldu yol yaptı baraj yaptı
    İşçi olduk memur olduk emek verdik topluma
    Öğretmen oldu kimimiz karanlığı aydınlattı.

    Ellerinden Öperim Öğretmenim
    Huzurlu ol düşünme bizi
    ATATÜRK yolunda dimdik ayaktayız
    Sesimiz daha gür yolumuz daha aydınlık
    Özgür esen rüzgarda dalgalanan al Bayraktayız.

    Sevgili öğretmenim
    Senin için yazdım bu şiiri
    Binlerce öğrencinden biri benim
    Mübarek ellerinden öperim.

    Özkan GÖNLÜM


  2. HazaN Admin Yönetici Admin

    Cevap: öğretmenler günü ile ilgili şiirler (24 Kasım)


    KÖY ÖĞRETMENİ

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Anlımda ışık,
    Gözlerimde nur...
    Alıp götürmeyin beni şehirleri
    Götürmeyin ne olur.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Katıksız duygular içinde yaşarım.
    Çıplak ayaklar basar yüreğime,
    Onları tutar, okşarım.

    Bir köy öğretmeniyim,
    Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım,
    Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde,
    Dağlardan daha çok yücedir başım.

    Ben bir köy öğretmeniyim,
    Evlerde motif, dillerde destan
    Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze,
    Ve gönüllerde büyür vatan...

    Göktürk Mehmet UYTUN

    Öğretmenim

    Bana bir harf öğretenin
    kırk yıl kölesi olurum
    demiş ulu bir kişi
    sen bana sen yirmi dokuz
    harf öğrettin öğretmenim.
    Köleliğe karşı olsan da sen
    ben
    olurum seve seve
    yirmi dokuz kere kırk yıl
    senin kölen!

    Fevzi GÜNENÇ

    GECELERİN IŞIKLARI


    Siz olmayan güller yetiştiren,
    Tomurcuklara gülümseyen sevimli yüzler;
    Tüm içtenliğimizle geldik size,
    Işık saçın, renk verin,
    Solgun yüzlerimize...

    Öğretin tarihi, ecdadı, zaferleri
    Üç kıtada at oynayan bahadırları...
    Uzaya, ay ve yıldızlara ulaşmak için,
    Bilgi merdivenleri hazırlayın,
    Çiçeklerle süslenen basamaklardan,
    Ulaşalım gökyüzüne.

    Yine geldik yeni ümitlerle;
    Güvenle, öğrenme arzusuyla.
    Biliyoruz, yükselirsek vatan da yükselir,
    Göklere erer başımız.
    Biliyoruz; tarihin, Atatürk'ün yolu sizden geçer.
    Bahçenize geldik, solmayan gülleriz biz...
    Gülümseyin yeşerelim,
    Konuşun tomurcuklar açalım,
    Rengarenk olsun bozkırlar, Kıraç topraklar...

    Sizler gecelerin ışıkları,
    Dikenli yolların yılmayan yolcuları.
    Köy, şehir demeden koştunuz,
    Serin pınarlarla, yayla rüzgarlarıyla geldiniz.
    Doldunuz, heyecan dolu yüreklerimize
    Yol gösterdiniz ışık saçtınız
    Aydınlandı gönüllerimiz,
    Aydınlandı yolumuz.

    Gücümüz bilginizle artmakta,
    Duygularımız şefkatinizle...
    Yeşermekte kıraç toprağımız,
    Alınlarımızda yükselecek gururla,
    Ayyıldızlı bayrağımız...

    Süleyman ÖZBEK

    ÖĞRETMENİMİ SEVİYORUM


    Öğretmenimi seviyorum; çünkü:
    Okuyor,
    Düşünüyor,
    Düşündüğünü konuşabiliyor.
    Yazıyor,
    Yaşamının içinde insanlar var; düşünceler, sevgiler, aşklar, Şiirler var; kendisi var.
    Yalnızca bakmıyor, görüyor;
    Gördüğünü anlıyor;
    Anlatıkları ile bir çok Özge'ye yol gösteriyor, öğretiyor.
    ... Ve en önemlisi herşeyi bildiğini sanan insanın, aslında, Hiçbir şey bilmediğinin farkında.
    Bu nedenle her geçen günün ona yeni şeyler
    Öğreteceğinin bilincinde.
    Emek veriyor. Bir öğrenciye okuduğu şiirle umut veriyor.
    Öğretmek için, yaratmak için çaba harcıyor.
    ... Ve sevgi, saygı duyuyor öğrenciye.
    Kendine inanıyor ve saygı duyuyor.
    Bir savaşı var ve bu savaşta en büyük silahı güven,
    Sevgi ve umut...
    Yalnız kendi rolünü oynuyor.
    En önemlisi beni kendisi yapmaya çalışmıyor.
    Öğretmenimi seviyorum; çünkü, ona, saygı duyuyorum.
    Öğretmenim:
    Kendinize çok, ama çok iyi bakın çünkü,
    Birçok Özge'nin size ihtiyacı var.
    Sizi seviyorum..

    Özge GÜNGÖR

    SENİNLE HER MEVSİM BAHAR ÖĞRETMENİM


    Bir gün dersem ki, ben öğretmenim
    Kalemimin mürekkebi alın terindir.
    Vedalaşıp gidersem öğretmenim
    Unutmayı unuturum da, unutmadığım
    Kalbimdeki en güzel yerindir.

    Bir gün adımı soranda çocuklarım
    Kendimden önce senin adını söylerim
    Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk,
    Uğrunda harcanır boncuk boncuk,
    Yine de bitmez öğretmenim var derim

    Güllerin güzelliğini göstermeden önce
    Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım
    Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma
    Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir
    Ben susarım, yine sen konuşursun gönlünce.

    Bir gün dersem ki ben öğretmenim
    Sen güneş kadar uzakta bile olsan
    Her bakışımda gülümseyişini görürüm
    Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar
    İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim.

    Yılmaz İMANLIK

    İsim Bulunmaz Sana

    İsim Bulunmaz Sana Kutsal İşine Uyan
    Sen Ki Örnek İnsansın Acıyan, Seven,Duyan
    Kalbin Uçsuz, Bucaksız, Engin Denizler Gibi,
    Gözlerin İçindeki Cevheri Gizler Gibi

    Neredesiniz Hocam

    İlk okula geldiğimde siz yanımdaydınız.
    İlk siz öğretiniz okumayı_yazmayı,
    İlk siz öğretiniz sevgiyi saygıyı,
    Şimdi Neredesiniz HOCAM!!!

    ÖĞRETMENİN VEDASI


    Gidiyorum... Bir yanımda emeklerim,
    Bir yanımda
    Uçsuz bucaksız hayallerim.
    Sizlerde yaşayacak onlar şimdi.
    Bir damla gözyaşına kıyamadığım,
    İçimin derdi, saçımın akı çocuklar...
    Yavrularım...Evlâtlarım,
    Kınalı kuzularım,
    Avucu reyhan kokulu küçük dağlarım.
    Kiminiz büyüdü, heybetiyle
    Nam saldı, kâh korku yedi âleme,
    Hatta bana bile!...
    Kiminiz kurudu, kara saban arkasında
    Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz
    Toprakla beraber...Sevgisiz...
    Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz...
    Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz?
    Dört adam,
    Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?...
    Ve olacak mı acep öbür tarafta
    Yepyeni bir kara tahtam...
    Benimle zamanı gelince oynadın da hazla
    Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı!
    Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı...
    İlk harfler, heceler, sözcükler derken
    Ve o mabede seninle gelip giderken
    Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz.
    Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı
    Son göz göze gelişimizde...
    Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın
    ÖĞRETMENİM,CANIM....

    Fatma AYDEMİR

  3. zehra B Ziyaretçi

    Cevap: öğretmenler günü ile ilgili şiirler (24 Kasım)

    Neredesiniz Hocam
    İlk okula geldiğimde siz yanımdaydınız.
    İlk siz öğretiniz okumayı_yazmayı,
    İlk siz öğretiniz sevgiyi saygıyı,
    Şimdi Neredesiniz HOCAM!!!





    ÖĞRENCİLERİME
    Ne servet isteriz, ne mevki, ne şan
    Bize kuvvet verir, ağaran her tan
    Tesellimiz olur, taze bir fidan.
    Dugular yürekte nakış, nakıştır.
    Sizin varlığınız bize alkıştır…

    Bazen gaz lambası, bazen loş ışık,
    Gözümüz ezelden buna alışık
    Bozkırlar üstünde açan sarmaşık.

    Duygu pınarıyla ruha akıştır,
    Sizin varlığınız bize alkıştır.

    Hep aynı sedalar kulağımızda,
    Bilgi demetleri kucağımızda…
    Al al gelincikler sancağımızda,

    Bu nurlu yollardan göğe çıkıştır,
    Sizin varlığınız bize alkıştır.

    Yılları bıraktık, çok gerilerde,
    Gençlik rüzgarları kalmadı sende
    İlim yağmuruyla pek çok siperde,

    Emelimiz şimşek, şimşek çakıştır,
    Sizin varlığınız bize alkıştır.

    Siz solmayan güller, yeşeren dallar,
    Ay yıldız üstüne işlenen allar.
    Seneler geçse de ayrılmaz yollar,

    Tükenmez hazine, sıcak bakıştır,
    Sizin varlığınız bize alkıştır…

    Süleyman ÖZBEK

    ÖĞRETMEN

    A’dan başlar aydınlık,
    Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen.
    Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek
    Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir,
    Yeryüzü ile el ele öğretmen

    Göz gözdür o, uzakları görürüz
    Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden.
    Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep
    Çizer büyük değirmisini
    Uç olur da gergele öğretmen.

    Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa
    Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış
    83 toprak ev, 83 acı duman,
    Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık
    Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız,
    Bir okul yapıla, bir gele öğretmen.

    Bir ışık, bir ışık daha,
    Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür
    Nice istemeseler de, nice önleseler de,
    Uyandırır toplumunu
    İyiye, doğruya, güzele öğretmen.

    Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

    Ben Öğretmenim
    Doğuda,batıda benim izlerim,
    Güneyde,kuzeyde benim özverim.
    Dağlar yol versin,ister vermesin,
    Dağı,taşı deler yine giderim.

    Devletin çatısı benim eserim,
    Ata’mın dediği yolda giderim.
    Anamdan,babamdan hatta kendimden,
    Bizleri kurtaran eli severim.

    İster bozkır olsun,isterse çorak,
    Orası bir vatan,kutsal bir durak.
    Işığı yakmaktır, benim görevim,
    Bizlere yakışmaz,geride durmak.
    Ayfer TOMRUK
  4. trspy Üye

    DÜNYANIN EN DEĞERLİ ÖĞRETMENİNE

    Beni, senin kadar bilmiyorum
    Beni bana anlatsana öğretmenim,
    Güzel günler var mı, yaşanacak mı bilmiyorum
    Bana yaşamayı öğretsene öğretmenim.

    Madalyonun diğer yüzünün nasıl olduğunu bilmiyorum
    Bana diğer yüzünü göstersene öğretmenim.
    Hayatın bu kadar acımasız olduğunu bilmiyorum
    Bana hayatı öğretsene öğretmenim.

    Martıların dilini bilmiyorum
    Bana martıların dilini öğretsene öğretmenim.
    Kanatlarım var ama uçmayı bilmiyorum
    Masmavi, sevgi dolu gökyüzüne uçmayı öğretsene öğretmenim.

    Hatice KAYGISIZ

    ÖĞRETMENİM

    Bir uzun geçmişte hatırlıyorum seni
    Korkulu çocuk yüreğimde acılar vardı
    Dost muyduk düşman mıydık bilemiyordum.
    İlk resmî ayrılışımdı anamdan, gülemiyordum.
    Galiba bir yayla dönüşü bir ılıkça gün
    Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı
    İlk göz göze gelişimizde sessizce ağlayıverdim
    Zira bana da herkese baktığınca bakıyordun
    Kayıtsız bakışlarınla yüreğimi yakıyordun.
    Bir solgun alev sıcaklığı ile içimi yakmıştın
    Galiba benim dünyamda ilk kravatı da sen takmıştın.
    Tebeşiri senin elinde görmüştüm öğretmenim
    Kara tahta önünde duruyor, kendini yoruyordun
    Bir seyirlik adamdın gözümde.
    Öğrenmeyi değil oynamayı bilirdim.

    Hilmi EREN

    ÖĞRETMENİM

    Öğretmenim,
    Canım benim!
    Seni ben pek
    Çok severim.

    Sen bir ana,
    Sen bir baba,
    Her şey oldun
    Artık bana

    Gözüm sende,
    Gönlüm sende.
    Okut, eğit
    Beni sen de

    Okut, öğret
    Ve nihayet
    Yurda yarar
    Bir insan et!

    Rakım ÇALAPALA

    ÖĞRETMENİM

    Öğretmenimin sözleri
    Bu sabah güzel mi güzel
    Göz bebeklerindeki yankılar
    Buram buram dostça
    Tüm insanlara
    El ediyor
    Merhaba....
    Öğretmenimin gözleri
    Alev alev, pırıl pırıl
    Türkiye okunuyor öğretmenimin
    gözlerinden Ilgıt ılgıt akça
    Konuşuyor
    Öğretmenim
    Dağlarca....
    Öğretmenimin elleri
    Öpülesi, öpülecek ellerdir
    Özgürlük türküsünü söylüyor
    Burcu burcu pakça
    Kara tahtanın
    Başında
    İNSANCA....

    Abdülkadir GÜLER




    ÖĞRENCİLERİME

    Ne servet isteriz, ne mevki, ne şan

    Bize kuvvet verir, ağaran her tan

    Tesellimiz olur, taze bir fidan.

    Dugular yürekte nakış, nakıştır.

    Sizin varlığınız bize alkıştır…


    Bazen gaz lambası, bazen loş ışık,

    Gözümüz ezelden buna alışık

    Bozkırlar üstünde açan sarmaşık.


    Duygu pınarıyla ruha akıştır,

    Sizin varlığınız bize alkıştır.


    Hep aynı sedalar kulağımızda,

    Bilgi demetleri kucağımızda…

    Al al gelincikler sancağımızda,


    Bu nurlu yollardan göğe çıkıştır,

    Sizin varlığınız bize alkıştır.


    Yılları bıraktık, çok gerilerde,

    Gençlik rüzgarları kalmadı sende

    İlim yağmuruyla pek çok siperde,


    Emelimiz şimşek, şimşek çakıştır,

    Sizin varlığınız bize alkıştır.


    Siz solmayan güller, yeşeren dallar,

    Ay yıldız üstüne işlenen allar.

    Seneler geçse de ayrılmaz yollar,


    Tükenmez hazine, sıcak bakıştır,

    Sizin varlığınız bize alkıştır…


    Süleyman ÖZBEK

  5. Demet Editör Yönetici

    ÖĞRETMEN



    A’dan başlar aydınlık,

    Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen.

    Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek

    Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir,

    Yeryüzü ile el ele öğretmen



    Göz gözdür o, uzakları görürüz

    Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden.

    Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep

    Çizer büyük değirmisini

    Uç olur da gergele öğretmen.



    Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa

    Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış

    83 toprak ev, 83 acı duman,

    Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık

    Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız,

    Bir okul yapıla, bir gele öğretmen.



    Bir ışık, bir ışık daha,

    Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür

    Nice istemeseler de, nice önleseler de,

    Uyandırır toplumunu

    İyiye, doğruya, güzele öğretmen.



    Fazıl Hüsnü DAĞLARCA




    Ben Öğretmenim

    Doğuda,batıda benim izlerim,

    Güneyde,kuzeyde benim özverim.

    Dağlar yol versin,ister vermesin,

    Dağı,taşı deler yine giderim.



    Devletin çatısı benim eserim,

    Ata’mın dediği yolda giderim.

    Anamdan,babamdan hatta kendimden,

    Bizleri kurtaran eli severim.



    İster bozkır olsun,isterse çorak,

    Orası bir vatan,kutsal bir durak.

    Işığı yakmaktır, benim görevim,

    Bizlere yakışmaz,geride durmak.

    Ayfer TOMRUK




    DÜNYANIN EN DEĞERLİ ÖĞRETMENİNE




    Beni, senin kadar bilmiyorum

    Beni bana anlatsana öğretmenim,

    Güzel günler var mı, yaşanacak mı bilmiyorum

    Bana yaşamayı öğretsene öğretmenim.



    Madalyonun diğer yüzünün nasıl olduğunu bilmiyorum

    Bana diğer yüzünü göstersene öğretmenim.

    Hayatın bu kadar acımasız olduğunu bilmiyorum

    Bana hayatı öğretsene öğretmenim.



    Martıların dilini bilmiyorum

    Bana martıların dilini öğretsene öğretmenim.

    Kanatlarım var ama uçmayı bilmiyorum

    Masmavi, sevgi dolu gökyüzüne uçmayı öğretsene öğretmenim.



    Hatice KAYGISIZ




    ÖĞRETMENİM



    Bir uzun geçmişte hatırlıyorum seni

    Korkulu çocuk yüreğimde acılar vardı

    Dost muyduk düşman mıydık bilemiyordum.

    İlk resmî ayrılışımdı anamdan, gülemiyordum.

    Galiba bir yayla dönüşü bir ılıkça gün

    Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı

    İlk göz göze gelişimizde sessizce ağlayıverdim

    Zira bana da herkese baktığınca bakıyordun

    Kayıtsız bakışlarınla yüreğimi yakıyordun.

    Bir solgun alev sıcaklığı ile içimi yakmıştın

    Galiba benim dünyamda ilk kravatı da sen takmıştın.

    Tebeşiri senin elinde görmüştüm öğretmenim

    Kara tahta önünde duruyor, kendini yoruyordun

    Bir seyirlik adamdın gözümde.

    Öğrenmeyi değil oynamayı bilirdim.



    Hilmi EREN




    ÖĞRETMENİM



    Öğretmenim,

    Canım benim!

    Seni ben pek

    Çok severim.



    Sen bir ana,

    Sen bir baba,

    Her şey oldun

    Artık bana



    Gözüm sende,

    Gönlüm sende.

    Okut, eğit

    Beni sen de



    Okut, öğret

    Ve nihayet

    Yurda yarar

    Bir insan et!



    Rakım ÇALAPALA




    ÖĞRETMENİM



    Öğretmenimin sözleri

    Bu sabah güzel mi güzel

    Göz bebeklerindeki yankılar

    Buram buram dostça

    Tüm insanlara

    El ediyor

    Merhaba....

    Öğretmenimin gözleri

    Alev alev, pırıl pırıl

    Türkiye okunuyor öğretmenimin

    gözlerinden Ilgıt ılgıt akça

    Konuşuyor

    Öğretmenim

    Dağlarca....

    Öğretmenimin elleri

    Öpülesi, öpülecek ellerdir

    Özgürlük türküsünü söylüyor

    Burcu burcu pakça

    Kara tahtanın

    Başında

    İNSANCA....



    Abdülkadir GÜLER
  6. Demet Editör Yönetici

    SEVGİLİ ÖĞRETMENİM


    Sevgisinin sonu yok,

    Kalbinin şefkati çok,

    Gönlü büyük, gözü tok,

    Sevgili öğretmenim.


    Bilgisi ışık saçar,

    Sözleri gönül açar,

    Ruhum sevinçen uçar,

    Sevgili öğretmenim.


    Bekliyoruz yolunu,

    Sardık sağla solunu,

    Uzat bize kolunu

    Sevgili öğretmenim.


    Toplandık dizi, dizi,

    Sev, okşa hepimizi,

    Sensin okutan bizi,

    Sevgili öğretmenim.


    Doğru yol gösterirsin,

    Okutur, eğitirsin,

    Bize bilgi verirsin,

    Sevgili öğretmenim.


    Seni candan severiz,

    Saygı duyar överiz,

    Ellerinden öperiz,

    Sevgili öğretmenim!..


    Ali Osman ATAK



    ÖĞRETMENİM


    Ben,

    Seni ilk defa

    Okul duvarının dışından

    Okula gitmezken tanıdım.

    Kirli suratım, karışmış saçlarım

    Çapaklanmış gözlerimle

    Hep sana bakardım...


    Anasızlığımın özlemini

    Senin çocuklarla ilgilenmenle

    Kapardım...


    Okula başladığımda,

    Cızlavat lâstik ayakkabılarımın içinde

    Donarcasına ıslanmış ayaklarımı,

    Sıcacık bakışlarınla kurutur

    Bana bir kerecik dokunman için

    Her türlü yaramazlığı yapardım...


    Ben,

    Sevdalarımın en büyüğünü

    Sana bakarak yaşadım...


    Sevgili öğretmenim.


    Ragıp SARI

  7. Demet Editör Yönetici

    SÖZ VERDİM ÖĞRETMENİME



    Öğretmenim, babam, ana kucağım

    Okulum, ilim, şehrim, bucağım

    Sınıfımsa, evim, barkım, ocağım

    Söz verdim öğretmenime

    BÜYÜK ADAM OLACAĞIM.



    Yeteri kadar çalışacağım,

    Rakibimle yan yana yarışacağım,

    Elbette aralarına karışacağım

    Söz verdim öğretmenime

    BÜYÜK ADAM OLACAĞIM



    Yükselmeli insan dalında

    Göstermeli becerisini cihanda

    Çalışkanlık belli olur simada

    Söz verdim öğretmenime

    BÜYÜK ADAM OLACAĞIM




    SENİNLE HER MEVSİM BAHAR ÖĞRETMENİM



    Bir gün dersem ki, ben öğretmenim

    Kalemimin mürekkebi alın terindir.

    Vedalaşıp gidersem öğretmenim

    Unutmayı unuturum da, unutmadığım

    Kalbimdeki en güzel yerindir.



    Bir gün adımı soranda çocuklarım

    Kendimden önce senin adını söylerim

    Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk,

    Uğrunda harcanır boncuk boncuk,

    Yine de bitmez öğretmenim var derim



    Güllerin güzelliğini göstermeden önce

    Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım

    Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma

    Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir

    Ben susarım, yine sen konuşursun gönlünce.



    Bir gün dersem ki ben öğretmenim

    Sen güneş kadar uzakta bile olsan

    Her bakışımda gülümseyişini görürüm

    Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar

    İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim.



    Yılmaz İMANLIK


Benzer konu başlıkları: öğretmenler günü
Forum Başlık Tarih
Öğretmenler Günü Öğretmenler Günü Resimleri Yeni 24 Kasım 2013
Öğretmenler Günü En Güzel Öğretmenler Günü Şiirleri 23 Kasım 2013
Öğretmenler Günü Öğretmenler Günü 4 Kıtalık Şiirler 22 Kasım 2013
İle İlgili Şiirler Öğretmenler Günü 3 Kıtalık Şiirler 22 Kasım 2013
İle İlgili Şiirler Öğretmenler Günü İle İlgili Kısa Şiirler 19 Kasım 2013