Namık Kemal Aşk Şiirleri

Konusu 'Aşk şiirleri' forumundadır ve Bella tarafından 9 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. Bella

    Bella Üye

    Katılım:
    22 Şubat 2012
    Mesajlar:
    2.023

    Namık Kemal'in Aşk Şiirleri,


    BEYİTLER

    Sana senden gelir bir işte ‘dâd’ lâzımsa
    Zaferden ümidin kes gayriden imdad lâzımsa.

    Yüksel ki yerin bu yer değildir;
    Dünyaya gelmek hüner değildir.

    Bize gayret yaraşır, merhamet Allah’ındır.
    Hükmü ati ne fakirin, ne de şeyhin şahındır

    Namık Kemal


    YOKTUR

    Gül ruhluların misali yoktur.
    Hurşidin o rengi âli yoktur.
    Ağyar ile ülfet etmek ister
    Ben ölmeden ihtimali yoktur.
    Cevretme değil fedayı aşka,
    Öldürse dahi vebali yoktur.
    Allah’adır istinadım ancak
    Nevi beşerin kemali yoktur.

    Namık Kemal




    VATAN ŞARKISI

    Âmâlimiz efkârımız ikbâl-i vatandır
    Serhadimize kal’a bizim hâk-i bendedir
    Osmanlılarız ziynetimiz kanlı kefendir
    Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz
    Osmanlılarız can verir nâm alırız biz

    Kan ile kılıçtır görünen bayrağımızda
    Can korkusu geçmez ovamızda dağımızda
    Her gûşede bir şir yatar toprağımızda
    Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz
    Osmanlılarız can verir nâm alırız biz

    Top patlasın ateşleri etrafa saçılsın
    Cennet kapusu can veren ihvâna açılsın
    Dünyada ne bulduk ki ölümden de kaçılsın
    Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz
    Osmanlılarız can verir nâm alırız biz

    Namık Kemal



    KIT'ALAR

    I

    Eylemem ölsem de kızbi ihtiyar,
    Doğruyu söyler gezer bir şairim.
    Bir güzel mazmun bulunca, Eşrafa,
    Kendimi hicveylemezsem kafirim!

    II

    Kabrimi kimse ziyaret etmesin Allah için,
    Gelmesin reddeylerim billahi öz kardeşimi.
    Gözlerim ebna-yi ademden o rütbe yıldı kim,
    İstemem ben fatiha, tek çalmasınlar taşımı

    III

    Vakt-i, istibdatta söz söylemek memnu idi;
    Ağlatırtırdı ağzını açsan hükümet ananı!
    Devr-i hürriyetdeyiz şimdi, değişti kaide.
    Söyletirler evvela, sonra s..ler ananı!

    IV

    Çekdiğim çevr ü cefanın sebebinden sorma
    Deme kim: -Badıhave menkabe dellalı budur!
    Habs ile, nefy ile, işkence ile ömür geçer,
    İşte Türkiyye'de şair olanın hali budur!

    V

    Vükela kabrine heykel dikelim şöyle yazıp
    Ki: 'Bunun hal_i hayatına yeri münhal idi
    Sanmayın yavm_i vefatında bilindi kadri
    Sağlığında yine bu böylece bir heykel idi'

    VI
    Padişahım, bir dirahta döndü kim guya vatan,
    Daima birbaltadan bir şahıhali kalmıyor:
    Gam değil amma bu mülkün böyle elden gitmesi,
    Gitgide zulmetmeğe elde ahali kalıyor

    Namık Kemal
     
  2. ufff96385274

    ufff96385274 Ziyaretçi

    Cevap: Namık Kemal Aşk Şiirleri

    Yaaa abicim bu adamın bu kadar şiri yok daha fazlası var ama niye paylaşmıyosunuz nalmıyorum lütfen paylaşın...
     
  3. EyLüL

    EyLüL Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2006
    Mesajlar:
    26.183
    Cevap: Namık Kemal Aşk Şiirleri

    Hürriyet Kasidesi
    Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten
    Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükûmetten

    Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
    Mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez iânetten

    Hakîr olduysa millet, şânına noksan gelir sanma
    Yere düşmekle cevher, sâkıt olmaz kadr-ü kıymetten

    Vücûdun kim hamir-i mâyesi hâk-i vatandandır
    Ne gâm râh-ı vatanda hak olursa cevr ü mihnetten.

    Muini zâlimin dünyada erbâb-ı denaettir
    Köpektir zevk alan, sayyâd-ı bi-insâfa hizmetten

    Hemen bir feyz-i bâkî terk eder bir zevk-i fânîye
    Hayatın kadrini âli bilenler, hüsn-i şöhretten.

    Nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler
    Nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten.

    Cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim
    Utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten

    Felekten intikam almak, demektir ehl-i idrâke
    Edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedâmetten

    Durup ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i millette
    Çıkar âsâr-ı rahmet, ihtilaf-ı rey-i ümmetten

    Eder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmi
    Cihân titrer sebât-ı pây-ı erbâb-ı metânetten

    Kaza her feyzini her lutfunu bir vakt için saklar
    Fütur etme sakın milletteki za'f u betaetten

    Değildir şîr-i der-zencire töhmet acz-i akdamı
    Felekte baht utansın bi-nasib- erbab-ı himmetten

    Ziya dûr ise evc-i rif'atinden iztırâridir
    hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten

    Biz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmaniyânız kim
    Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyetten

    Biz ol âl-i himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kim
    Cihangirâne bir devlet çıkardık bir aşiretten

    Biz ol ulvi-nihâdânız ki meydân-ı hamiyette
    Bize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezelletten

    Ne gam pür âteş-i hevl olsa da gavgâ-yı hürriyet
    Kaçar mı merd olan bir can için meydân-ı gayretten

    Kemend-i can-güdâz-ı ejder-i kahr olsa cellâdın
    Müreccahtır yine bin kerre zencîr-i esâretten

    Felek her türlü esbâb-ı cefasın toplasın gelsin
    Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten

    Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
    Ki ednâ zevki âlâdır vezâretten sadâretten

    Vatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kim
    Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbetten

    Müberrâyım recâ vü havfden indimde âlidir
    Vazifem menfaatten hakkım agrâz-ı hükümetten

    Civânmerdân-ı milletle hazer gavgâdan ey bidâd
    Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-i hamiyetten

    Ne mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyet
    Çalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyetten

    Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret
    Ezilmez şiddet-i tazyikten te'sir-i sıkletten

    Ne efsunkâr imişsin ah ey didâr-ı hürriyet
    Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten

    Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
    Cemâlin ta ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten

    Ne yâr-ı cân imişsin ah ey ümmid-i istikbâl
    Cihanı sensin azad eyleyen bin ye's ü mihnetten

    Senindir devr-i devlet hükmünü dünyaya infâz et
    Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin hür türlü âfetten

    Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar
    Uyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gafletten

    Namık Kemal
     
  4. EyLüL

    EyLüL Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2006
    Mesajlar:
    26.183
    Cevap: Namık Kemal Aşk Şiirleri

    Murabba

    Sıdk ile terk edelim her emeli her hevesi,
    Kıralım hâil ise azmimize ten kafesi;
    İnledikçe eleminden vatanın her nefesi,
    Gelin imdada diyor, bak budur Allah sesi!

    Bize gayret yakışır merhamet Allah'ındır;
    Hükm-i âtî ne fakîrin ne şehinşâhındır;
    Dinle feryadını kim terceme-i âhındır
    İnledikçe bak ne diyor vatanın her nefesi...

    Mahv eder kendini bülbül bile hürriyet içün;
    Çekilir mi bu belâ âlem-i pür mihnet içün?
    Dîn içün, devlet içün, can çekişen millet içün,
    Azme hâil mi olurmuş bu çürük ten kafesi?

    Memleket bitti, yine bitmedi hâlâ sen, ben,
    Bize bu hâl ile bizden büyük olmaz düşmen;
    Dest-i a'dâdayız Allah içün ey ehl-i vatan;
    Yetişir terk edelim gayrı hevâ vü hevesi! ...

    Namık Kemal

    Yoktur


    Gül ruhluların misali yoktur.
    Hurşidin o rengi âli yoktur.
    Ağyar ile ülfet etmek ister
    Ben ölmeden ihtimali yoktur.
    Cevretme değil fedayı aşka,
    Öldürse dahi vebali yoktur.
    Allah'adır istinadım ancak
    Nevi beşerin kemali yoktur.

    Namık Kemal
     
  5. EyLüL

    EyLüL Üye

    Katılım:
    7 Aralık 2006
    Mesajlar:
    26.183
    Cevap: Namık Kemal Aşk Şiirleri

    Vaveyla

    Nefta 1

    Feminin rengi aksedip tenine
    Yeni açmış güle misal olmuş
    İn'itafiyle bak! ne al olmuş!
    Serv-i simin safalı gerdenine
    Bu letafetle ol nihal-i revan
    Giriyor göz yumunca rü'yama
    Benziyor aynı, kendi hülyama
    Bu tasavvur dokundu sevdama
    Ah böyle gezer mi hiç canan?
    Gül değil arkasında kanlı kefen
    Sen misin sen misin ey garib vatan!


    Nefta 2

    Bu güzellikte hiç bu çağında
    Yakışır mıydı boynuna o kefen?
    Cisminin her mesamı yare iken
    Tuttun evladını kucağında
    Sen gider isen bizi kalır sanma
    Şühedan oldu mevt ile handan
    Sağ kalanlar durur mu hiç giryan?
    Tende yaştan ziyadedir al kan
    Söyleyen söylesin sen aldanma!
    Sen gidersen bütün helak oluruz
    Koynuna can atar da hak oluruz


    Nefta 3

    Git vatan! Kabe'de siyaha bürün
    Bir kolun Ravza-i Nebi'ye uzat
    Birini Kerbela'da Meşhed'e at
    Kainatta o hey'etinle görün!
    Bu temaşaya Hak da aşık olur
    Göze bir alem eyliyor izhar
    Ki cihanda büyük letafeti var
    O letafet olunsa ger inkar
    Mezhebimce demek muvafık olur
    Aç vatan göğsünü İlah'ına aç!
    Şühedanı çıkar da ortaya saç!


    Nefta 4

    De ki Yâ Râb bu Hüseyn'indir
    Şu mubârek Habîb-i zî-şânın
    Şu kefensiz yatan şehîdânın
    Kimi Bedr-in kimi Hüneyn'indir
    Tazelensin mi kanlı yâreleri?
    Mey dökülsün mü kabr-i eshâba?
    Yakışır mı sanem bu mihrâba?
    Haç mı konsun bedel şu mîzâba?
    Dininin kalmasın mı bir eseri?
    Adem evlâdı bir takım cânî
    Senden alsın mı sâr-ı şeytânî?

    Namık Kemal