MORTO (ölüm) KOYUNDAKİ FRANSIZ MEZARLIĞININ AÇILIŞINI YAPMAK İÇİN GELEN GENERAL GURO’

'Genel Türk Tarihi' forumunda masum güzel tarafından 2 Mart 2010 tarihinde açılan konu


  1. O gün Türkleri birkaç siper geri atmıştık. Savaş alanında Türklerin aldığımız siperlerde durum tespiti yapıyordum. Bir Türk askeri telaşlı bir şekilde gömleğinden parçalar koparıp kucağında yatan bir Fransız askerinin yarasını tedaviye çalışıyordu. ‘’ Biraz önce öldürmeye çalıştığın düşmanını şimdi niye tedaviye çalışıyorsun?’’ diye sordum. Türk askeri;- Biz savaşta da olsa, kadına, çocuklara, yaşlılara ve aman (af dileyen) dileyenlere silah kullanmayın. Bizim dinimizde günahtır. Bu askerde süngü darbemle yere düşerken anlayamadım ama yalvararak bana birşeyler söylüyordu. Yere düşerken cebinden bir resim düştü. Onu bana ağlayarak gösterdi ve birşeyler söyledi. Anlamasan da, tahmin ettiğime göre o kadın onun eşi yanındaki iki çocukta onun çocukları olabilir! Ben öksüz büyüdüm.Geride bekleyenim yok. Hiç olmazsa o yaşasın da bekleyenlerine kavuşsun!’’ dedi.. Adeta şok olmuştum. Gözlerimden boşanan yaş yanaklarımda dondu kaldı!.. Dünya tarihi böyle bir insanlığı kaydetmemiştir. Emir subayım, onun kan sızan gömleğini sıyırdı. Görünen daha hayret verici bir şeydi. Onun göğsünde, bizim askerin açtığı yara daha ağırdı. Ama o kendi yarasına ot ve yaprak kapatmış, bizim askere kendi gömleğini yırtıyordu. Az sonra ikiside öldüler!... Onları yan yana gömdürdüm…

    ARAMIZDAN EN SON AYRILAN ÇANAKKALE SAVAŞI GAZİMİZİN BİR ANISI

    Çanakkale’de üç sene bulundu. 27. alaydandı. İki sene seddülbaher ve Arıburnu’nda çarpıştım. Bir keresinde üç gün, üç gece süngü harbi yaptık düşmanla. Üç günün sonunda yedi kişi kaldık bizim bölükte! Sonra on ar er verdiler ve çavuş yaptılar bizi. Bir gün, Arıburnu’nda mevzilendik, düşmana durmadan ateş ediyoruz. Bir ara bakıyorum tetiği çekiyorum ama tüfek patlamıyor! Tamda zamanında bizim tüfek bozuldu herhalde, dedim kendi kendime.Bizim siperde bir arkadaş vardı, tüfekten iyi anlardı, ona seslendim;
    -Bak hele bi arkadaş, benim tüfek bozuldu herhal ateş almıyor’ Dedim.. O arkadaşım benden yana şöyle bir baktı;
    -Ne bozulmuşu be aretlik (arkadaş), senin tetiği çeken parmağın kopmuş! Dedi.. Meğer biz harb ederken bir düşman kurşunu gelmiş, bizim parmağın yarısını almış götürmüş ortasından..