Milli Mücadele İle İlgili Şiirler

'Önemli Gün ve Haftalar' forumunda Yasemin tarafından 31 Ocak 2013 tarihinde açılan konu


  1. Milli Mücadele İle İlgili Kısa Şiirler


    Milli Mücadele İle İlgili Şiirler içerisinden seçdiğimiz şiirler..

    Milli Mücadele

    İnsan haklıarı demokrasi denen bir söz var
    Hangi insan var bunu uyan varmıdır
    Bir zamanlar yoktu bunlar her tarafda kan her taraf isyan
    Gönlünde vatan aşkı hizmeti gözünde yoktu malı mülkü
    Herbirşeyi satıp bohça edip milli mücadele başladı

    Yoktu o zaman demokrasi insan hakları
    Açtı memleketin yarısı tahıl bugday artıgı
    Askeri milleti ordusu bir tabak tarhana idi ögünü
    Milli mücadele böyle başladı bir devlet böyle kuruldu
    Adını sanı bilinmeyen insanlar toprak altında kefensiz yatanlar

    Milli mücadele için kahramanlar aramadı demokrası insan hakları
    Kefensiz yatıyor şimdi nerde onların hakları
    Asımın nesli feryat ediyor
    Dünya bunu görmezden geliyor
    Çanakkale sakarya bunu çok iyi billiyor,
    Nerde demokrasi nerde insan hakları
     



  2. Cevap: Milli Mücadele İle İlgili Şiirler


    MİLLİ MÜCADELE


    Birinci Dünya Savaşı’nda Türk’ün köyleri
    Bir bir talan edilmiş viran edilmiş
    Küçücük çocukların küçük canları
    Hiç acımadan tek tek harap edilmiş

    Yurdumda düzen nizam kalmamış
    Evler barklar bir bir yakılıp yıkılmış
    Boş yere milletin canı yakılmış
    Bir hiç uğruna vatanımı talan etmişler

    Şanlı Ata’m kurtardı yine bizleri
    Vatanımı düşman elinden aldı
    Yurdumu yeniden elden geçirdi
    Bizlere yeni bir vatan hediye etti

    ZERRİN YILDIRIM
     



  3. Cevap: Milli Mücadele İle İlgili Şiirler


    Milli Mücadele

    Milli mücadele başladı,
    İnsanlar zorlandı,
    Ama liderimiz Atatürk,
    Yendik sonuçta onları!

    Türkler bu savaşta,
    Büyük bir çile çekti,
    Ama bizim savaşımız,
    Zaferle sona erdi

    Sevindi o zaman Türkler,
    Gurur duydu mehmetçikler,
    Biz yenmiştik zaferle,
    Düşman baktı kin ile

    Osmanlı Devleti,
    Güçlüydü inan ki,
    Ama Cumhuriyet,
    Bilesin ki daha iyi!
     



  4. Cevap: Milli Mücadele İle İlgili Şiirler

    Milli Mücadele

    Binlerce sahne aktı hayalimden
    Milli Mücadele'nin gerçek kahramanlarından
    İkmalciler,kağnıcılar,arabacılar hep kadındılar
    Bacılar,analar,nineler hepsi kurtuluşun içindeler
    Bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    İşçi taburları, gizli örgütler
    Cephane kakçıları.gümrükçüler
    Denizciler,havacılar,doktorlar
    Gönüllü hemşireler,hamallar
    Bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    Sargı bezi hazırlayanlar, ustalar
    Takılarını orduya armağan eden kadınlar
    Demir yolcular,şoförler,gazeteciler
    Öğretmenler vatanı seven imamlar
    Bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    Kuva-yi milliyeçiler,Kızılaycılar
    Müdafaayı hukukçular yöneticiler
    Genç yaşta şahadet şerbetini içen Mehmetçikler
    Onları yöneten kahraman komutanlar
    Bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    Fevzi çakmaklar Kazım Karabekir paşalar
    Halit paşa gibi gözü kara yiğitler
    Demirci oğlu efeler,Ayşeler,Fatmalar
    Sakarya da düşmanı yenen çarıksız mert yiğitler
    Bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    Vatanı seven yüzündür cihanı münevver eden
    Al bayrağa fedadır bu can ve ten
    Senin uğrunda ölmem nedendir neden
    Anadolu benim anamdır sevdiğim ondan
    Atatürk tür bu davaya önderlik eden
    İşte bu vatanı kurtaran gerçek kahramanlar

    Halil Çolak
     



  5. Cevap: Milli Mücadele İle İlgili Şiirler

    MUSTAFA KEMAL'İN KAĞNISI

    Yediyordu Elif kağnısını,
    Kara geceden geceden.
    Sankim elif elif uzuyordu, inceliyordu,
    Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar,
    İnliyordu dağın ardı, yasla,
    Her bir heceden heceden.


    Mustafa Kemal'in kağnısı derdi, kağnısına
    Mermi taşırdı öteye, dağ taş aşardı.
    Çabuk giderdi, çok götürürdü Elifçik,
    Nam salmıştı asker içinde.
    Bu kez yine herkesten evvel almıştı yükünü,
    Doğrulmuştu yola önceden önceden.

    Öküzleriyle kardeş gibiydi Elif,
    Yemezdi, içmezdi, yemeden içmeden onlar,
    Kocabaş, çok ihtiyardı, çok zayıftı,
    Mahzundu bütün bütün Sarıkız, yanı sıra,
    Gecenin ulu ağırlığına karşı,
    Hafifletir, inceden inceden.

    İriydi Elif, kuvvetliydi kağnı başında
    Elma elmaydı yanakları üzüm üzümdü gözleri,
    Kınalı ellerinden rüzgâr geçerdi, daim;
    Toprak gülümserdi çarıklı ayaklarına.
    Alını yeşilini kapmıştı, geçirmişti,
    Niceden, niceden.

    Durdu birdenbire Kocabaş, ova bayır durdu,
    Nazar mı değdi göklerden, ne?
    Dah etti, yok. Dahha dedi, gitmez,
    Ta gerilerden başka kağnılar yetişti geçti gacır gucur
    Nasıl dururdu Mustafa Kemal'in kağnısı.
    Kahroldu Elifçik, düşünceden düşünceden
    Aman Kocabaş, ayağını öpeyim Kocabaş,
    Vur beni, öldür beni, koma yollarda beni.
    Geçer götürür ana, çocuk, mermisini askerciğin,
    Koma yollarda beni, kulun köpeğin olayım.
    Bak hele üzerinden ses seda uzaklaşır,
    Düşerim gerilere, iyceden iyceden.


    Kocabaş yığıldı çamura,
    Büyüdü gözleri, büyüdü yürek kadar,
    Örtüldü gözleri örtüldü hep.
    Kalır mı Mustafa Kemal'in kağnısı, bacım,
    Kocabaşın yerine koştu kendini Elifçik,
    Yürüdü düşman üstüne, yüceden yüceden.
     



  6. 5 Kıta Olsun Ya