Mevsim Hazandı Son Yaprak Düşecekti

'En Güzel Şiirler' forumunda inka tarafından 12 Mayıs 2011 tarihinde açılan konu


  1. Bu aşkı yüceltmeye uğraşıp duruyorduk,
    Saatleri aşk ile sevgiye kuruyorduk,
    Üzerine titreyip şevkatle koruyorduk,
    Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

    Ağlamadık kalmadı bize göçmen kuşlardan,
    İnanınki ses geldi dağda siyah taşlardan,
    Bastığımız yer su oldu aşka akan yaşlardan,
    Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

    Bulut kara görünüp yasımıza büründü,
    Yürüyen karıncalar bile yerde süründü,
    Herkese gülen güneş bize böyle göründü,
    Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

    Bu dünyayı kendine hep zindan ediyorsun,
    Hiç suçun yokki senin ne ceza ödüyorsun,
    Aslında sende bunu çok iyi biliyorsun,
    Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

    Yorgun düştük hayattan düşler ile başbaşa,
    İnanki kıyamam ben gözlerinden her yaşa,
    Rahat ol sen sevdiğim artık kendine yaşa,
    Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

    Sevdiğimi dünyada tüm çiçekler biliyor,
    Sevenlerin başına bu haller çok geliyor,
    Her zaman iyi bilki ümüt seni seviyor,
    Lakin mevsi hazandı son yaprak düşecekti.