Mendilimde Kan Sesleri

'Karışık Şiirler' forumunda incitanem tarafından 15 Ekim 2008 tarihinde açılan konu


  1. Mendilimde Kan Sesleri


    Her yere yetisilir
    Hiçbir seye geç kalinmaz ama
    Çocugum beni bagisla
    Ahmet Abi sen de bagisla
    Boynu bükük duruyorsam eger
    Içimden öyle geldigi için degil
    Ama hiç degil
    Ah güzel Ahmet abim benim
    Insan yasadigi yere benzer
    O yerin suyuna, o yerin topragina benzer
    Suyunda yüzen baliga
    Topragini iten çiçege
    Daglarinin, tepelerinin dumanli egimine
    Konyanin beyaz
    Antebin kirmizi düzlügüne benzer
    Gögüne benzer ki gözyaslari mavidir
    Denize benzer ki dalgalidir bakislari
    Evlerine, sokaklarina, kösebaslarina
    Öylesine benzer ki
    Ve avlularina
    (Bir kuyu halkasiyla sikistirilmistir kalbi)
    Ve sözlerine
    (Yani bir cep aynasi alim-satimina belki)
    Ve bir gün birinin adres sormasina benzer
    Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne
    Camcinin cam kesmesine, dülgerin rende tutmasina
    Öyle bir cigara yakimina, birinin gazoz açmasina
    Minibüslerine, gecekondularina
    Hasretine, yalanina benzer
    Anisi issizliktir
    Acisi bilincidir
    Biçagi gözyaslaridir kurumakta olan
    Gülemiyorsun ya, gülmek
    Bir halk gülüyorsa gülmektir
    Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi.
    Bir güzel kadeh tutusun vardi eskiden
    Dirsegin iskemleye dayali
    -- Bir vakitler gökyüzüne dayali, derdim ben --
    Cigara paketinde yazilar resimler
    Resimler: cezaevleri
    Resimler: özlem
    Resimler: eskidenberi
    Ve bir kasin yukari kalkik
    Sevmen acele
    Dostlugun çabuk
    Bakiyorum da simdi
    O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.
    Ve zaman dedigimiz nedir ki Ahmet Abi
    Biz eskiden seninle
    Istasyonlari dolasirdik bir bir
    O zamanlar Malatya kokardi istasyonlar
    Nazilli kokardi
    Ve yagmurdan islandikça Edirne postasi
    Kil gibi ince Istanbul yagmurunun altinda
    Esmer bir kadin sevmis gibi olurdun sen
    Kadinin ütülü patiskalardan bir teni
    Upuzun boynu
    Kirpikleri
    Ve sana Ahmet Abi
    uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki
    Sofrani kurardi
    Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardi
    Cezaevlerine düssen cigarani getirirdi
    Çocuklar dogururdu
    Ve o cocuklarin dunyayi düzeletecek ellerini islerdi bir dantel gibi
    O çocuklar büyüyecek
    O çocuklar büyüyecek
    O çocuklar...
    Bilmezlikten gelme Ahmet Abi
    Umudu dürt
    Umutsuzlugu yatistir
    Diyecegim su ki
    Yok olan bir seylere benzerdi o zaman trenler
    Oysa o kadar kullanisli ki simdi
    Hayalsiz yasiyoruz nerdeyse
    Çocuklar, kadinlar, erkekler
    Trenler tiklim tiklim
    Trenler cepheye giden trenler gibi
    Isçiler
    Almanya yolcusu isçiler
    Kadinlar
    Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi
    Ellerinde bavullar, fileler
    Kolonyalar, su siseleri, paketler
    Onlar ki, hepsi
    Bir tutsak agaç gibi yanlis yerlere büyüyenler
    Ah güzel Ahmet Abim benim
    Gördün mü bak
    Dagilmis pazar yerlerine benziyor simdi istasyonlar
    Ve dagilmis pazar yerlerine memleket
    Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
    Gelse de
    Öyle sürekli degil
    Bir caz müzigi gibi gelip geçiyor hüzün
    O kadar çabuk
    O kadar kisa
    Iste o kadar.

    Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar
    Dis degil, tirnak degil, bir mendil niye kanar
    Mendilimde kan sesleri.


    Edip Cansever