Mavi, Maviydi Gökyüzü

'Karışık Şiirler' forumunda Pardus tarafından 17 Nisan 2009 tarihinde açılan konu


  1. Mavi, maviydi gökyüzü
    Bulutlar beyaz, beyazdı
    Boşluğu ve üzüntüsü
    İçinde ne garip yazdı...


    Garip, güzel, sonra mahzun
    Işıkla yağmur beraber,
    Bir türkü ki gamlı, uzun,
    Ve sen gülünce açan güller.


    Beyaz, beyazdı bulutlar,
    Gölgeler buğulu, derin;
    Ah o hiç dinmeyen rüzgar
    Ve uykusu çiçeklerin.


    Mor aydınlıkta bir çınar
    Veya kestane dibinde;
    Mahmur süzülen bakışlar
    İkindi saatlerinde...


    Birden gülümseyen yüzün
    Sabahların aynasında
    Ve beni çıldırtan hüzün
    İki bakış arasında.


    Kim bilir şimdi nerdesin?
    Senindir yine akşamlar;
    Merdivende ayak sesin
    Rıhtım taşında gölgen var.




    Ahmet Hamdi Tanpınar
     



  2. Cevap: Mavi, Maviydi Gökyüzü

    Özleme dair Ahmet Hamdi TANPINAR'ın güzel dizeleri için teşekkürler Pardus
    :)
     



  3. Cevap: Mavi, Maviydi Gökyüzü

    Özlem ve hüzün birbirine kardeş duygular ...

    İçinde mavi ve gökyüzü olan güzel bir şiirdi