Kurbağa ile Fare masalı

'Masallar ve Hikayeler' forumunda Dark tarafından 14 Aralık 2008 tarihinde açılan konu


  1. Kurbağa ile Fare masalı



    Şırıl şırıl bir ırmak
    Ve bir yalnız kurbağa
    Bağırıp vırak vırak
    Arkadaş arıyordu
    Ormanın içerisinde şırıl şırıl akan bir ırmak vardı. Bu ırmakta, yalnız başına bir kurbağa yaşıyordu.
    Kurbağa mutsuzdu. Arkadaşsız yaşamak ne kadar da zordu. Yalnızlık canına tak etmişti.
    Yaşadığı çevrenin güzelliği ona yetmiyordu.
    Taşların arasında
    Bir fare tek başına
    Arkadaş özlemiyle
    Boğulup gözyaşına
    Günlerdir yanıyordu
    Bir gün ırmak kenarındaki taşların arasında bir şeyin hareket ettiğini gördü. Dikkat etti. Bu bir fareydi. Bir arkadaş bulmanın sevinciyle ona koştu.
    - Günaydın, dedi kurbağa. Burada mı yaşıyorsun? Günlerdir yalnızlıktan bunaldım. Dileklerim kabul oldu, seni gördüm dedi.
    Gün boyu neşe ile
    Birlikte dolaştılar
    Yaşama sevincini
    Doyasıya tattılar
    Fare de yalnızlıktan şikayetçiydi. O da bir arkadaş bulduğuna sevindi.
    - Ne güzel, dedi fare. Birlikte gezer, birlikte oynarız, arkadaşlığımızın tadını çıkarırız.
    O günden sonra kurbağa ile fare, candan iki arkadaş oldular. Gün doğuşundan batışına kadar birlikte oynadılar, ırmak çevresinde dolaştılar. Irmağın şırıl şırıl sesine eşlik ederek şarkılar söylediler. Yaşama sevincini doyasıya tattılar.
    Bu mutluluğu gün batışından sonraya taşımak istediler. Öyle ya, akşam olunca birbirinden ayrılmak zorunda kalıyorlardı. Biri taşların arasına, diğeri su dibine çekiliyordu. Gece bir türlü geçmek bilmiyordu.
    Birbirlerini sabaha kadar nasıl da özlüyorlardı.
    Bu duruma bir çare düşündüler.
    Fare kurbağaya:
    - Buldum, dedi kurbağa kardeş. Bir ip bulalım, bu ipin bir ucunu senin, bir ucunu da benim ayağıma bağlayalım. Gece birbirimizi özlediğimizde ipi çekelim. Böylece birlikteliğimiz, arkadaşlığımız gece gündüz sürsün.
    Bu teklif kurbağanın da hoşuna gitmişti. İp ayaklara bağlandı. İki arkadaş böylece geceleri de birlikte olacaktı. Günler geçti. Bu birliktelikten mutluydular.
    Bir gün, bir karga taşların arasından çıkan fareyi gördü. Ona pusu kurdu, akşamı bekledi.
    Hava karardı. Karga fareyi yakaladığı gibi havalandı. Ayağı aynı ipe bağlı olan kurbağa da havalandı ve karganın avı olmaktan kurtulamadı.
    Fareye iple bağlı
    Kurbağa da karganın
    İkinci avı oldu
    Fareyle birliktelik
    Hayatına mal oldu
    Kurbağa, kurbağalarla değil de kendi cinsinden olmayan birisiyle arkadaş olmanın böyle sonuçlanacağını aklına dahi getirmemişti.
    Rıfkı Kaymaz