Kuranı Kerimde Duraklar

Konusu 'İslami Bilgiler' forumundadır ve EyLüL tarafından 20 Ekim 2011 başlatılmıştır.

  1. EyLüL Üye

    Kuran-ı Kerim'deki Secaventler(Duraklar)
    Kuranı Kerimdeki Duraklar Nelerdir
    Kuranı Kerimde Durak İşaretleri


    Kuranı kerimde Belirli yerlerde duraklar vardır..
    Kur’an-ı Kerim'de, kelimelerin üstünde ve altında bazı işaretler vardır ki bunlara "secavent(durak)" adı verilir.

    Bu işaretler şunlardır:


    Mim: Muhakkak durmalıdır. Durmak vâcib, geçmek haramdır. Durulmayıp geçilirse anlam bozulur.

    Tı: Durmak gerekir.

    Cim: Geçmek de durmak da câizdir fakat durmak daha iyidir.

    Ze: Geçmek de durmak da câizdir fakat geçmek daha iyidir.

    Gaf: Geçmek de durmak da câizdir fakat geçmek daha iyidir.

    Lâmelif: Durulmaz! Bulunan yerde durulursa, önceki kelime ile birlikte tekrar okunur. Âyet-i kerime sonunda durunca, tekrar edilmez.

    Gıf: Durmak daha iyidir.

    Sad: Durmakta mahzur yoktur.

    Sad-Lam-Ya: Geçmek daha iyidir.

    Sad-Lam-Ha: Geçmek de durmak da câizdir.

    Ayn: Bazı âyet-i kerimelerin sonunda bulunur. Namazda okunursa bu işaret bulunan yerde rukûya gitmek iyi olur.

    Kef: Kezalik demektir. Kendisinden önce hangi secavent geçmişse, bu da öyle demektir.

    Üç nokta: Bu üç noktanın birisinde durulur. Eğer üzerinde üç nokta bulunan birinci kelimede durulursa, üç nokta olan ikinci kelimede durulmaz. Birinci kelimede durulmamışsa, ikincide durulur. Her ikisinde de durmamak veya her ikisinde de durmak câiz değildir. Örnek: Kadr sûresi sonu



    Kelime Altında Bulunanlar



    asr: Bu kelimenin bulunduğu yerler kısa okunur.

    Med: Bu kelimenin bulunduğu yerler uzun okunur.

    Sekte: Bu kelimenin yazıldığı yerde, kısa bir zaman nefes alınmadan durulur. Durulmadan geçilirse, anlamı bozulur. Kur’an-ı kerimde dört yerde sekte vardır.

    İdgam: Kelimenin yazıldığı gibi değil de, idgam ile okunur. Kelimelerin altında yazılı olan idgam, Kur’an-ı kerimde, yalnız Hud suresi 42. âyetinde vardır. Burada, (İrkeb me’anâ) yazılır ise de, (İrkemme’anâ) okunur.

    Sin: Sad harfinin altına yazıldığı yerlerde "sad" harfi "sin" gibi okunur.


    İmale:Yalnız Hud suresinin 41. âyetinde geçer. Mecrahâ kelimesinin altında imâle yazar. Buradaki ra harfi, üstünden esreye doğru meyillendirilerek okunur. Mecrihâ diye okunmaz. Okunuşunu, bilen birisinden öğrenmek gerekir.


    Teshil: Kolaylaştırmak demektir. Birbirini takip eden iki hemzeden ikincisi, "elif" ile "he" sesi arasında yumuşak olarak okunur.