Kung-fu’nun Tarihi Ve Gelişmeleri

'Spor Gündemi' forumunda YAREN tarafından 18 Mayıs 2011 tarihinde açılan konu



  1. kung fu nun kuralları


    Kung-fu M.Ö. 4.yüzyılın sonunda büyük düşünür KONFİÇYUS ile arkadaşı LAO-CHE düşünceleri ile meydana gelmiştir.

    Bu düşünceleri sonunda meydana gelen TAOİZM canlandırıp etrafına yaymak ve de bunu halka sevdirebilmek için ilk olarak etrafındaki çırak ve gençlere öğretip yaymak istediler.

    Bu durum benimseyen ve de çok seven imparator (HAN-WU-Tİ) bu spor dalına o zaman “Uzun el dövüşü” adını verdi.
    Bu teknik daha sonraki yıllarda çok iyi hocalar yetiştirerek bütün Çin’e yayılmasına sebep oldu.
    Daha sonraki yıllarda ise büyük bilgin kıymetli hekim HUA-TA tarafından bir çok yenilikler getirilip herkesin tanımış olduğu 5 büyük hayvanın adını ve stillerini ilave ederek bu spora ayrı bir renk kattı.

    Çin’de Budizm dinini yayan Buda rahipleri kendi aralarında Vahşi hayvanların dövüş ve kendilerini savunma hareketlerini inceleyip bunlardan yeni bir çok teknik daha alarak bunların hepsini 5 büyük stil içerisinde topladılar.

    Ardından geçen uzun yıllar sonunda bütün Çin’de Budizm dinini yayan rahipler bir taraftanda El, Ayak, Sopa, Kılıç, yakın dövüşü öğrettiler. Daha sonraları bu sporu bir dövüş ve savunma tekniği haline getirdiler. TAO-CHI-CHUN-FA adını verdiler. Bu spor LEOPAR – KARTAL pençesini ilave ederek NEI-CHIA -TAI-CHI- WAI-CHIA.CHUAN-SHU-KUA-SHU gibi bir çok yeni adlar takıp bunları sınıflara ayırdılar.

    1400 yıllarında bu spor (PA-KUA-WU-SHU-WING-CHUN-TAI-CHI) olarak dört ana bölüme ayrılıp:

    Sert ve yırtıcı dövüşler (PAKUR) adı verildi.
    Silahlı ve vurucu dövüşler (WU-SHU)adı verilir.
    El ve ayak dövüşlerine (WING-CHUN) adı verildi
    İç kuvvete ve yaşlı dövüşlerine (TAI-CHI)adı verildi.
    Nihayet buda rahipleri SHAOLİN manastırında son şekle getirilen bu dört yeni modeli tek bir isim ve çatı altında toplayıp buna yeni bir isimle bütün Çin halkına öğretilmeye başlandı. Bu yeni isim ise o günden bu güne kadar devam edip gelen KUNG-FU dur...

    Çin dilinde Kung-fu savaş sanatı anlamına gelmektedir. Fakat Çin savaş sanatı Ustalarına göre Kung-fu çok teknik bir terimdir ve savaş sanatının özel bir bölümüne karşılık gelmektedir. Çin'cede savaş sanatına tam karşılık gelen kelime WU SHU' dur. Çalışmanın uygun gelişimi için Wu Shu yedi bölüme ayrılır.

    Teknik serisi "Chuean Thau"
    Kombine Çalışmaları "Tuyi Cher"
    Özel Teknikler "San Suau"
    Kuvvet Çalışmaları "Kung-Fu"
    Müsabaka "Poa Chik"
    Silahlar "Wu Chi"
    Kurallar "Chuean Li"

    KUNG-FU'NUN AMAÇLARI VE KURALLARI
    Geliştirildiği zamanlarda Kung-Fu'nun üç amacı vardı. Bunlar: Fiziksel vücut sağlamlığını sağlamak. Kendini savunmayı öğrenmek ve ruhi gelişimi sağlamak. Bugün için bazı değişik kutuplaşmalar vardır. Bazı Kung-fu Hocaları kung-fu'yu sadece kendini savunmayı öğretmek amacı ile çalıştırmakta, bazıları ise Kung-fu ile vücudu sağlıklı kılacağını öne sürerek savunma amacını dışlamaktadır. Halbuki savunma amacı olmaksızın Kung-fu artık bir jimnastik hareketleri serisidir.

    Kung-fu çalışmalarında öncelikle kişi gerektiğinde kendini veya bir yakınını koruyabileceği formunu bulması ve bunu koruması gereklidir. Daha sonra Kung-fu'nun vücudun fiziksel yönüne katkıları gelir. Düzenli Kung-fu çalışmaları ileri yaşlarda bile canlı ve atletik bir vücut sağlar. Kung-funun üçüncü bir özelliği kişilik gelişimine yardım etmesidir. Yıllar süren çalışmalar esnasında iyi bir kung-fu'cu sabır, ileriyi görme ve sakinlik niteliklerini geliştirir. Bu özellikler iyi bir Kung-fu'cu olmak için gereklidir. Güç ve teknik gelişimi için gerekli olan şey sabır Kung-fu kurallarını iyi anlamak için gerekli olan şey ileriyi görme; müsabaka esnasında rakibin açıklarını görerek saldırı düzenleme ise sakinlik ile olur. Bu özellikler çok zor anlarda bile bir Kung-fu'cuya dikkatli düşünme ve soğuk kanlılıkla durur.

    KUNG-FU’DA TEKNİK

    Kung-fu’nun bu günlük metodu ise çok seri ve sert el ve ayak teknikleri ile sakin dövüş sanatı olarak bilinen WING-TSUNG tekniği kabullenildi.

    Bu tekniğin ise en büyük ustası ve hocası olarak da “ Mr.Yıpman” kabullenildi.

    Kung-fu uzakdoğu’nun dövüş ve savunma tekniğinin en büyüğü, en gelişmişi gerçek yaşamdaki yeri ise tam uygulandığı zaman en soylusu ve en çok sevilenidir.

    Kung-fu sporu başladığından bu güne kadar bir çok teğişikliklere uğramış amma hiçbir zaman savunma sanatının dışına çıkmamıştır.

    Gelmiş geçmiş bütün büyük hocalarında kung-fu sporuna centilmenlik hareketlerini çıkmamasına bütün tekniklerine sahip çıkılmasına önem gösterip

    bu sporun halk tarafından çok sevilip , saygınlığını kaybettirmemek için büyük uğraşı göstermişlerdir.

    Kung-fu bugün çok sert, seri vurma ve ayak tekniğine dayanan sakin dövüş olarak bilinen WING-TSUNG tekniğidir.

    Kung-fu sporu ayrıca hiçbir zaman vur, kır, öldür yok et, gibi vahşet aracı değilde, yalnız şiddeti yenmek ve onu zararsız hale getirmek sporu ve tekniğidir.

    Bu teknik sayesindeki bütün iç organların sinir ve eklemlerin bu sporla daha sağlıklı ve daha da kuvvetli olması sağlanmış bütün Çin!de kabullenmiş ve batı fikirlerine göre ayrı bir önem kazanmıştır.

    Bu gün Çin’de kalp hastalarına Kung-fu egzersiz tavsiye edilir ve bunu uygulayan hastalar üzerinde yapılan testler sonunda hastaların daha çabuk iyileştikleri kanıtlanır.

    Çin’de Kung-fu okullarında yetiştirilen genc öğrenciler tam bir birlik ve saygınlık içerisinde çalışıp ilk önce iç organlarının kuvvetlendirilmesini ve sağlıklı olmalarını sağlarlar.

    Bu sporun bütün inceliklerini öğrenip yaşlı olanlara ise daha sağlıklı ve düzenli yaşam ve tekniğini öğretirler.

    Belirli bir yaştan sonra ise bu öğrendiklerini öğretmekle yükümlü olup topluma karşıda sorumludur. Bunların hepsi yıllar sonra gerçek birer Kung-fu ustası olarak yaşamlarını sürdürmüşlerdir.

    KUNG-FU DA HAREKET ISİMLERİ

    1-CUM - NIN :BAŞINI DİK TUTMAK SELAM VERMEK
    2-CHOOK - MON :YERDE OTURMA
    3-CHOOK - ZEN :YERDE OTURUP NEFES ALMA VE DÜŞÜNME
    4-EJUMA :BAŞLAMA DURUMU
    5-MAO -CUM - NIN :BAŞLAMADAN EVVEL SELAM
    6-MAO - CUM :HAZIR OLMA
    7-TITIL - CUM - NIN :biggrin:OVUŞE HAZIRLANMA
    8-MAO - SOMI : AYAK VE TOPUKLAR BİTİŞİK
    9-HARANI - SOMI :AYAKLAR YARIM VE TAM AÇIK
    10-MABO - SOMI :AYAKLAR AÇIK VE KIRIK
    11-KYOCHO-LAU-SONI :biggrin:İZLER BİTİŞİK AYAKLAR ÇAPRAZ
    12-NAO - CUM :IKI KUNG - - FUCU MUSABAKAYA HAZIR OL DURUMU
    13-SUDA - SAO :biggrin:OVUŞ POSİZYONUNA GİRMEK
    14-AP - KUMI - SOMI :AYAKTA GARD DURUMUNA GEÇME
    15-MOH-PO :RAKİPDEN GELEN YUMRUK
    16-PATANG- BANG-SAO :BLOK ETMEK
    17-CUM-NOPUN-WRUP :ÇENEYE DİRSEKLE VURUŞ
    18-AREA- PAK MOH - P0 : RAKİBİN KALB VE BAĞAZINA VURMAK
    19-SUDO - LAP - SAO : MÜDAFA ETMEK
    20-CUM-YOK-SUDO-BO AĞ ELLE RAKİBİN ENSE VE KULAK KISMINA VURMA

    KUNG -FU YAPARKEN VURUŞ YAPILAN BÖLGELER:

    Bu sporu yaparken rakibine yapacağınız vuruş hareketlerinde dikkat edeceğiniz bölgeler aşağıda gösterilmiştir.

    Rakibinize yaptığınız ani bir harekette onun ölümüne sebep olabilirsiniz.

    Bu can alıcı noktaları gayet iyi bilmek ve hareketlerinizde bu noktaları iyi korumak ve de korunmak gerekir.

    Şayet karşı tarafın size karşı kanunsuz bir saldırısında savunmanız gerekirse ona gore hareket edebilirsiniz.

    Kung - fu yaparken bacaklar kollardan daha uzun oldugu için ayaklar daima bir silah olarak kullanılır.

    Boylece hem savunmanız kolaylaşmış olur hemde daha rahat harket etmiş olursunuz.

    Normal yolda giderken bir sokaktan çıkan eli tabancalı birisi size saldırdğı zaman burda kendinizi korumak için önce ayak hareketleri ile savunma yapar daha sonra onu etkisiz hale getirebilirsiniz.

    Ayağınızda ayakkabılarınız var ise ayak hareketleriniz çok daha etkili olur.

    Rakibiniz şayet kollarınizı tutacak olursa burda dizlerinizi kullanmak zorunda kalırsınız.

    Tekmelerinizin hedefi daima rakibinizin başına ve suratının tam ortasına olmalıdır. Daha sonraki hareketlerinizde ise hedefiniz gövdeye olur. Kung - fu da ayak daima doğaI silah olarak kullanılır.

    Ayakkabınızın sert kenarı ile rakibinizin bacak kaslarına vurduğunuz zaman bu vuruşla çok büyük acı vermiş olursunuz. Onun icin bu tip vuruşlarda cok dikkatli olmak gerekir.

    Bu hareketleri yaptıktan sonra hemen ayaklarınız yere basmalıdır. Yoksa rakibiniz ayaklarınızı tutup çekerek sizi yere düşürebiIir ve denğenizi kaybetmiş olursunuz.

    Vuruşunuzu tamamladıktan sonra hemen dengenizi sağlayip esas duruşunuza geçmeniz gerekir. Rakibinizde saldırıda şayet bacaklarını kullanıyorsa o zaman bu noktaya çok önem vermeniz gerekir.