Küllüğe Düşen Tohum Masalı

'Masallar ve Hikayeler' forumunda YAREN tarafından 25 Şubat 2011 tarihinde açılan konu


  1. Küllüğe Düşen Tohum Hikayesi
    Çocuk Masalları Küllüğe Düşen Tohum
    Küllüğe Düşen Tohum Masalı Oku

    Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal pireler berber iken ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken annesinin kozasında uyuyan mini minnacık bir tohumcuk varmış Derdi tasası gamı kederi yokmuş Kozasının içinde güzel güzel uyumaktaymış

    Günlerden bir gün kuvvetli bir fırtına çıkmış Bizim küçük tohumu annesinin kucağından söke söke almış Katmış önüne günlerce savurmuş Tohumcuk sıcakta terlemiş soğukta üşümüş yağmurda ıslanmış Sonunda rüzgâr onu bir küllüğe götürüp bırakıvermiş

    Küçük tohum savrulmaktan çok yorgun düştüğü için atmış kendini küllüğün yumuşak kollarına Tek isteği; biraz huzur biraz dinginlikmiş Rüzgâr çok yormuştu ya Dinlenmiş günlerce küllüğün kollarında Merak bu ya; etrafını seyre dalmış Uzaklarda rengârenk açan çiçekleri görmüş Yemyeşil dalları allı morlu çiçekleri varmış Özenmiş birden O da kök salıp dallanıp budaklanmak istemiş

    İstediği; birkaç damla su imiş Kök salmak için Beklediği yağmur gecikmemiş damla damla düşmeye başlamış Küçük tohum kana kana içmiş yağmur sularını sabırla Birazda gün ışığı görünce çatlatmış kozasını çıkarmış başını Küllükten yukarı ağır ağır göğe yükselmeye başlamış Çok mutluymuş küllükte Toprağı tanımadı ya

    Nedense; diğer çiçekler gibi serpilip büyüyemiyormuş Bedeni cılız çiçekleri solgunmuş hep Kökleri de sağlam değilmiş Sallanıp duruyormuş rüzgârda; kavak ağacı gibi Yine de tutunmuş sevgiyle küllüğüne

    Hiç beklemediği bir anda o haşin fırtına yine çıkmış Bizim eğreti duran çiçeği söküp almış yerinden Tıpkı annesinin koynundan aldığı günkü gibi Savurmuş yine günlerce Çiçek tam kuruyup ölürken bu defa güzel çiçekli bir bahçeye getirip bırakıvermiş rüzgâr

    Hayran hayran etrafını seyreden çiçek; toprağı tanımş Onun güçlü kollarına sere serpe uzanmak istemiş Çünkü küllüğe hiç benzemiyormuş Ya toprak? Toprağın güzel çiçeklerle dolu bir bahçesi olduğu için bizim solgun çiçeğe bakmamış bile Ne git demiş ne kal demiş Toprağın kapısında eşik olmuş çiçek; aşıkmış ya Çiçeğin sevdası günden güne karasevdaya dönmüş Sararmış solmuş gün gelmiş dayanma gücünü yitirmiş Ölmüş çiçek Artık toprağın kollarındaymış Gübre olmuş toprağın diğer çiçeklerine

    Gökten üç elma düşmüş Biri küllüğe biri toprağa biri de çiçeğe Ne yazana ne de okuyana kalmamış

    Başka masallarda darısı başımıza…