Kozasında kaldı kelebek

'En Güzel Şiirler' forumunda NEHİR tarafından 6 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu


  1. KOZASINDA KALDI KELEBEK

    Sessizce geldim
    Hiç sesim çıkmadı baktım her yana
    Sus pus gönüller
    Bir şaşkınlık mı bu
    Yoksa yaşanmışlıkların suskunluğu mu?
    Sessizce baktım her yana
    Susmuştu herkes
    Ne de olsa kabulümüz der gibi
    Olmaz, bu suskunluk kötü
    Hırçınlık içimizde
    Karanlık gecelerde hüsranlar
    Hep bizde an ve an yaşanılanlar
    Soğuk rüzgâr titretti içimizi.

    Kuş misali olsak
    Uçsak bilinmeyen diyarlara
    Sahilde uzansak sorgusuz sualsiz
    Kanat açsak hür kelebekler misali
    Kim kırdı kolunu kanadını
    Dün niye yoktun sen
    Nerdeydin kimlerde saklandın.
    Kozanda çıkacaktın hani
    Kelebek gibi uçacaktın
    Kanat vuracaktın özgürlüğüne
    Kozandan çıkmadın kelebek.

    Bitkinlik, yorgunluk, yokluk,
    Savaş devam ederken yüreğinde
    Düşlerini gömdün
    Kimse görmedi seni
    Sen kaldın kozanın içinde;

    Çıkabilseydin eğer
    Uçardın ya... yoktu kanadın
    Hayaller öyle çok ki
    Uçmak kadar güzeldi yaşamda kalabilmek
    Onu da başaramadı kelebek.

    Sessizce aldım avuçlarımda kaldı öylece....
     



  2. Cevap: Kozasında kaldı kelebek

    Çok güzel bir şiir paylaştığın için teşekkürler Nehir :f118:
     



  3. Cevap: Kozasında kaldı kelebek

    eline sağlık güzel bir şiir :f118:
     



  4. Cevap: Kozasında kaldı kelebek

    güzel mısralar
    emegine sağlık nehirr
     



  5. Cevap: Kozasında kaldı kelebek

    ben teşekkür ederim:f196:
     



  6. Cevap: Kozasında kaldı kelebek

    Bitkinlik, yorgunluk, yokluk,
    Savaş devam ederken yüreğinde
    Düşlerini gömdün
    Kimse görmedi seni
    Sen kaldın kozanın içinde;


    Çok güzel mısralar emeğine sağlık