kibritin ucundaki madde

'Teknoloji Haberleri' forumunda Violet tarafından 27 Şubat 2011 tarihinde açılan konu


  1. kibritin ucundaki madde,
    kibritin ucunda ne var,
    kibritin tarihi,
    kibrit,



    [​IMG]

    1669'da fosforun keşfinden sonra, tanıdık İrlandalı kimyacı Robert Boyle (1627-1691) (bkz. Boyle-Mariotte kanunu), kükürtle kaplı bir tahta parçasını, fosforla kaplı bir kağıda sürttüğünde ateş çıktığını keşfetti. Ama onun zamanında kibrit kavramı henüz ortaya çıkmamıştı..Daha sonra, 1827'de John Walker adlı bir İngiliz kimyacı, bir tahta çubuğun ucunu çeşitli kimyasallarla kaplayıp kuruttuktan sonra, çubuğun herhangi bir yüzeye sürtülmesiyle ateşin ortaya çıktığı keşfetti. Walker'ın kullandığı kimyasallar da antimon sülfür, potasyum klorat, zamk (gum) ve nişastaydı. İcadı da Türkçeye sürtünme kibriti olarak çevireceğimiz (friction matches) kibrit çeşidiydi. Bu arada belirtmeliyim ki, kibritler sürtünme kibriti ve güvenlik kibriti (safety matches) olarak ikiye ayrılıyormuş; sürtünme kibritleri herhangibir yüzey üzerine sürtüldüğü takdirde yanarken, güvenlik kibritleri ise sadece belli yüzeyler üzerine sürtüldüğünde (mesela kibrit kutusunun yan yüzü) yanmakta... Bunu belirleyen ise tabi ki kibrit çöpünün ucundaki kimyasalların içeriği...

    Walker amca ilk kibriti icat etmesine rağmen, bundan çok az para kazanabilmiş.. Walker'ın icadını gören Samuel Jones, bunu pazarlamaya karar vermiş.. Ama kötü kokusundan dolayı pek rağbet görmemiş.. Bundan sonra, 1830'da Fransız kimyacı Charles Sauria, beyaz fosfor kullanarak kokusuz bir kibrit yapmış, ama bu kibrit de beyaz fosforun zehirli olmasından ötürü birçok rahatsızlığa neden olmuş ve pek tutmamış..Ve beklenen hamle 1855'te İsveç'ten gelmiş..İsveçli Johan Edvard Lundstrom ilk güvenlik kibritinin patentini almış.. Yaptığı şeyse, bir kutunun dış yüzeyine kırmızı fosforu sürüp, geri kalan kimyasalları da kibrit çöpünün uç kısmına koymakmış. Böylece hem beyaz fosforun zehirli etkisinden kurtulmuş, hem de sürtünme kibritlerinde görülen şiddetli alev alma gibi sorunlar ortadan kalkmış.. Bu tür kibrite güvenlik kibriti denmesinin sebebi de bu olsa gerek..

    1889'da Joshua Pusey, ilk kibrit kutusunu icat edip patentini almış, ama 1896'da patentini Diamond Match Company'ye 4000 dolar ve bir iş karşılığında satmış!! 1911'de şirket, Amerikan başkanının ricası üzerine patenti kaldırmış. Bu arada belirtmeliyim ki, beyaz fosforun kibritlerde kullanımı 1875'de Danimarka'da, 1879'da İsveç'te ve 1911'de Amerika'da yasaklanmış.. Bir de ek bilgi olarak, 1867-1925 arası dönemde, dünyanın en büyük kibrit üretici devletleri İsveç, Amerika ve Japonya'ymış... Bu bilgiyi öğrendikten sonra, şu sıralar bakkallardan aldığım, üzerinde Swedish match yazan kibritlere şaşırmıyorum:))

    İlk olarak kibritteki kimyasalları, kibrit çöpünün ucundakiler , çöpün üzerindekiler ve kibrit kutusunun yan kenarındakiler diye ayırmakta fayda var.. Kibrit çöpünün ucunda potasyum klorat, kükürt, reçine, cam tozu veya kil tozu ve yapışkan tutkalımsı bir madde varken, kutunun yan kenarında tutuşturucu olarak kırmızı fosfor ve antimon sülfür varmış. Kibrit çöpünün gövdesinde ise yanmayı sağlaması için parafin ve yanmayı kontrol etmesi için amonyum dihidrojenfosfat varmış... Son olarak, kibrit çöpleri Türkçe'de titrek kavak olarak bilinen Aspen ağaçlarından yapılıyormuş ve bu ağacın özelliği, diğer birçok ağactan daha hızlı büyümesi ve ev veya kağıt hamuru yapımı için uygun olmayışıymış...
     


  2. minelmantar

    minelmantar Yasaklı


    Cevap: kibritin ucundaki madde

    Johan Edvard Lundstrom ilk güvenlik kibritinin patentini almış..