Kendine Acıma İle İlgili Şiirler

'Karışık Şiirler' forumunda EyLüL tarafından 30 Nisan 2012 tarihinde açılan konu


  1. Kendine Acıma Şiirleri


    Kendine Acımayla İlgili Şiirler

    Acıyorum kendime şimdi


    İnsanı insan yapan düşünmesi…
    İnsanı hayvandan ayıran gülmesi…
    Gülmeyi yasak edenler miydi hayvan severdi?
    Neden ayırım yapar hayvan severler derneği?

    Eğer düşünebilseydi sırtındaki çelik yeleği
    Düşünebilseydi başındaki o bareti
    Elindeki copu kafasında hisseder
    Silahındaki kursun kalbini delerdi…

    Düşünebilseydi verilen emirleri
    Bunlar benim ölüm fermanım derdi…
    Onlara gülmeyi öğretemedim ki
    Acıyorum kendime şimdi…

    Mehmet Halil

    Acıyorum Kendime


    Dile getiremediğim duygularım var

    Kendime bile söyleyemediğim korkularım

    Savurmuşum kelimeleri düşüncesizce

    Savurmuşum bana döneceğini bile bile.

    Neler gördün bilmiyorum

    Ne duygular tattın duymak bile istemiyorum

    Kendime acıyorum

    Sana mahkumum anlatamıyorum.

    Biliyormusun en çok neye yanıyorum?

    Başkasını sevdinya

    Düşündükçe kanıyorum.

    Çok bencilim

    Seni birtürlü unutamıyorum

    Başkasına bıraktımya seni

    En çokda kendime kızıyorum

    Sonu böyle olmam

    Acıyorum

    Ne güzeldi yaşadıklarımız,
    Kor ateşiyle başlamıştı aşkımız,
    Gelişti büyüdü, koskoca oluverdi,
    Birbirimize olan sevgimiz.

    Olgunlaştı, yeşerdi,
    Hatırlar mısın verdiğim Gülleri,
    Aldığında, beni çekercesine koklamanı,
    Unutulmayacak öpücüğünü.

    Hala dudak izlerin var,
    Ne oldu bize sevgilim,
    Döktüğün bir kova su söndürdü,
    Yok etti, kor aleviyle başlayan aşkımızı.

    Sorguluyorum kendimce,
    Hadi bırak aşkımızı, dost kalalım,
    Arkadaşça devam etsin,
    Onu da yapmıyorsun, üzülüyorum,
    Geride bıraktığın harap kalp.

    Sana değil, kendime acıyorum.

    Sami Arlan…

    Evet Bazen Acıyorum Kendime

    Evet bazen acıyorum kendime. Yaslanıp yürüdüğüm
    doğrularımla, yanlış omuzlara baş koymuşum meğer.
    Ben verdikçe isteyen ve hep “fedakarlık gerek” diye
    sineye çektiğim insanlarla kesişti yollarım. Hani
    yüreğimde taşıdıklarım ağır gelmedi de bana,
    yorulduğumda umutlarımı tazeleyecek bir yüreği karşımda bulamadığımda tükendim.
    Evet bazen acıyorum kendime, ruhumdaki bu kanayan yaraları
    dindiremiyorum ve aynaya bakınca, yüzümdeki
    DEĞDİ Mİ diyen o acı tebessümü bir türlü içime
    sindiremiyorum.

    Kendime Acıyorum


    Hiç birşeyden haberin yok
    Anlamazsın anlatsam da...
    Bilmezsin,bilemezsin
    Başıma gelenleri.
    Bu hayat...
    Öylesine yıldırdı ki beni
    Yorgunum...Bezginim
    İnsanların vefasızlığını yüreğimde,

    Yılların acısını alnımda ki çizgiler de taşıyorum
    Şu an sanma ki ağlıyorum...
    Gözlerimden akan yaş değil inan
    Yıkılan hayallerimin,
    Umutlarımın simgesi.
    Başıma gelecekler hakkında
    Elim kolum bağlı,öylesine çaresizim ki
    Sadece kendi kendime
    Acıyorum....