Katreler halinde naz gözlerimde sicimleşince şiiri

'Dini Konular' forumunda Semerkand tarafından 30 Aralık 2011 tarihinde açılan konu


  1. Katreler halinde naz gözlerimde sicimleşince şiiri

    Ne yol biter ve nedense
    hal ruhun ekseninden esin bekler
    Vicdan sessizliğinde seyreder,
    kalbin dirliğinden aşkı diler

    Hissiyat bin bir rengin
    ihtişamıyla resimler çizer hazzı ister
    Arz insan için tanzim edilen
    en kutsi değer, aşksız nefesler

    Ne ağlamak çare oluyor
    ve nede serzenişler hali solduruyor
    Umut inancın şavkıyla her yanımı
    kuşatıyor gönül yanıyor

    Sazlar ne çalıyor,
    meramı kim hakkıyla anlıyor, aşk sızlatıyor
    Her nedense hasretin çilesi
    elem veriyor, mısraları yazdırıyor

    Günler sarkıyor, ömür
    vaktin oluyor, akıl hale bakıyor acıtıyor
    Kalbim nefsimle bedelleşiyor,
    irade sancılar için hüzünleniyor

    Ne yunusu ve ne de
    okyanusu hakkıyla biliyor, neleri bekliyor
    Hayat bazen anlamını kaybediyor
    ve ıssız sokaklar ne söylüyor

    Ah gönlüm ne kadar
    feryat etsen ne çıkar, şuur olmazsa akar
    Nitelik insana bakar,
    keyfiyet örfü anar ve mazi hicranla efkâr

    Atimden zanlarım korkar
    her bir yanım tuğyan içinde kim anlar
    Parçalanmış cesetler
    vefayı anar, ağlamak kalbime kanla akar

    Şairler İstanbul için
    şiirler yazar Üsküdar melalli halimde nazar
    Hasretim ne denizde var
    ve ne de istikbalimde mezarlar bir kar

    Merkez efendi bir başka
    nazar, dede efendiyi hakkıyla kim anar
    Tamburi Cemil nidasıyla
    sessizliğini tamburla bozar, bir aşk var

    İşte adımladığım
    kaldırımlarda bir çilekeş necip fazıl hazzı sunar
    Cemil Meriç içtenliğin ritimlerinde
    ve tahkik şevkinde neleri yazar

    Ah gönlüm ne sancılı
    dalgalar var, martıların çırpınışları aşkı anar
    Artık halimden geriye ne kalmışsa
    evet takatsizliğim hicran yaşar

    Sanki saklambaç oynuyorum,
    körebe oyununu yazıya boyuyorum
    Sinemin tellerinde güfteleşen
    besteyi okuyorum ve aşk buluyorum

    Göçmelerin ikliminde
    manzaraları temaşa ediyor umudu anıyorum
    Kime sığınıyorum, evet gülü kokluyorum,
    özlemle mavera diyorum

    İşte böyle çıktığım bakir
    tepelerde nefes müddetiyle sırra yönelince
    Ne keşkeler benimle ve nede
    tesadüfler inancı halimde gönül senle

    Mağfirete muhtaçlığım
    katreler halinde naz gözlerimde sicimleşince
    Niyazım tüm iklimlerin filizlerinde
    tohum bereketin kadrinde rabbiyle



    Mustafa CİLASUN