Karunun Hazineleri

'Dini Konular' forumunda Wish tarafından 9 Ekim 2008 tarihinde açılan konu


  1. KARUNUN HAZİNELERİ *

    Hz. Musa Aleyhisselâmın, hem amca oğlu, hem de eniştesi olan Kâarun, önceleri Musa Aleyhisselâma iman ediyordu. Gündüzleri oruç tutar ve geceleri de namaz ile meşgul olurdu. Ve lâkin çok fakir ve ehli iyaline bakmakta zorluk çekerdi. Hak Celle ve Âlâ Hazretleri Musa Aleyhisselâma Tevratı şerifi altun ile yazmasını emir buyurunca, Hz. Musa
    - Ya Rabbî, halimi biliyorsun, ben fakirim diye tazarrû etti. Bunun üzerine Cenabı Hak Hz. Musaya simya ilmini öğretir ve Hz. Musa da o emri yerine getirir. Daha sonra Hz. Musa Aleyhisselâm Kâarunun fakirliğini ve ehl-i iyalinin çekmekte olduğu sıkıntıyı düşünerek, hem bedenî hem de mâlî ibadetini yerine getirip ecir sahibi olmasını düşünerek Ona da simya ilmini öğretir. Kâarun ilmi simyayı öğrenir öğrenmez, kârı ibadet bu imiş diyerek nihayetsiz mal sahibi oldu. Bir rivayette, hazinelerinin anahtarlarını 70 ve diğer bir rivayette 100 deve götürürdü. Kâarun her hangi bir yere gidecek olsa, altun elbiseli ve altun lalıçlı 1000 erkek ve 1000 kadın dört bir tarafında giderlerdi. Velhasıl Benî İsrail iki kısmı olup, bir kısmı Musa Aleyhisselâmın, bir kısmı da Kâarunun taraftarı idiler. Bu hal içerisinde Kâarun, nafile ibadetleri bırakmış ve farzları da acele kılmaya başlamıştı.Nihayet Kâarunun zekat vermesi hakkında vahyi ilâhî gelir ve Hz. Musa Aleyhisselâm bunu Kâaruna tebliğ eder. Kâarun malının zekâtını hesab edince, bakar ki çok büyük bir yekûn tutuyor. Kalbi dünya sevgisine meyleder ve muhabetullah gider. Bir türlü o zekâtı veremez. Hz. Musa Aleyhisselâm, Ona giderek, emri ilâhîye itaat etmesini, dünya sevgisini Hz. Allahın muhabbetine tercih etmemesine dâir pek çok nasihat eder. Fakat Kâarun bunlara hiç kulak vermez. Hatta Hz. Musa Aleyhisselâma buğzederek, haşa iftira etmeyi tasarlar. Ve
    - Ya Musa, Mısır ehlini toplayalım ve o cemaat içinde seninle bahis edelim. Eğer açık delil ile bana gâlib olursan, malımın zekâtını veririm.Ve eğer ben sana gâlib olursam sen de bundan sonra peygamberlik davasından vazgeçip bir köşeye çekilirsin, der. Kâarun hemen güzel bir fahişe kadını kandırarak Hz. Musa ile mübahese edeceğimiz mecliste bulunup, cemaat içinde
    - Ya Musa, benimle filan vadide zina etmedin mi? Hatta üzerimdeki çocuk da senindir dersen sana o kadar çok mal veririm ki, ölünceye kadar sana ve evladına yeter, diyerek kadını kandırır ve razı eder. Ertesi günü Mısır ahalisi, Kâarunun geniş olan evinde toplanırlar. Hz. Musa Aleyhisselâm da gelir. Cemaat Hz. Musa Aleyhisselâmdan biraz vaaz etmelerini arzu ederler. O da bir kürsü üzerine çıkarak vaaz etmeye başlar. Vaazının bir yerinde Şöyle buyurur
    - Bir kimse hırsızlık yaparsa elini keserim. Bir kimse eşkıyalık yapsa, başını keserim ve bir kimse evli olup zina etse taşlayıp helâk ederim.
    Hemen dinsiz Kâarun ayağa kalkar ve
    - Ya Musa, sen de zina etsen ne yaparsın? deyince, Hz. Musa Aleyhisselâm da
    - Eğer ben de haşa zina etsem, Cenabı Hakkın emri bana bile böyledir der.
    Bu arada, akılsız Kâarun o fahişeye işaret edip
    - Ya Musa senin zina ettiğine dâir, benim şahidim vardır. Zira şu kadın bana söyledi ki, sen bununla filan vadide zina etmişsin. Hatta karnındaki çocuk da senden imiş, diyerek, Hz. Musayı halk arasında mahcub etmek düşüncesi ile, o fahişeyi ayağa kaldırır. Ve ey kadın söyle ki bütün insanlar duysun der. O kadın da söz verdiği gibi yalan ve iftiraya başlayacağı sırada, Cenabı Hak, Onun lisanını döndürüp, iftira edeceği yerde şöyle anlatır
    - Ey Benî İsrail! Doğrusu Hz. Musanın bu işten haberi yoktur. Kâarunun söylediği yalan ve iftiradır. Zira Kâarun, beni çağırıp bir Çok mal vadederek, bu yolda Hz. Musaya iftira etmemi tembih etti. Halbuki Hz. Musa, Kalîmullahtır. Öyle bir zata böyle bir adiliği isnad etmeye Allahtan korkarım. Bunun üzerine Hz. Musa Aleyhisselâm gayretüllah ile gadablanıp
    - Ey Allah düşmanı Bu iftiradan muradın nedir? Beni mahcub edip, Cenabı Hakkın emri olan zekâtı vermemek midir? der ve kendi hanelerine döner. Secdeye varır ve münacât ederek Ey bütün gizliliklere ve sırlara vakıf olan Rabbim Kâarunun iftirasını sen bilirsin, gayret senindir, der ve Onun aleyhine dua eder. O anda Hz. Cibril gelerek
    - Ya Musa! Hz. Allah, Kâarunun helaki için yeri emrine âmâde kıldı, diye haber verir.
    Hz. Musa Aleyhisselâm kalkar ve doğruca Kâarunun yanına gider. Kâarun melun, yüksek bir sedir üzerinde gurur ile oturmaktadır. Hz. Musa Aleyhisselâm asasını yere vurur ve
    - Yut diye yere işaret eder. O anda yer Kâarunun sedirini yutar ve melun üzerinden sıçrar. Tekrar
    - Ya yer yut» diye emredince, Kâarunun dizlerine kadar yutar. Kâarun
    - Aman ya Musa diye yalvarmaya başlar. Fakat Hz. Musa asla iltifat etmez. Tekrar
    - Ya yer yut deyince, yer Kâarunu ve kendisine tâbi olanları, bütün mal ve evladı ile beraber hepsini yutuverir. Ehli işaret, Kâarunun helakine sebeb üç şeydir, demişler. Birisi, dünya sevgisi. İkincisi, emr-i lâhîye muhalefetle zekâtı vermemesidir. Üçüncüsü de Hz. Musa Aleyhisselâma iftira etmiş olmasıdır.

    Bir adama dünya teveccüh etse, fakir ve zayıflara ihsan etmekle malı eksilmez. Belki kat kat artar. Bir kimseden dünya yüz çevirse, o kimse dünyaya ne kadar hırsla sarılsa, yine de iki yakasını bir yere getiremez ve belki perişan olur. Bu bakımdan kişi, az çok ne ise Cenabı Hakkın ihsan ettiğine razı olup şükretmesi lâzımdır

    Kaynak :
    Büyük Dini Hikayeler