Karanlık...

'Kısa Bilgiler' forumunda Pardus tarafından 12 Ocak 2009 tarihinde açılan konu


  1. Karanlık zulmetmeyi öğrendi
    Sonra ben vazgeçtim sevdadan.
    Sokaklar ansızın değişiverdi.
    Bir kurşun sonrası
    Okyanuslar dolusun kan
    Sonrası kin,sonrası isyan.
    Ama hiç ihanetim olmadı
    Sevdanın yarısı cebimde
    Diğer yarısı heyelan.
    Biraz saat,biraz zaman
    Kurtuluşa giden yolun ardından
    Yürümeyi öğrendim,
    Karanlık zulmetmeyi öğrendiği zaman...

    Karanlık seni öğrendi
    En bilinmedik rüyalarımdan
    Kapattı bütün perdeleri
    Siyah bir leke kaldı ardından.
    Bir vurgun yedim
    Sürgün oldum nazarından
    Sonrası hayal, sonrası ziyan
    Ama tarumar olduğum kadar
    Feryat etmedim.
    Eski bir hatıra,eskimiş yollar
    Ve bir an
    Sana dönen yolların ardından
    Dönmeyi öğrendim
    Karanlık seni öğrendiği zaman...

    Karanlık sevmeyi öğrendi
    Ölümün pembe dudaklarından
    Açtı bütün perdelerini
    Yine karanlık çıktı arkasından.
    Bütün umudumu kestim
    Ufkum dümdüz karanlık
    Göçeyledim sevdalardan
    Vazgeçtim artık.
    Olası şey değil bu
    Sendeki katıksız bir nisyan
    Bendeki düpedüz isyan
    Ve sonra ben
    Ayrılığı sevdim
    Karanlık
    Sevmeyi öğrendiği zaman...


    PARDUS...
     



  2. Cevap: Karanlık...

    Her zaman ki gibi harika olmuş.Kalemine sağlık...:f118:
     



  3. Cevap: Karanlık...

    efendi, yüreğine sağlık. Seni selamlıyor. Saygılar.
     



  4. Cevap: Karanlık...

    Böylesi güzel bir paylaşımı nasıl kaçırdım anlamış değilim kalemine yüreğine sağlık pardus
    Karanlık sevmeyi öğrendi
    Ölümün pembe dudaklarından
    Açtı bütün perdelerini
    Yine karanlık çıktı arkasından.

    perdelerin arkasındaki karanlıklara inat gün ışığındaki umuda sarılmak isteği uyandıran dizelerdi :(
     



  5. Cevap: Karanlık...

    yine güzel bir şiir kaleminize sağlık teşekkürler
     



  6. Cevap: Karanlık...

    süper olmuşş emeğine ve yüreğine sağlık tesekkürler