Kadınca Kadınlardaki alışveriş hastalığına manevi yönden bakış

'Kadınca' forumunda Esra Öztürk tarafından 5 Haziran 2016 tarihinde açılan konu


  1. Kadınlarda ki alışveriş hastalığına manevi yönden bakış

    Biri hastalık mı dedi? Geçmiş olsun. Bir kadın olarak ben bu hastalığı kabul etmiyorum. Kadınların böyle bir hastalığı yoktur, kadınlar sadece indirimli ürünleri takip eder. Beğendiği bir çantaya 100 TL asla vermez, indirime girdiğinde beğendiği aynı çantayı 99 TL’ ye alır.

    Bizimkisi bir hastalık değil, sadece bize yakışan ürünlere para verirken cömert davranış şeklidir. Kızgınlığımızda, yorgunluğumuzda, yalnızlığımızda, mutsuzluğumuzda biraz alış-verişi abartıyor olabiliriz. Bu hastalık değildir. Bazen beğenmediğimiz eşyaları da alabiliyoruz. O zaman ne yaptığımızı bizde bilmiyoruz. Aldık mı, aldık işte, neden aldık, niçin aldık diye sormayın. Çünkü bizde bilmiyoruz bazen neden alış-veriş yaptığımızı. Aslında biraz kendimize dur diyebilsek, alma isteği içimizde coştuğunda biraz geçiştirebilsek almayız, ama o an işte kendimize dur diyemiyoruz. Yaşam şartlarının çok zor olduğu bu dönemlerde biraz daha tasarruflu olmamız gerekmekte, varsa bir daha bir daha demenin bir anlamı yok. Ayağında ayakkabısı olmayan çocukları düşünmek lazım. Bizim varsa bir daha olsun demektense, çevremizde alamayacak olan bir ailenin çocuğuna alsak daha iyi olmaz mı? Sadece kendimizi düşünmeyelim. İşin gerçeği çoğu kadında bu alış-veriş hastalığı vardır. Tedavisi var mı bilmiyorum. Ama bir insan olarak düşündüğümde gerçekten uç noktalarda yaşayan insan topluluğu haline geldik. Kimi çok zengin, kimi çok fakir. Kiminin ayağında her kıyafetine uygun ayakkabısı varken, kimi burnu yırtık ayakkabıyla okula gitmekte. Bana ne dememek lazım. Her kadın bir anne adayıdır. Bu alış-veriş hastalığı yerine, her bir kadın bir çocuğun hayatını kolaylaştırmalıdır. Bu bir hastalık olmamalı, toplumsal bir çözüm olmalıdır. Varsa almayın, sizleri mutlu edebilecek toplumsal çözümler üretin. Alış-veriş hastalığı olan arkadaşlarıma sorduğumda, çoğu aynı şeyleri söylediler. “Sevgilimden ayrıldım çok üzgünüm” “Eşime kızdım, iki kaşığı varsa birini de ben kıracağım bundan sonra”, “ama indirime girmiş”, “kendime ödül vermek istedim” cevaplardan anladım ki alış-veriş yapmak için her zaman bir bahanemiz var.

    Tabanında yatan psikolojik sorunlar, aslında hiçbir kadın gereksiz bir şey almak istemiyor da, erkekler ve çevre buna zorluyor. Yarın hangi mağazada indirim var ki, tatil günü yaaa kendimi biraz şımartayım…