İnsan Sevgisi İle İlgili Şiirler

'Karışık Şiirler' forumunda Aysell tarafından 30 Mart 2012 tarihinde açılan konu


  1. İnsan Sevgisi Şiirleri

    İnsan Sevgisi konulu şiirler

    Severim Ben Seni Candan İçeri

    Severim ben seni candan içeri,
    Yolum ötmez bu erkandan içeri.

    Nereye bakar isem dopdolusun,
    Seni kanda koyam benden içeri!

    O bir dilberdürür yoktur nişanı
    Nişan olur mu nişandan içeri.

    Beni benden sorman, bende değülüven,
    Suretim boş yürür dondan içeri.

    Beni benden alana ermez elim,
    Kadem kim basa sultandan içeri.

    Tecelliden nasib erdi kimine,
    Kiminin maksudu bundan içeri.

    Kime didar gönülden şule değse
    Onun şulesi var, günden içeri.

    Senin aşkın beni benden alıptır,
    Ne şirin dert bu; dermandan içeri.

    Şeriat, tarikat yoldur varana,
    Hakikat, marifet, andan içeri.

    Süleyman kuş dilin bilir dediler
    Süleyman var Süleyman'dan içeri.

    Unuttum, din-diyanet kaldı benden.
    Bu ne mezhepdürür, dinden içeri.

    Dinin terkedenin küfürdür işi,
    Bu ne küfürdür, imandan içeri.

    Geçer iken, Yunus, şeş oldu dosta,
    Ki kaldı kapıda andan içeri...

    Yunus Emre

    Dost

    Kevser havuzuna dalanlar,Ölmezden öndün ölenler
    Nefsini düşman bilenler,Konar tuba dallarına

    Alem düşman olur ise,Beni dost'tan ırımaya
    Dost kanda ise ben anda,Düşmanlık arımaya

    Dost ehli bizim ile hem,Dost burdadır bize ne gam
    Yüz bin cehd ederse düşman,Dost mahfili duramaya

    Düşman bana nide bile,İşim gücün dost'tan yana
    Dost makamı can içinde,düşman eli eremeye

    Kime kim dost kapı aça,Düşmanı elinden kaça
    Yunus ağzı güher saça,Değme arif değemeye.

    Yunus Emre

    İnsan Sevgisi

    Şiârı sevgiyle doluyken insan;
    Beşerin eliyle alınıyor can.
    Kâinata hükmederken her lisan,
    Düşmanlık yaratan,diller perişan.

    Gönülden gönüle bir yol ararken,
    Mutluluk üstüne hayâl kurarken,
    Dünyâ cennetinde barışmak varken,
    Savaş alanında,güller perişan.

    Kaynaşamıyorsa bu insan seli;
    Esmiyor demektir sevginin yeli.
    Tetik çekiyorsa birinin eli,
    Sevgisiz büyümüş,güller perişan.

    Sakatı hor görme,yoksulu koru.
    İnancı hakkında isteme soru.
    Kardeşlik aşkıyla yenelim zoru.
    Kucaklaşamayan,kollar perişan.

    Gönül bahçesinden güller derelim,
    Strese,kâbusa bir son verelim.
    İnsanı,en üstün varlık görelim.
    Olmasın yetimler,dullar perişan.

    Yolsuzu,hırsızı kovalım gitsin.
    Zâlimlerin zulmü,haksızlık bitsin.
    Hikmet'i diyorki;bacalar tütsün,
    Yuvaları yıkan,haller perişan...


    Hikmet Onaç

    İnsan Sevgisi

    Kız gibi bir duyguyla sevdik biz insanları
    Acısını beynimize kazıdık
    Yüreğimizde yeşil tuttuk aşkını,
    Sevdalandık taşkınlıklarına zaman, zaman
    Oturup içerledik bazan garip düşlerine
    Etimizde kanattık yarasını bazan

    Kız gibi bir duyguyla sevdik biz insanları
    Ne inançlarına aldırdık, ne ırklarına
    Aynı gözle gördük
    Karayı da, akı da
    Sarıyı da, kızılı da,
    Kutsal kitaplardan önce onlar vardı
    Ve hepsinin damarlarında dolaşan aynı kandı

    Kız gibi bir duyguyla sevdik biz insanları
    Ağrısına em olduk, yasına ağıt
    Kutsamadık tabusal hiç bir masalını
    Tapınmadık anamıza
    Bizi dünyaya getirdi diye,
    Ve eğilmedik önünde dokunulmazlıkların,
    Ekmekten, sevgiden, gelecekten gayrı
    Kız gibi
    Güzel bir duyguyla sevdik biz insanları

    Mehmet Sarı