inmiyor melekler şiiri

'En Güzel Şiirler' forumunda cCasT tarafından 8 Ekim 2010 tarihinde açılan konu


  1. İNMİYOR MELEKLER !

    Yalnızlık yavaş yavaş ilerlerken
    Gecenin sessiz karanlığında
    Gökyüzünde anlaşılmaz bir korku
    Kuru zalim bir gürültü
    Gürlüyordu gök
    ama yağmıyordu bir türlü


    Kurak topraklar bir damlaya muhtaçken
    Bulutlar adeta yeryüzüne küsmüş
    Bu karanlık denklem , korku saçarken
    çözümsüzlük kümesine iz düşmüş


    Ceset ceset yayılmış pis kokusu
    Ne güzel oynuyor iblis tayfası
    Vurunca tam vuruyor düşmanın ordusu
    Mezarları leş kokan insan tarlası


    İşte Süvariler ..
    Lethenin siyah zifiri atları
    Ortalığı kaplayan beyaz dumanın
    İçlerine çektikleri ateş gibi
    sönen bir mum gibi ölüm hatları
    Basit eseriydi kaybolan zamanın


    Tinsel karanlığın soğuk taneleri
    yayılmış yeryüzüne ..
    Ey Melekler!
    Ordunuz ne zaman inecek ?
    Komşu mezarın hazin saniyeleri
    yükseliyor gökyüzüne ..
    Bu zalim senfoni elbet dinecek
    Elbet dinecek ...