Hz. İbrahim İle İlgili Şiir

'Dini Konular' forumunda Elfida tarafından 8 Temmuz 2011 tarihinde açılan konu


  1. Hz. İbrahim hakkındaki yazılan şiirler
    Hz. İbrahimle ilgili şiirler

    Hz İbrahim

    Bir gün Nemrud bir rüya, gördü ve çok ürkmüştü
    Hayatında ilk sefer bu rüyayla korkmuştu

    Bir rivayete göre, gördüğü rüya şöyle
    Rüyasını sizlere anlatalım her şeyle

    Gökyüzünde bir nurun, parladığını gördü
    Güneş, ay ve yıldızlar, artık görünmüyordu

    Bir rivayete göre, rüyasında bir kişi
    Gelip tahttan kaldırdı, sona ermişti işi

    Müneccimler rüyayi şöyle tabir ettiler
    Yeni bir peygamber ve, din gelecek dediler

    Tahtını temelinden yıkacak! bu peygamber
    Ona göre tedbir al, düşünelim beraber

    Nemrud bunun tedbiri bence şöyle olacak
    Artık hiç kimse çocuk sâhibi olmayacak

    Hanımlardan mutlaka, uzakta durulacak
    Doğan çocuk erkekse kafası vurulacak

    Yüz bin mâsum bebeği öldürdüler hunharca
    Bu zulüm devam etti, uzun zaman, yıllarca

    Hazreti İbrahim'in annesi hâmileydi
    Nemrutun yardakcısı Azeri le bileydi

    Doğumu yaklaşınca, bir magaraya gitti
    Hz Ibrahim'e orada doğum etti

    Doğduktan sonra onu mağarada emzirdi
    Mağarayı kapatıp Azere haber verdi

    Dedi ki çocuk zayıf doğdu, ve hemen öldü
    Azeri kandırmıştı, güzel bir hile buldu

    Bundan sonra gizlice magaraya gelirdi
    Çocuğu emzirirdi yanlız kendi bilirdi

    Yedi, ya on yedi yıl mağarada kalmıştır
    Bu arada büyümüş, büyük adam olmuştur

    Kur’anda bir çok ayet, İbrahimden bahseder
    Yüce Allah hakkında ayetlerde şöyle der

    İbrahim'e göklerin, yerin melekûtunu
    Gösteriyorduk, o da tanıdı mabudunu

    Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir
    Yıldız gördü, Rabbim bu, dedi bu olabilir

    Yıldız batınca dedi, batanları ben sevmem
    O bir gelir bir gider, gidenleri ben övmem

    Ay'ı doğarken gördü, Rabbim budur söyledi
    O da batınca buna hemen tövbe eyledi

    Rabbim bana Hak yolu göstermezse elbette
    Yoldan sapan kavimden olurum ta ebede

    Güneşi doğarken de, görünce Rabbim budur
    Dedi bu daha büyük, o hepsinden uludur

    O da batinca, dedi, Ey milletim! ben sizin
    Ortak, şirk kostuğunuz, ve batıl dininizin

    Uzağım demiş idi, rüştüne ermiş idi
    Aklı ile Allah’ı arayıp bulmuş idi

    İbrahim ve onunla, birlikte olanlarda
    Size güzel bir örnek vardır, işte bunlar da

    Kur’anda zikrolunur, hayatı baştan başa
    Kavmi putperest idi, tapardı puta taşa

    Kimi Güneş'e, Ay'a, yıldızlara tapardı
    Babalığı Azer’di o da putlar yapardı

    Allah böyle bir kavimin, içinden onu seçti
    O da putperestlerle mücadeleye geçti

    Bu son derece azgın, müşrik, sapık bir halktı
    Allah’ın emri ile, halkı irşata kalktı

    Allah'ın varlığını, bildirmişti onlara
    Dedi tapınmayınız taşlara betonlara

    Atalarımızdan biz, böyle gördük dediler
    Körü körüne taklit, şirkte ısrar ettiler

    Şeklini veren onlar, elleriyle oymuşlar
    Onlara çeşitli ad uydurmuşlar, koymuşlar

    İbadeti, kulluğu onlara ederlerdi
    Onları terkedersek çarpılırız derlerdi

    Dedi hiç bir putunuz, faydası yok kendine
    Nasıl inanırsınız, böyle batıl bir dine

    Bunlar sene içinde, bir gün etmişler tâyin
    O günde putlar için, düzenlenirdi ayin

    O günü bayram yapar, ibadet ederlerdi
    Onlara secde eder, evlere giderlerdi

    Hazreti İbrahim de, bir fırsat kolluyordu
    Dinsizlerin şirkinden, rahatsız oluyordu

    Böyle bir bayram günü, puthaneye girmişti
    En büyük putu haric küçükleri kırmıştı

    Baltayı büyük putun, boynuna asıverdi
    Artık bu sapık halka, en büyük dersi verdi

    Oradan uzaklaştı, beklemeye koyuldu
    Putperestler şok oldu, haber çok tez duyuldu

    Artık sanık İbrahim, buldular getirdiler
    Hz İbrahime, sen mi yaptın dediler?

    Dedi ki baksanıza, şu büyük put yapmıştır
    Kıskanmış çünkü herkes, küçüklere tapmıştır

    İnanmazsanız sorun, size doğruyu desin
    Suç aleti boynunda, onun yaptığı kesin

    Onlar, putlar konuşmaz, sen onlara sor dersin!
    İbrahim der dilsize, ibadet mi edersin? !

    Hazreti İbrahim’i hapsettiler orada
    Durumu bildirdiler, Nemrud’a bu arada

    Hz Ibrahim'in, yaptığını duyunca
    Yanına çağırtmıştı kahinlere uyunca

    Nemrud'a o zamanlar, herkes secde ederdi
    İbrahim etmemişti, sadece selam verdi

    ' Nicin secde etmedin' diyerek Nemrud sordu
    Hz Ibrahim de ona şöyle diyordu

    « Ben beni yaratan’ın gayrına secde etmem »
    ' Seni yaratan kim? ' der söyletmeden terketmem

    « Benim Rabbim, dirilten ve öldüren Allah'dır »
    Diyerek cevap verdi Nemrudda bir tuhaftır

    ' ben de diriltirim' der zindandan iki kişi
    Getirtti artık Nemrut demogajidir işi

    Birini bağışlayıp, birini de öldürdü
    Sözde can alıp vermiş İbrahim’i güldürdü

    « Benim Rabbim günesi doğudan getirir der
    Sen de batı'dan getir gücün yeterse eğer »

    Nemrud Şaşırıp, âciz kaldı boynunu büktü
    Hazreti İbrahimin, cevabıçok büyüktü

    Halilallah'a ceza, vermeyi dilediler
    Hénun fitneyi verdi yakılmalı dediler

    Nemrud onu atese atmaya karar Verdi
    Hazreti İbrahimin zerrece yoktu derdi

    Odunlar toplatıldı büyük ateş yaktılar
    Hazreti İbrahimi mancınık’a taktılar

    Ateş gül bahçesi oluverdi bir anda
    Halilürrahman için, ateş te yok duman da

    « Ey ates! Ibrahim’e serinlik, esenlik ol»
    O Allah’ın dostudur, dostuna ikramı bol

    Ateşten kurtulunca Babili terketmişti
    Rabbime gidiyorum, deyip Şam’a gitmişti

    « Ey Rabbimiz, biz ancak, sana tevekkül ettik
    Ve (taatle) sana biz, inandık ve yöneldik

    Dönüşümüz sanadır diye düa etmiştir
    Başka bir rivayete Filistine gitmiştir

    Sonra Mısır'a gitti Zevcesi Sare ile
    Firavunu zalimdi, sapık bir tore ile

    Güzel evli kadınlar ülkesine gelince
    Onları alır idi biraz güzel olunca

    Kadının kocasını önceden öldürürdü
    Boşkalan bayanları hareme doldururdu

    Sâre çok güzel idi Firavun istemişti
    Bu kadının kocası nerededir demişti

    İbrahim peygamberin zekası çok engindi
    Bu benim bacım dedi, bu tedbir hem temkindi

    Yalan söylememişti, çünkü mü’minler kardeş
    Firavun mu yok etsin, yok edemezken ateş

    Pek zâlim bu Firavun, Sâre’ye göz koymuştu
    Yaklaşmak isteyince elleri tutmuştu

    Yerlere yıkılarak debelendi titredi
    Sâre'yi korumuştu Allah fırsat vermedi

    Firavunr korkusundan, Sareyigöndermişti
    Hz Ibrahim’e bir cariye vermişti

    Bundan sonra Mısır’ı terkedip geri döndü
    Sebu diye bir belde oraya gelip kondu

    Sâre'den çocuğu yok İbrahim peygamber'in
    Sare evelenmesine izin verdi Hacer’in

    Bâbil'den ayrilirken: «Rabbim! sâlih bir evlat
    Ver diye Yüce Rab’e eylemiştimünacat

    Hazreti Sâre bunu kendi çok istiyordu
    Elinde bir şey yoktu çocuğu olmuyordu

    Firavun kendisine verdiği câriyeyi
    Hâcer'i azad edip, bulmuş idi çareyi

    HzIbahim de Hâcer ile evlendi
    Hacer çocuk yapınca kıskançlık alevlendi

    Hazreti Hâcer ile Hazreti İsmail'i
    Baska bir yere götür ey Allah’ın Halili

    Allah'ın emri ile, o da öyle etmişti
    Hacerle, İsmaille ta Mekke’ye gitmişti

    Mekke'ye götürdü ve oraya bırakmıştı
    Tam kalkıp gidecekken Hacer ona bakmıştı

    Dedi kime bırakıp gidiyorsun sen bizi?
    Dedi emanet ettim Allah’a ikinizi

    Mikdat BAL
    (25092007)