Güzel Anlamlı Sözler Yunus Emre

'Karışık Sözler' forumunda zamaneanne tarafından 13 Ekim 2012 tarihinde açılan konu


  1. Güzel Sözler Yunus Emre


    Anlamlı Sözler Yunus Emre


    Sevelim, sevilelim, bu dünya kimseye kalmaz.

    Benim bir karıncaya ulu nazarim vardır.

    İlim, kendini bilmektir .

    Dünyada dertsiz baş olmaz. Derd'olanın ahı dinmez.

    Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni.

    Ya Rabbena hayreyle, Muhammed'e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.

    Hoştur bana senden gelen.Ya gonca gül,yahut diken.Ya hayattır,yahut kefen. Nârın da hoş,nurun da hoş.Kahrın da hoş,lütfun da hoş.

    Ne varlığa sevinirim, Ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum ; Bana Seni gerek Seni.

    Bir Müminin Kalbin Kırarsan Hakka Eylediğin Secde Değildir.

    Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi vardır...

    Sabah mezarlığa vardım, Baktım herkes ölmüş yatar, Her biri çâresiz olup, Ömrünü yitirmiş yatar.

    Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

    İyi sözün aslın bilen derdi bu söz nerden gelir
    Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir

    Zehirle pişmiş aşı, kim yemeye gelir.

    Seni sigaya çeken bir molla kasım gelir.

    Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.

    Bütün âlemi bir şahsiyette toplamak, Cenab-ı Hakka zor gelmez..

    Kasdım budur şehre varam Feryâd u figan koparam!

    Ne elif okudum ne cim, varlığındadır kelecim

    Gönül kitabından okur, eline kalem almadı.
    Bundan dahı virdün bize, ol huriyi çüft ü halâl

    Andan dahi geçti arzum, azmüm sana kaçmağ-i çün.

    Mevlânâ Hüdâvendigâr bize nazar kılalı

    Anun görklü nazarı gönlümüz aynasıdır.

    Sabır saadeti ebedi kalır Sabır kimde ise o nasib alır.

    Kırma dostun kalbini; Onaracak ustası yok. Soldurma gönül çiçeğini; Sulamaya ibrik yok.

    Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?

    Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?
    zulum ile abad olanin akibeti berbad olur.

    Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

    Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.

    Elif okuduk ötürü Pazar eyledik götürü Yaratılmışı hoş gördük Yaratandan ötürü.